Narayaniyam Dashaka 74 - Bhagavatah Mathurapuripravesham — Bengali Script

সম্প্রাপ্তো মথুরাং দিনার্ধবিগমে তত্রান্তরস্মিন্ বস-

ন্নারামে বিহিতাশনঃ সখিজনৈর্যাতঃ পুরীমীক্ষিতুম্ ।

প্রাপো রাজপথং চিরশ্রুতিধৃতব্যালোককৌতূহল-

স্ত্রীপুংসোদ্যদগণ্যপুণ্যনিগলৈরাকৃষ্যমাণো নু কিম্ ॥1॥

ত্বত্পাদদ্যুতিবত্ সরাগসুভগাঃ ত্বন্মূর্তিবদ্যোষিতঃ

সম্প্রাপ্তা বিলসত্পযোধররুচো লোলা ভবত্ দৃষ্টিবত্ ।

হারিণ্যস্ত্বদুরঃস্থলীবদযি তে মন্দস্মিতপ্রৌঢিব-

ন্নৈর্মল্যোল্লসিতাঃ কচৌঘরুচিবদ্রাজত্কলাপাশ্রিতাঃ ॥2॥

তাসামাকলযন্নপাঙ্গবলনৈর্মোদং প্রহর্ষাদ্ভুত-

ব্যালোলেষু জনেষু তত্র রজকং কঞ্চিত্ পটীং প্রার্থযন্ ।

কস্তে দাস্যতি রাজকীযবসনং যাহীতি তেনোদিতঃ

সদ্যস্তস্য করেণ শীর্ষমহৃথাঃ সোঽপ্যাপ পুণ্যাং গতিম্ ॥3॥

ভূযো বাযকমেকমাযতমতিং তোষেণ বেষোচিতং

দাশ্বাংসং স্বপদং নিনেথ সুকৃতং কো বেদ জীবাত্মনাম্ ।

মালাভিঃ স্তবকৈঃ স্তবৈরপি পুনর্মালাকৃতা মানিতো

ভক্তিং তেন বৃতাং দিদেশিথ পরাং লক্ষ্মীং চ লক্ষ্মীপতে ॥4॥

কুব্জামব্জবিলোচনাং পথিপুনর্দৃষ্ট্বাঽঙ্গরাগে তযা

দত্তে সাধু কিলাঙ্গরাগমদদাস্তস্যা মহান্তং হৃদি ।

চিত্তস্থামৃজুতামথ প্রথযিতুং গাত্রেঽপি তস্যাঃ স্ফুটং

গৃহ্ণন্ মঞ্জু করেণ তামুদনযস্তাবজ্জগত্সুন্দরীম্ ॥5॥

তাবন্নিশ্চিতবৈভবাস্তব বিভো নাত্যন্তপাপা জনা

যত্কিঞ্চিদ্দদতে স্ম শক্ত্যনুগুণং তাম্বূলমাল্যাদিকম্ ।

গৃহ্ণানঃ কুসুমাদি কিঞ্চন তদা মার্গে নিবদ্ধাঞ্জলি-

র্নাতিষ্ঠং বত হা যতোঽদ্য বিপুলামার্তিং ব্রজামি প্রভো ॥6॥

এষ্যামীতি বিমুক্তযাঽপি ভগবন্নালেপদাত্র্যা তযা

দূরাত্ কাতরযা নিরীক্ষিতগতিস্ত্বং প্রাবিশো গোপুরম্ ।

আঘোষানুমিতত্বদাগমমহাহর্ষোল্ললদ্দেবকী-

বক্ষোজপ্রগলত্পযোরসমিষাত্ত্বত্কীর্তিরন্তর্গতা ॥7॥

আবিষ্টো নগরীং মহোত্সববতীং কোদণ্ডশালাং ব্রজন্

মাধুর্যেণ নু তেজসা নু পুরুষৈর্দূরেণ দত্তান্তরঃ ।

স্রগ্ভির্ভূষিতমর্চিতং বরধনুর্মা মেতি বাদাত্ পুরঃ

প্রাগৃহ্ণাঃ সমরোপযঃ কিল সমাক্রাক্ষীরভাঙ্ক্ষীরপি ॥8॥

শ্বঃ কংসক্ষপণোত্সবস্য পুরতঃ প্রারম্ভতূর্যোপম-

শ্চাপধ্বংসমহাধ্বনিস্তব বিভো দেবানরোমাঞ্চযত্ ।

কংসস্যাপি চ বেপথুস্তদুদিতঃ কোদণ্ডখণ্ডদ্বযী-

চণ্ডাভ্যাহতরক্ষিপূরুষরবৈরুত্কূলিতোঽভূত্ ত্বযা ॥9॥

শিষ্টৈর্দুষ্টজনৈশ্চ দৃষ্টমহিমা প্রীত্যা চ ভীত্যা ততঃ

সম্পশ্যন্ পুরসম্পদং প্রবিচরন্ সাযং গতো বাটিকাম্ ।

শ্রীদাম্না সহ রাধিকাবিরহজং খেদং বদন্ প্রস্বপ-

ন্নানন্দন্নবতারকার্যঘটনাদ্বাতেশ সংরক্ষ মাম্ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

samprāpto mathurāṃ dinārdhavigame tatrāntarasmin vasa-

nnārāme vihitāśanaḥ sakhijanairyātaḥ purīmīkṣitum |

