Narayaniyam Dashaka 39 - Yogamaya Pradurbhavam Tatha Gokule Krishnajanmotsavam — Oriya Script

ଭଵନ୍ତମଯମୁଦ୍ଵହନ୍ ଯଦୁକୁଲୋଦ୍ଵହୋ ନିସ୍ସରନ୍

ଦଦର୍ଶ ଗଗନୋଚ୍ଚଲଜ୍ଜଲଭରାଂ କଲିନ୍ଦାତ୍ମଜାମ୍ ।

ଅହୋ ସଲିଲସଞ୍ଚଯଃ ସ ପୁନରୈନ୍ଦ୍ରଜାଲୋଦିତୋ

ଜଲୌଘ ଇଵ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପ୍ରପଦମେଯତାମାଯଯୌ ॥1॥

ପ୍ରସୁପ୍ତପଶୁପାଲିକାଂ ନିଭୃତମାରୁଦଦ୍ବାଲିକା-

ମପାଵୃତକଵାଟିକାଂ ପଶୁପଵାଟିକାମାଵିଶନ୍ ।

ଭଵନ୍ତମଯମର୍ପଯନ୍ ପ୍ରସଵତଲ୍ପକେ ତତ୍ପଦା-

ଦ୍ଵହନ୍ କପଟକନ୍ଯକାଂ ସ୍ଵପୁରମାଗତୋ ଵେଗତଃ ॥2॥

ତତସ୍ତ୍ଵଦନୁଜାରଵକ୍ଷପିତନିଦ୍ରଵେଗଦ୍ରଵଦ୍-

ଭଟୋତ୍କରନିଵେଦିତପ୍ରସଵଵାର୍ତଯୈଵାର୍ତିମାନ୍ ।

ଵିମୁକ୍ତଚିକୁରୋତ୍କରସ୍ତ୍ଵରିତମାପତନ୍ ଭୋଜରା-

ଡତୁଷ୍ଟ ଇଵ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ ଭଗିନିକାକରେ କନ୍ଯକାମ୍ ॥3॥

