Narayaniyam Dashaka 74 - Bhagavatah Mathurapuripravesham — Gurmukhi Script

ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਥੁਰਾਂ ਦਿਨਾਰ੍ਧਵਿਗਮੇ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਸ-

ਨ੍ਨਾਰਾਮੇ ਵਿਹਿਤਾਸ਼ਨਃ ਸਖਿਜਨੈਰ੍ਯਾਤਃ ਪੁਰੀਮੀਕ੍षਿਤੁਮ੍ ।

ਪ੍ਰਾਪੋ ਰਾਜਪਥਂ ਚਿਰਸ਼੍ਰੁਤਿਧृਤਵ੍ਯਾਲੋਕਕੌਤੂਹਲ-

ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋਦ੍ਯਦਗਣ੍ਯਪੁਣ੍ਯਨਿਗਲੈਰਾਕृष੍ਯਮਾਣੋ ਨੁ ਕਿਮ੍ ॥1॥

ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਦ੍ਯੁਤਿਵਤ੍ ਸਰਾਗਸੁਭਗਾਃ ਤ੍ਵਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਵਦ੍ਯੋषਿਤਃ

ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਲਸਤ੍ਪਯੋਧਰਰੁਚੋ ਲੋਲਾ ਭਵਤ੍ ਦृष੍ਟਿਵਤ੍ ।

ਹਾਰਿਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦੁਰਃਸ੍ਥਲੀਵਦਯਿ ਤੇ ਮਨ੍ਦਸ੍ਮਿਤਪ੍ਰੌਢਿਵ-

ਨ੍ਨੈਰ੍ਮਲ੍ਯੋਲ੍ਲਸਿਤਾਃ ਕਚੌਘਰੁਚਿਵਦ੍ਰਾਜਤ੍ਕਲਾਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ॥2॥

ਤਾਸਾਮਾਕਲਯਨ੍ਨਪਾਙ੍ਗਵਲਨੈਰ੍ਮੋਦਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਾਦ੍ਭੁਤ-

ਵ੍ਯਾਲੋਲੇषੁ ਜਨੇषੁ ਤਤ੍ਰ ਰਜਕਂ ਕਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਟੀਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ ।

ਕਸ੍ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਰਾਜਕੀਯਵਸਨਂ ਯਾਹੀਤਿ ਤੇਨੋਦਿਤਃ

ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰੇਣ ਸ਼ੀਰ੍षਮਹृਥਾਃ ਸੋऽਪ੍ਯਾਪ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਗਤਿਮ੍ ॥3॥

ਭੂਯੋ ਵਾਯਕਮੇਕਮਾਯਤਮਤਿਂ ਤੋषੇਣ ਵੇषੋਚਿਤਂ

ਦਾਸ਼੍ਵਾਂਸਂ ਸ੍ਵਪਦਂ ਨਿਨੇਥ ਸੁਕृਤਂ ਕੋ ਵੇਦ ਜੀਵਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।

ਮਾਲਾਭਿਃ ਸ੍ਤਬਕੈਃ ਸ੍ਤਵੈਰਪਿ ਪੁਨਰ੍ਮਾਲਾਕृਤਾ ਮਾਨਿਤੋ

ਭਕ੍ਤਿਂ ਤੇਨ ਵृਤਾਂ ਦਿਦੇਸ਼ਿਥ ਪਰਾਂ ਲਕ੍ष੍ਮੀਂ ਚ ਲਕ੍ष੍ਮੀਪਤੇ ॥4॥

ਕੁਬ੍ਜਾਮਬ੍ਜਵਿਲੋਚਨਾਂ ਪਥਿਪੁਨਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਙ੍ਗਰਾਗੇ ਤਯਾ

ਦਤ੍ਤੇ ਸਾਧੁ ਕਿਲਾਙ੍ਗਰਾਗਮਦਦਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਹृਦਿ ।

ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਥਾਮृਜੁਤਾਮਥ ਪ੍ਰਥਯਿਤੁਂ ਗਾਤ੍ਰੇऽਪਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਫੁਟਂ

