Narayaniyam Dashaka 13 - Hiranyakshavadham — Grantha Script

𑌹𑌿𑌰𑌣𑍍𑌯𑌾𑌕𑍍𑌷𑌂 𑌤𑌾𑌵𑌦𑍍𑌵𑌰𑌦 𑌭𑌵𑌦𑌨𑍍𑌵𑍇𑌷𑌣𑌪𑌰𑌂

𑌚𑌰𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌸𑌾𑌂𑌵𑌰𑍍𑌤𑍇 𑌪𑌯𑌸𑌿 𑌨𑌿𑌜𑌜𑌙𑍍𑌘𑌾𑌪𑌰𑌿𑌮𑌿𑌤𑍇 ।

𑌭𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑍋 𑌗𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌕𑌪𑌟𑌪𑌟𑍁𑌧𑍀𑌰𑍍𑌨𑌾𑌰𑌦𑌮𑍁𑌨𑌿𑌃

𑌶𑌨𑍈𑌰𑍂𑌚𑍇 𑌨𑌨𑍍𑌦𑌨𑍍 𑌦𑌨𑍁𑌜𑌮𑌪𑌿 𑌨𑌿𑌨𑍍𑌦𑌂𑌸𑍍𑌤𑌵 𑌬𑌲𑌮𑍍 ॥1॥

𑌸 𑌮𑌾𑌯𑌾𑌵𑍀 𑌵𑌿𑌷𑍍𑌣𑍁𑌰𑍍𑌹𑌰𑌤𑌿 𑌭𑌵𑌦𑍀𑌯𑌾𑌂 𑌵𑌸𑍁𑌮𑌤𑍀𑌂

𑌪𑍍𑌰𑌭𑍋 𑌕𑌷𑍍𑌟𑌂 𑌕𑌷𑍍𑌟𑌂 𑌕𑌿𑌮𑌿𑌦𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌤𑍇𑌨𑌾𑌭𑌿𑌗𑌦𑌿𑌤𑌃 ।

𑌨𑌦𑌨𑍍 𑌕𑍍𑌵𑌾𑌸𑍗 𑌕𑍍𑌵𑌾𑌸𑌵𑌿𑌤𑌿 𑌸 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌨𑌾 𑌦𑌰𑍍𑌶𑌿𑌤𑌪𑌥𑍋

𑌭𑌵𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌸𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑌦𑍍𑌧𑌰𑌣𑌿𑌧𑌰𑌮𑍁𑌦𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌮𑍁𑌦𑌕𑌾𑌤𑍍 ॥2॥

𑌅𑌹𑍋 𑌆𑌰𑌣𑍍𑌯𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌮𑍃𑌗 𑌇𑌤𑌿 𑌹𑌸𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌬𑌹𑍁𑌤𑌰𑍈-

𑌰𑍍𑌦𑍁𑌰𑍁𑌕𑍍𑌤𑍈𑌰𑍍𑌵𑌿𑌧𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌦𑌿𑌤𑌿𑌸𑍁𑌤𑌮𑌵𑌜𑍍𑌞𑌾𑌯 𑌭𑌗𑌵𑌨𑍍 ।

𑌮𑌹𑍀𑌂 𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌵𑌾 𑌦𑌂𑌷𑍍𑌟𑍍𑌰𑌾𑌶𑌿𑌰𑌸𑌿 𑌚𑌕𑌿𑌤𑌾𑌂 𑌸𑍍𑌵𑍇𑌨 𑌮𑌹𑌸𑌾

𑌪𑌯𑍋𑌧𑌾𑌵𑌾𑌧𑌾𑌯 𑌪𑍍𑌰𑌸𑌭𑌮𑍁𑌦𑌯𑍁𑌙𑍍𑌕𑍍𑌥𑌾 𑌮𑍃𑌧𑌵𑌿𑌧𑍗 ॥3॥

𑌗𑌦𑌾𑌪𑌾𑌣𑍗 𑌦𑍈𑌤𑍍𑌯𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌮𑌪𑌿 𑌹𑌿 𑌗𑍃𑌹𑍀𑌤𑍋𑌨𑍍𑌨𑌤𑌗𑌦𑍋

