രമാജാനേ ജാനേ യദിഹ തവ ഭക്തേഷു വിഭവോ
ന സദ്യസ്സമ്പദ്യസ്തദിഹ മദകൃത്ത്വാദശമിനാമ് ।
പ്രശാന്തിം കൃത്വൈവ പ്രദിശസി തതഃ കാമമഖിലം
പ്രശാന്തേഷു ക്ഷിപ്രം ന ഖലു ഭവദീയേ ച്യുതികഥാ ॥1॥
സദ്യഃ പ്രസാദരുഷിതാന് വിധിശങ്കരാദീന്
കേചിദ്വിഭോ നിജഗുണാനുഗുണം ഭജന്തഃ ।
ഭ്രഷ്ടാ ഭവന്തി ബത കഷ്ടമദീര്ഘദൃഷ്ട്യാ
സ്പഷ്ടം വൃകാസുര ഉദാഹരണം കിലാസ്മിന് ॥2॥
ശകുനിജഃ സ തു നാരദമേകദാ
ത്വരിതതോഷമപൃച്ഛദധീശ്വരമ് ।
സ ച ദിദേശ ഗിരീശമുപാസിതും
ന തു ഭവന്തമബന്ധുമസാധുഷു ॥3॥
തപസ്തപ്ത്വാ ഘോരം സ ഖലു കുപിതഃ സപ്തമദിനേ
ശിരഃ ഛിത്വാ സദ്യഃ പുരഹരമുപസ്ഥാപ്യ പുരതഃ ।
അതിക്ഷുദ്രം രൌദ്രം ശിരസി കരദാനേന നിധനം
ജഗന്നാഥാദ്വവ്രേ ഭവതി വിമുഖാനാം ക്വ ശുഭധീഃ ॥4॥
മോക്താരം ബന്ധമുക്തോ ഹരിണപതിരിവ പ്രാദ്രവത്സോഽഥ രുദ്രം
ദൈത്യാത് ഭീത്യാ സ്മ ദേവോ ദിശി ദിശി വലതേ പൃഷ്ഠതോ ദത്തദൃഷ്ടിഃ ।
തൂഷ്ണീകേ സര്വലോകേ തവ പദമധിരോക്ഷ്യന്തമുദ്വീക്ഷ്യ ശര്വം
ദൂരാദേവാഗ്രതസ്ത്വം പടുവടുവപുഷാ തസ്ഥിഷേ ദാനവായ ॥5॥
ഭദ്രം തേ ശാകുനേയ ഭ്രമസി കിമധുനാ ത്വം പിശാചസ്യ വാചാ
സന്ദേഹശ്ചേന്മദുക്തൌ തവ കിമു ന കരോഷ്യങ്ഗുലീമങ്ഗമൌലൌ ।
ഇത്ഥം ത്വദ്വാക്യമൂഢഃ ശിരസി കൃതകരഃ സോഽപതച്ഛിന്നപാതം
ഭ്രംശോ ഹ്യേവം പരോപാസിതുരപി ച ഗതിഃ ശൂലിനോഽപി ത്വമേവ ॥6॥
ഭൃഗും കില സരസ്വതീനികടവാസിനസ്താപസാ-
സ്ത്രിമൂര്തിഷു സമാദിശന്നധികസത്ത്വതാം വേദിതുമ് ।
അയം പുനരനാദരാദുദിതരുദ്ധരോഷേ വിധൌ
ഹരേഽപി ച ജിഹിംസിഷൌ ഗിരിജയാ ധൃതേ ത്വാമഗാത് ॥7॥
സുപ്തം രമാങ്കഭുവി പങ്കജലോചനം ത്വാം
വിപ്രേ വിനിഘ്നതി പദേന മുദോത്ഥിതസ്ത്വമ് ।
സര്വം ക്ഷമസ്വ മുനിവര്യ ഭവേത് സദാ മേ
ത്വത്പാദചിന്ഹമിഹ ഭൂഷണമിത്യവാദീഃ ॥8॥
നിശ്ചിത്യ തേ ച സുദൃഢം ത്വയി ബദ്ധഭാവാഃ
സാരസ്വതാ മുനിവരാ ദധിരേ വിമോക്ഷമ് ।
ത്വാമേവമച്യുത പുനശ്ച്യുതിദോഷഹീനം
സത്ത്വോച്ചയൈകതനുമേവ വയം ഭജാമഃ ॥9॥
ജഗത്സൃഷ്ട്യാദൌ ത്വാം നിഗമനിവഹൈര്വന്ദിഭിരിവ
സ്തുതം വിഷ്ണോ സച്ചിത്പരമരസനിര്ദ്വൈതവപുഷമ് ।
പരാത്മാനം ഭൂമന് പശുപവനിതാഭാഗ്യനിവഹം
പരിതാപശ്രാന്ത്യൈ പവനപുരവാസിന് പരിഭജേ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
ramājāne jāne yadiha tava bhakteṣu vibhavo
na sadyassampadyastadiha madakṛttvādaśaminām |
praśāntiṃ kṛtvaiva pradiśasi tataḥ kāmamakhilaṃ
praśānteṣu kṣipraṃ na khalu bhavadīye cyutikathā ||1||
sadyaḥ prasādaruṣitān vidhiśaṅkarādīn
kecidvibho nijaguṇānuguṇaṃ bhajantaḥ |
bhraṣṭā bhavanti bata kaṣṭamadīrghadṛṣṭyā
spaṣṭaṃ vṛkāsura udāharaṇaṃ kilāsmin ||2||
śakunijaḥ sa tu nāradamekadā
tvaritatoṣamapṛcchadadhīśvaram |
sa ca dideśa girīśamupāsituṃ
na tu bhavantamabandhumasādhuṣu ||3||
tapastaptvā ghoraṃ sa khalu kupitaḥ saptamadine
śiraḥ chitvā sadyaḥ puraharamupasthāpya purataḥ |
atikṣudraṃ raudraṃ śirasi karadānena nidhanaṃ
jagannāthādvavre bhavati vimukhānāṃ kva śubhadhīḥ ||4||
