Narayaniyam Dashaka 89 - Vrikasuravadham - Bhriguparikshanam — Sinhala Script

රමාජානේ ජානේ යදිහ තව භක්තේෂු විභවෝ

න සද්යස්සම්පද්යස්තදිහ මදකෘත්ත්වාදශමිනාම් .

ප්රශාන්තිං කෘත්වෛව ප්රදිශසි තතඃ කාමමඛිලං

ප්රශාන්තේෂු ක්ෂිප්රං න ඛලු භවදීයේ ච්යුතිකථා ..1..

සද්යඃ ප්රසාදරුෂිතාන් විධිශඞ්කරාදීන්

කේචිද්විභෝ නිජගුණානුගුණං භජන්තඃ .

භ්රෂ්ටා භවන්ති බත කෂ්ටමදීර්ඝදෘෂ්ට්යා

ස්පෂ්ටං වෘකාසුර උදාහරණං කිලාස්මින් ..2..

ශකුනිජඃ ස තු නාරදමේකදා

ත්වරිතතෝෂමපෘච්ඡදධීශ්වරම් .

ස ච දිදේශ ගිරීශමුපාසිතුං

න තු භවන්තමබන්ධුමසාධුෂු ..3..

තපස්තප්ත්වා ඝෝරං ස ඛලු කුපිතඃ සප්තමදිනේ

ශිරඃ ඡිත්වා සද්යඃ පුරහරමුපස්ථාප්ය පුරතඃ .

අතික්ෂුද්රං රෞද්රං ශිරසි කරදානේන නිධනං

ජගන්නාථාද්වව්රේ භවති විමුඛානාං ක්ව ශුභධීඃ ..4..

මෝක්තාරං බන්ධමුක්තෝ හරිණපතිරිව ප්රාද්රවත්සෝ(අ)ථ රුද්රං

දෛත්යාත් භීත්යා ස්ම දේවෝ දිශි දිශි වලතේ පෘෂ්ඨතෝ දත්තදෘෂ්ටිඃ .

තූෂ්ණීකේ සර්වලෝකේ තව පදමධිරෝක්ෂ්යන්තමුද්වීක්ෂ්ය ශර්වං

දූරාදේවාග්රතස්ත්වං පටුවටුවපුෂා තස්ථිෂේ දානවාය ..5..

භද්රං තේ ශාකුනේය භ්රමසි කිමධුනා ත්වං පිශාචස්ය වාචා

සන්දේහශ්චේන්මදුක්තෞ තව කිමු න කරෝෂ්යඞ්ගුලීමඞ්ගමෞලෞ .

ඉත්ථං ත්වද්වාක්යමූඪඃ ශිරසි කෘතකරඃ සෝ(අ)පතච්ඡින්නපාතං

භ්රංශෝ හ්යේවං පරෝපාසිතුරපි ච ගතිඃ ශූලිනෝ(අ)පි ත්වමේව ..6..

භෘගුං කිල සරස්වතීනිකටවාසිනස්තාපසා-

ස්ත්රිමූර්තිෂු සමාදිශන්නධිකසත්ත්වතාං වේදිතුම් .

අයං පුනරනාදරාදුදිතරුද්ධරෝෂේ විධෞ

හරේ(අ)පි ච ජිහිංසිෂෞ ගිරිජයා ධෘතේ ත්වාමගාත් ..7..

සුප්තං රමාඞ්කභුවි පඞ්කජලෝචනං ත්වාං

විප්රේ විනිඝ්නති පදේන මුදෝත්ථිතස්ත්වම් .

සර්වං ක්ෂමස්ව මුනිවර්ය භවේත් සදා මේ

ත්වත්පාදචින්හමිහ භූෂණමිත්යවාදීඃ ..8..

නිශ්චිත්ය තේ ච සුදෘඪං ත්වයි බද්ධභාවාඃ

සාරස්වතා මුනිවරා දධිරේ විමෝක්ෂම් .

ත්වාමේවමච්යුත පුනශ්ච්යුතිදෝෂහීනං

සත්ත්වෝච්චයෛකතනුමේව වයං භජාමඃ ..9..

ජගත්සෘෂ්ට්යාදෞ ත්වාං නිගමනිවහෛර්වන්දිභිරිව

ස්තුතං විෂ්ණෝ සච්චිත්පරමරසනිර්ද්වෛතවපුෂම් .

පරාත්මානං භූමන් පශුපවනිතාභාග්යනිවහං

පරිතාපශ්රාන්ත්යෛ පවනපුරවාසින් පරිභජේ ..10..