prāpo rājapathaṃ ciraśrutidhṛtavyālokakautūhala-

strīpuṃsodyadagaṇyapuṇyanigalairākṛṣyamāṇo nu kim ||1||

tvatpādadyutivat sarāgasubhagāḥ tvanmūrtivadyoṣitaḥ

samprāptā vilasatpayodhararuco lolā bhavat dṛṣṭivat |

hāriṇyastvaduraḥsthalīvadayi te mandasmitaprauḍhiva-

nnairmalyollasitāḥ kacaugharucivadrājatkalāpāśritāḥ ||2||

tāsāmākalayannapāṅgavalanairmodaṃ praharṣādbhuta-

vyāloleṣu janeṣu tatra rajakaṃ kañcit paṭīṃ prārthayan |

kaste dāsyati rājakīyavasanaṃ yāhīti tenoditaḥ

sadyastasya kareṇa śīrṣamahṛthāḥ so'pyāpa puṇyāṃ gatim ||3||

bhūyo vāyakamekamāyatamatiṃ toṣeṇa veṣocitaṃ

dāśvāṃsaṃ svapadaṃ ninetha sukṛtaṃ ko veda jīvātmanām |

mālābhiḥ stabakaiḥ stavairapi punarmālākṛtā mānito

bhaktiṃ tena vṛtāṃ dideśitha parāṃ lakṣmīṃ ca lakṣmīpate ||4||

kubjāmabjavilocanāṃ pathipunardṛṣṭvā'ṅgarāge tayā

datte sādhu kilāṅgarāgamadadāstasyā mahāntaṃ hṛdi |

cittasthāmṛjutāmatha prathayituṃ gātre'pi tasyāḥ sphuṭaṃ

gṛhṇan mañju kareṇa tāmudanayastāvajjagatsundarīm ||5||

tāvanniścitavaibhavāstava vibho nātyantapāpā janā

yatkiñciddadate sma śaktyanuguṇaṃ tāmbūlamālyādikam |

gṛhṇānaḥ kusumādi kiñcana tadā mārge nibaddhāñjali-

rnātiṣṭhaṃ bata hā yato'dya vipulāmārtiṃ vrajāmi prabho ||6||

eṣyāmīti vimuktayā'pi bhagavannālepadātryā tayā

dūrāt kātarayā nirīkṣitagatistvaṃ prāviśo gopuram |

āghoṣānumitatvadāgamamahāharṣollaladdevakī-

vakṣojapragalatpayorasamiṣāttvatkīrtirantargatā ||7||

āviṣṭo nagarīṃ mahotsavavatīṃ kodaṇḍaśālāṃ vrajan

mādhuryeṇa nu tejasā nu puruṣairdūreṇa dattāntaraḥ |

sragbhirbhūṣitamarcitaṃ varadhanurmā meti vādāt puraḥ

prāgṛhṇāḥ samaropayaḥ kila samākrākṣīrabhāṅkṣīrapi ||8||

śvaḥ kaṃsakṣapaṇotsavasya purataḥ prārambhatūryopama-

ścāpadhvaṃsamahādhvanistava vibho devānaromāñcayat |

kaṃsasyāpi ca vepathustaduditaḥ kodaṇḍakhaṇḍadvayī-

caṇḍābhyāhatarakṣipūruṣaravairutkūlito'bhūt tvayā ||9||

śiṣṭairduṣṭajanaiśca dṛṣṭamahimā prītyā ca bhītyā tataḥ

sampaśyan purasampadaṃ pravicaran sāyaṃ gato vāṭikām |

śrīdāmnā saha rādhikāvirahajaṃ khedaṃ vadan prasvapa-

nnānandannavatārakāryaghaṭanādvāteśa saṃrakṣa mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सम्प्राप्तो मथुरां दिनार्धविगमे तत्रान्तरस्मिन् वस-

