Narayaniyam Dashaka 89 - Vrikasuravadham - Bhriguparikshanam — Kannada Script

ರಮಾಜಾನೇ ಜಾನೇ ಯದಿಹ ತವ ಭಕ್ತೇಷು ವಿಭವೋ

ನ ಸದ್ಯಸ್ಸಮ್ಪದ್ಯಸ್ತದಿಹ ಮದಕೃತ್ತ್ವಾದಶಮಿನಾಮ್ ।

ಪ್ರಶಾನ್ತಿಂ ಕೃತ್ವೈವ ಪ್ರದಿಶಸಿ ತತಃ ಕಾಮಮಖಿಲಂ

ಪ್ರಶಾನ್ತೇಷು ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ನ ಖಲು ಭವದೀಯೇ ಚ್ಯುತಿಕಥಾ ॥1॥

ಸದ್ಯಃ ಪ್ರಸಾದರುಷಿತಾನ್ ವಿಧಿಶಙ್ಕರಾದೀನ್

ಕೇಚಿದ್ವಿಭೋ ನಿಜಗುಣಾನುಗುಣಂ ಭಜನ್ತಃ ।

ಭ್ರಷ್ಟಾ ಭವನ್ತಿ ಬತ ಕಷ್ಟಮದೀರ್ಘದೃಷ್ಟ್ಯಾ

ಸ್ಪಷ್ಟಂ ವೃಕಾಸುರ ಉದಾಹರಣಂ ಕಿಲಾಸ್ಮಿನ್ ॥2॥

ಶಕುನಿಜಃ ಸ ತು ನಾರದಮೇಕದಾ

ತ್ವರಿತತೋಷಮಪೃಚ್ಛದಧೀಶ್ವರಮ್ ।

ಸ ಚ ದಿದೇಶ ಗಿರೀಶಮುಪಾಸಿತುಂ

ನ ತು ಭವನ್ತಮಬನ್ಧುಮಸಾಧುಷು ॥3॥

ತಪಸ್ತಪ್ತ್ವಾ ಘೋರಂ ಸ ಖಲು ಕುಪಿತಃ ಸಪ್ತಮದಿನೇ

ಶಿರಃ ಛಿತ್ವಾ ಸದ್ಯಃ ಪುರಹರಮುಪಸ್ಥಾಪ್ಯ ಪುರತಃ ।

ಅತಿಕ್ಷುದ್ರಂ ರೌದ್ರಂ ಶಿರಸಿ ಕರದಾನೇನ ನಿಧನಂ

ಜಗನ್ನಾಥಾದ್ವವ್ರೇ ಭವತಿ ವಿಮುಖಾನಾಂ ಕ್ವ ಶುಭಧೀಃ ॥4॥

ಮೋಕ್ತಾರಂ ಬನ್ಧಮುಕ್ತೋ ಹರಿಣಪತಿರಿವ ಪ್ರಾದ್ರವತ್ಸೋಽಥ ರುದ್ರಂ

ದೈತ್ಯಾತ್ ಭೀತ್ಯಾ ಸ್ಮ ದೇವೋ ದಿಶಿ ದಿಶಿ ವಲತೇ ಪೃಷ್ಠತೋ ದತ್ತದೃಷ್ಟಿಃ ।

ತೂಷ್ಣೀಕೇ ಸರ್ವಲೋಕೇ ತವ ಪದಮಧಿರೋಕ್ಷ್ಯನ್ತಮುದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಶರ್ವಂ

ದೂರಾದೇವಾಗ್ರತಸ್ತ್ವಂ ಪಟುವಟುವಪುಷಾ ತಸ್ಥಿಷೇ ದಾನವಾಯ ॥5॥

ಭದ್ರಂ ತೇ ಶಾಕುನೇಯ ಭ್ರಮಸಿ ಕಿಮಧುನಾ ತ್ವಂ ಪಿಶಾಚಸ್ಯ ವಾಚಾ

ಸನ್ದೇಹಶ್ಚೇನ್ಮದುಕ್ತೌ ತವ ಕಿಮು ನ ಕರೋಷ್ಯಙ್ಗುಲೀಮಙ್ಗಮೌಲೌ ।

ಇತ್ಥಂ ತ್ವದ್ವಾಕ್ಯಮೂಢಃ ಶಿರಸಿ ಕೃತಕರಃ ಸೋಽಪತಚ್ಛಿನ್ನಪಾತಂ

ಭ್ರಂಶೋ ಹ್ಯೇವಂ ಪರೋಪಾಸಿತುರಪಿ ಚ ಗತಿಃ ಶೂಲಿನೋಽಪಿ ತ್ವಮೇವ ॥6॥

ಭೃಗುಂ ಕಿಲ ಸರಸ್ವತೀನಿಕಟವಾಸಿನಸ್ತಾಪಸಾ-

ಸ್ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಷು ಸಮಾದಿಶನ್ನಧಿಕಸತ್ತ್ವತಾಂ ವೇದಿತುಮ್ ।

