Narayaniyam Dashakam 93 — Grantha Script

Meaning —

𑌬𑌨𑍍𑌧𑍁𑌸𑍍𑌨𑍇𑌹𑌂 𑌵𑌿𑌜𑌹𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌤𑌵 𑌹𑌿 𑌕𑌰𑍁𑌣𑌯𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌯𑍍𑌯𑍁𑌪𑌾𑌵𑍇𑌶𑌿𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾
𑌸𑌰𑍍𑌵𑌂 𑌤𑍍𑌯𑌕𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌚𑌰𑍇𑌯𑌂 𑌸𑌕𑌲𑌮𑌪𑌿 𑌜𑌗𑌦𑍍𑌵𑍀𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯 𑌮𑌾𑌯𑌾𑌵𑌿𑌲𑌾𑌸𑌮𑍍 ।
𑌨𑌾𑌨𑌾𑌤𑍍𑌵𑌾𑌦𑍍𑌭𑍍𑌰𑌾𑌨𑍍𑌤𑌿𑌜𑌨𑍍𑌯𑌾𑌤𑍍 𑌸𑌤𑌿 𑌖𑌲𑍁 𑌗𑍁𑌣𑌦𑍋𑌷𑌾𑌵𑌬𑍋𑌧𑍇 𑌵𑌿𑌧𑌿𑌰𑍍𑌵𑌾
𑌵𑍍𑌯𑌾𑌸𑍇𑌧𑍋 𑌵𑌾 𑌕𑌥𑌂 𑌤𑍗 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑌿𑌹𑌿𑌤𑌮𑌤𑍇𑌰𑍍𑌵𑍀𑌤𑌵𑍈𑌷𑌮𑍍𑌯𑌬𑍁𑌦𑍍𑌧𑍇𑌃 ॥1॥

bandhusnehaṃ vijahyāṃ tava hi karuṇayā tvayyupāveśitātmā
sarvaṃ tyaktvā careyaṃ sakalamapi jagadvīkṣya māyāvilāsam |
nānātvādbhrāntijanyāt sati khalu guṇadoṣāvabodhe vidhirvā
vyāsedho vā kathaṃ tau tvayi nihitamatervītavaiṣamyabuddheḥ ||1||

Verse 2

𑌕𑍍𑌷𑍁𑌤𑍍𑌤𑍃𑌷𑍍𑌣𑌾𑌲𑍋𑌪𑌮𑌾𑌤𑍍𑌰𑍇 𑌸𑌤𑌤𑌕𑍃𑌤𑌧𑌿𑌯𑍋 𑌜𑌨𑍍𑌤𑌵𑌃 𑌸𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌨𑌨𑍍𑌤𑌾-
𑌸𑍍𑌤𑍇𑌭𑍍𑌯𑍋 𑌵𑌿𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌵𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍 𑌪𑍁𑌰𑍁𑌷 𑌇𑌹 𑌵𑌰𑌸𑍍𑌤𑌜𑍍𑌜𑌨𑌿𑌰𑍍𑌦𑍁𑌰𑍍𑌲𑌭𑍈𑌵 ।
𑌤𑌤𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌯𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑌃 𑌸𑍍𑌯𑌾𑌤𑍍𑌸𑍁𑌹𑍃𑌦𑌪𑌿 𑌚 𑌰𑌿𑌪𑍁𑌰𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑌚𑍇𑌤𑌾-
𑌸𑍍𑌤𑌾𑌪𑍋𑌚𑍍𑌛𑌿𑌤𑍍𑌤𑍇𑌰𑍁𑌪𑌾𑌯𑌂 𑌸𑍍𑌮𑌰𑌤𑌿 𑌸 𑌹𑌿 𑌸𑍁𑌹𑍃𑌤𑍍 𑌸𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍𑌮𑌵𑍈𑌰𑍀 𑌤𑌤𑍋𑌽𑌨𑍍𑌯𑌃 ॥2॥

kṣuttṛṣṇālopamātre satatakṛtadhiyo jantavaḥ santyanantā-
stebhyo vijñānavattvāt puruṣa iha varastajjanirdurlabhaiva |
tatrāpyātmātmanaḥ syātsuhṛdapi ca ripuryastvayi nyastacetā-
stāpocchitterupāyaṃ smarati sa hi suhṛt svātmavairī tato'nyaḥ ||2||

