Narayaniyam Dashaka 39 - Yogamaya Pradurbhavam Tatha Gokule Krishnajanmotsavam — Gujarati Script

ભવન્તમયમુદ્વહન્ યદુકુલોદ્વહો નિસ્સરન્

દદર્શ ગગનોચ્ચલજ્જલભરાં કલિન્દાત્મજામ્ ।

અહો સલિલસઞ્ચયઃ સ પુનરૈન્દ્રજાલોદિતો

જલૌઘ ઇવ તત્ક્ષણાત્ પ્રપદમેયતામાયયૌ ॥1॥

પ્રસુપ્તપશુપાલિકાં નિભૃતમારુદદ્બાલિકા-

મપાવૃતકવાટિકાં પશુપવાટિકામાવિશન્ ।

ભવન્તમયમર્પયન્ પ્રસવતલ્પકે તત્પદા-

દ્વહન્ કપટકન્યકાં સ્વપુરમાગતો વેગતઃ ॥2॥

તતસ્ત્વદનુજારવક્ષપિતનિદ્રવેગદ્રવદ્-

ભટોત્કરનિવેદિતપ્રસવવાર્તયૈવાર્તિમાન્ ।

વિમુક્તચિકુરોત્કરસ્ત્વરિતમાપતન્ ભોજરા-

ડતુષ્ટ ઇવ દૃષ્ટવાન્ ભગિનિકાકરે કન્યકામ્ ॥3॥

ધ્રુવં કપટશાલિનો મધુહરસ્ય માયા ભવે-

દસાવિતિ કિશોરિકાં ભગિનિકાકરાલિઙ્ગિતામ્ ।

દ્વિપો નલિનિકાન્તરાદિવ મૃણાલિકામાક્ષિપ-

ન્નયં ત્વદનુજામજામુપલપટ્ટકે પિષ્ટવાન્ ॥4॥

તતઃ ભવદુપાસકો ઝટિતિ મૃત્યુપાશાદિવ

પ્રમુચ્ય તરસૈવ સા સમધિરૂઢરૂપાન્તરા ।

અધસ્તલમજગ્મુષી વિકસદષ્ટબાહુસ્ફુર-

ન્મહાયુધમહો ગતા કિલ વિહાયસા દિદ્યુતે ॥5॥

નૃશંસતર કંસ તે કિમુ મયા વિનિષ્પિષ્ટયા

બભૂવ ભવદન્તકઃ ક્વચન ચિન્ત્યતાં તે હિતમ્ ।

ઇતિ ત્વદનુજા વિભો ખલમુદીર્ય તં જગ્મુષી

મરુદ્ગણપણાયિતા ભુવિ ચ મન્દિરાણ્યેયુષી ॥6॥

પ્રગે પુનરગાત્મજાવચનમીરિતા ભૂભુજા

પ્રલમ્બબકપૂતનાપ્રમુખદાનવા માનિનઃ ।

ભવન્નિધનકામ્યયા જગતિ બભ્રમુર્નિર્ભયાઃ

કુમારકવિમારકાઃ કિમિવ દુષ્કરં નિષ્કૃપૈઃ ॥7॥

તતઃ પશુપમન્દિરે ત્વયિ મુકુન્દ નન્દપ્રિયા-

પ્રસૂતિશયનેશયે રુદતિ કિઞ્ચિદઞ્ચત્પદે ।

વિબુધ્ય વનિતાજનૈસ્તનયસમ્ભવે ઘોષિતે

મુદા કિમુ વદામ્યહો સકલમાકુલં ગોકુલમ્ ॥8॥

અહો ખલુ યશોદયા નવકલાયચેતોહરં

ભવન્તમલમન્તિકે પ્રથમમાપિબન્ત્યા દૃશા ।

પુનઃ સ્તનભરં નિજં સપદિ પાયયન્ત્યા મુદા

મનોહરતનુસ્પૃશા જગતિ પુણ્યવન્તો જિતાઃ ॥9॥

ભવત્કુશલકામ્યયા સ ખલુ નન્દગોપસ્તદા

પ્રમોદભરસઙ્કુલો દ્વિજકુલાય કિન્નાદદાત્ ।

તથૈવ પશુપાલકાઃ કિમુ ન મઙ્ગલં તેનિરે

જગત્ત્રિતયમઙ્ગલ ત્વમિહ પાહિ મામામયાત્ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

