Narayaniyam Dashaka 89 - Vrikasuravadham - Bhriguparikshanam — Gurmukhi Script

ਰਮਾਜਾਨੇ ਜਾਨੇ ਯਦਿਹ ਤਵ ਭਕ੍ਤੇषੁ ਵਿਭਵੋ

ਨ ਸਦ੍ਯਸ੍ਸਮ੍ਪਦ੍ਯਸ੍ਤਦਿਹ ਮਦਕृਤ੍ਤ੍ਵਾਦਸ਼ਮਿਨਾਮ੍ ।

ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਕृਤ੍ਵੈਵ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸਿ ਤਤਃ ਕਾਮਮਖਿਲਂ

ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤੇषੁ ਕ੍षਿਪ੍ਰਂ ਨ ਖਲੁ ਭਵਦੀਯੇ ਚ੍ਯੁਤਿਕਥਾ ॥1॥

ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਾਦਰੁषਿਤਾਨ੍ ਵਿਧਿਸ਼ਙ੍ਕਰਾਦੀਨ੍

ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਭੋ ਨਿਜਗੁਣਾਨੁਗੁਣਂ ਭਜਨ੍ਤਃ ।

ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਬਤ ਕष੍ਟਮਦੀਰ੍ਘਦृष੍ਟ੍ਯਾ

ਸ੍ਪष੍ਟਂ ਵृਕਾਸੁਰ ਉਦਾਹਰਣਂ ਕਿਲਾਸ੍ਮਿਨ੍ ॥2॥

ਸ਼ਕੁਨਿਜਃ ਸ ਤੁ ਨਾਰਦਮੇਕਦਾ

ਤ੍ਵਰਿਤਤੋषਮਪृਚ੍ਛਦਧੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ।

ਸ ਚ ਦਿਦੇਸ਼ ਗਿਰੀਸ਼ਮੁਪਾਸਿਤੁਂ

ਨ ਤੁ ਭਵਨ੍ਤਮਬਨ੍ਧੁਮਸਾਧੁषੁ ॥3॥

ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਘੋਰਂ ਸ ਖਲੁ ਕੁਪਿਤਃ ਸਪ੍ਤਮਦਿਨੇ

ਸ਼ਿਰਃ ਛਿਤ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਰਹਰਮੁਪਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ।

ਅਤਿਕ੍षੁਦ੍ਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕਰਦਾਨੇਨ ਨਿਧਨਂ

ਜਗਨ੍ਨਾਥਾਦ੍ਵਵ੍ਰੇ ਭਵਤਿ ਵਿਮੁਖਾਨਾਂ ਕ੍ਵ ਸ਼ੁਭਧੀਃ ॥4॥

ਮੋਕ੍ਤਾਰਂ ਬਨ੍ਧਮੁਕ੍ਤੋ ਹਰਿਣਪਤਿਰਿਵ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਤ੍ਸੋऽਥ ਰੁਦ੍ਰਂ

ਦੈਤ੍ਯਾਤ੍ ਭੀਤ੍ਯਾ ਸ੍ਮ ਦੇਵੋ ਦਿਸ਼ਿ ਦਿਸ਼ਿ ਵਲਤੇ ਪृष੍ਠਤੋ ਦਤ੍ਤਦृष੍ਟਿਃ ।

ਤੂष੍ਣੀਕੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਤਵ ਪਦਮਧਿਰੋਕ੍ष੍ਯਨ੍ਤਮੁਦ੍ਵੀਕ੍ष੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਵਂ

ਦੂਰਾਦੇਵਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਟੁਵਟੁਵਪੁषਾ ਤਸ੍ਥਿषੇ ਦਾਨਵਾਯ ॥5॥

ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ਾਕੁਨੇਯ ਭ੍ਰਮਸਿ ਕਿਮਧੁਨਾ ਤ੍ਵਂ ਪਿਸ਼ਾਚਸ੍ਯ ਵਾਚਾ

ਸਨ੍ਦੇਹਸ਼੍ਚੇਨ੍ਮਦੁਕ੍ਤੌ ਤਵ ਕਿਮੁ ਨ ਕਰੋष੍ਯਙ੍ਗੁਲੀਮਙ੍ਗਮੌਲੌ ।

ਇਤ੍ਥਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੂਢਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕृਤਕਰਃ ਸੋऽਪਤਚ੍ਛਿਨ੍ਨਪਾਤਂ

ਭ੍ਰਂਸ਼ੋ ਹ੍ਯੇਵਂ ਪਰੋਪਾਸਿਤੁਰਪਿ ਚ ਗਤਿਃ ਸ਼ੂਲਿਨੋऽਪਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ॥6॥