Roman (IAST) Transliteration

ramājāne jāne yadiha tava bhakteṣu vibhavo

na sadyassampadyastadiha madakṛttvādaśaminām |

praśāntiṃ kṛtvaiva pradiśasi tataḥ kāmamakhilaṃ

praśānteṣu kṣipraṃ na khalu bhavadīye cyutikathā ||1||

sadyaḥ prasādaruṣitān vidhiśaṅkarādīn

kecidvibho nijaguṇānuguṇaṃ bhajantaḥ |

bhraṣṭā bhavanti bata kaṣṭamadīrghadṛṣṭyā

spaṣṭaṃ vṛkāsura udāharaṇaṃ kilāsmin ||2||

śakunijaḥ sa tu nāradamekadā

tvaritatoṣamapṛcchadadhīśvaram |

sa ca dideśa girīśamupāsituṃ

na tu bhavantamabandhumasādhuṣu ||3||

tapastaptvā ghoraṃ sa khalu kupitaḥ saptamadine

śiraḥ chitvā sadyaḥ puraharamupasthāpya purataḥ |

atikṣudraṃ raudraṃ śirasi karadānena nidhanaṃ

jagannāthādvavre bhavati vimukhānāṃ kva śubhadhīḥ ||4||

moktāraṃ bandhamukto hariṇapatiriva prādravatso'tha rudraṃ

daityāt bhītyā sma devo diśi diśi valate pṛṣṭhato dattadṛṣṭiḥ |

tūṣṇīke sarvaloke tava padamadhirokṣyantamudvīkṣya śarvaṃ

dūrādevāgratastvaṃ paṭuvaṭuvapuṣā tasthiṣe dānavāya ||5||

bhadraṃ te śākuneya bhramasi kimadhunā tvaṃ piśācasya vācā

sandehaścenmaduktau tava kimu na karoṣyaṅgulīmaṅgamaulau |

itthaṃ tvadvākyamūḍhaḥ śirasi kṛtakaraḥ so'patacchinnapātaṃ

bhraṃśo hyevaṃ paropāsiturapi ca gatiḥ śūlino'pi tvameva ||6||

bhṛguṃ kila sarasvatīnikaṭavāsinastāpasā-

strimūrtiṣu samādiśannadhikasattvatāṃ veditum |

ayaṃ punaranādarāduditaruddharoṣe vidhau

hare'pi ca jihiṃsiṣau girijayā dhṛte tvāmagāt ||7||

suptaṃ ramāṅkabhuvi paṅkajalocanaṃ tvāṃ

vipre vinighnati padena mudotthitastvam |

sarvaṃ kṣamasva munivarya bhavet sadā me

tvatpādacinhamiha bhūṣaṇamityavādīḥ ||8||

niścitya te ca sudṛḍhaṃ tvayi baddhabhāvāḥ

sārasvatā munivarā dadhire vimokṣam |

tvāmevamacyuta punaścyutidoṣahīnaṃ

sattvoccayaikatanumeva vayaṃ bhajāmaḥ ||9||

jagatsṛṣṭyādau tvāṃ nigamanivahairvandibhiriva

stutaṃ viṣṇo saccitparamarasanirdvaitavapuṣam |

parātmānaṃ bhūman paśupavanitābhāgyanivahaṃ

paritāpaśrāntyai pavanapuravāsin paribhaje ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

रमाजाने जाने यदिह तव भक्तेषु विभवो

न सद्यस्सम्पद्यस्तदिह मदकृत्त्वादशमिनाम् ।

प्रशान्तिं कृत्वैव प्रदिशसि ततः काममखिलं

प्रशान्तेषु क्षिप्रं न खलु भवदीये च्युतिकथा ॥1॥

सद्यः प्रसादरुषितान् विधिशङ्करादीन्

केचिद्विभो निजगुणानुगुणं भजन्तः ।

भ्रष्टा भवन्ति बत कष्टमदीर्घदृष्ट्या

स्पष्टं वृकासुर उदाहरणं किलास्मिन् ॥2॥

शकुनिजः स तु नारदमेकदा

त्वरिततोषमपृच्छदधीश्वरम् ।

स च दिदेश गिरीशमुपासितुं

न तु भवन्तमबन्धुमसाधुषु ॥3॥

तपस्तप्त्वा घोरं स खलु कुपितः सप्तमदिने

शिरः छित्वा सद्यः पुरहरमुपस्थाप्य पुरतः ।

अतिक्षुद्रं रौद्रं शिरसि करदानेन निधनं

जगन्नाथाद्वव्रे भवति विमुखानां क्व शुभधीः ॥4॥

मोक्तारं बन्धमुक्तो हरिणपतिरिव प्राद्रवत्सोऽथ रुद्रं

दैत्यात् भीत्या स्म देवो दिशि दिशि वलते पृष्ठतो दत्तदृष्टिः ।

तूष्णीके सर्वलोके तव पदमधिरोक्ष्यन्तमुद्वीक्ष्य शर्वं

दूरादेवाग्रतस्त्वं पटुवटुवपुषा तस्थिषे दानवाय ॥5॥

भद्रं ते शाकुनेय भ्रमसि किमधुना त्वं पिशाचस्य वाचा

सन्देहश्चेन्मदुक्तौ तव किमु न करोष्यङ्गुलीमङ्गमौलौ ।

इत्थं त्वद्वाक्यमूढः शिरसि कृतकरः सोऽपतच्छिन्नपातं

भ्रंशो ह्येवं परोपासितुरपि च गतिः शूलिनोऽपि त्वमेव ॥6॥

भृगुं किल सरस्वतीनिकटवासिनस्तापसा-

स्त्रिमूर्तिषु समादिशन्नधिकसत्त्वतां वेदितुम् ।

अयं पुनरनादरादुदितरुद्धरोषे विधौ

हरेऽपि च जिहिंसिषौ गिरिजया धृते त्वामगात् ॥7॥

सुप्तं रमाङ्कभुवि पङ्कजलोचनं त्वां

विप्रे विनिघ्नति पदेन मुदोत्थितस्त्वम् ।

सर्वं क्षमस्व मुनिवर्य भवेत् सदा मे

त्वत्पादचिन्हमिह भूषणमित्यवादीः ॥8॥

निश्चित्य ते च सुदृढं त्वयि बद्धभावाः

सारस्वता मुनिवरा दधिरे विमोक्षम् ।

त्वामेवमच्युत पुनश्च्युतिदोषहीनं

सत्त्वोच्चयैकतनुमेव वयं भजामः ॥9॥

जगत्सृष्ट्यादौ त्वां निगमनिवहैर्वन्दिभिरिव

स्तुतं विष्णो सच्चित्परमरसनिर्द्वैतवपुषम् ।

परात्मानं भूमन् पशुपवनिताभाग्यनिवहं

परितापश्रान्त्यै पवनपुरवासिन् परिभजे ॥10॥