Narayaniyam Dashaka 39 - Yogamaya Pradurbhavam Tatha Gokule Krishnajanmotsavam — Bengali Script

ভবন্তমযমুদ্বহন্ যদুকুলোদ্বহো নিস্সরন্

দদর্শ গগনোচ্চলজ্জলভরাং কলিন্দাত্মজাম্ ।

অহো সলিলসঞ্চযঃ স পুনরৈন্দ্রজালোদিতো

জলৌঘ ইব তত্ক্ষণাত্ প্রপদমেযতামাযযৌ ॥1॥

প্রসুপ্তপশুপালিকাং নিভৃতমারুদদ্বালিকা-

মপাবৃতকবাটিকাং পশুপবাটিকামাবিশন্ ।

ভবন্তমযমর্পযন্ প্রসবতল্পকে তত্পদা-

দ্বহন্ কপটকন্যকাং স্বপুরমাগতো বেগতঃ ॥2॥

ততস্ত্বদনুজারবক্ষপিতনিদ্রবেগদ্রবদ্-

ভটোত্করনিবেদিতপ্রসববার্তযৈবার্তিমান্ ।

বিমুক্তচিকুরোত্করস্ত্বরিতমাপতন্ ভোজরা-

ডতুষ্ট ইব দৃষ্টবান্ ভগিনিকাকরে কন্যকাম্ ॥3॥

ধ্রুবং কপটশালিনো মধুহরস্য মাযা ভবে-

দসাবিতি কিশোরিকাং ভগিনিকাকরালিঙ্গিতাম্ ।

দ্বিপো নলিনিকান্তরাদিব মৃণালিকামাক্ষিপ-

ন্নযং ত্বদনুজামজামুপলপট্টকে পিষ্টবান্ ॥4॥

ততঃ ভবদুপাসকো ঝটিতি মৃত্যুপাশাদিব

প্রমুচ্য তরসৈব সা সমধিরূঢরূপান্তরা ।

অধস্তলমজগ্মুষী বিকসদষ্টবাহুস্ফুর-

ন্মহাযুধমহো গতা কিল বিহাযসা দিদ্যুতে ॥5॥

নৃশংসতর কংস তে কিমু মযা বিনিষ্পিষ্টযা

বভূব ভবদন্তকঃ ক্বচন চিন্ত্যতাং তে হিতম্ ।

ইতি ত্বদনুজা বিভো খলমুদীর্য তং জগ্মুষী

মরুদ্গণপণাযিতা ভুবি চ মন্দিরাণ্যেযুষী ॥6॥

প্রগে পুনরগাত্মজাবচনমীরিতা ভূভুজা

প্রলম্ববকপূতনাপ্রমুখদানবা মানিনঃ ।

ভবন্নিধনকাম্যযা জগতি বভ্রমুর্নির্ভযাঃ

কুমারকবিমারকাঃ কিমিব দুষ্করং নিষ্কৃপৈঃ ॥7॥

ততঃ পশুপমন্দিরে ত্বযি মুকুন্দ নন্দপ্রিযা-

প্রসূতিশযনেশযে রুদতি কিঞ্চিদঞ্চত্পদে ।

বিবুধ্য বনিতাজনৈস্তনযসম্ভবে ঘোষিতে

মুদা কিমু বদাম্যহো সকলমাকুলং গোকুলম্ ॥8॥

অহো খলু যশোদযা নবকলাযচেতোহরং

ভবন্তমলমন্তিকে প্রথমমাপিবন্ত্যা দৃশা ।

পুনঃ স্তনভরং নিজং সপদি পাযযন্ত্যা মুদা

মনোহরতনুস্পৃশা জগতি পুণ্যবন্তো জিতাঃ ॥9॥

ভবত্কুশলকাম্যযা স খলু নন্দগোপস্তদা

প্রমোদভরসঙ্কুলো দ্বিজকুলায কিন্নাদদাত্ ।

তথৈব পশুপালকাঃ কিমু ন মঙ্গলং তেনিরে

জগত্ত্রিতযমঙ্গল ত্বমিহ পাহি মামামযাত্ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

