Narayaniyam Dashaka 74 - Bhagavatah Mathurapuripravesham — Gujarati Script

સમ્પ્રાપ્તો મથુરાં દિનાર્ધવિગમે તત્રાન્તરસ્મિન્ વસ-

ન્નારામે વિહિતાશનઃ સખિજનૈર્યાતઃ પુરીમીક્ષિતુમ્ ।

પ્રાપો રાજપથં ચિરશ્રુતિધૃતવ્યાલોકકૌતૂહલ-

સ્ત્રીપુંસોદ્યદગણ્યપુણ્યનિગલૈરાકૃષ્યમાણો નુ કિમ્ ॥1॥

ત્વત્પાદદ્યુતિવત્ સરાગસુભગાઃ ત્વન્મૂર્તિવદ્યોષિતઃ

સમ્પ્રાપ્તા વિલસત્પયોધરરુચો લોલા ભવત્ દૃષ્ટિવત્ ।

હારિણ્યસ્ત્વદુરઃસ્થલીવદયિ તે મન્દસ્મિતપ્રૌઢિવ-

ન્નૈર્મલ્યોલ્લસિતાઃ કચૌઘરુચિવદ્રાજત્કલાપાશ્રિતાઃ ॥2॥

તાસામાકલયન્નપાઙ્ગવલનૈર્મોદં પ્રહર્ષાદ્ભુત-

વ્યાલોલેષુ જનેષુ તત્ર રજકં કઞ્ચિત્ પટીં પ્રાર્થયન્ ।

કસ્તે દાસ્યતિ રાજકીયવસનં યાહીતિ તેનોદિતઃ

સદ્યસ્તસ્ય કરેણ શીર્ષમહૃથાઃ સોઽપ્યાપ પુણ્યાં ગતિમ્ ॥3॥

ભૂયો વાયકમેકમાયતમતિં તોષેણ વેષોચિતં

દાશ્વાંસં સ્વપદં નિનેથ સુકૃતં કો વેદ જીવાત્મનામ્ ।

માલાભિઃ સ્તબકૈઃ સ્તવૈરપિ પુનર્માલાકૃતા માનિતો

ભક્તિં તેન વૃતાં દિદેશિથ પરાં લક્ષ્મીં ચ લક્ષ્મીપતે ॥4॥

કુબ્જામબ્જવિલોચનાં પથિપુનર્દૃષ્ટ્વાઽઙ્ગરાગે તયા

દત્તે સાધુ કિલાઙ્ગરાગમદદાસ્તસ્યા મહાન્તં હૃદિ ।

ચિત્તસ્થામૃજુતામથ પ્રથયિતું ગાત્રેઽપિ તસ્યાઃ સ્ફુટં

ગૃહ્ણન્ મઞ્જુ કરેણ તામુદનયસ્તાવજ્જગત્સુન્દરીમ્ ॥5॥

તાવન્નિશ્ચિતવૈભવાસ્તવ વિભો નાત્યન્તપાપા જના

યત્કિઞ્ચિદ્દદતે સ્મ શક્ત્યનુગુણં તામ્બૂલમાલ્યાદિકમ્ ।

ગૃહ્ણાનઃ કુસુમાદિ કિઞ્ચન તદા માર્ગે નિબદ્ધાઞ્જલિ-

ર્નાતિષ્ઠં બત હા યતોઽદ્ય વિપુલામાર્તિં વ્રજામિ પ્રભો ॥6॥

એષ્યામીતિ વિમુક્તયાઽપિ ભગવન્નાલેપદાત્ર્યા તયા

દૂરાત્ કાતરયા નિરીક્ષિતગતિસ્ત્વં પ્રાવિશો ગોપુરમ્ ।

આઘોષાનુમિતત્વદાગમમહાહર્ષોલ્લલદ્દેવકી-

વક્ષોજપ્રગલત્પયોરસમિષાત્ત્વત્કીર્તિરન્તર્ગતા ॥7॥

આવિષ્ટો નગરીં મહોત્સવવતીં કોદણ્ડશાલાં વ્રજન્

માધુર્યેણ નુ તેજસા નુ પુરુષૈર્દૂરેણ દત્તાન્તરઃ ।

સ્રગ્ભિર્ભૂષિતમર્ચિતં વરધનુર્મા મેતિ વાદાત્ પુરઃ

પ્રાગૃહ્ણાઃ સમરોપયઃ કિલ સમાક્રાક્ષીરભાઙ્ક્ષીરપિ ॥8॥

શ્વઃ કંસક્ષપણોત્સવસ્ય પુરતઃ પ્રારમ્ભતૂર્યોપમ-

શ્ચાપધ્વંસમહાધ્વનિસ્તવ વિભો દેવાનરોમાઞ્ચયત્ ।

કંસસ્યાપિ ચ વેપથુસ્તદુદિતઃ કોદણ્ડખણ્ડદ્વયી-

ચણ્ડાભ્યાહતરક્ષિપૂરુષરવૈરુત્કૂલિતોઽભૂત્ ત્વયા ॥9॥

શિષ્ટૈર્દુષ્ટજનૈશ્ચ દૃષ્ટમહિમા પ્રીત્યા ચ ભીત્યા તતઃ

સમ્પશ્યન્ પુરસમ્પદં પ્રવિચરન્ સાયં ગતો વાટિકામ્ ।

શ્રીદામ્ના સહ રાધિકાવિરહજં ખેદં વદન્ પ્રસ્વપ-

ન્નાનન્દન્નવતારકાર્યઘટનાદ્વાતેશ સંરક્ષ મામ્ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

samprāpto mathurāṃ dinārdhavigame tatrāntarasmin vasa-

nnārāme vihitāśanaḥ sakhijanairyātaḥ purīmīkṣitum |