bhavantamayamudvahan yadukulodvaho nissaran

dadarśa gaganoccalajjalabharāṃ kalindātmajām |

aho salilasañcayaḥ sa punaraindrajālodito

jalaugha iva tatkṣaṇāt prapadameyatāmāyayau ||1||

prasuptapaśupālikāṃ nibhṛtamārudadbālikā-

mapāvṛtakavāṭikāṃ paśupavāṭikāmāviśan |

bhavantamayamarpayan prasavatalpake tatpadā-

dvahan kapaṭakanyakāṃ svapuramāgato vegataḥ ||2||

tatastvadanujāravakṣapitanidravegadravad-

bhaṭotkaraniveditaprasavavārtayaivārtimān |

vimuktacikurotkarastvaritamāpatan bhojarā-

ḍatuṣṭa iva dṛṣṭavān bhaginikākare kanyakām ||3||

dhruvaṃ kapaṭaśālino madhuharasya māyā bhave-

dasāviti kiśorikāṃ bhaginikākarāliṅgitām |

dvipo nalinikāntarādiva mṛṇālikāmākṣipa-

nnayaṃ tvadanujāmajāmupalapaṭṭake piṣṭavān ||4||

tataḥ bhavadupāsako jhaṭiti mṛtyupāśādiva

pramucya tarasaiva sā samadhirūḍharūpāntarā |

adhastalamajagmuṣī vikasadaṣṭabāhusphura-

nmahāyudhamaho gatā kila vihāyasā didyute ||5||

nṛśaṃsatara kaṃsa te kimu mayā viniṣpiṣṭayā

babhūva bhavadantakaḥ kvacana cintyatāṃ te hitam |

iti tvadanujā vibho khalamudīrya taṃ jagmuṣī

marudgaṇapaṇāyitā bhuvi ca mandirāṇyeyuṣī ||6||

prage punaragātmajāvacanamīritā bhūbhujā

pralambabakapūtanāpramukhadānavā māninaḥ |

bhavannidhanakāmyayā jagati babhramurnirbhayāḥ

kumārakavimārakāḥ kimiva duṣkaraṃ niṣkṛpaiḥ ||7||

tataḥ paśupamandire tvayi mukunda nandapriyā-

prasūtiśayaneśaye rudati kiñcidañcatpade |

vibudhya vanitājanaistanayasambhave ghoṣite

mudā kimu vadāmyaho sakalamākulaṃ gokulam ||8||

aho khalu yaśodayā navakalāyacetoharaṃ

bhavantamalamantike prathamamāpibantyā dṛśā |

punaḥ stanabharaṃ nijaṃ sapadi pāyayantyā mudā

manoharatanuspṛśā jagati puṇyavanto jitāḥ ||9||

bhavatkuśalakāmyayā sa khalu nandagopastadā

pramodabharasaṅkulo dvijakulāya kinnādadāt |

tathaiva paśupālakāḥ kimu na maṅgalaṃ tenire

jagattritayamaṅgala tvamiha pāhi māmāmayāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

भवन्तमयमुद्वहन् यदुकुलोद्वहो निस्सरन्

ददर्श गगनोच्चलज्जलभरां कलिन्दात्मजाम् ।

अहो सलिलसञ्चयः स पुनरैन्द्रजालोदितो

जलौघ इव तत्क्षणात् प्रपदमेयतामाययौ ॥1॥

प्रसुप्तपशुपालिकां निभृतमारुदद्बालिका-

मपावृतकवाटिकां पशुपवाटिकामाविशन् ।

भवन्तमयमर्पयन् प्रसवतल्पके तत्पदा-

द्वहन् कपटकन्यकां स्वपुरमागतो वेगतः ॥2॥

ततस्त्वदनुजारवक्षपितनिद्रवेगद्रवद्-

भटोत्करनिवेदितप्रसववार्तयैवार्तिमान् ।

विमुक्तचिकुरोत्करस्त्वरितमापतन् भोजरा-

डतुष्ट इव दृष्टवान् भगिनिकाकरे कन्यकाम् ॥3॥

ध्रुवं कपटशालिनो मधुहरस्य माया भवे-

दसाविति किशोरिकां भगिनिकाकरालिङ्गिताम् ।

द्विपो नलिनिकान्तरादिव मृणालिकामाक्षिप-

न्नयं त्वदनुजामजामुपलपट्टके पिष्टवान् ॥4॥

ततः भवदुपासको झटिति मृत्युपाशादिव

प्रमुच्य तरसैव सा समधिरूढरूपान्तरा ।

अधस्तलमजग्मुषी विकसदष्टबाहुस्फुर-

न्महायुधमहो गता किल विहायसा दिद्युते ॥5॥

नृशंसतर कंस ते किमु मया विनिष्पिष्टया

बभूव भवदन्तकः क्वचन चिन्त्यतां ते हितम् ।

इति त्वदनुजा विभो खलमुदीर्य तं जग्मुषी

मरुद्गणपणायिता भुवि च मन्दिराण्येयुषी ॥6॥

प्रगे पुनरगात्मजावचनमीरिता भूभुजा

प्रलम्बबकपूतनाप्रमुखदानवा मानिनः ।

भवन्निधनकाम्यया जगति बभ्रमुर्निर्भयाः

कुमारकविमारकाः किमिव दुष्करं निष्कृपैः ॥7॥

ततः पशुपमन्दिरे त्वयि मुकुन्द नन्दप्रिया-

प्रसूतिशयनेशये रुदति किञ्चिदञ्चत्पदे ।

विबुध्य वनिताजनैस्तनयसम्भवे घोषिते

मुदा किमु वदाम्यहो सकलमाकुलं गोकुलम् ॥8॥

अहो खलु यशोदया नवकलायचेतोहरं

भवन्तमलमन्तिके प्रथममापिबन्त्या दृशा ।

पुनः स्तनभरं निजं सपदि पाययन्त्या मुदा

मनोहरतनुस्पृशा जगति पुण्यवन्तो जिताः ॥9॥

भवत्कुशलकाम्यया स खलु नन्दगोपस्तदा

प्रमोदभरसङ्कुलो द्विजकुलाय किन्नाददात् ।

तथैव पशुपालकाः किमु न मङ्गलं तेनिरे

जगत्त्रितयमङ्गल त्वमिह पाहि मामामयात् ॥10॥