Narayaniyam Dashaka 13 - Hiranyakshavadham — Gurmukhi Script

ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍षਂ ਤਾਵਦ੍ਵਰਦ ਭਵਦਨ੍ਵੇषਣਪਰਂ

ਚਰਨ੍ਤਂ ਸਾਂਵਰ੍ਤੇ ਪਯਸਿ ਨਿਜਜਙ੍ਘਾਪਰਿਮਿਤੇ ।

ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕਪਟਪਟੁਧੀਰ੍ਨਾਰਦਮੁਨਿਃ

ਸ਼ਨੈਰੂਚੇ ਨਨ੍ਦਨ੍ ਦਨੁਜਮਪਿ ਨਿਨ੍ਦਂਸ੍ਤਵ ਬਲਮ੍ ॥1॥

ਸ ਮਾਯਾਵੀ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹਰਤਿ ਭਵਦੀਯਾਂ ਵਸੁਮਤੀਂ

ਪ੍ਰਭੋ ਕष੍ਟਂ ਕष੍ਟਂ ਕਿਮਿਦਮਿਤਿ ਤੇਨਾਭਿਗਦਿਤਃ ।

ਨਦਨ੍ ਕ੍ਵਾਸੌ ਕ੍ਵਾਸਵਿਤਿ ਸ ਮੁਨਿਨਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਪਥੋ

ਭਵਨ੍ਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪਦ੍ਧਰਣਿਧਰਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਮੁਦਕਾਤ੍ ॥2॥

ਅਹੋ ਆਰਣ੍ਯੋऽਯਂ ਮृਗ ਇਤਿ ਹਸਨ੍ਤਂ ਬਹੁਤਰੈ-

ਰ੍ਦੁਰੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦਿਤਿਸੁਤਮਵਜ੍ਞਾਯ ਭਗਵਨ੍ ।

ਮਹੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਸ਼ਿਰਸਿ ਚਕਿਤਾਂ ਸ੍ਵੇਨ ਮਹਸਾ

ਪਯੋਧਾਵਾਧਾਯ ਪ੍ਰਸਭਮੁਦਯੁਙ੍ਕ੍ਥਾ ਮृਧਵਿਧੌ ॥3॥

ਗਦਾਪਾਣੌ ਦੈਤ੍ਯੇ ਤ੍ਵਮਪਿ ਹਿ ਗृਹੀਤੋਨ੍ਨਤਗਦੋ

ਨਿਯੁਦ੍ਧੇਨ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ ਘਟਘਟਰਵੋਦ੍ਘੁष੍ਟਵਿਯਤਾ ।

ਰਣਾਲੋਕੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯਾਨ੍ਮਿਲਤਿ ਸੁਰਸਙ੍ਘੇ ਦ੍ਰੁਤਮਮੁਂ

ਨਿਰੁਨ੍ਧ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਥਮਮਿਤਿ ਧਾਤ੍ਰਾ ਜਗਦਿषੇ ॥4॥

ਗਦੋਨ੍ਮਰ੍ਦੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਵ ਖਲੁ ਗਦਾਯਾਂ ਦਿਤਿਭੁਵੋ

ਗਦਾਘਾਤਾਦ੍ਭੂਮੌ ਝਟਿਤਿ ਪਤਿਤਾਯਾਮਹਹ! ਭੋਃ ।

ਮृਦੁਸ੍ਮੇਰਾਸ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਨੁਜਕੁਲਨਿਰ੍ਮੂਲਨਚਣਂ

ਮਹਾਚਕ੍ਰਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਕਰਭੁਵਿ ਦਧਾਨੋ ਰੁਰੁਚਿषੇ ॥5॥

ਤਤਃ ਸ਼ੂਲਂ ਕਾਲਪ੍ਰਤਿਮਰੁषਿ ਦੈਤ੍ਯੇ ਵਿਸृਜਤਿ

ਤ੍ਵਯਿ ਛਿਨ੍ਦਤ੍ਯੇਨਤ੍ ਕਰਕਲਿਤਚਕ੍ਰਪ੍ਰਹਰਣਾਤ੍ ।

ਸਮਾਰੁष੍ਟੋ ਮੁष੍ਟ੍ਯਾ ਸ ਖਲੁ ਵਿਤੁਦਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਤਨੋਤ੍

ਗਲਨ੍ਮਾਯੇ ਮਾਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਕਿਲ ਜਗਨ੍ਮੋਹਨਕਰੀਃ ॥6॥