Verse 3

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑌾𑌰𑍁𑌣𑍍𑌯𑍇 𑌪𑍍𑌰𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤𑍇 𑌕 𑌇𑌵 𑌨𑌹𑌿 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌰𑍍𑌲𑍋𑌕𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤𑍇𑌽𑌪𑌿 𑌭𑍂𑌮𑌨𑍍
𑌸𑌰𑍍𑌵𑌾𑌕𑍍𑌰𑌾𑌨𑍍𑌤𑌾𑌪𑌿 𑌭𑍂𑌮𑌿𑌰𑍍𑌨𑌹𑌿 𑌚𑌲𑌤𑌿 𑌤𑌤𑌸𑍍𑌸𑌤𑍍𑌕𑍍𑌷𑌮𑌾𑌂 𑌶𑌿𑌕𑍍𑌷𑌯𑍇𑌯𑌮𑍍 ।
𑌗𑍃𑌹𑍍𑌣𑍀𑌯𑌾𑌮𑍀𑌶 𑌤𑌤𑍍𑌤𑌦𑍍𑌵𑌿𑌷𑌯𑌪𑌰𑌿𑌚𑌯𑍇𑌽𑌪𑍍𑌯𑌪𑍍𑌰𑌸𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌸𑌮𑍀𑌰𑌾𑌤𑍍
𑌵𑍍𑌯𑌾𑌪𑍍𑌤𑌤𑍍𑌵𑌞𑍍𑌚𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍋 𑌮𑍇 𑌗𑌗𑌨𑌗𑍁𑌰𑍁𑌵𑌶𑌾𑌦𑍍𑌭𑌾𑌤𑍁 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌲𑍇𑌪𑌤𑌾 𑌚 ॥3

tvatkāruṇye pravṛtte ka iva nahi gururlokavṛtte'pi bhūman
sarvākrāntāpi bhūmirnahi calati tatassatkṣamāṃ śikṣayeyam |
gṛhṇīyāmīśa tattadviṣayaparicaye'pyaprasaktiṃ samīrāt
vyāptatvañcātmano me gaganaguruvaśādbhātu nirlepatā ca ||3

Verse 4

𑌸𑍍𑌵𑌚𑍍𑌛𑌃 𑌸𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌪𑌾𑌵𑌨𑍋𑌽𑌹𑌂 𑌮𑌧𑍁𑌰 𑌉𑌦𑌕𑌵𑌦𑍍𑌵𑌹𑍍𑌨𑌿𑌵𑌨𑍍𑌮𑌾 𑌸𑍍𑌮 𑌗𑍃𑌹𑍍𑌣𑌾𑌂
𑌸𑌰𑍍𑌵𑌾𑌨𑍍𑌨𑍀𑌨𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌦𑍋𑌷𑌂 𑌤𑌰𑍁𑌷𑍁 𑌤𑌮𑌿𑌵 𑌮𑌾𑌂 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌭𑍂𑌤𑍇𑌷𑍍𑌵𑌵𑍇𑌯𑌾𑌮𑍍 ।
𑌪𑍁𑌷𑍍𑌟𑌿𑌰𑍍𑌨𑌷𑍍𑌟𑌿𑌃 𑌕𑌲𑌾𑌨𑌾𑌂 𑌶𑌶𑌿𑌨 𑌇𑌵 𑌤𑌨𑍋𑌰𑍍𑌨𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍋𑌽𑌸𑍍𑌤𑍀𑌤𑌿 𑌵𑌿𑌦𑍍𑌯𑌾𑌂
𑌤𑍋𑌯𑌾𑌦𑌿𑌵𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑌮𑌾𑌰𑍍𑌤𑌾𑌣𑍍𑌡𑌵𑌦𑌪𑌿 𑌚 𑌤𑌨𑍁𑌷𑍍𑌵𑍇𑌕𑌤𑌾𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌸𑌾𑌦𑌾𑌤𑍍 ॥4॥

svacchaḥ syāṃ pāvano'haṃ madhura udakavadvahnivanmā sma gṛhṇāṃ
sarvānnīno'pi doṣaṃ taruṣu tamiva māṃ sarvabhūteṣvaveyām |
puṣṭirnaṣṭiḥ kalānāṃ śaśina iva tanornātmano'stīti vidyāṃ
toyādivyastamārtāṇḍavadapi ca tanuṣvekatāṃ tvatprasādāt ||4||