prāpo rājapathaṃ ciraśrutidhṛtavyālokakautūhala-

strīpuṃsodyadagaṇyapuṇyanigalairākṛṣyamāṇo nu kim ||1||

tvatpādadyutivat sarāgasubhagāḥ tvanmūrtivadyoṣitaḥ

samprāptā vilasatpayodhararuco lolā bhavat dṛṣṭivat |

hāriṇyastvaduraḥsthalīvadayi te mandasmitaprauḍhiva-

nnairmalyollasitāḥ kacaugharucivadrājatkalāpāśritāḥ ||2||

tāsāmākalayannapāṅgavalanairmodaṃ praharṣādbhuta-

vyāloleṣu janeṣu tatra rajakaṃ kañcit paṭīṃ prārthayan |

kaste dāsyati rājakīyavasanaṃ yāhīti tenoditaḥ

sadyastasya kareṇa śīrṣamahṛthāḥ so'pyāpa puṇyāṃ gatim ||3||

bhūyo vāyakamekamāyatamatiṃ toṣeṇa veṣocitaṃ

dāśvāṃsaṃ svapadaṃ ninetha sukṛtaṃ ko veda jīvātmanām |

mālābhiḥ stabakaiḥ stavairapi punarmālākṛtā mānito

bhaktiṃ tena vṛtāṃ dideśitha parāṃ lakṣmīṃ ca lakṣmīpate ||4||

kubjāmabjavilocanāṃ pathipunardṛṣṭvā'ṅgarāge tayā

datte sādhu kilāṅgarāgamadadāstasyā mahāntaṃ hṛdi |

cittasthāmṛjutāmatha prathayituṃ gātre'pi tasyāḥ sphuṭaṃ

gṛhṇan mañju kareṇa tāmudanayastāvajjagatsundarīm ||5||

tāvanniścitavaibhavāstava vibho nātyantapāpā janā

yatkiñciddadate sma śaktyanuguṇaṃ tāmbūlamālyādikam |

gṛhṇānaḥ kusumādi kiñcana tadā mārge nibaddhāñjali-

rnātiṣṭhaṃ bata hā yato'dya vipulāmārtiṃ vrajāmi prabho ||6||

eṣyāmīti vimuktayā'pi bhagavannālepadātryā tayā

dūrāt kātarayā nirīkṣitagatistvaṃ prāviśo gopuram |

āghoṣānumitatvadāgamamahāharṣollaladdevakī-

vakṣojapragalatpayorasamiṣāttvatkīrtirantargatā ||7||

āviṣṭo nagarīṃ mahotsavavatīṃ kodaṇḍaśālāṃ vrajan

mādhuryeṇa nu tejasā nu puruṣairdūreṇa dattāntaraḥ |

sragbhirbhūṣitamarcitaṃ varadhanurmā meti vādāt puraḥ

prāgṛhṇāḥ samaropayaḥ kila samākrākṣīrabhāṅkṣīrapi ||8||

śvaḥ kaṃsakṣapaṇotsavasya purataḥ prārambhatūryopama-

ścāpadhvaṃsamahādhvanistava vibho devānaromāñcayat |

kaṃsasyāpi ca vepathustaduditaḥ kodaṇḍakhaṇḍadvayī-

caṇḍābhyāhatarakṣipūruṣaravairutkūlito'bhūt tvayā ||9||

śiṣṭairduṣṭajanaiśca dṛṣṭamahimā prītyā ca bhītyā tataḥ

sampaśyan purasampadaṃ pravicaran sāyaṃ gato vāṭikām |

śrīdāmnā saha rādhikāvirahajaṃ khedaṃ vadan prasvapa-

nnānandannavatārakāryaghaṭanādvāteśa saṃrakṣa mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सम्प्राप्तो मथुरां दिनार्धविगमे तत्रान्तरस्मिन् वस-