ਭृਗੁਂ ਕਿਲ ਸਰਸ੍ਵਤੀਨਿਕਟਵਾਸਿਨਸ੍ਤਾਪਸਾ-

ਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿषੁ ਸਮਾਦਿਸ਼ਨ੍ਨਧਿਕਸਤ੍ਤ੍ਵਤਾਂ ਵੇਦਿਤੁਮ੍ ।

ਅਯਂ ਪੁਨਰਨਾਦਰਾਦੁਦਿਤਰੁਦ੍ਧਰੋषੇ ਵਿਧੌ

ਹਰੇऽਪਿ ਚ ਜਿਹਿਂਸਿषੌ ਗਿਰਿਜਯਾ ਧृਤੇ ਤ੍ਵਾਮਗਾਤ੍ ॥7॥

ਸੁਪ੍ਤਂ ਰਮਾਙ੍ਕਭੁਵਿ ਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਂ ਤ੍ਵਾਂ

ਵਿਪ੍ਰੇ ਵਿਨਿਘ੍ਨਤਿ ਪਦੇਨ ਮੁਦੋਤ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ ।

ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍षਮਸ੍ਵ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ ਸਦਾ ਮੇ

ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਚਿਨ੍ਹਮਿਹ ਭੂषਣਮਿਤ੍ਯਵਾਦੀਃ ॥8॥

ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤੇ ਚ ਸੁਦृਢਂ ਤ੍ਵਯਿ ਬਦ੍ਧਭਾਵਾਃ

ਸਾਰਸ੍ਵਤਾ ਮੁਨਿਵਰਾ ਦਧਿਰੇ ਵਿਮੋਕ੍षਮ੍ ।

ਤ੍ਵਾਮੇਵਮਚ੍ਯੁਤ ਪੁਨਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤਿਦੋषਹੀਨਂ

ਸਤ੍ਤ੍ਵੋਚ੍ਚਯੈਕਤਨੁਮੇਵ ਵਯਂ ਭਜਾਮਃ ॥9॥

ਜਗਤ੍ਸृष੍ਟ੍ਯਾਦੌ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਗਮਨਿਵਹੈਰ੍ਵਨ੍ਦਿਭਿਰਿਵ

ਸ੍ਤੁਤਂ ਵਿष੍ਣੋ ਸਚ੍ਚਿਤ੍ਪਰਮਰਸਨਿਰ੍ਦ੍ਵੈਤਵਪੁषਮ੍ ।

ਪਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭੂਮਨ੍ ਪਸ਼ੁਪਵਨਿਤਾਭਾਗ੍ਯਨਿਵਹਂ

ਪਰਿਤਾਪਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਪਵਨਪੁਰਵਾਸਿਨ੍ ਪਰਿਭਜੇ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