Verse 5

𑌸𑍍𑌨𑍇𑌹𑌾𑌦𑍍𑌵𑍍𑌯𑌾𑌧𑌾𑌤𑍍𑌤𑌪𑍁𑌤𑍍𑌰𑌪𑍍𑌰𑌣𑌯𑌮𑍃𑌤𑌕𑌪𑍋𑌤𑌾𑌯𑌿𑌤𑍋 𑌮𑌾 𑌸𑍍𑌮 𑌭𑍂𑌵𑌂
𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌤𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌶𑍍𑌨𑌨𑍍 𑌸𑌹𑍇𑌯 𑌕𑍍𑌷𑍁𑌧𑌮𑌪𑌿 𑌶𑌯𑍁𑌵𑌤𑍍 𑌸𑌿𑌨𑍍𑌧𑍁𑌵𑌤𑍍𑌸𑍍𑌯𑌾𑌮𑌗𑌾𑌧𑌃 ।
𑌮𑌾 𑌪𑌪𑍍𑌤𑌂 𑌯𑍋𑌷𑌿𑌦𑌾𑌦𑍗 𑌶𑌿𑌖𑌿𑌨𑌿 𑌶𑌲𑌭𑌵𑌤𑍍 𑌭𑍃𑌙𑍍𑌗𑌵𑌤𑍍𑌸𑌾𑌰𑌭𑌾𑌗𑍀
𑌭𑍂𑌯𑌾𑌸𑌂 𑌕𑌿𑌨𑍍𑌤𑍁 𑌤𑌦𑍍𑌵𑌦𑍍𑌧𑌨𑌚𑌯𑌨𑌵𑌶𑌾𑌨𑍍𑌮𑌾𑌹𑌮𑍀𑌶 𑌪𑍍𑌰𑌣𑍇𑌶𑌮𑍍 ॥5॥

snehādvyādhāttaputrapraṇayamṛtakapotāyito mā sma bhūvaṃ
prāptaṃ prāśnan saheya kṣudhamapi śayuvat sindhuvatsyāmagādhaḥ |
mā paptaṃ yoṣidādau śikhini śalabhavat bhṛṅgavatsārabhāgī
bhūyāsaṃ kintu tadvaddhanacayanavaśānmāhamīśa praṇeśam ||5||

Verse 6

𑌮𑌾 𑌬𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾𑌸𑌂 𑌤𑌰𑍁𑌣𑍍𑌯𑌾 𑌗𑌜 𑌇𑌵 𑌵𑌶𑌯𑌾 𑌨𑌾𑌰𑍍𑌜𑌯𑍇𑌯𑌂 𑌧𑌨𑍗𑌘𑌂
𑌹𑌰𑍍𑌤𑌾𑌨𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑌂 𑌹𑌿 𑌮𑌾𑌧𑍍𑌵𑍀𑌹𑌰 𑌇𑌵 𑌮𑍃𑌗𑌵𑌨𑍍𑌮𑌾 𑌮𑍁𑌹𑌂 𑌗𑍍𑌰𑌾𑌮𑍍𑌯𑌗𑍀𑌤𑍈𑌃 ।
𑌨𑌾𑌤𑍍𑌯𑌾𑌸𑌜𑍍𑌜𑍇𑌯 𑌭𑍋𑌜𑍍𑌯𑍇 𑌝𑌷 𑌇𑌵 𑌬𑌲𑌿𑌶𑍇 𑌪𑌿𑌙𑍍𑌗𑌲𑌾𑌵𑌨𑍍𑌨𑌿𑌰𑌾𑌶𑌃
𑌸𑍁𑌪𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌭𑌰𑍍𑌤𑌵𑍍𑌯𑌯𑍋𑌗𑌾𑌤𑍍 𑌕𑍁𑌰𑌰 𑌇𑌵 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌸𑌾𑌮𑌿𑌷𑍋𑌽𑌨𑍍𑌯𑍈𑌰𑍍𑌨 𑌹𑌨𑍍𑌯𑍈 ॥6॥

mā baddhyāsaṃ taruṇyā gaja iva vaśayā nārjayeyaṃ dhanaughaṃ
hartānyastaṃ hi mādhvīhara iva mṛgavanmā muhaṃ grāmyagītaiḥ |
nātyāsajjeya bhojye jhaṣa iva baliśe piṅgalāvannirāśaḥ
supyāṃ bhartavyayogāt kurara iva vibho sāmiṣo'nyairna hanyai ||6||