moktāraṃ bandhamukto hariṇapatiriva prādravatso'tha rudraṃ
daityāt bhītyā sma devo diśi diśi valate pṛṣṭhato dattadṛṣṭiḥ |
tūṣṇīke sarvaloke tava padamadhirokṣyantamudvīkṣya śarvaṃ
dūrādevāgratastvaṃ paṭuvaṭuvapuṣā tasthiṣe dānavāya ||5||
bhadraṃ te śākuneya bhramasi kimadhunā tvaṃ piśācasya vācā
sandehaścenmaduktau tava kimu na karoṣyaṅgulīmaṅgamaulau |
itthaṃ tvadvākyamūḍhaḥ śirasi kṛtakaraḥ so'patacchinnapātaṃ
bhraṃśo hyevaṃ paropāsiturapi ca gatiḥ śūlino'pi tvameva ||6||
bhṛguṃ kila sarasvatīnikaṭavāsinastāpasā-
strimūrtiṣu samādiśannadhikasattvatāṃ veditum |
ayaṃ punaranādarāduditaruddharoṣe vidhau
hare'pi ca jihiṃsiṣau girijayā dhṛte tvāmagāt ||7||
suptaṃ ramāṅkabhuvi paṅkajalocanaṃ tvāṃ
vipre vinighnati padena mudotthitastvam |
sarvaṃ kṣamasva munivarya bhavet sadā me
tvatpādacinhamiha bhūṣaṇamityavādīḥ ||8||
niścitya te ca sudṛḍhaṃ tvayi baddhabhāvāḥ
sārasvatā munivarā dadhire vimokṣam |
tvāmevamacyuta punaścyutidoṣahīnaṃ
sattvoccayaikatanumeva vayaṃ bhajāmaḥ ||9||
jagatsṛṣṭyādau tvāṃ nigamanivahairvandibhiriva
stutaṃ viṣṇo saccitparamarasanirdvaitavapuṣam |
parātmānaṃ bhūman paśupavanitābhāgyanivahaṃ
paritāpaśrāntyai pavanapuravāsin paribhaje ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
रमाजाने जाने यदिह तव भक्तेषु विभवो
न सद्यस्सम्पद्यस्तदिह मदकृत्त्वादशमिनाम् ।
प्रशान्तिं कृत्वैव प्रदिशसि ततः काममखिलं
प्रशान्तेषु क्षिप्रं न खलु भवदीये च्युतिकथा ॥1॥
सद्यः प्रसादरुषितान् विधिशङ्करादीन्
केचिद्विभो निजगुणानुगुणं भजन्तः ।
भ्रष्टा भवन्ति बत कष्टमदीर्घदृष्ट्या
स्पष्टं वृकासुर उदाहरणं किलास्मिन् ॥2॥
शकुनिजः स तु नारदमेकदा
त्वरिततोषमपृच्छदधीश्वरम् ।
स च दिदेश गिरीशमुपासितुं
न तु भवन्तमबन्धुमसाधुषु ॥3॥
तपस्तप्त्वा घोरं स खलु कुपितः सप्तमदिने
शिरः छित्वा सद्यः पुरहरमुपस्थाप्य पुरतः ।
अतिक्षुद्रं रौद्रं शिरसि करदानेन निधनं
जगन्नाथाद्वव्रे भवति विमुखानां क्व शुभधीः ॥4॥
मोक्तारं बन्धमुक्तो हरिणपतिरिव प्राद्रवत्सोऽथ रुद्रं
दैत्यात् भीत्या स्म देवो दिशि दिशि वलते पृष्ठतो दत्तदृष्टिः ।
तूष्णीके सर्वलोके तव पदमधिरोक्ष्यन्तमुद्वीक्ष्य शर्वं
दूरादेवाग्रतस्त्वं पटुवटुवपुषा तस्थिषे दानवाय ॥5॥
भद्रं ते शाकुनेय भ्रमसि किमधुना त्वं पिशाचस्य वाचा
सन्देहश्चेन्मदुक्तौ तव किमु न करोष्यङ्गुलीमङ्गमौलौ ।
इत्थं त्वद्वाक्यमूढः शिरसि कृतकरः सोऽपतच्छिन्नपातं
भ्रंशो ह्येवं परोपासितुरपि च गतिः शूलिनोऽपि त्वमेव ॥6॥
भृगुं किल सरस्वतीनिकटवासिनस्तापसा-
स्त्रिमूर्तिषु समादिशन्नधिकसत्त्वतां वेदितुम् ।
अयं पुनरनादरादुदितरुद्धरोषे विधौ
हरेऽपि च जिहिंसिषौ गिरिजया धृते त्वामगात् ॥7॥