ଧ୍ରୁଵଂ କପଟଶାଲିନୋ ମଧୁହରସ୍ଯ ମାଯା ଭଵେ-

ଦସାଵିତି କିଶୋରିକାଂ ଭଗିନିକାକରାଲିଙ୍ଗିତାମ୍ ।

ଦ୍ଵିପୋ ନଲିନିକାନ୍ତରାଦିଵ ମୃଣାଲିକାମାକ୍ଷିପ-

ନ୍ନଯଂ ତ୍ଵଦନୁଜାମଜାମୁପଲପଟ୍ଟକେ ପିଷ୍ଟଵାନ୍ ॥4॥

ତତଃ ଭଵଦୁପାସକୋ ଝଟିତି ମୃତ୍ଯୁପାଶାଦିଵ

ପ୍ରମୁଚ୍ଯ ତରସୈଵ ସା ସମଧିରୂଢରୂପାନ୍ତରା ।

ଅଧସ୍ତଲମଜଗ୍ମୁଷୀ ଵିକସଦଷ୍ଟବାହୁସ୍ଫୁର-

ନ୍ମହାଯୁଧମହୋ ଗତା କିଲ ଵିହାଯସା ଦିଦ୍ଯୁତେ ॥5॥

ନୃଶଂସତର କଂସ ତେ କିମୁ ମଯା ଵିନିଷ୍ପିଷ୍ଟଯା

ବଭୂଵ ଭଵଦନ୍ତକଃ କ୍ଵଚନ ଚିନ୍ତ୍ଯତାଂ ତେ ହିତମ୍ ।

ଇତି ତ୍ଵଦନୁଜା ଵିଭୋ ଖଲମୁଦୀର୍ଯ ତଂ ଜଗ୍ମୁଷୀ

ମରୁଦ୍ଗଣପଣାଯିତା ଭୁଵି ଚ ମନ୍ଦିରାଣ୍ଯେଯୁଷୀ ॥6॥

ପ୍ରଗେ ପୁନରଗାତ୍ମଜାଵଚନମୀରିତା ଭୂଭୁଜା

ପ୍ରଲମ୍ବବକପୂତନାପ୍ରମୁଖଦାନଵା ମାନିନଃ ।

ଭଵନ୍ନିଧନକାମ୍ଯଯା ଜଗତି ବଭ୍ରମୁର୍ନିର୍ଭଯାଃ

କୁମାରକଵିମାରକାଃ କିମିଵ ଦୁଷ୍କରଂ ନିଷ୍କୃପୈଃ ॥7॥

ତତଃ ପଶୁପମନ୍ଦିରେ ତ୍ଵଯି ମୁକୁନ୍ଦ ନନ୍ଦପ୍ରିଯା-

ପ୍ରସୂତିଶଯନେଶଯେ ରୁଦତି କିଞ୍ଚିଦଞ୍ଚତ୍ପଦେ ।

ଵିବୁଧ୍ଯ ଵନିତାଜନୈସ୍ତନଯସମ୍ଭଵେ ଘୋଷିତେ

ମୁଦା କିମୁ ଵଦାମ୍ଯହୋ ସକଲମାକୁଲଂ ଗୋକୁଲମ୍ ॥8॥

ଅହୋ ଖଲୁ ଯଶୋଦଯା ନଵକଲାଯଚେତୋହରଂ

ଭଵନ୍ତମଲମନ୍ତିକେ ପ୍ରଥମମାପିବନ୍ତ୍ଯା ଦୃଶା ।

ପୁନଃ ସ୍ତନଭରଂ ନିଜଂ ସପଦି ପାଯଯନ୍ତ୍ଯା ମୁଦା

ମନୋହରତନୁସ୍ପୃଶା ଜଗତି ପୁଣ୍ଯଵନ୍ତୋ ଜିତାଃ ॥9॥

ଭଵତ୍କୁଶଲକାମ୍ଯଯା ସ ଖଲୁ ନନ୍ଦଗୋପସ୍ତଦା

ପ୍ରମୋଦଭରସଙ୍କୁଲୋ ଦ୍ଵିଜକୁଲାଯ କିନ୍ନାଦଦାତ୍ ।

ତଥୈଵ ପଶୁପାଲକାଃ କିମୁ ନ ମଙ୍ଗଲଂ ତେନିରେ

ଜଗତ୍ତ୍ରିତଯମଙ୍ଗଲ ତ୍ଵମିହ ପାହି ମାମାମଯାତ୍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