ಅಯಂ ಪುನರನಾದರಾದುದಿತರುದ್ಧರೋಷೇ ವಿಧೌ

ಹರೇಽಪಿ ಚ ಜಿಹಿಂಸಿಷೌ ಗಿರಿಜಯಾ ಧೃತೇ ತ್ವಾಮಗಾತ್ ॥7॥

ಸುಪ್ತಂ ರಮಾಙ್ಕಭುವಿ ಪಙ್ಕಜಲೋಚನಂ ತ್ವಾಂ

ವಿಪ್ರೇ ವಿನಿಘ್ನತಿ ಪದೇನ ಮುದೋತ್ಥಿತಸ್ತ್ವಮ್ ।

ಸರ್ವಂ ಕ್ಷಮಸ್ವ ಮುನಿವರ್ಯ ಭವೇತ್ ಸದಾ ಮೇ

ತ್ವತ್ಪಾದಚಿನ್ಹಮಿಹ ಭೂಷಣಮಿತ್ಯವಾದೀಃ ॥8॥

ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ತೇ ಚ ಸುದೃಢಂ ತ್ವಯಿ ಬದ್ಧಭಾವಾಃ

ಸಾರಸ್ವತಾ ಮುನಿವರಾ ದಧಿರೇ ವಿಮೋಕ್ಷಮ್ ।

ತ್ವಾಮೇವಮಚ್ಯುತ ಪುನಶ್ಚ್ಯುತಿದೋಷಹೀನಂ

ಸತ್ತ್ವೋಚ್ಚಯೈಕತನುಮೇವ ವಯಂ ಭಜಾಮಃ ॥9॥

ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದೌ ತ್ವಾಂ ನಿಗಮನಿವಹೈರ್ವನ್ದಿಭಿರಿವ

ಸ್ತುತಂ ವಿಷ್ಣೋ ಸಚ್ಚಿತ್ಪರಮರಸನಿರ್ದ್ವೈತವಪುಷಮ್ ।

ಪರಾತ್ಮಾನಂ ಭೂಮನ್ ಪಶುಪವನಿತಾಭಾಗ್ಯನಿವಹಂ

ಪರಿತಾಪಶ್ರಾನ್ತ್ಯೈ ಪವನಪುರವಾಸಿನ್ ಪರಿಭಜೇ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