न्नारामे विहिताशनः सखिजनैर्यातः पुरीमीक्षितुम् ।

प्रापो राजपथं चिरश्रुतिधृतव्यालोककौतूहल-

स्त्रीपुंसोद्यदगण्यपुण्यनिगलैराकृष्यमाणो नु किम् ॥1॥

त्वत्पादद्युतिवत् सरागसुभगाः त्वन्मूर्तिवद्योषितः

सम्प्राप्ता विलसत्पयोधररुचो लोला भवत् दृष्टिवत् ।

हारिण्यस्त्वदुरःस्थलीवदयि ते मन्दस्मितप्रौढिव-

न्नैर्मल्योल्लसिताः कचौघरुचिवद्राजत्कलापाश्रिताः ॥2॥

तासामाकलयन्नपाङ्गवलनैर्मोदं प्रहर्षाद्भुत-

व्यालोलेषु जनेषु तत्र रजकं कञ्चित् पटीं प्रार्थयन् ।

कस्ते दास्यति राजकीयवसनं याहीति तेनोदितः

सद्यस्तस्य करेण शीर्षमहृथाः सोऽप्याप पुण्यां गतिम् ॥3॥

भूयो वायकमेकमायतमतिं तोषेण वेषोचितं

दाश्वांसं स्वपदं निनेथ सुकृतं को वेद जीवात्मनाम् ।

मालाभिः स्तबकैः स्तवैरपि पुनर्मालाकृता मानितो

भक्तिं तेन वृतां दिदेशिथ परां लक्ष्मीं च लक्ष्मीपते ॥4॥

कुब्जामब्जविलोचनां पथिपुनर्दृष्ट्वाऽङ्गरागे तया

दत्ते साधु किलाङ्गरागमददास्तस्या महान्तं हृदि ।

चित्तस्थामृजुतामथ प्रथयितुं गात्रेऽपि तस्याः स्फुटं

गृह्णन् मञ्जु करेण तामुदनयस्तावज्जगत्सुन्दरीम् ॥5॥

तावन्निश्चितवैभवास्तव विभो नात्यन्तपापा जना

यत्किञ्चिद्ददते स्म शक्त्यनुगुणं ताम्बूलमाल्यादिकम् ।

गृह्णानः कुसुमादि किञ्चन तदा मार्गे निबद्धाञ्जलि-

र्नातिष्ठं बत हा यतोऽद्य विपुलामार्तिं व्रजामि प्रभो ॥6॥

एष्यामीति विमुक्तयाऽपि भगवन्नालेपदात्र्या तया

दूरात् कातरया निरीक्षितगतिस्त्वं प्राविशो गोपुरम् ।

आघोषानुमितत्वदागममहाहर्षोल्ललद्देवकी-

वक्षोजप्रगलत्पयोरसमिषात्त्वत्कीर्तिरन्तर्गता ॥7॥

आविष्टो नगरीं महोत्सववतीं कोदण्डशालां व्रजन्

माधुर्येण नु तेजसा नु पुरुषैर्दूरेण दत्तान्तरः ।

स्रग्भिर्भूषितमर्चितं वरधनुर्मा मेति वादात् पुरः

प्रागृह्णाः समरोपयः किल समाक्राक्षीरभाङ्क्षीरपि ॥8॥

श्वः कंसक्षपणोत्सवस्य पुरतः प्रारम्भतूर्योपम-

श्चापध्वंसमहाध्वनिस्तव विभो देवानरोमाञ्चयत् ।

कंसस्यापि च वेपथुस्तदुदितः कोदण्डखण्डद्वयी-

चण्डाभ्याहतरक्षिपूरुषरवैरुत्कूलितोऽभूत् त्वया ॥9॥

शिष्टैर्दुष्टजनैश्च दृष्टमहिमा प्रीत्या च भीत्या ततः

सम्पश्यन् पुरसम्पदं प्रविचरन् सायं गतो वाटिकाम् ।

श्रीदाम्ना सह राधिकाविरहजं खेदं वदन् प्रस्वप-

न्नानन्दन्नवतारकार्यघटनाद्वातेश संरक्ष माम् ॥10॥