𑌨𑌿𑌯𑍁𑌦𑍍𑌧𑍇𑌨 𑌕𑍍𑌰𑍀𑌡𑌨𑍍 𑌘𑌟𑌘𑌟𑌰𑌵𑍋𑌦𑍍𑌘𑍁𑌷𑍍𑌟𑌵𑌿𑌯𑌤𑌾 ।

𑌰𑌣𑌾𑌲𑍋𑌕𑍗𑌤𑍍𑌸𑍁𑌕𑍍𑌯𑌾𑌨𑍍𑌮𑌿𑌲𑌤𑌿 𑌸𑍁𑌰𑌸𑌙𑍍𑌘𑍇 𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌮𑌮𑍁𑌂

𑌨𑌿𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾𑌃 𑌸𑌨𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾𑌤𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌥𑌮𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌧𑌾𑌤𑍍𑌰𑌾 𑌜𑌗𑌦𑌿𑌷𑍇 ॥4॥

𑌗𑌦𑍋𑌨𑍍𑌮𑌰𑍍𑌦𑍇 𑌤𑌸𑍍𑌮𑌿𑌂𑌸𑍍𑌤𑌵 𑌖𑌲𑍁 𑌗𑌦𑌾𑌯𑌾𑌂 𑌦𑌿𑌤𑌿𑌭𑍁𑌵𑍋

𑌗𑌦𑌾𑌘𑌾𑌤𑌾𑌦𑍍𑌭𑍂𑌮𑍗 𑌝𑌟𑌿𑌤𑌿 𑌪𑌤𑌿𑌤𑌾𑌯𑌾𑌮𑌹𑌹! 𑌭𑍋𑌃 ।

𑌮𑍃𑌦𑍁𑌸𑍍𑌮𑍇𑌰𑌾𑌸𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌦𑌨𑍁𑌜𑌕𑍁𑌲𑌨𑌿𑌰𑍍𑌮𑍂𑌲𑌨𑌚𑌣𑌂

𑌮𑌹𑌾𑌚𑌕𑍍𑌰𑌂 𑌸𑍍𑌮𑍃𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌕𑌰𑌭𑍁𑌵𑌿 𑌦𑌧𑌾𑌨𑍋 𑌰𑍁𑌰𑍁𑌚𑌿𑌷𑍇 ॥5॥

𑌤𑌤𑌃 𑌶𑍂𑌲𑌂 𑌕𑌾𑌲𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿𑌮𑌰𑍁𑌷𑌿 𑌦𑍈𑌤𑍍𑌯𑍇 𑌵𑌿𑌸𑍃𑌜𑌤𑌿

𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌛𑌿𑌨𑍍𑌦𑌤𑍍𑌯𑍇𑌨𑌤𑍍 𑌕𑌰𑌕𑌲𑌿𑌤𑌚𑌕𑍍𑌰𑌪𑍍𑌰𑌹𑌰𑌣𑌾𑌤𑍍 ।

𑌸𑌮𑌾𑌰𑍁𑌷𑍍𑌟𑍋 𑌮𑍁𑌷𑍍𑌟𑍍𑌯𑌾 𑌸 𑌖𑌲𑍁 𑌵𑌿𑌤𑍁𑌦𑌂𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌸𑌮𑌤𑌨𑍋𑌤𑍍

𑌗𑌲𑌨𑍍𑌮𑌾𑌯𑍇 𑌮𑌾𑌯𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌕𑌿𑌲 𑌜𑌗𑌨𑍍𑌮𑍋𑌹𑌨𑌕𑌰𑍀𑌃 ॥6॥