सुप्तं रमाङ्कभुवि पङ्कजलोचनं त्वां
विप्रे विनिघ्नति पदेन मुदोत्थितस्त्वम् ।
सर्वं क्षमस्व मुनिवर्य भवेत् सदा मे
त्वत्पादचिन्हमिह भूषणमित्यवादीः ॥8॥
निश्चित्य ते च सुदृढं त्वयि बद्धभावाः
सारस्वता मुनिवरा दधिरे विमोक्षम् ।
त्वामेवमच्युत पुनश्च्युतिदोषहीनं
सत्त्वोच्चयैकतनुमेव वयं भजामः ॥9॥
जगत्सृष्ट्यादौ त्वां निगमनिवहैर्वन्दिभिरिव
स्तुतं विष्णो सच्चित्परमरसनिर्द्वैतवपुषम् ।
परात्मानं भूमन् पशुपवनिताभाग्यनिवहं
परितापश्रान्त्यै पवनपुरवासिन् परिभजे ॥10॥
ramājāne jāne yadiha tava bhakteṣu vibhavo
na sadyassampadyastadiha madakṛttvādaśaminām |
praśāntiṃ kṛtvaiva pradiśasi tataḥ kāmamakhilaṃ
praśānteṣu kṣipraṃ na khalu bhavadīye cyutikathā ||1||
sadyaḥ prasādaruṣitān vidhiśaṅkarādīn
kecidvibho nijaguṇānuguṇaṃ bhajantaḥ |
bhraṣṭā bhavanti bata kaṣṭamadīrghadṛṣṭyā
spaṣṭaṃ vṛkāsura udāharaṇaṃ kilāsmin ||2||
śakunijaḥ sa tu nāradamekadā
tvaritatoṣamapṛcchadadhīśvaram |
sa ca dideśa girīśamupāsituṃ
na tu bhavantamabandhumasādhuṣu ||3||
tapastaptvā ghoraṃ sa khalu kupitaḥ saptamadine
śiraḥ chitvā sadyaḥ puraharamupasthāpya purataḥ |
atikṣudraṃ raudraṃ śirasi karadānena nidhanaṃ
jagannāthādvavre bhavati vimukhānāṃ kva śubhadhīḥ ||4||
moktāraṃ bandhamukto hariṇapatiriva prādravatso'tha rudraṃ
daityāt bhītyā sma devo diśi diśi valate pṛṣṭhato dattadṛṣṭiḥ |
tūṣṇīke sarvaloke tava padamadhirokṣyantamudvīkṣya śarvaṃ
dūrādevāgratastvaṃ paṭuvaṭuvapuṣā tasthiṣe dānavāya ||5||
bhadraṃ te śākuneya bhramasi kimadhunā tvaṃ piśācasya vācā
sandehaścenmaduktau tava kimu na karoṣyaṅgulīmaṅgamaulau |
itthaṃ tvadvākyamūḍhaḥ śirasi kṛtakaraḥ so'patacchinnapātaṃ
bhraṃśo hyevaṃ paropāsiturapi ca gatiḥ śūlino'pi tvameva ||6||
bhṛguṃ kila sarasvatīnikaṭavāsinastāpasā-
strimūrtiṣu samādiśannadhikasattvatāṃ veditum |
ayaṃ punaranādarāduditaruddharoṣe vidhau
hare'pi ca jihiṃsiṣau girijayā dhṛte tvāmagāt ||7||
suptaṃ ramāṅkabhuvi paṅkajalocanaṃ tvāṃ
vipre vinighnati padena mudotthitastvam |
sarvaṃ kṣamasva munivarya bhavet sadā me
tvatpādacinhamiha bhūṣaṇamityavādīḥ ||8||
niścitya te ca sudṛḍhaṃ tvayi baddhabhāvāḥ
sārasvatā munivarā dadhire vimokṣam |
tvāmevamacyuta punaścyutidoṣahīnaṃ
sattvoccayaikatanumeva vayaṃ bhajāmaḥ ||9||
jagatsṛṣṭyādau tvāṃ nigamanivahairvandibhiriva
stutaṃ viṣṇo saccitparamarasanirdvaitavapuṣam |
parātmānaṃ bhūman paśupavanitābhāgyanivahaṃ
paritāpaśrāntyai pavanapuravāsin paribhaje ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.