Verse 7

𑌵𑌰𑍍𑌤𑍇𑌯 𑌤𑍍𑌯𑌕𑍍𑌤𑌮𑌾𑌨𑌃 𑌸𑍁𑌖𑌮𑌤𑌿𑌶𑌿𑌶𑍁𑌵𑌨𑍍𑌨𑌿𑌸𑍍𑌸𑌹𑌾𑌯𑌶𑍍𑌚𑌰𑍇𑌯𑌂
𑌕𑌨𑍍𑌯𑌾𑌯𑌾 𑌏𑌕𑌶𑍇𑌷𑍋 𑌵𑌲𑌯 𑌇𑌵 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌵𑌰𑍍𑌜𑌿𑌤𑌾𑌨𑍍𑌯𑍋𑌨𑍍𑌯𑌘𑍋𑌷𑌃 ।
𑌤𑍍𑌵𑌚𑍍𑌚𑌿𑌤𑍍𑌤𑍋 𑌨𑌾𑌵𑌬𑍁𑌧𑍍𑌯𑍈 𑌪𑌰𑌮𑌿𑌷𑍁𑌕𑍃𑌦𑌿𑌵 𑌕𑍍𑌷𑍍𑌮𑌾𑌭𑍃𑌦𑌾𑌯𑌾𑌨𑌘𑍋𑌷𑌂
𑌗𑍇𑌹𑍇𑌷𑍍𑌵𑌨𑍍𑌯𑌪𑍍𑌰𑌣𑍀𑌤𑍇𑌷𑍍𑌵𑌹𑌿𑌰𑌿𑌵 𑌨𑌿𑌵𑌸𑌾𑌨𑍍𑌯𑍁𑌨𑍍𑌦𑍁𑌰𑍋𑌰𑍍𑌮𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑍇𑌷𑍁 ॥7॥

varteya tyaktamānaḥ sukhamatiśiśuvannissahāyaścareyaṃ
kanyāyā ekaśeṣo valaya iva vibho varjitānyonyaghoṣaḥ |
tvaccitto nāvabudhyai paramiṣukṛdiva kṣmābhṛdāyānaghoṣaṃ
geheṣvanyapraṇīteṣvahiriva nivasānyundurormandireṣu ||7||

Verse 8

𑌤𑍍𑌵𑌯𑍍𑌯𑍇𑌵 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑍃𑌤𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌕𑍍𑌷𑌪𑌯𑌸𑌿 𑌜𑌗𑌦𑌿𑌤𑍍𑌯𑍂𑌰𑍍𑌣𑌨𑌾𑌭𑌾𑌤𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌤𑍀𑌯𑌾𑌂
𑌤𑍍𑌵𑌚𑍍𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌸𑍍𑌵𑌰𑍂𑌪𑌂 𑌕𑍁𑌰𑍁𑌤 𑌇𑌤𑌿 𑌦𑍃𑌢𑌂 𑌶𑌿𑌕𑍍𑌷𑌯𑍇 𑌪𑍇𑌶𑌕𑌾𑌰𑌾𑌤𑍍 ।
𑌵𑌿𑌡𑍍𑌭𑌸𑍍𑌮𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 𑌚 𑌦𑍇𑌹𑍋 𑌭𑌵𑌤𑌿 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌵𑌰𑍋 𑌯𑍋 𑌵𑌿𑌵𑍇𑌕𑌂 𑌵𑌿𑌰𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂
𑌧𑌤𑍍𑌤𑍇 𑌸𑌞𑍍𑌚𑌿𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑍋 𑌮𑌮 𑌤𑍁 𑌬𑌹𑍁𑌰𑍁𑌜𑌾𑌪𑍀𑌡𑌿𑌤𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌵𑌿𑌶𑍇𑌷𑌾𑌤𑍍 ॥8॥

tvayyeva tvatkṛtaṃ tvaṃ kṣapayasi jagadityūrṇanābhāt pratīyāṃ
tvaccintā tvatsvarūpaṃ kuruta iti dṛḍhaṃ śikṣaye peśakārāt |
viḍbhasmātmā ca deho bhavati guruvaro yo vivekaṃ viraktiṃ
dhatte sañcintyamāno mama tu bahurujāpīḍito'yaṃ viśeṣāt ||8||