𑌭𑌵𑌚𑍍𑌚𑌕𑍍𑌰𑌜𑍍𑌯𑍋𑌤𑌿𑌷𑍍𑌕𑌣𑌲𑌵𑌨𑌿𑌪𑌾𑌤𑍇𑌨 𑌵𑌿𑌧𑍁𑌤𑍇

𑌤𑌤𑍋 𑌮𑌾𑌯𑌾𑌚𑌕𑍍𑌰𑍇 𑌵𑌿𑌤𑌤𑌘𑌨𑌰𑍋𑌷𑌾𑌨𑍍𑌧𑌮𑌨𑌸𑌮𑍍 ।

𑌗𑌰𑌿𑌷𑍍𑌠𑌾𑌭𑌿𑌰𑍍𑌮𑍁𑌷𑍍𑌟𑌿𑌪𑍍𑌰𑌹𑍃𑌤𑌿𑌭𑌿𑌰𑌭𑌿𑌘𑍍𑌨𑌨𑍍𑌤𑌮𑌸𑍁𑌰𑌂

𑌸𑍍𑌵𑌪𑌾𑌦𑌾𑌙𑍍𑌗𑍁𑌷𑍍𑌠𑍇𑌨 𑌶𑍍𑌰𑌵𑌣𑌪𑌦𑌮𑍂𑌲𑍇 𑌨𑌿𑌰𑌵𑌧𑍀𑌃 ॥7॥

𑌮𑌹𑌾𑌕𑌾𑌯𑌃 𑌸𑍋॓𑌽𑌯𑌂 𑌤𑌵 𑌚𑌰𑌣𑌪𑌾𑌤𑌪𑍍𑌰𑌮𑌥𑌿𑌤𑍋

𑌗𑌲𑌦𑍍𑌰𑌕𑍍𑌤𑍋 𑌵𑌕𑍍𑌤𑍍𑌰𑌾𑌦𑌪𑌤𑌦𑍃𑌷𑌿𑌭𑌿𑌃 𑌶𑍍𑌲𑌾𑌘𑌿𑌤𑌹𑌤𑌿𑌃 ।

𑌤𑌦𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌮𑍁𑌦𑍍𑌦𑌾𑌮𑌪𑍍𑌰𑌮𑌦𑌭𑌰𑌵𑌿𑌦𑍍𑌯𑍋𑌤𑌿𑌹𑍃𑌦𑌯𑌾

𑌮𑍁𑌨𑍀𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌾𑌃 𑌸𑌾𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌾𑌭𑌿𑌃 𑌸𑍍𑌤𑍁𑌤𑌿𑌭𑌿𑌰𑌨𑍁𑌵𑌨𑍍𑌨𑌧𑍍𑌵𑌰𑌤𑌨𑍁𑌮𑍍 ॥8॥

𑌤𑍍𑌵𑌚𑌿 𑌛𑌨𑍍𑌦𑍋 𑌰𑍋𑌮𑌸𑍍𑌵𑌪𑌿 𑌕𑍁𑌶𑌗𑌣𑌶𑍍𑌚𑌕𑍍𑌷𑍁𑌷𑌿 𑌘𑍃𑌤𑌂

𑌚𑌤𑍁𑌰𑍍𑌹𑍋𑌤𑌾𑌰𑍋𑌽𑌙𑍍𑌘𑍍𑌰𑍗 𑌸𑍍𑌰𑍁𑌗𑌪𑌿 𑌵𑌦𑌨𑍇 𑌚𑍋𑌦𑌰 𑌇𑌡𑌾 ।

𑌗𑍍𑌰𑌹𑌾 𑌜𑌿𑌹𑍍𑌵𑌾𑌯𑌾𑌂 𑌤𑍇 𑌪𑌰𑌪𑍁𑌰𑍁𑌷 𑌕𑌰𑍍𑌣𑍇 𑌚 𑌚𑌮𑌸𑌾

𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌸𑍋𑌮𑍋 𑌵𑍀𑌰𑍍𑌯𑌂 𑌵𑌰𑌦 𑌗𑌲𑌦𑍇𑌶𑍇𑌽𑌪𑍍𑌯𑍁𑌪𑌸𑌦𑌃 ॥9॥