bhavantamayamudvahan yadukulodvaho nissaran

dadarśa gaganoccalajjalabharāṃ kalindātmajām |

aho salilasañcayaḥ sa punaraindrajālodito

jalaugha iva tatkṣaṇāt prapadameyatāmāyayau ||1||

prasuptapaśupālikāṃ nibhṛtamārudadbālikā-

mapāvṛtakavāṭikāṃ paśupavāṭikāmāviśan |

bhavantamayamarpayan prasavatalpake tatpadā-

dvahan kapaṭakanyakāṃ svapuramāgato vegataḥ ||2||

tatastvadanujāravakṣapitanidravegadravad-

bhaṭotkaraniveditaprasavavārtayaivārtimān |

vimuktacikurotkarastvaritamāpatan bhojarā-

ḍatuṣṭa iva dṛṣṭavān bhaginikākare kanyakām ||3||

dhruvaṃ kapaṭaśālino madhuharasya māyā bhave-

dasāviti kiśorikāṃ bhaginikākarāliṅgitām |

dvipo nalinikāntarādiva mṛṇālikāmākṣipa-

nnayaṃ tvadanujāmajāmupalapaṭṭake piṣṭavān ||4||

tataḥ bhavadupāsako jhaṭiti mṛtyupāśādiva

pramucya tarasaiva sā samadhirūḍharūpāntarā |

adhastalamajagmuṣī vikasadaṣṭabāhusphura-

nmahāyudhamaho gatā kila vihāyasā didyute ||5||

nṛśaṃsatara kaṃsa te kimu mayā viniṣpiṣṭayā

babhūva bhavadantakaḥ kvacana cintyatāṃ te hitam |

iti tvadanujā vibho khalamudīrya taṃ jagmuṣī

marudgaṇapaṇāyitā bhuvi ca mandirāṇyeyuṣī ||6||

prage punaragātmajāvacanamīritā bhūbhujā

pralambabakapūtanāpramukhadānavā māninaḥ |

bhavannidhanakāmyayā jagati babhramurnirbhayāḥ

kumārakavimārakāḥ kimiva duṣkaraṃ niṣkṛpaiḥ ||7||

tataḥ paśupamandire tvayi mukunda nandapriyā-

prasūtiśayaneśaye rudati kiñcidañcatpade |

vibudhya vanitājanaistanayasambhave ghoṣite

mudā kimu vadāmyaho sakalamākulaṃ gokulam ||8||

aho khalu yaśodayā navakalāyacetoharaṃ

bhavantamalamantike prathamamāpibantyā dṛśā |

punaḥ stanabharaṃ nijaṃ sapadi pāyayantyā mudā

manoharatanuspṛśā jagati puṇyavanto jitāḥ ||9||

bhavatkuśalakāmyayā sa khalu nandagopastadā

pramodabharasaṅkulo dvijakulāya kinnādadāt |

tathaiva paśupālakāḥ kimu na maṅgalaṃ tenire

jagattritayamaṅgala tvamiha pāhi māmāmayāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

भवन्तमयमुद्वहन् यदुकुलोद्वहो निस्सरन्

ददर्श गगनोच्चलज्जलभरां कलिन्दात्मजाम् ।

अहो सलिलसञ्चयः स पुनरैन्द्रजालोदितो

जलौघ इव तत्क्षणात् प्रपदमेयतामाययौ ॥1॥

प्रसुप्तपशुपालिकां निभृतमारुदद्बालिका-

मपावृतकवाटिकां पशुपवाटिकामाविशन् ।

भवन्तमयमर्पयन् प्रसवतल्पके तत्पदा-

द्वहन् कपटकन्यकां स्वपुरमागतो वेगतः ॥2॥

ततस्त्वदनुजारवक्षपितनिद्रवेगद्रवद्-

भटोत्करनिवेदितप्रसववार्तयैवार्तिमान् ।

विमुक्तचिकुरोत्करस्त्वरितमापतन् भोजरा-

डतुष्ट इव दृष्टवान् भगिनिकाकरे कन्यकाम् ॥3॥

ध्रुवं कपटशालिनो मधुहरस्य माया भवे-

दसाविति किशोरिकां भगिनिकाकरालिङ्गिताम् ।

द्विपो नलिनिकान्तरादिव मृणालिकामाक्षिप-

न्नयं त्वदनुजामजामुपलपट्टके पिष्टवान् ॥4॥

ततः भवदुपासको झटिति मृत्युपाशादिव

प्रमुच्य तरसैव सा समधिरूढरूपान्तरा ।

अधस्तलमजग्मुषी विकसदष्टबाहुस्फुर-

न्महायुधमहो गता किल विहायसा दिद्युते ॥5॥

नृशंसतर कंस ते किमु मया विनिष्पिष्टया

बभूव भवदन्तकः क्वचन चिन्त्यतां ते हितम् ।

इति त्वदनुजा विभो खलमुदीर्य तं जग्मुषी

मरुद्गणपणायिता भुवि च मन्दिराण्येयुषी ॥6॥

प्रगे पुनरगात्मजावचनमीरिता भूभुजा

प्रलम्बबकपूतनाप्रमुखदानवा मानिनः ।

भवन्निधनकाम्यया जगति बभ्रमुर्निर्भयाः

कुमारकविमारकाः किमिव दुष्करं निष्कृपैः ॥7॥

ततः पशुपमन्दिरे त्वयि मुकुन्द नन्दप्रिया-

प्रसूतिशयनेशये रुदति किञ्चिदञ्चत्पदे ।

विबुध्य वनिताजनैस्तनयसम्भवे घोषिते

मुदा किमु वदाम्यहो सकलमाकुलं गोकुलम् ॥8॥

अहो खलु यशोदया नवकलायचेतोहरं

भवन्तमलमन्तिके प्रथममापिबन्त्या दृशा ।

पुनः स्तनभरं निजं सपदि पाययन्त्या मुदा

मनोहरतनुस्पृशा जगति पुण्यवन्तो जिताः ॥9॥

भवत्कुशलकाम्यया स खलु नन्दगोपस्तदा

प्रमोदभरसङ्कुलो द्विजकुलाय किन्नाददात् ।

तथैव पशुपालकाः किमु न मङ्गलं तेनिरे

जगत्त्रितयमङ्गल त्वमिह पाहि मामामयात् ॥10॥