ਗृਹ੍ਣਨ੍ ਮਞ੍ਜੁ ਕਰੇਣ ਤਾਮੁਦਨਯਸ੍ਤਾਵਜ੍ਜਗਤ੍ਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍ ॥5॥

ਤਾਵਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਵੈਭਵਾਸ੍ਤਵ ਵਿਭੋ ਨਾਤ੍ਯਨ੍ਤਪਾਪਾ ਜਨਾ

ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦਦਤੇ ਸ੍ਮ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਨੁਗੁਣਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਮਾਲ੍ਯਾਦਿਕਮ੍ ।

ਗृਹ੍ਣਾਨਃ ਕੁਸੁਮਾਦਿ ਕਿਞ੍ਚਨ ਤਦਾ ਮਾਰ੍ਗੇ ਨਿਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿ-

ਰ੍ਨਾਤਿष੍ਠਂ ਬਤ ਹਾ ਯਤੋऽਦ੍ਯ ਵਿਪੁਲਾਮਾਰ੍ਤਿਂ ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਪ੍ਰਭੋ ॥6॥

ਏष੍ਯਾਮੀਤਿ ਵਿਮੁਕ੍ਤਯਾऽਪਿ ਭਗਵਨ੍ਨਾਲੇਪਦਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਯਾ

ਦੂਰਾਤ੍ ਕਾਤਰਯਾ ਨਿਰੀਕ੍षਿਤਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ੋ ਗੋਪੁਰਮ੍ ।

ਆਘੋषਾਨੁਮਿਤਤ੍ਵਦਾਗਮਮਹਾਹਰ੍षੋਲ੍ਲਲਦ੍ਦੇਵਕੀ-

ਵਕ੍षੋਜਪ੍ਰਗਲਤ੍ਪਯੋਰਸਮਿषਾਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾ ॥7॥

ਆਵਿष੍ਟੋ ਨਗਰੀਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਵਤੀਂ ਕੋਦਣ੍ਡਸ਼ਾਲਾਂ ਵ੍ਰਜਨ੍

ਮਾਧੁਰ੍ਯੇਣ ਨੁ ਤੇਜਸਾ ਨੁ ਪੁਰੁषੈਰ੍ਦੂਰੇਣ ਦਤ੍ਤਾਨ੍ਤਰਃ ।

ਸ੍ਰਗ੍ਭਿਰ੍ਭੂषਿਤਮਰ੍ਚਿਤਂ ਵਰਧਨੁਰ੍ਮਾ ਮੇਤਿ ਵਾਦਾਤ੍ ਪੁਰਃ

ਪ੍ਰਾਗृਹ੍ਣਾਃ ਸਮਰੋਪਯਃ ਕਿਲ ਸਮਾਕ੍ਰਾਕ੍षੀਰਭਾਙ੍ਕ੍षੀਰਪਿ ॥8॥

ਸ਼੍ਵਃ ਕਂਸਕ੍षਪਣੋਤ੍ਸਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਤੂਰ੍ਯੋਪਮ-

ਸ਼੍ਚਾਪਧ੍ਵਂਸਮਹਾਧ੍ਵਨਿਸ੍ਤਵ ਵਿਭੋ ਦੇਵਾਨਰੋਮਾਞ੍ਚਯਤ੍ ।

ਕਂਸਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਵੇਪਥੁਸ੍ਤਦੁਦਿਤਃ ਕੋਦਣ੍ਡਖਣ੍ਡਦ੍ਵਯੀ-

ਚਣ੍ਡਾਭ੍ਯਾਹਤਰਕ੍षਿਪੂਰੁषਰਵੈਰੁਤ੍ਕੂਲਿਤੋऽਭੂਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ॥9॥

ਸ਼ਿष੍ਟੈਰ੍ਦੁष੍ਟਜਨੈਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਭੀਤ੍ਯਾ ਤਤਃ

ਸਮ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਪੁਰਸਮ੍ਪਦਂ ਪ੍ਰਵਿਚਰਨ੍ ਸਾਯਂ ਗਤੋ ਵਾਟਿਕਾਮ੍ ।

ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਾ ਸਹ ਰਾਧਿਕਾਵਿਰਹਜਂ ਖੇਦਂ ਵਦਨ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਵਪ-

