Narayaniyam Dashaka 39 - Yogamaya Pradurbhavam Tatha Gokule Krishnajanmotsavam — Malayalam Script

ഭവന്തമയമുദ്വഹന് യദുകുലോദ്വഹോ നിസ്സരന്

ദദര്ശ ഗഗനോച്ചലജ്ജലഭരാം കലിന്ദാത്മജാമ് ।

അഹോ സലിലസഞ്ചയഃ സ പുനരൈന്ദ്രജാലോദിതോ

ജലൌഘ ഇവ തത്ക്ഷണാത് പ്രപദമേയതാമായയൌ ॥1॥

പ്രസുപ്തപശുപാലികാം നിഭൃതമാരുദദ്ബാലികാ-

മപാവൃതകവാടികാം പശുപവാടികാമാവിശന് ।

ഭവന്തമയമര്പയന് പ്രസവതല്പകേ തത്പദാ-

ദ്വഹന് കപടകന്യകാം സ്വപുരമാഗതോ വേഗതഃ ॥2॥

തതസ്ത്വദനുജാരവക്ഷപിതനിദ്രവേഗദ്രവദ്-

ഭടോത്കരനിവേദിതപ്രസവവാര്തയൈവാര്തിമാന് ।

വിമുക്തചികുരോത്കരസ്ത്വരിതമാപതന് ഭോജരാ-

ഡതുഷ്ട ഇവ ദൃഷ്ടവാന് ഭഗിനികാകരേ കന്യകാമ് ॥3॥

ധ്രുവം കപടശാലിനോ മധുഹരസ്യ മായാ ഭവേ-

ദസാവിതി കിശോരികാം ഭഗിനികാകരാലിങ്ഗിതാമ് ।

ദ്വിപോ നലിനികാന്തരാദിവ മൃണാലികാമാക്ഷിപ-

ന്നയം ത്വദനുജാമജാമുപലപട്ടകേ പിഷ്ടവാന് ॥4॥

തതഃ ഭവദുപാസകോ ഝടിതി മൃത്യുപാശാദിവ

പ്രമുച്യ തരസൈവ സാ സമധിരൂഢരൂപാന്തരാ ।

അധസ്തലമജഗ്മുഷീ വികസദഷ്ടബാഹുസ്ഫുര-

ന്മഹായുധമഹോ ഗതാ കില വിഹായസാ ദിദ്യുതേ ॥5॥

നൃശംസതര കംസ തേ കിമു മയാ വിനിഷ്പിഷ്ടയാ

ബഭൂവ ഭവദന്തകഃ ക്വചന ചിന്ത്യതാം തേ ഹിതമ് ।

ഇതി ത്വദനുജാ വിഭോ ഖലമുദീര്യ തം ജഗ്മുഷീ

മരുദ്ഗണപണായിതാ ഭുവി ച മന്ദിരാണ്യേയുഷീ ॥6॥

പ്രഗേ പുനരഗാത്മജാവചനമീരിതാ ഭൂഭുജാ

പ്രലമ്ബബകപൂതനാപ്രമുഖദാനവാ മാനിനഃ ।

ഭവന്നിധനകാമ്യയാ ജഗതി ബഭ്രമുര്നിര്ഭയാഃ

കുമാരകവിമാരകാഃ കിമിവ ദുഷ്കരം നിഷ്കൃപൈഃ ॥7॥

തതഃ പശുപമന്ദിരേ ത്വയി മുകുന്ദ നന്ദപ്രിയാ-

പ്രസൂതിശയനേശയേ രുദതി കിഞ്ചിദഞ്ചത്പദേ ।

വിബുധ്യ വനിതാജനൈസ്തനയസമ്ഭവേ ഘോഷിതേ

മുദാ കിമു വദാമ്യഹോ സകലമാകുലം ഗോകുലമ് ॥8॥

അഹോ ഖലു യശോദയാ നവകലായചേതോഹരം

ഭവന്തമലമന്തികേ പ്രഥമമാപിബന്ത്യാ ദൃശാ ।

പുനഃ സ്തനഭരം നിജം സപദി പായയന്ത്യാ മുദാ

മനോഹരതനുസ്പൃശാ ജഗതി പുണ്യവന്തോ ജിതാഃ ॥9॥

ഭവത്കുശലകാമ്യയാ സ ഖലു നന്ദഗോപസ്തദാ

പ്രമോദഭരസങ്കുലോ ദ്വിജകുലായ കിന്നാദദാത് ।

തഥൈവ പശുപാലകാഃ കിമു ന മങ്ഗലം തേനിരേ

ജഗത്ത്രിതയമങ്ഗല ത്വമിഹ പാഹി മാമാമയാത് ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

