Narayaniyam Dashaka 39 - Yogamaya Pradurbhavam Tatha Gokule Krishnajanmotsavam — Kannada Script

ಭವನ್ತಮಯಮುದ್ವಹನ್ ಯದುಕುಲೋದ್ವಹೋ ನಿಸ್ಸರನ್

ದದರ್ಶ ಗಗನೋಚ್ಚಲಜ್ಜಲಭರಾಂ ಕಲಿನ್ದಾತ್ಮಜಾಮ್ ।

ಅಹೋ ಸಲಿಲಸಞ್ಚಯಃ ಸ ಪುನರೈನ್ದ್ರಜಾಲೋದಿತೋ

ಜಲೌಘ ಇವ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ಪ್ರಪದಮೇಯತಾಮಾಯಯೌ ॥1॥

ಪ್ರಸುಪ್ತಪಶುಪಾಲಿಕಾಂ ನಿಭೃತಮಾರುದದ್ಬಾಲಿಕಾ-

ಮಪಾವೃತಕವಾಟಿಕಾಂ ಪಶುಪವಾಟಿಕಾಮಾವಿಶನ್ ।

ಭವನ್ತಮಯಮರ್ಪಯನ್ ಪ್ರಸವತಲ್ಪಕೇ ತತ್ಪದಾ-

ದ್ವಹನ್ ಕಪಟಕನ್ಯಕಾಂ ಸ್ವಪುರಮಾಗತೋ ವೇಗತಃ ॥2॥

ತತಸ್ತ್ವದನುಜಾರವಕ್ಷಪಿತನಿದ್ರವೇಗದ್ರವದ್-

ಭಟೋತ್ಕರನಿವೇದಿತಪ್ರಸವವಾರ್ತಯೈವಾರ್ತಿಮಾನ್ ।

ವಿಮುಕ್ತಚಿಕುರೋತ್ಕರಸ್ತ್ವರಿತಮಾಪತನ್ ಭೋಜರಾ-

ಡತುಷ್ಟ ಇವ ದೃಷ್ಟವಾನ್ ಭಗಿನಿಕಾಕರೇ ಕನ್ಯಕಾಮ್ ॥3॥

ಧ್ರುವಂ ಕಪಟಶಾಲಿನೋ ಮಧುಹರಸ್ಯ ಮಾಯಾ ಭವೇ-

ದಸಾವಿತಿ ಕಿಶೋರಿಕಾಂ ಭಗಿನಿಕಾಕರಾಲಿಙ್ಗಿತಾಮ್ ।

ದ್ವಿಪೋ ನಲಿನಿಕಾನ್ತರಾದಿವ ಮೃಣಾಲಿಕಾಮಾಕ್ಷಿಪ-

ನ್ನಯಂ ತ್ವದನುಜಾಮಜಾಮುಪಲಪಟ್ಟಕೇ ಪಿಷ್ಟವಾನ್ ॥4॥

ತತಃ ಭವದುಪಾಸಕೋ ಝಟಿತಿ ಮೃತ್ಯುಪಾಶಾದಿವ

ಪ್ರಮುಚ್ಯ ತರಸೈವ ಸಾ ಸಮಧಿರೂಢರೂಪಾನ್ತರಾ ।

ಅಧಸ್ತಲಮಜಗ್ಮುಷೀ ವಿಕಸದಷ್ಟಬಾಹುಸ್ಫುರ-