न्नारामे विहिताशनः सखिजनैर्यातः पुरीमीक्षितुम् ।

प्रापो राजपथं चिरश्रुतिधृतव्यालोककौतूहल-

स्त्रीपुंसोद्यदगण्यपुण्यनिगलैराकृष्यमाणो नु किम् ॥1॥

त्वत्पादद्युतिवत् सरागसुभगाः त्वन्मूर्तिवद्योषितः

सम्प्राप्ता विलसत्पयोधररुचो लोला भवत् दृष्टिवत् ।

हारिण्यस्त्वदुरःस्थलीवदयि ते मन्दस्मितप्रौढिव-

न्नैर्मल्योल्लसिताः कचौघरुचिवद्राजत्कलापाश्रिताः ॥2॥

तासामाकलयन्नपाङ्गवलनैर्मोदं प्रहर्षाद्भुत-

व्यालोलेषु जनेषु तत्र रजकं कञ्चित् पटीं प्रार्थयन् ।

कस्ते दास्यति राजकीयवसनं याहीति तेनोदितः

सद्यस्तस्य करेण शीर्षमहृथाः सोऽप्याप पुण्यां गतिम् ॥3॥

भूयो वायकमेकमायतमतिं तोषेण वेषोचितं

दाश्वांसं स्वपदं निनेथ सुकृतं को वेद जीवात्मनाम् ।

मालाभिः स्तबकैः स्तवैरपि पुनर्मालाकृता मानितो

भक्तिं तेन वृतां दिदेशिथ परां लक्ष्मीं च लक्ष्मीपते ॥4॥

कुब्जामब्जविलोचनां पथिपुनर्दृष्ट्वाऽङ्गरागे तया

दत्ते साधु किलाङ्गरागमददास्तस्या महान्तं हृदि ।

चित्तस्थामृजुतामथ प्रथयितुं गात्रेऽपि तस्याः स्फुटं

गृह्णन् मञ्जु करेण तामुदनयस्तावज्जगत्सुन्दरीम् ॥5॥

तावन्निश्चितवैभवास्तव विभो नात्यन्तपापा जना

यत्किञ्चिद्ददते स्म शक्त्यनुगुणं ताम्बूलमाल्यादिकम् ।

गृह्णानः कुसुमादि किञ्चन तदा मार्गे निबद्धाञ्जलि-

र्नातिष्ठं बत हा यतोऽद्य विपुलामार्तिं व्रजामि प्रभो ॥6॥

एष्यामीति विमुक्तयाऽपि भगवन्नालेपदात्र्या तया

दूरात् कातरया निरीक्षितगतिस्त्वं प्राविशो गोपुरम् ।

आघोषानुमितत्वदागममहाहर्षोल्ललद्देवकी-

वक्षोजप्रगलत्पयोरसमिषात्त्वत्कीर्तिरन्तर्गता ॥7॥

आविष्टो नगरीं महोत्सववतीं कोदण्डशालां व्रजन्

माधुर्येण नु तेजसा नु पुरुषैर्दूरेण दत्तान्तरः ।

स्रग्भिर्भूषितमर्चितं वरधनुर्मा मेति वादात् पुरः

प्रागृह्णाः समरोपयः किल समाक्राक्षीरभाङ्क्षीरपि ॥8॥

श्वः कंसक्षपणोत्सवस्य पुरतः प्रारम्भतूर्योपम-

श्चापध्वंसमहाध्वनिस्तव विभो देवानरोमाञ्चयत् ।

कंसस्यापि च वेपथुस्तदुदितः कोदण्डखण्डद्वयी-

चण्डाभ्याहतरक्षिपूरुषरवैरुत्कूलितोऽभूत् त्वया ॥9॥

शिष्टैर्दुष्टजनैश्च दृष्टमहिमा प्रीत्या च भीत्या ततः

सम्पश्यन् पुरसम्पदं प्रविचरन् सायं गतो वाटिकाम् ।

श्रीदाम्ना सह राधिकाविरहजं खेदं वदन् प्रस्वप-

न्नानन्दन्नवतारकार्यघटनाद्वातेश संरक्ष माम् ॥10॥