bhavantamayamudvahan yadukulodvaho nissaran

dadarśa gaganoccalajjalabharāṃ kalindātmajām |

aho salilasañcayaḥ sa punaraindrajālodito

jalaugha iva tatkṣaṇāt prapadameyatāmāyayau ||1||

prasuptapaśupālikāṃ nibhṛtamārudadbālikā-

mapāvṛtakavāṭikāṃ paśupavāṭikāmāviśan |

bhavantamayamarpayan prasavatalpake tatpadā-

dvahan kapaṭakanyakāṃ svapuramāgato vegataḥ ||2||

tatastvadanujāravakṣapitanidravegadravad-

bhaṭotkaraniveditaprasavavārtayaivārtimān |

vimuktacikurotkarastvaritamāpatan bhojarā-

ḍatuṣṭa iva dṛṣṭavān bhaginikākare kanyakām ||3||

dhruvaṃ kapaṭaśālino madhuharasya māyā bhave-

dasāviti kiśorikāṃ bhaginikākarāliṅgitām |

dvipo nalinikāntarādiva mṛṇālikāmākṣipa-

nnayaṃ tvadanujāmajāmupalapaṭṭake piṣṭavān ||4||

tataḥ bhavadupāsako jhaṭiti mṛtyupāśādiva

pramucya tarasaiva sā samadhirūḍharūpāntarā |

adhastalamajagmuṣī vikasadaṣṭabāhusphura-

nmahāyudhamaho gatā kila vihāyasā didyute ||5||

nṛśaṃsatara kaṃsa te kimu mayā viniṣpiṣṭayā

babhūva bhavadantakaḥ kvacana cintyatāṃ te hitam |

iti tvadanujā vibho khalamudīrya taṃ jagmuṣī

marudgaṇapaṇāyitā bhuvi ca mandirāṇyeyuṣī ||6||

prage punaragātmajāvacanamīritā bhūbhujā

pralambabakapūtanāpramukhadānavā māninaḥ |

bhavannidhanakāmyayā jagati babhramurnirbhayāḥ

kumārakavimārakāḥ kimiva duṣkaraṃ niṣkṛpaiḥ ||7||

tataḥ paśupamandire tvayi mukunda nandapriyā-

prasūtiśayaneśaye rudati kiñcidañcatpade |

vibudhya vanitājanaistanayasambhave ghoṣite

mudā kimu vadāmyaho sakalamākulaṃ gokulam ||8||

aho khalu yaśodayā navakalāyacetoharaṃ

bhavantamalamantike prathamamāpibantyā dṛśā |

punaḥ stanabharaṃ nijaṃ sapadi pāyayantyā mudā

manoharatanuspṛśā jagati puṇyavanto jitāḥ ||9||

bhavatkuśalakāmyayā sa khalu nandagopastadā

pramodabharasaṅkulo dvijakulāya kinnādadāt |

tathaiva paśupālakāḥ kimu na maṅgalaṃ tenire

jagattritayamaṅgala tvamiha pāhi māmāmayāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

भवन्तमयमुद्वहन् यदुकुलोद्वहो निस्सरन्

ददर्श गगनोच्चलज्जलभरां कलिन्दात्मजाम् ।

अहो सलिलसञ्चयः स पुनरैन्द्रजालोदितो

जलौघ इव तत्क्षणात् प्रपदमेयतामाययौ ॥1॥

प्रसुप्तपशुपालिकां निभृतमारुदद्बालिका-

मपावृतकवाटिकां पशुपवाटिकामाविशन् ।

भवन्तमयमर्पयन् प्रसवतल्पके तत्पदा-

द्वहन् कपटकन्यकां स्वपुरमागतो वेगतः ॥2॥

ततस्त्वदनुजारवक्षपितनिद्रवेगद्रवद्-

भटोत्करनिवेदितप्रसववार्तयैवार्तिमान् ।

विमुक्तचिकुरोत्करस्त्वरितमापतन् भोजरा-

डतुष्ट इव दृष्टवान् भगिनिकाकरे कन्यकाम् ॥3॥

ध्रुवं कपटशालिनो मधुहरस्य माया भवे-

दसाविति किशोरिकां भगिनिकाकरालिङ्गिताम् ।

द्विपो नलिनिकान्तरादिव मृणालिकामाक्षिप-

न्नयं त्वदनुजामजामुपलपट्टके पिष्टवान् ॥4॥

ततः भवदुपासको झटिति मृत्युपाशादिव

प्रमुच्य तरसैव सा समधिरूढरूपान्तरा ।

अधस्तलमजग्मुषी विकसदष्टबाहुस्फुर-

न्महायुधमहो गता किल विहायसा दिद्युते ॥5॥

नृशंसतर कंस ते किमु मया विनिष्पिष्टया

बभूव भवदन्तकः क्वचन चिन्त्यतां ते हितम् ।

इति त्वदनुजा विभो खलमुदीर्य तं जग्मुषी

मरुद्गणपणायिता भुवि च मन्दिराण्येयुषी ॥6॥

प्रगे पुनरगात्मजावचनमीरिता भूभुजा

प्रलम्बबकपूतनाप्रमुखदानवा मानिनः ।

भवन्निधनकाम्यया जगति बभ्रमुर्निर्भयाः

कुमारकविमारकाः किमिव दुष्करं निष्कृपैः ॥7॥

ततः पशुपमन्दिरे त्वयि मुकुन्द नन्दप्रिया-

प्रसूतिशयनेशये रुदति किञ्चिदञ्चत्पदे ।

विबुध्य वनिताजनैस्तनयसम्भवे घोषिते

मुदा किमु वदाम्यहो सकलमाकुलं गोकुलम् ॥8॥

अहो खलु यशोदया नवकलायचेतोहरं

भवन्तमलमन्तिके प्रथममापिबन्त्या दृशा ।

पुनः स्तनभरं निजं सपदि पाययन्त्या मुदा

मनोहरतनुस्पृशा जगति पुण्यवन्तो जिताः ॥9॥

भवत्कुशलकाम्यया स खलु नन्दगोपस्तदा

प्रमोदभरसङ्कुलो द्विजकुलाय किन्नाददात् ।

तथैव पशुपालकाः किमु न मङ्गलं तेनिरे

जगत्त्रितयमङ्गल त्वमिह पाहि मामामयात् ॥10॥