ਨ੍ਨਾਨਨ੍ਦਨ੍ਨਵਤਾਰਕਾਰ੍ਯਘਟਨਾਦ੍ਵਾਤੇਸ਼ ਸਂਰਕ੍ष ਮਾਮ੍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

samprāpto mathurāṃ dinārdhavigame tatrāntarasmin vasa-

nnārāme vihitāśanaḥ sakhijanairyātaḥ purīmīkṣitum |

prāpo rājapathaṃ ciraśrutidhṛtavyālokakautūhala-

strīpuṃsodyadagaṇyapuṇyanigalairākṛṣyamāṇo nu kim ||1||

tvatpādadyutivat sarāgasubhagāḥ tvanmūrtivadyoṣitaḥ

samprāptā vilasatpayodhararuco lolā bhavat dṛṣṭivat |

hāriṇyastvaduraḥsthalīvadayi te mandasmitaprauḍhiva-

nnairmalyollasitāḥ kacaugharucivadrājatkalāpāśritāḥ ||2||

tāsāmākalayannapāṅgavalanairmodaṃ praharṣādbhuta-

vyāloleṣu janeṣu tatra rajakaṃ kañcit paṭīṃ prārthayan |

kaste dāsyati rājakīyavasanaṃ yāhīti tenoditaḥ

sadyastasya kareṇa śīrṣamahṛthāḥ so'pyāpa puṇyāṃ gatim ||3||

bhūyo vāyakamekamāyatamatiṃ toṣeṇa veṣocitaṃ

dāśvāṃsaṃ svapadaṃ ninetha sukṛtaṃ ko veda jīvātmanām |

mālābhiḥ stabakaiḥ stavairapi punarmālākṛtā mānito

bhaktiṃ tena vṛtāṃ dideśitha parāṃ lakṣmīṃ ca lakṣmīpate ||4||

kubjāmabjavilocanāṃ pathipunardṛṣṭvā'ṅgarāge tayā

datte sādhu kilāṅgarāgamadadāstasyā mahāntaṃ hṛdi |

cittasthāmṛjutāmatha prathayituṃ gātre'pi tasyāḥ sphuṭaṃ

gṛhṇan mañju kareṇa tāmudanayastāvajjagatsundarīm ||5||

tāvanniścitavaibhavāstava vibho nātyantapāpā janā

yatkiñciddadate sma śaktyanuguṇaṃ tāmbūlamālyādikam |

gṛhṇānaḥ kusumādi kiñcana tadā mārge nibaddhāñjali-

rnātiṣṭhaṃ bata hā yato'dya vipulāmārtiṃ vrajāmi prabho ||6||

eṣyāmīti vimuktayā'pi bhagavannālepadātryā tayā

dūrāt kātarayā nirīkṣitagatistvaṃ prāviśo gopuram |

āghoṣānumitatvadāgamamahāharṣollaladdevakī-

vakṣojapragalatpayorasamiṣāttvatkīrtirantargatā ||7||

āviṣṭo nagarīṃ mahotsavavatīṃ kodaṇḍaśālāṃ vrajan

mādhuryeṇa nu tejasā nu puruṣairdūreṇa dattāntaraḥ |

sragbhirbhūṣitamarcitaṃ varadhanurmā meti vādāt puraḥ

prāgṛhṇāḥ samaropayaḥ kila samākrākṣīrabhāṅkṣīrapi ||8||

śvaḥ kaṃsakṣapaṇotsavasya purataḥ prārambhatūryopama-

ścāpadhvaṃsamahādhvanistava vibho devānaromāñcayat |

kaṃsasyāpi ca vepathustaduditaḥ kodaṇḍakhaṇḍadvayī-

caṇḍābhyāhatarakṣipūruṣaravairutkūlito'bhūt tvayā ||9||

śiṣṭairduṣṭajanaiśca dṛṣṭamahimā prītyā ca bhītyā tataḥ

sampaśyan purasampadaṃ pravicaran sāyaṃ gato vāṭikām |

śrīdāmnā saha rādhikāvirahajaṃ khedaṃ vadan prasvapa-

nnānandannavatārakāryaghaṭanādvāteśa saṃrakṣa mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सम्प्राप्तो मथुरां दिनार्धविगमे तत्रान्तरस्मिन् वस-