ನ್ಮಹಾಯುಧಮಹೋ ಗತಾ ಕಿಲ ವಿಹಾಯಸಾ ದಿದ್ಯುತೇ ॥5॥

ನೃಶಂಸತರ ಕಂಸ ತೇ ಕಿಮು ಮಯಾ ವಿನಿಷ್ಪಿಷ್ಟಯಾ

ಬಭೂವ ಭವದನ್ತಕಃ ಕ್ವಚನ ಚಿನ್ತ್ಯತಾಂ ತೇ ಹಿತಮ್ ।

ಇತಿ ತ್ವದನುಜಾ ವಿಭೋ ಖಲಮುದೀರ್ಯ ತಂ ಜಗ್ಮುಷೀ

ಮರುದ್ಗಣಪಣಾಯಿತಾ ಭುವಿ ಚ ಮನ್ದಿರಾಣ್ಯೇಯುಷೀ ॥6॥

ಪ್ರಗೇ ಪುನರಗಾತ್ಮಜಾವಚನಮೀರಿತಾ ಭೂಭುಜಾ

ಪ್ರಲಮ್ಬಬಕಪೂತನಾಪ್ರಮುಖದಾನವಾ ಮಾನಿನಃ ।

ಭವನ್ನಿಧನಕಾಮ್ಯಯಾ ಜಗತಿ ಬಭ್ರಮುರ್ನಿರ್ಭಯಾಃ

ಕುಮಾರಕವಿಮಾರಕಾಃ ಕಿಮಿವ ದುಷ್ಕರಂ ನಿಷ್ಕೃಪೈಃ ॥7॥

ತತಃ ಪಶುಪಮನ್ದಿರೇ ತ್ವಯಿ ಮುಕುನ್ದ ನನ್ದಪ್ರಿಯಾ-

ಪ್ರಸೂತಿಶಯನೇಶಯೇ ರುದತಿ ಕಿಞ್ಚಿದಞ್ಚತ್ಪದೇ ।

ವಿಬುಧ್ಯ ವನಿತಾಜನೈಸ್ತನಯಸಮ್ಭವೇ ಘೋಷಿತೇ

ಮುದಾ ಕಿಮು ವದಾಮ್ಯಹೋ ಸಕಲಮಾಕುಲಂ ಗೋಕುಲಮ್ ॥8॥

ಅಹೋ ಖಲು ಯಶೋದಯಾ ನವಕಲಾಯಚೇತೋಹರಂ

ಭವನ್ತಮಲಮನ್ತಿಕೇ ಪ್ರಥಮಮಾಪಿಬನ್ತ್ಯಾ ದೃಶಾ ।

ಪುನಃ ಸ್ತನಭರಂ ನಿಜಂ ಸಪದಿ ಪಾಯಯನ್ತ್ಯಾ ಮುದಾ

ಮನೋಹರತನುಸ್ಪೃಶಾ ಜಗತಿ ಪುಣ್ಯವನ್ತೋ ಜಿತಾಃ ॥9॥

ಭವತ್ಕುಶಲಕಾಮ್ಯಯಾ ಸ ಖಲು ನನ್ದಗೋಪಸ್ತದಾ

ಪ್ರಮೋದಭರಸಙ್ಕುಲೋ ದ್ವಿಜಕುಲಾಯ ಕಿನ್ನಾದದಾತ್ ।

ತಥೈವ ಪಶುಪಾಲಕಾಃ ಕಿಮು ನ ಮಙ್ಗಲಂ ತೇನಿರೇ

ಜಗತ್ತ್ರಿತಯಮಙ್ಗಲ ತ್ವಮಿಹ ಪಾಹಿ ಮಾಮಾಮಯಾತ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