ਭਵਚ੍ਚਕ੍ਰਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕਣਲਵਨਿਪਾਤੇਨ ਵਿਧੁਤੇ

ਤਤੋ ਮਾਯਾਚਕ੍ਰੇ ਵਿਤਤਘਨਰੋषਾਨ੍ਧਮਨਸਮ੍ ।

ਗਰਿष੍ਠਾਭਿਰ੍ਮੁष੍ਟਿਪ੍ਰਹृਤਿਭਿਰਭਿਘ੍ਨਨ੍ਤਮਸੁਰਂ

ਸ੍ਵਪਾਦਾਙ੍ਗੁष੍ਠੇਨ ਸ਼੍ਰਵਣਪਦਮੂਲੇ ਨਿਰਵਧੀਃ ॥7॥

ਮਹਾਕਾਯਃ ਸੋ॓ऽਯਂ ਤਵ ਚਰਣਪਾਤਪ੍ਰਮਥਿਤੋ

ਗਲਦ੍ਰਕ੍ਤੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦਪਤਦृषਿਭਿਃ ਸ਼੍ਲਾਘਿਤਹਤਿਃ ।

ਤਦਾ ਤ੍ਵਾਮੁਦ੍ਦਾਮਪ੍ਰਮਦਭਰਵਿਦ੍ਯੋਤਿਹृਦਯਾ

ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਾਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਰਨੁਵਨ੍ਨਧ੍ਵਰਤਨੁਮ੍ ॥8॥

ਤ੍ਵਚਿ ਛਨ੍ਦੋ ਰੋਮਸ੍ਵਪਿ ਕੁਸ਼ਗਣਸ਼੍ਚਕ੍षੁषਿ ਘृਤਂ

ਚਤੁਰ੍ਹੋਤਾਰੋऽਙ੍ਘ੍ਰੌ ਸ੍ਰੁਗਪਿ ਵਦਨੇ ਚੋਦਰ ਇਡਾ ।

ਗ੍ਰਹਾ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾਂ ਤੇ ਪਰਪੁਰੁष ਕਰ੍ਣੇ ਚ ਚਮਸਾ

ਵਿਭੋ ਸੋਮੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਰਦ ਗਲਦੇਸ਼ੇऽਪ੍ਯੁਪਸਦਃ ॥9॥

ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਤ੍ਯਾਦਿਸ੍ਤਵਨਮੁਖਰੈਰ੍ਮੋਦਿਤਮਨਾ

ਮਹੀਯਸ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਮਲਤਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਵਿਲਸਨ੍ ।

ਸ੍ਵਧਿष੍ਣ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਖਰਸਵਿਹਾਰੀ ਮਧੁਰਿਪੋ

ਨਿਰੁਨ੍ਧ੍ਯਾ ਰੋਗਂ ਮੇ ਸਕਲਮਪਿ ਵਾਤਾਲਯਪਤੇ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