ramājāne jāne yadiha tava bhakteṣu vibhavo

na sadyassampadyastadiha madakṛttvādaśaminām |

praśāntiṃ kṛtvaiva pradiśasi tataḥ kāmamakhilaṃ

praśānteṣu kṣipraṃ na khalu bhavadīye cyutikathā ||1||

sadyaḥ prasādaruṣitān vidhiśaṅkarādīn

kecidvibho nijaguṇānuguṇaṃ bhajantaḥ |

bhraṣṭā bhavanti bata kaṣṭamadīrghadṛṣṭyā

spaṣṭaṃ vṛkāsura udāharaṇaṃ kilāsmin ||2||

śakunijaḥ sa tu nāradamekadā

tvaritatoṣamapṛcchadadhīśvaram |

sa ca dideśa girīśamupāsituṃ

na tu bhavantamabandhumasādhuṣu ||3||

tapastaptvā ghoraṃ sa khalu kupitaḥ saptamadine

śiraḥ chitvā sadyaḥ puraharamupasthāpya purataḥ |

atikṣudraṃ raudraṃ śirasi karadānena nidhanaṃ

jagannāthādvavre bhavati vimukhānāṃ kva śubhadhīḥ ||4||

moktāraṃ bandhamukto hariṇapatiriva prādravatso'tha rudraṃ

daityāt bhītyā sma devo diśi diśi valate pṛṣṭhato dattadṛṣṭiḥ |

tūṣṇīke sarvaloke tava padamadhirokṣyantamudvīkṣya śarvaṃ

dūrādevāgratastvaṃ paṭuvaṭuvapuṣā tasthiṣe dānavāya ||5||

bhadraṃ te śākuneya bhramasi kimadhunā tvaṃ piśācasya vācā

sandehaścenmaduktau tava kimu na karoṣyaṅgulīmaṅgamaulau |

itthaṃ tvadvākyamūḍhaḥ śirasi kṛtakaraḥ so'patacchinnapātaṃ

bhraṃśo hyevaṃ paropāsiturapi ca gatiḥ śūlino'pi tvameva ||6||

bhṛguṃ kila sarasvatīnikaṭavāsinastāpasā-

strimūrtiṣu samādiśannadhikasattvatāṃ veditum |

ayaṃ punaranādarāduditaruddharoṣe vidhau

hare'pi ca jihiṃsiṣau girijayā dhṛte tvāmagāt ||7||

suptaṃ ramāṅkabhuvi paṅkajalocanaṃ tvāṃ

vipre vinighnati padena mudotthitastvam |

sarvaṃ kṣamasva munivarya bhavet sadā me

tvatpādacinhamiha bhūṣaṇamityavādīḥ ||8||

niścitya te ca sudṛḍhaṃ tvayi baddhabhāvāḥ

sārasvatā munivarā dadhire vimokṣam |

tvāmevamacyuta punaścyutidoṣahīnaṃ

sattvoccayaikatanumeva vayaṃ bhajāmaḥ ||9||

jagatsṛṣṭyādau tvāṃ nigamanivahairvandibhiriva

stutaṃ viṣṇo saccitparamarasanirdvaitavapuṣam |

parātmānaṃ bhūman paśupavanitābhāgyanivahaṃ

paritāpaśrāntyai pavanapuravāsin paribhaje ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

रमाजाने जाने यदिह तव भक्तेषु विभवो

न सद्यस्सम्पद्यस्तदिह मदकृत्त्वादशमिनाम् ।

प्रशान्तिं कृत्वैव प्रदिशसि ततः काममखिलं

प्रशान्तेषु क्षिप्रं न खलु भवदीये च्युतिकथा ॥1॥

सद्यः प्रसादरुषितान् विधिशङ्करादीन्

केचिद्विभो निजगुणानुगुणं भजन्तः ।

भ्रष्टा भवन्ति बत कष्टमदीर्घदृष्ट्या

स्पष्टं वृकासुर उदाहरणं किलास्मिन् ॥2॥

शकुनिजः स तु नारदमेकदा

त्वरिततोषमपृच्छदधीश्वरम् ।

स च दिदेश गिरीशमुपासितुं

न तु भवन्तमबन्धुमसाधुषु ॥3॥

तपस्तप्त्वा घोरं स खलु कुपितः सप्तमदिने

शिरः छित्वा सद्यः पुरहरमुपस्थाप्य पुरतः ।

अतिक्षुद्रं रौद्रं शिरसि करदानेन निधनं

जगन्नाथाद्वव्रे भवति विमुखानां क्व शुभधीः ॥4॥

मोक्तारं बन्धमुक्तो हरिणपतिरिव प्राद्रवत्सोऽथ रुद्रं

दैत्यात् भीत्या स्म देवो दिशि दिशि वलते पृष्ठतो दत्तदृष्टिः ।

तूष्णीके सर्वलोके तव पदमधिरोक्ष्यन्तमुद्वीक्ष्य शर्वं

दूरादेवाग्रतस्त्वं पटुवटुवपुषा तस्थिषे दानवाय ॥5॥

भद्रं ते शाकुनेय भ्रमसि किमधुना त्वं पिशाचस्य वाचा

सन्देहश्चेन्मदुक्तौ तव किमु न करोष्यङ्गुलीमङ्गमौलौ ।

इत्थं त्वद्वाक्यमूढः शिरसि कृतकरः सोऽपतच्छिन्नपातं

भ्रंशो ह्येवं परोपासितुरपि च गतिः शूलिनोऽपि त्वमेव ॥6॥

भृगुं किल सरस्वतीनिकटवासिनस्तापसा-

स्त्रिमूर्तिषु समादिशन्नधिकसत्त्वतां वेदितुम् ।

अयं पुनरनादरादुदितरुद्धरोषे विधौ

हरेऽपि च जिहिंसिषौ गिरिजया धृते त्वामगात् ॥7॥

सुप्तं रमाङ्कभुवि पङ्कजलोचनं त्वां

विप्रे विनिघ्नति पदेन मुदोत्थितस्त्वम् ।

सर्वं क्षमस्व मुनिवर्य भवेत् सदा मे

त्वत्पादचिन्हमिह भूषणमित्यवादीः ॥8॥

निश्चित्य ते च सुदृढं त्वयि बद्धभावाः

सारस्वता मुनिवरा दधिरे विमोक्षम् ।

त्वामेवमच्युत पुनश्च्युतिदोषहीनं

सत्त्वोच्चयैकतनुमेव वयं भजामः ॥9॥

जगत्सृष्ट्यादौ त्वां निगमनिवहैर्वन्दिभिरिव

स्तुतं विष्णो सच्चित्परमरसनिर्द्वैतवपुषम् ।

परात्मानं भूमन् पशुपवनिताभाग्यनिवहं

परितापश्रान्त्यै पवनपुरवासिन् परिभजे ॥10॥