𑌮𑍁𑌨𑍀𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑍈𑌰𑌿𑌤𑍍𑌯𑌾𑌦𑌿𑌸𑍍𑌤𑌵𑌨𑌮𑍁𑌖𑌰𑍈𑌰𑍍𑌮𑍋𑌦𑌿𑌤𑌮𑌨𑌾

𑌮𑌹𑍀𑌯𑌸𑍍𑌯𑌾 𑌮𑍂𑌰𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌵𑌿𑌮𑌲𑌤𑌰𑌕𑍀𑌰𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌚 𑌵𑌿𑌲𑌸𑌨𑍍 ।

𑌸𑍍𑌵𑌧𑌿𑌷𑍍𑌣𑍍𑌯𑌂 𑌸𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌤𑌃 𑌸𑍁𑌖𑌰𑌸𑌵𑌿𑌹𑌾𑌰𑍀 𑌮𑌧𑍁𑌰𑌿𑌪𑍋

𑌨𑌿𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾 𑌰𑍋𑌗𑌂 𑌮𑍇 𑌸𑌕𑌲𑌮𑌪𑌿 𑌵𑌾𑌤𑌾𑌲𑌯𑌪𑌤𑍇 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

hiraṇyākṣaṃ tāvadvarada bhavadanveṣaṇaparaṃ

carantaṃ sāṃvarte payasi nijajaṅghāparimite |

bhavadbhakto gatvā kapaṭapaṭudhīrnāradamuniḥ

śanairūce nandan danujamapi nindaṃstava balam ||1||

sa māyāvī viṣṇurharati bhavadīyāṃ vasumatīṃ

prabho kaṣṭaṃ kaṣṭaṃ kimidamiti tenābhigaditaḥ |

nadan kvāsau kvāsaviti sa muninā darśitapatho

bhavantaṃ samprāpaddharaṇidharamudyantamudakāt ||2||

aho āraṇyo'yaṃ mṛga iti hasantaṃ bahutarai-

rduruktairvidhyantaṃ ditisutamavajñāya bhagavan |

mahīṃ dṛṣṭvā daṃṣṭrāśirasi cakitāṃ svena mahasā

payodhāvādhāya prasabhamudayuṅkthā mṛdhavidhau ||3||

gadāpāṇau daitye tvamapi hi gṛhītonnatagado

niyuddhena krīḍan ghaṭaghaṭaravodghuṣṭaviyatā |

raṇālokautsukyānmilati surasaṅghe drutamamuṃ

nirundhyāḥ sandhyātaḥ prathamamiti dhātrā jagadiṣe ||4||

gadonmarde tasmiṃstava khalu gadāyāṃ ditibhuvo

gadāghātādbhūmau jhaṭiti patitāyāmahaha! bhoḥ |

mṛdusmerāsyastvaṃ danujakulanirmūlanacaṇaṃ

mahācakraṃ smṛtvā karabhuvi dadhāno ruruciṣe ||5||

tataḥ śūlaṃ kālapratimaruṣi daitye visṛjati

tvayi chindatyenat karakalitacakrapraharaṇāt |

samāruṣṭo muṣṭyā sa khalu vitudaṃstvāṃ samatanot

galanmāye māyāstvayi kila jaganmohanakarīḥ ||6||

bhavaccakrajyotiṣkaṇalavanipātena vidhute

tato māyācakre vitataghanaroṣāndhamanasam |

gariṣṭhābhirmuṣṭiprahṛtibhirabhighnantamasuraṃ

svapādāṅguṣṭhena śravaṇapadamūle niravadhīḥ ||7||

mahākāyaḥ so॓'yaṃ tava caraṇapātapramathito

galadrakto vaktrādapatadṛṣibhiḥ ślāghitahatiḥ |

tadā tvāmuddāmapramadabharavidyotihṛdayā

munīndrāḥ sāndrābhiḥ stutibhiranuvannadhvaratanum ||8||

tvaci chando romasvapi kuśagaṇaścakṣuṣi ghṛtaṃ

caturhotāro'ṅghrau srugapi vadane codara iḍā |

grahā jihvāyāṃ te parapuruṣa karṇe ca camasā

vibho somo vīryaṃ varada galadeśe'pyupasadaḥ ||9||

munīndrairityādistavanamukharairmoditamanā

mahīyasyā mūrtyā vimalatarakīrtyā ca vilasan |

svadhiṣṇyaṃ samprāptaḥ sukharasavihārī madhuripo

nirundhyā rogaṃ me sakalamapi vātālayapate ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