hiraṇyākṣaṃ tāvadvarada bhavadanveṣaṇaparaṃ

carantaṃ sāṃvarte payasi nijajaṅghāparimite |

bhavadbhakto gatvā kapaṭapaṭudhīrnāradamuniḥ

śanairūce nandan danujamapi nindaṃstava balam ||1||

sa māyāvī viṣṇurharati bhavadīyāṃ vasumatīṃ

prabho kaṣṭaṃ kaṣṭaṃ kimidamiti tenābhigaditaḥ |

nadan kvāsau kvāsaviti sa muninā darśitapatho

bhavantaṃ samprāpaddharaṇidharamudyantamudakāt ||2||

aho āraṇyo'yaṃ mṛga iti hasantaṃ bahutarai-

rduruktairvidhyantaṃ ditisutamavajñāya bhagavan |

mahīṃ dṛṣṭvā daṃṣṭrāśirasi cakitāṃ svena mahasā

payodhāvādhāya prasabhamudayuṅkthā mṛdhavidhau ||3||

gadāpāṇau daitye tvamapi hi gṛhītonnatagado

niyuddhena krīḍan ghaṭaghaṭaravodghuṣṭaviyatā |

raṇālokautsukyānmilati surasaṅghe drutamamuṃ

nirundhyāḥ sandhyātaḥ prathamamiti dhātrā jagadiṣe ||4||

gadonmarde tasmiṃstava khalu gadāyāṃ ditibhuvo

gadāghātādbhūmau jhaṭiti patitāyāmahaha! bhoḥ |

mṛdusmerāsyastvaṃ danujakulanirmūlanacaṇaṃ

mahācakraṃ smṛtvā karabhuvi dadhāno ruruciṣe ||5||

tataḥ śūlaṃ kālapratimaruṣi daitye visṛjati

tvayi chindatyenat karakalitacakrapraharaṇāt |

samāruṣṭo muṣṭyā sa khalu vitudaṃstvāṃ samatanot

galanmāye māyāstvayi kila jaganmohanakarīḥ ||6||

bhavaccakrajyotiṣkaṇalavanipātena vidhute

tato māyācakre vitataghanaroṣāndhamanasam |

gariṣṭhābhirmuṣṭiprahṛtibhirabhighnantamasuraṃ

svapādāṅguṣṭhena śravaṇapadamūle niravadhīḥ ||7||

mahākāyaḥ so॓'yaṃ tava caraṇapātapramathito

galadrakto vaktrādapatadṛṣibhiḥ ślāghitahatiḥ |

tadā tvāmuddāmapramadabharavidyotihṛdayā

munīndrāḥ sāndrābhiḥ stutibhiranuvannadhvaratanum ||8||

tvaci chando romasvapi kuśagaṇaścakṣuṣi ghṛtaṃ

caturhotāro'ṅghrau srugapi vadane codara iḍā |

grahā jihvāyāṃ te parapuruṣa karṇe ca camasā

vibho somo vīryaṃ varada galadeśe'pyupasadaḥ ||9||

munīndrairityādistavanamukharairmoditamanā

mahīyasyā mūrtyā vimalatarakīrtyā ca vilasan |

svadhiṣṇyaṃ samprāptaḥ sukharasavihārī madhuripo

nirundhyā rogaṃ me sakalamapi vātālayapate ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

हिरण्याक्षं तावद्वरद भवदन्वेषणपरं

चरन्तं सांवर्ते पयसि निजजङ्घापरिमिते ।

भवद्भक्तो गत्वा कपटपटुधीर्नारदमुनिः

शनैरूचे नन्दन् दनुजमपि निन्दंस्तव बलम् ॥1॥

स मायावी विष्णुर्हरति भवदीयां वसुमतीं

प्रभो कष्टं कष्टं किमिदमिति तेनाभिगदितः ।

नदन् क्वासौ क्वासविति स मुनिना दर्शितपथो

भवन्तं सम्प्रापद्धरणिधरमुद्यन्तमुदकात् ॥2॥

अहो आरण्योऽयं मृग इति हसन्तं बहुतरै-

र्दुरुक्तैर्विध्यन्तं दितिसुतमवज्ञाय भगवन् ।

महीं दृष्ट्वा दंष्ट्राशिरसि चकितां स्वेन महसा

पयोधावाधाय प्रसभमुदयुङ्क्था मृधविधौ ॥3॥

गदापाणौ दैत्ये त्वमपि हि गृहीतोन्नतगदो

नियुद्धेन क्रीडन् घटघटरवोद्घुष्टवियता ।

रणालोकौत्सुक्यान्मिलति सुरसङ्घे द्रुतममुं

निरुन्ध्याः सन्ध्यातः प्रथममिति धात्रा जगदिषे ॥4॥

गदोन्मर्दे तस्मिंस्तव खलु गदायां दितिभुवो

गदाघाताद्भूमौ झटिति पतितायामहह! भोः ।

मृदुस्मेरास्यस्त्वं दनुजकुलनिर्मूलनचणं

महाचक्रं स्मृत्वा करभुवि दधानो रुरुचिषे ॥5॥

ततः शूलं कालप्रतिमरुषि दैत्ये विसृजति

त्वयि छिन्दत्येनत् करकलितचक्रप्रहरणात् ।

समारुष्टो मुष्ट्या स खलु वितुदंस्त्वां समतनोत्

गलन्माये मायास्त्वयि किल जगन्मोहनकरीः ॥6॥

भवच्चक्रज्योतिष्कणलवनिपातेन विधुते

ततो मायाचक्रे विततघनरोषान्धमनसम् ।

गरिष्ठाभिर्मुष्टिप्रहृतिभिरभिघ्नन्तमसुरं

स्वपादाङ्गुष्ठेन श्रवणपदमूले निरवधीः ॥7॥

महाकायः सो॓ऽयं तव चरणपातप्रमथितो

गलद्रक्तो वक्त्रादपतदृषिभिः श्लाघितहतिः ।

तदा त्वामुद्दामप्रमदभरविद्योतिहृदया

मुनीन्द्राः सान्द्राभिः स्तुतिभिरनुवन्नध्वरतनुम् ॥8॥

त्वचि छन्दो रोमस्वपि कुशगणश्चक्षुषि घृतं

चतुर्होतारोऽङ्घ्रौ स्रुगपि वदने चोदर इडा ।

ग्रहा जिह्वायां ते परपुरुष कर्णे च चमसा

विभो सोमो वीर्यं वरद गलदेशेऽप्युपसदः ॥9॥

मुनीन्द्रैरित्यादिस्तवनमुखरैर्मोदितमना

महीयस्या मूर्त्या विमलतरकीर्त्या च विलसन् ।

स्वधिष्ण्यं सम्प्राप्तः सुखरसविहारी मधुरिपो

निरुन्ध्या रोगं मे सकलमपि वातालयपते ॥10॥