Verse 9

𑌹𑍀 𑌹𑍀 𑌮𑍇 𑌦𑍇𑌹𑌮𑍋𑌹𑌂 𑌤𑍍𑌯𑌜 𑌪𑌵𑌨𑌪𑍁𑌰𑌾𑌧𑍀𑌶 𑌯𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑍇𑌮𑌹𑍇𑌤𑍋-
𑌰𑍍𑌗𑍇𑌹𑍇 𑌵𑌿𑌤𑍍𑌤𑍇 𑌕𑌲𑌤𑍍𑌰𑌾𑌦𑌿𑌷𑍁 𑌚 𑌵𑌿𑌵𑌶𑌿𑌤𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌦𑌂 𑌵𑌿𑌸𑍍𑌮𑌰𑌨𑍍𑌤𑌿 ।
𑌸𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌵𑌹𑍍𑌨𑍇𑌶𑍍𑌶𑍁𑌨𑍋 𑌵𑌾 𑌪𑌰𑌮𑌿𑌹 𑌪𑌰𑌤𑌃 𑌸𑌾𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌤𑌞𑍍𑌚𑌾𑌕𑍍𑌷𑌿𑌕𑌰𑍍𑌣-
𑌤𑍍𑌵𑌗𑍍𑌜𑌿𑌹𑍍𑌵𑌾𑌦𑍍𑌯𑌾 𑌵𑌿𑌕𑌰𑍍𑌷𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌵𑌶𑌮𑌤 𑌇𑌤𑌃 𑌕𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌨 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌦𑌾𑌬𑍍𑌜𑍇 ॥9॥

hī hī me dehamohaṃ tyaja pavanapurādhīśa yatpremaheto-
rgehe vitte kalatrādiṣu ca vivaśitāstvatpadaṃ vismaranti |
so'yaṃ vahneśśuno vā paramiha parataḥ sāmpratañcākṣikarṇa-
tvagjihvādyā vikarṣantyavaśamata itaḥ ko'pi na tvatpadābje ||9||

Verse 10

𑌦𑍁𑌰𑍍𑌵𑌾𑌰𑍋 𑌦𑍇𑌹𑌮𑍋𑌹𑍋 𑌯𑌦𑌿 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌧𑍁𑌨𑌾 𑌤𑌰𑍍𑌹𑌿 𑌨𑌿𑌶𑍍𑌶𑍇𑌷𑌰𑍋𑌗𑌾𑌨𑍍
𑌹𑍃𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌦𑍍𑌰𑌢𑌿𑌷𑍍𑌠𑌾𑌂 𑌕𑍁𑌰𑍁 𑌤𑌵 𑌪𑌦𑌪𑌙𑍍𑌕𑍇𑌰𑍁𑌹𑍇 𑌪𑌙𑍍𑌕𑌜𑌾𑌕𑍍𑌷 ।
𑌨𑍂𑌨𑌂 𑌨𑌾𑌨𑌾𑌭𑌵𑌾𑌨𑍍𑌤𑍇 𑌸𑌮𑌧𑌿𑌗𑌤𑌮𑌮𑍁𑌂 𑌮𑍁𑌕𑍍𑌤𑌿𑌦𑌂 𑌵𑌿𑌪𑍍𑌰𑌦𑍇𑌹𑌂
𑌕𑍍𑌷𑍁𑌦𑍍𑌰𑍇 𑌹𑌾 𑌹𑌨𑍍𑌤 𑌮𑌾 𑌮𑌾 𑌕𑍍𑌷𑌿𑌪 𑌵𑌿𑌷𑌯𑌰𑌸𑍇 𑌪𑌾𑌹𑌿 𑌮𑌾𑌂 𑌮𑌾𑌰𑍁𑌤𑍇𑌶 ॥10॥

durvāro dehamoho yadi punaradhunā tarhi niśśeṣarogān
hṛtvā bhaktiṃ draḍhiṣṭhāṃ kuru tava padapaṅkeruhe paṅkajākṣa |
nūnaṃ nānābhavānte samadhigatamamuṃ muktidaṃ vipradehaṃ
kṣudre hā hanta mā mā kṣipa viṣayarase pāhi māṃ māruteśa ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