bhavantamayamudvahan yadukulodvaho nissaran

dadarśa gaganoccalajjalabharāṃ kalindātmajām |

aho salilasañcayaḥ sa punaraindrajālodito

jalaugha iva tatkṣaṇāt prapadameyatāmāyayau ||1||

prasuptapaśupālikāṃ nibhṛtamārudadbālikā-

mapāvṛtakavāṭikāṃ paśupavāṭikāmāviśan |

bhavantamayamarpayan prasavatalpake tatpadā-

dvahan kapaṭakanyakāṃ svapuramāgato vegataḥ ||2||

tatastvadanujāravakṣapitanidravegadravad-

bhaṭotkaraniveditaprasavavārtayaivārtimān |

vimuktacikurotkarastvaritamāpatan bhojarā-

ḍatuṣṭa iva dṛṣṭavān bhaginikākare kanyakām ||3||

dhruvaṃ kapaṭaśālino madhuharasya māyā bhave-

dasāviti kiśorikāṃ bhaginikākarāliṅgitām |

dvipo nalinikāntarādiva mṛṇālikāmākṣipa-

nnayaṃ tvadanujāmajāmupalapaṭṭake piṣṭavān ||4||

tataḥ bhavadupāsako jhaṭiti mṛtyupāśādiva

pramucya tarasaiva sā samadhirūḍharūpāntarā |

adhastalamajagmuṣī vikasadaṣṭabāhusphura-

nmahāyudhamaho gatā kila vihāyasā didyute ||5||

nṛśaṃsatara kaṃsa te kimu mayā viniṣpiṣṭayā

babhūva bhavadantakaḥ kvacana cintyatāṃ te hitam |

iti tvadanujā vibho khalamudīrya taṃ jagmuṣī

marudgaṇapaṇāyitā bhuvi ca mandirāṇyeyuṣī ||6||

prage punaragātmajāvacanamīritā bhūbhujā

pralambabakapūtanāpramukhadānavā māninaḥ |

bhavannidhanakāmyayā jagati babhramurnirbhayāḥ

kumārakavimārakāḥ kimiva duṣkaraṃ niṣkṛpaiḥ ||7||

tataḥ paśupamandire tvayi mukunda nandapriyā-

prasūtiśayaneśaye rudati kiñcidañcatpade |

vibudhya vanitājanaistanayasambhave ghoṣite

mudā kimu vadāmyaho sakalamākulaṃ gokulam ||8||

aho khalu yaśodayā navakalāyacetoharaṃ

bhavantamalamantike prathamamāpibantyā dṛśā |

punaḥ stanabharaṃ nijaṃ sapadi pāyayantyā mudā

manoharatanuspṛśā jagati puṇyavanto jitāḥ ||9||

bhavatkuśalakāmyayā sa khalu nandagopastadā

pramodabharasaṅkulo dvijakulāya kinnādadāt |

tathaiva paśupālakāḥ kimu na maṅgalaṃ tenire

jagattritayamaṅgala tvamiha pāhi māmāmayāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

भवन्तमयमुद्वहन् यदुकुलोद्वहो निस्सरन्

ददर्श गगनोच्चलज्जलभरां कलिन्दात्मजाम् ।

अहो सलिलसञ्चयः स पुनरैन्द्रजालोदितो

जलौघ इव तत्क्षणात् प्रपदमेयतामाययौ ॥1॥

प्रसुप्तपशुपालिकां निभृतमारुदद्बालिका-

मपावृतकवाटिकां पशुपवाटिकामाविशन् ।

भवन्तमयमर्पयन् प्रसवतल्पके तत्पदा-

द्वहन् कपटकन्यकां स्वपुरमागतो वेगतः ॥2॥

ततस्त्वदनुजारवक्षपितनिद्रवेगद्रवद्-

भटोत्करनिवेदितप्रसववार्तयैवार्तिमान् ।

विमुक्तचिकुरोत्करस्त्वरितमापतन् भोजरा-

डतुष्ट इव दृष्टवान् भगिनिकाकरे कन्यकाम् ॥3॥

ध्रुवं कपटशालिनो मधुहरस्य माया भवे-

दसाविति किशोरिकां भगिनिकाकरालिङ्गिताम् ।

द्विपो नलिनिकान्तरादिव मृणालिकामाक्षिप-

न्नयं त्वदनुजामजामुपलपट्टके पिष्टवान् ॥4॥

ततः भवदुपासको झटिति मृत्युपाशादिव

प्रमुच्य तरसैव सा समधिरूढरूपान्तरा ।

अधस्तलमजग्मुषी विकसदष्टबाहुस्फुर-

न्महायुधमहो गता किल विहायसा दिद्युते ॥5॥

नृशंसतर कंस ते किमु मया विनिष्पिष्टया

बभूव भवदन्तकः क्वचन चिन्त्यतां ते हितम् ।

इति त्वदनुजा विभो खलमुदीर्य तं जग्मुषी

मरुद्गणपणायिता भुवि च मन्दिराण्येयुषी ॥6॥

प्रगे पुनरगात्मजावचनमीरिता भूभुजा

प्रलम्बबकपूतनाप्रमुखदानवा मानिनः ।

भवन्निधनकाम्यया जगति बभ्रमुर्निर्भयाः

कुमारकविमारकाः किमिव दुष्करं निष्कृपैः ॥7॥

ततः पशुपमन्दिरे त्वयि मुकुन्द नन्दप्रिया-

प्रसूतिशयनेशये रुदति किञ्चिदञ्चत्पदे ।

विबुध्य वनिताजनैस्तनयसम्भवे घोषिते

मुदा किमु वदाम्यहो सकलमाकुलं गोकुलम् ॥8॥

अहो खलु यशोदया नवकलायचेतोहरं

भवन्तमलमन्तिके प्रथममापिबन्त्या दृशा ।

पुनः स्तनभरं निजं सपदि पाययन्त्या मुदा

मनोहरतनुस्पृशा जगति पुण्यवन्तो जिताः ॥9॥

भवत्कुशलकाम्यया स खलु नन्दगोपस्तदा

प्रमोदभरसङ्कुलो द्विजकुलाय किन्नाददात् ।

तथैव पशुपालकाः किमु न मङ्गलं तेनिरे

जगत्त्रितयमङ्गल त्वमिह पाहि मामामयात् ॥10॥