न्नारामे विहिताशनः सखिजनैर्यातः पुरीमीक्षितुम् ।

प्रापो राजपथं चिरश्रुतिधृतव्यालोककौतूहल-

स्त्रीपुंसोद्यदगण्यपुण्यनिगलैराकृष्यमाणो नु किम् ॥1॥

त्वत्पादद्युतिवत् सरागसुभगाः त्वन्मूर्तिवद्योषितः

सम्प्राप्ता विलसत्पयोधररुचो लोला भवत् दृष्टिवत् ।

हारिण्यस्त्वदुरःस्थलीवदयि ते मन्दस्मितप्रौढिव-

न्नैर्मल्योल्लसिताः कचौघरुचिवद्राजत्कलापाश्रिताः ॥2॥

तासामाकलयन्नपाङ्गवलनैर्मोदं प्रहर्षाद्भुत-

व्यालोलेषु जनेषु तत्र रजकं कञ्चित् पटीं प्रार्थयन् ।

कस्ते दास्यति राजकीयवसनं याहीति तेनोदितः

सद्यस्तस्य करेण शीर्षमहृथाः सोऽप्याप पुण्यां गतिम् ॥3॥

भूयो वायकमेकमायतमतिं तोषेण वेषोचितं

दाश्वांसं स्वपदं निनेथ सुकृतं को वेद जीवात्मनाम् ।

मालाभिः स्तबकैः स्तवैरपि पुनर्मालाकृता मानितो

भक्तिं तेन वृतां दिदेशिथ परां लक्ष्मीं च लक्ष्मीपते ॥4॥

कुब्जामब्जविलोचनां पथिपुनर्दृष्ट्वाऽङ्गरागे तया

दत्ते साधु किलाङ्गरागमददास्तस्या महान्तं हृदि ।

चित्तस्थामृजुतामथ प्रथयितुं गात्रेऽपि तस्याः स्फुटं

गृह्णन् मञ्जु करेण तामुदनयस्तावज्जगत्सुन्दरीम् ॥5॥

तावन्निश्चितवैभवास्तव विभो नात्यन्तपापा जना

यत्किञ्चिद्ददते स्म शक्त्यनुगुणं ताम्बूलमाल्यादिकम् ।

गृह्णानः कुसुमादि किञ्चन तदा मार्गे निबद्धाञ्जलि-

र्नातिष्ठं बत हा यतोऽद्य विपुलामार्तिं व्रजामि प्रभो ॥6॥

एष्यामीति विमुक्तयाऽपि भगवन्नालेपदात्र्या तया

दूरात् कातरया निरीक्षितगतिस्त्वं प्राविशो गोपुरम् ।

आघोषानुमितत्वदागममहाहर्षोल्ललद्देवकी-

वक्षोजप्रगलत्पयोरसमिषात्त्वत्कीर्तिरन्तर्गता ॥7॥

आविष्टो नगरीं महोत्सववतीं कोदण्डशालां व्रजन्

माधुर्येण नु तेजसा नु पुरुषैर्दूरेण दत्तान्तरः ।

स्रग्भिर्भूषितमर्चितं वरधनुर्मा मेति वादात् पुरः

प्रागृह्णाः समरोपयः किल समाक्राक्षीरभाङ्क्षीरपि ॥8॥

श्वः कंसक्षपणोत्सवस्य पुरतः प्रारम्भतूर्योपम-

श्चापध्वंसमहाध्वनिस्तव विभो देवानरोमाञ्चयत् ।

कंसस्यापि च वेपथुस्तदुदितः कोदण्डखण्डद्वयी-

चण्डाभ्याहतरक्षिपूरुषरवैरुत्कूलितोऽभूत् त्वया ॥9॥

शिष्टैर्दुष्टजनैश्च दृष्टमहिमा प्रीत्या च भीत्या ततः

सम्पश्यन् पुरसम्पदं प्रविचरन् सायं गतो वाटिकाम् ।

श्रीदाम्ना सह राधिकाविरहजं खेदं वदन् प्रस्वप-

न्नानन्दन्नवतारकार्यघटनाद्वातेश संरक्ष माम् ॥10॥