बन्धुस्नेहं विजह्यां तव हि करुणया त्वय्युपावेशितात्मा

सर्वं त्यक्त्वा चरेयं सकलमपि जगद्वीक्ष्य मायाविलासम् ।

नानात्वाद्भ्रान्तिजन्यात् सति खलु गुणदोषावबोधे विधिर्वा

व्यासेधो वा कथं तौ त्वयि निहितमतेर्वीतवैषम्यबुद्धेः ॥1॥

क्षुत्तृष्णालोपमात्रे सततकृतधियो जन्तवः सन्त्यनन्ता-

स्तेभ्यो विज्ञानवत्त्वात् पुरुष इह वरस्तज्जनिर्दुर्लभैव ।

तत्राप्यात्मात्मनः स्यात्सुहृदपि च रिपुर्यस्त्वयि न्यस्तचेता-

स्तापोच्छित्तेरुपायं स्मरति स हि सुहृत् स्वात्मवैरी ततोऽन्यः ॥2॥

त्वत्कारुण्ये प्रवृत्ते क इव नहि गुरुर्लोकवृत्तेऽपि भूमन्

सर्वाक्रान्तापि भूमिर्नहि चलति ततस्सत्क्षमां शिक्षयेयम् ।

गृह्णीयामीश तत्तद्विषयपरिचयेऽप्यप्रसक्तिं समीरात्

व्याप्तत्वञ्चात्मनो मे गगनगुरुवशाद्भातु निर्लेपता च ॥3

स्वच्छः स्यां पावनोऽहं मधुर उदकवद्वह्निवन्मा स्म गृह्णां

सर्वान्नीनोऽपि दोषं तरुषु तमिव मां सर्वभूतेष्ववेयाम् ।

पुष्टिर्नष्टिः कलानां शशिन इव तनोर्नात्मनोऽस्तीति विद्यां

तोयादिव्यस्तमार्ताण्डवदपि च तनुष्वेकतां त्वत्प्रसादात् ॥4॥

स्नेहाद्व्याधात्तपुत्रप्रणयमृतकपोतायितो मा स्म भूवं

प्राप्तं प्राश्नन् सहेय क्षुधमपि शयुवत् सिन्धुवत्स्यामगाधः ।

मा पप्तं योषिदादौ शिखिनि शलभवत् भृङ्गवत्सारभागी

भूयासं किन्तु तद्वद्धनचयनवशान्माहमीश प्रणेशम् ॥5॥

मा बद्ध्यासं तरुण्या गज इव वशया नार्जयेयं धनौघं

हर्तान्यस्तं हि माध्वीहर इव मृगवन्मा मुहं ग्राम्यगीतैः ।

नात्यासज्जेय भोज्ये झष इव बलिशे पिङ्गलावन्निराशः

सुप्यां भर्तव्ययोगात् कुरर इव विभो सामिषोऽन्यैर्न हन्यै ॥6॥

वर्तेय त्यक्तमानः सुखमतिशिशुवन्निस्सहायश्चरेयं

कन्याया एकशेषो वलय इव विभो वर्जितान्योन्यघोषः ।

त्वच्चित्तो नावबुध्यै परमिषुकृदिव क्ष्माभृदायानघोषं

गेहेष्वन्यप्रणीतेष्वहिरिव निवसान्युन्दुरोर्मन्दिरेषु ॥7॥

त्वय्येव त्वत्कृतं त्वं क्षपयसि जगदित्यूर्णनाभात् प्रतीयां

त्वच्चिन्ता त्वत्स्वरूपं कुरुत इति दृढं शिक्षये पेशकारात् ।

विड्भस्मात्मा च देहो भवति गुरुवरो यो विवेकं विरक्तिं

धत्ते सञ्चिन्त्यमानो मम तु बहुरुजापीडितोऽयं विशेषात् ॥8॥

ही ही मे देहमोहं त्यज पवनपुराधीश यत्प्रेमहेतो-

र्गेहे वित्ते कलत्रादिषु च विवशितास्त्वत्पदं विस्मरन्ति ।

सोऽयं वह्नेश्शुनो वा परमिह परतः साम्प्रतञ्चाक्षिकर्ण-

त्वग्जिह्वाद्या विकर्षन्त्यवशमत इतः कोऽपि न त्वत्पदाब्जे ॥9॥

दुर्वारो देहमोहो यदि पुनरधुना तर्हि निश्शेषरोगान्

हृत्वा भक्तिं द्रढिष्ठां कुरु तव पदपङ्केरुहे पङ्कजाक्ष ।

नूनं नानाभवान्ते समधिगतममुं मुक्तिदं विप्रदेहं

क्षुद्रे हा हन्त मा मा क्षिप विषयरसे पाहि मां मारुतेश ॥10॥

🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Grantha script. Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version. It is a transliteration, not a translation — see “Meaning” for translations where available.

𑌨𑌾𑌰𑌾𑌯𑌣𑍀𑌯𑌂 𑌦𑌶𑌕 93 - 𑌪𑌞𑍍𑌚𑌵𑌿𑌂𑌶𑌤𑌿 𑌗𑍁𑌰𑌵𑌃