bhavantamayamudvahan yadukulodvaho nissaran

dadarśa gaganoccalajjalabharāṃ kalindātmajām |

aho salilasañcayaḥ sa punaraindrajālodito

jalaugha iva tatkṣaṇāt prapadameyatāmāyayau ||1||

prasuptapaśupālikāṃ nibhṛtamārudadbālikā-

mapāvṛtakavāṭikāṃ paśupavāṭikāmāviśan |

bhavantamayamarpayan prasavatalpake tatpadā-

dvahan kapaṭakanyakāṃ svapuramāgato vegataḥ ||2||

tatastvadanujāravakṣapitanidravegadravad-

bhaṭotkaraniveditaprasavavārtayaivārtimān |

vimuktacikurotkarastvaritamāpatan bhojarā-

ḍatuṣṭa iva dṛṣṭavān bhaginikākare kanyakām ||3||

dhruvaṃ kapaṭaśālino madhuharasya māyā bhave-

dasāviti kiśorikāṃ bhaginikākarāliṅgitām |

dvipo nalinikāntarādiva mṛṇālikāmākṣipa-

nnayaṃ tvadanujāmajāmupalapaṭṭake piṣṭavān ||4||

tataḥ bhavadupāsako jhaṭiti mṛtyupāśādiva

pramucya tarasaiva sā samadhirūḍharūpāntarā |

adhastalamajagmuṣī vikasadaṣṭabāhusphura-

nmahāyudhamaho gatā kila vihāyasā didyute ||5||

nṛśaṃsatara kaṃsa te kimu mayā viniṣpiṣṭayā

babhūva bhavadantakaḥ kvacana cintyatāṃ te hitam |

iti tvadanujā vibho khalamudīrya taṃ jagmuṣī

marudgaṇapaṇāyitā bhuvi ca mandirāṇyeyuṣī ||6||

prage punaragātmajāvacanamīritā bhūbhujā

pralambabakapūtanāpramukhadānavā māninaḥ |

bhavannidhanakāmyayā jagati babhramurnirbhayāḥ

kumārakavimārakāḥ kimiva duṣkaraṃ niṣkṛpaiḥ ||7||

tataḥ paśupamandire tvayi mukunda nandapriyā-

prasūtiśayaneśaye rudati kiñcidañcatpade |

vibudhya vanitājanaistanayasambhave ghoṣite

mudā kimu vadāmyaho sakalamākulaṃ gokulam ||8||

aho khalu yaśodayā navakalāyacetoharaṃ

bhavantamalamantike prathamamāpibantyā dṛśā |

punaḥ stanabharaṃ nijaṃ sapadi pāyayantyā mudā

manoharatanuspṛśā jagati puṇyavanto jitāḥ ||9||

bhavatkuśalakāmyayā sa khalu nandagopastadā

pramodabharasaṅkulo dvijakulāya kinnādadāt |

tathaiva paśupālakāḥ kimu na maṅgalaṃ tenire

jagattritayamaṅgala tvamiha pāhi māmāmayāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

भवन्तमयमुद्वहन् यदुकुलोद्वहो निस्सरन्

ददर्श गगनोच्चलज्जलभरां कलिन्दात्मजाम् ।

अहो सलिलसञ्चयः स पुनरैन्द्रजालोदितो

जलौघ इव तत्क्षणात् प्रपदमेयतामाययौ ॥1॥

प्रसुप्तपशुपालिकां निभृतमारुदद्बालिका-

मपावृतकवाटिकां पशुपवाटिकामाविशन् ।

भवन्तमयमर्पयन् प्रसवतल्पके तत्पदा-

द्वहन् कपटकन्यकां स्वपुरमागतो वेगतः ॥2॥

ततस्त्वदनुजारवक्षपितनिद्रवेगद्रवद्-

भटोत्करनिवेदितप्रसववार्तयैवार्तिमान् ।

विमुक्तचिकुरोत्करस्त्वरितमापतन् भोजरा-

डतुष्ट इव दृष्टवान् भगिनिकाकरे कन्यकाम् ॥3॥

ध्रुवं कपटशालिनो मधुहरस्य माया भवे-

दसाविति किशोरिकां भगिनिकाकरालिङ्गिताम् ।

द्विपो नलिनिकान्तरादिव मृणालिकामाक्षिप-

न्नयं त्वदनुजामजामुपलपट्टके पिष्टवान् ॥4॥

ततः भवदुपासको झटिति मृत्युपाशादिव

प्रमुच्य तरसैव सा समधिरूढरूपान्तरा ।

अधस्तलमजग्मुषी विकसदष्टबाहुस्फुर-

न्महायुधमहो गता किल विहायसा दिद्युते ॥5॥

नृशंसतर कंस ते किमु मया विनिष्पिष्टया

बभूव भवदन्तकः क्वचन चिन्त्यतां ते हितम् ।

इति त्वदनुजा विभो खलमुदीर्य तं जग्मुषी

मरुद्गणपणायिता भुवि च मन्दिराण्येयुषी ॥6॥

प्रगे पुनरगात्मजावचनमीरिता भूभुजा

प्रलम्बबकपूतनाप्रमुखदानवा मानिनः ।

भवन्निधनकाम्यया जगति बभ्रमुर्निर्भयाः

कुमारकविमारकाः किमिव दुष्करं निष्कृपैः ॥7॥

ततः पशुपमन्दिरे त्वयि मुकुन्द नन्दप्रिया-

प्रसूतिशयनेशये रुदति किञ्चिदञ्चत्पदे ।

विबुध्य वनिताजनैस्तनयसम्भवे घोषिते

मुदा किमु वदाम्यहो सकलमाकुलं गोकुलम् ॥8॥

अहो खलु यशोदया नवकलायचेतोहरं

भवन्तमलमन्तिके प्रथममापिबन्त्या दृशा ।

पुनः स्तनभरं निजं सपदि पाययन्त्या मुदा

मनोहरतनुस्पृशा जगति पुण्यवन्तो जिताः ॥9॥

भवत्कुशलकाम्यया स खलु नन्दगोपस्तदा

प्रमोदभरसङ्कुलो द्विजकुलाय किन्नाददात् ।

तथैव पशुपालकाः किमु न मङ्गलं तेनिरे

जगत्त्रितयमङ्गल त्वमिह पाहि मामामयात् ॥10॥