हिरण्याक्षं तावद्वरद भवदन्वेषणपरं

चरन्तं सांवर्ते पयसि निजजङ्घापरिमिते ।

भवद्भक्तो गत्वा कपटपटुधीर्नारदमुनिः

शनैरूचे नन्दन् दनुजमपि निन्दंस्तव बलम् ॥1॥

स मायावी विष्णुर्हरति भवदीयां वसुमतीं

प्रभो कष्टं कष्टं किमिदमिति तेनाभिगदितः ।

नदन् क्वासौ क्वासविति स मुनिना दर्शितपथो

भवन्तं सम्प्रापद्धरणिधरमुद्यन्तमुदकात् ॥2॥

अहो आरण्योऽयं मृग इति हसन्तं बहुतरै-

र्दुरुक्तैर्विध्यन्तं दितिसुतमवज्ञाय भगवन् ।

महीं दृष्ट्वा दंष्ट्राशिरसि चकितां स्वेन महसा

पयोधावाधाय प्रसभमुदयुङ्क्था मृधविधौ ॥3॥

गदापाणौ दैत्ये त्वमपि हि गृहीतोन्नतगदो

नियुद्धेन क्रीडन् घटघटरवोद्घुष्टवियता ।

रणालोकौत्सुक्यान्मिलति सुरसङ्घे द्रुतममुं

निरुन्ध्याः सन्ध्यातः प्रथममिति धात्रा जगदिषे ॥4॥

गदोन्मर्दे तस्मिंस्तव खलु गदायां दितिभुवो

गदाघाताद्भूमौ झटिति पतितायामहह! भोः ।

मृदुस्मेरास्यस्त्वं दनुजकुलनिर्मूलनचणं

महाचक्रं स्मृत्वा करभुवि दधानो रुरुचिषे ॥5॥

ततः शूलं कालप्रतिमरुषि दैत्ये विसृजति

त्वयि छिन्दत्येनत् करकलितचक्रप्रहरणात् ।

समारुष्टो मुष्ट्या स खलु वितुदंस्त्वां समतनोत्

गलन्माये मायास्त्वयि किल जगन्मोहनकरीः ॥6॥

भवच्चक्रज्योतिष्कणलवनिपातेन विधुते

ततो मायाचक्रे विततघनरोषान्धमनसम् ।

गरिष्ठाभिर्मुष्टिप्रहृतिभिरभिघ्नन्तमसुरं

स्वपादाङ्गुष्ठेन श्रवणपदमूले निरवधीः ॥7॥

महाकायः सो॓ऽयं तव चरणपातप्रमथितो

गलद्रक्तो वक्त्रादपतदृषिभिः श्लाघितहतिः ।

तदा त्वामुद्दामप्रमदभरविद्योतिहृदया

मुनीन्द्राः सान्द्राभिः स्तुतिभिरनुवन्नध्वरतनुम् ॥8॥

त्वचि छन्दो रोमस्वपि कुशगणश्चक्षुषि घृतं

चतुर्होतारोऽङ्घ्रौ स्रुगपि वदने चोदर इडा ।

ग्रहा जिह्वायां ते परपुरुष कर्णे च चमसा

विभो सोमो वीर्यं वरद गलदेशेऽप्युपसदः ॥9॥

मुनीन्द्रैरित्यादिस्तवनमुखरैर्मोदितमना

महीयस्या मूर्त्या विमलतरकीर्त्या च विलसन् ।

स्वधिष्ण्यं सम्प्राप्तः सुखरसविहारी मधुरिपो

निरुन्ध्या रोगं मे सकलमपि वातालयपते ॥10॥