ramājāne jāne yadiha tava bhakteṣu vibhavo

na sadyassampadyastadiha madakṛttvādaśaminām |

praśāntiṃ kṛtvaiva pradiśasi tataḥ kāmamakhilaṃ

praśānteṣu kṣipraṃ na khalu bhavadīye cyutikathā ||1||

sadyaḥ prasādaruṣitān vidhiśaṅkarādīn

kecidvibho nijaguṇānuguṇaṃ bhajantaḥ |

bhraṣṭā bhavanti bata kaṣṭamadīrghadṛṣṭyā

spaṣṭaṃ vṛkāsura udāharaṇaṃ kilāsmin ||2||

śakunijaḥ sa tu nāradamekadā

tvaritatoṣamapṛcchadadhīśvaram |

sa ca dideśa girīśamupāsituṃ

na tu bhavantamabandhumasādhuṣu ||3||

tapastaptvā ghoraṃ sa khalu kupitaḥ saptamadine

śiraḥ chitvā sadyaḥ puraharamupasthāpya purataḥ |

atikṣudraṃ raudraṃ śirasi karadānena nidhanaṃ

jagannāthādvavre bhavati vimukhānāṃ kva śubhadhīḥ ||4||

moktāraṃ bandhamukto hariṇapatiriva prādravatso'tha rudraṃ

daityāt bhītyā sma devo diśi diśi valate pṛṣṭhato dattadṛṣṭiḥ |

tūṣṇīke sarvaloke tava padamadhirokṣyantamudvīkṣya śarvaṃ

dūrādevāgratastvaṃ paṭuvaṭuvapuṣā tasthiṣe dānavāya ||5||

bhadraṃ te śākuneya bhramasi kimadhunā tvaṃ piśācasya vācā

sandehaścenmaduktau tava kimu na karoṣyaṅgulīmaṅgamaulau |

itthaṃ tvadvākyamūḍhaḥ śirasi kṛtakaraḥ so'patacchinnapātaṃ

bhraṃśo hyevaṃ paropāsiturapi ca gatiḥ śūlino'pi tvameva ||6||

bhṛguṃ kila sarasvatīnikaṭavāsinastāpasā-

strimūrtiṣu samādiśannadhikasattvatāṃ veditum |

ayaṃ punaranādarāduditaruddharoṣe vidhau

hare'pi ca jihiṃsiṣau girijayā dhṛte tvāmagāt ||7||

suptaṃ ramāṅkabhuvi paṅkajalocanaṃ tvāṃ

vipre vinighnati padena mudotthitastvam |

sarvaṃ kṣamasva munivarya bhavet sadā me

tvatpādacinhamiha bhūṣaṇamityavādīḥ ||8||

niścitya te ca sudṛḍhaṃ tvayi baddhabhāvāḥ

sārasvatā munivarā dadhire vimokṣam |

tvāmevamacyuta punaścyutidoṣahīnaṃ

sattvoccayaikatanumeva vayaṃ bhajāmaḥ ||9||

jagatsṛṣṭyādau tvāṃ nigamanivahairvandibhiriva

stutaṃ viṣṇo saccitparamarasanirdvaitavapuṣam |

parātmānaṃ bhūman paśupavanitābhāgyanivahaṃ

paritāpaśrāntyai pavanapuravāsin paribhaje ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

रमाजाने जाने यदिह तव भक्तेषु विभवो

न सद्यस्सम्पद्यस्तदिह मदकृत्त्वादशमिनाम् ।

प्रशान्तिं कृत्वैव प्रदिशसि ततः काममखिलं

प्रशान्तेषु क्षिप्रं न खलु भवदीये च्युतिकथा ॥1॥

सद्यः प्रसादरुषितान् विधिशङ्करादीन्

केचिद्विभो निजगुणानुगुणं भजन्तः ।

भ्रष्टा भवन्ति बत कष्टमदीर्घदृष्ट्या

स्पष्टं वृकासुर उदाहरणं किलास्मिन् ॥2॥

शकुनिजः स तु नारदमेकदा

त्वरिततोषमपृच्छदधीश्वरम् ।

स च दिदेश गिरीशमुपासितुं

न तु भवन्तमबन्धुमसाधुषु ॥3॥

तपस्तप्त्वा घोरं स खलु कुपितः सप्तमदिने

शिरः छित्वा सद्यः पुरहरमुपस्थाप्य पुरतः ।

अतिक्षुद्रं रौद्रं शिरसि करदानेन निधनं

जगन्नाथाद्वव्रे भवति विमुखानां क्व शुभधीः ॥4॥

मोक्तारं बन्धमुक्तो हरिणपतिरिव प्राद्रवत्सोऽथ रुद्रं

दैत्यात् भीत्या स्म देवो दिशि दिशि वलते पृष्ठतो दत्तदृष्टिः ।

तूष्णीके सर्वलोके तव पदमधिरोक्ष्यन्तमुद्वीक्ष्य शर्वं

दूरादेवाग्रतस्त्वं पटुवटुवपुषा तस्थिषे दानवाय ॥5॥

भद्रं ते शाकुनेय भ्रमसि किमधुना त्वं पिशाचस्य वाचा

सन्देहश्चेन्मदुक्तौ तव किमु न करोष्यङ्गुलीमङ्गमौलौ ।

इत्थं त्वद्वाक्यमूढः शिरसि कृतकरः सोऽपतच्छिन्नपातं

भ्रंशो ह्येवं परोपासितुरपि च गतिः शूलिनोऽपि त्वमेव ॥6॥

भृगुं किल सरस्वतीनिकटवासिनस्तापसा-

स्त्रिमूर्तिषु समादिशन्नधिकसत्त्वतां वेदितुम् ।

अयं पुनरनादरादुदितरुद्धरोषे विधौ

हरेऽपि च जिहिंसिषौ गिरिजया धृते त्वामगात् ॥7॥

सुप्तं रमाङ्कभुवि पङ्कजलोचनं त्वां

विप्रे विनिघ्नति पदेन मुदोत्थितस्त्वम् ।

सर्वं क्षमस्व मुनिवर्य भवेत् सदा मे

त्वत्पादचिन्हमिह भूषणमित्यवादीः ॥8॥

निश्चित्य ते च सुदृढं त्वयि बद्धभावाः

सारस्वता मुनिवरा दधिरे विमोक्षम् ।

त्वामेवमच्युत पुनश्च्युतिदोषहीनं

सत्त्वोच्चयैकतनुमेव वयं भजामः ॥9॥

जगत्सृष्ट्यादौ त्वां निगमनिवहैर्वन्दिभिरिव

स्तुतं विष्णो सच्चित्परमरसनिर्द्वैतवपुषम् ।

परात्मानं भूमन् पशुपवनिताभाग्यनिवहं

परितापश्रान्त्यै पवनपुरवासिन् परिभजे ॥10॥