Narayaniyam Dashaka 45 - Shrikrishnasya Balalilah — Grantha Script

𑌅𑌯𑌿 𑌸𑌬𑌲 𑌮𑍁𑌰𑌾𑌰𑍇 𑌪𑌾𑌣𑌿𑌜𑌾𑌨𑍁𑌪𑍍𑌰𑌚𑌾𑌰𑍈𑌃

𑌕𑌿𑌮𑌪𑌿 𑌭𑌵𑌨𑌭𑌾𑌗𑌾𑌨𑍍 𑌭𑍂𑌷𑌯𑌨𑍍𑌤𑍗 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌤𑍗 ।

𑌚𑌲𑌿𑌤𑌚𑌰𑌣𑌕𑌞𑍍𑌜𑍗 𑌮𑌞𑍍𑌜𑍁𑌮𑌞𑍍𑌜𑍀𑌰𑌶𑌿𑌞𑍍𑌜𑌾-

𑌶𑍍𑌰𑌵𑌣𑌕𑍁𑌤𑍁𑌕𑌭𑌾𑌜𑍗 𑌚𑍇𑌰𑌤𑍁𑌶𑍍𑌚𑌾𑌰𑍁𑌵𑍇𑌗𑌾𑌤𑍍 ॥1॥

𑌮𑍃𑌦𑍁 𑌮𑍃𑌦𑍁 𑌵𑌿𑌹𑌸𑌨𑍍𑌤𑌾𑌵𑍁𑌨𑍍𑌮𑌿𑌷𑌦𑍍𑌦𑌨𑍍𑌤𑌵𑌨𑍍𑌤𑍗

𑌵𑌦𑌨𑌪𑌤𑌿𑌤𑌕𑍇𑌶𑍗 𑌦𑍃𑌶𑍍𑌯𑌪𑌾𑌦𑌾𑌬𑍍𑌜𑌦𑍇𑌶𑍗 ।

𑌭𑍁𑌜𑌗𑌲𑌿𑌤𑌕𑌰𑌾𑌨𑍍𑌤𑌵𑍍𑌯𑌾𑌲𑌗𑌤𑍍𑌕𑌙𑍍𑌕𑌣𑌾𑌙𑍍𑌕𑍗

𑌮𑌤𑌿𑌮𑌹𑌰𑌤𑌮𑍁𑌚𑍍𑌚𑍈𑌃 𑌪𑌶𑍍𑌯𑌤𑌾𑌂 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌨𑍃𑌣𑌾𑌮𑍍 ॥2॥

𑌅𑌨𑍁𑌸𑌰𑌤𑌿 𑌜𑌨𑍗𑌘𑍇 𑌕𑍗𑌤𑍁𑌕𑌵𑍍𑌯𑌾𑌕𑍁𑌲𑌾𑌕𑍍𑌷𑍇

𑌕𑌿𑌮𑌪𑌿 𑌕𑍃𑌤𑌨𑌿𑌨𑌾𑌦𑌂 𑌵𑍍𑌯𑌾𑌹𑌸𑌨𑍍𑌤𑍗 𑌦𑍍𑌰𑌵𑌨𑍍𑌤𑍗 ।

𑌵𑌲𑌿𑌤𑌵𑌦𑌨𑌪𑌦𑍍𑌮𑌂 𑌪𑍃𑌷𑍍𑌠𑌤𑍋 𑌦𑌤𑍍𑌤𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍀

𑌕𑌿𑌮𑌿𑌵 𑌨 𑌵𑌿𑌦𑌧𑌾𑌥𑍇 𑌕𑍗𑌤𑍁𑌕𑌂 𑌵𑌾𑌸𑍁𑌦𑍇𑌵 ॥3॥

𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌗𑌤𑌿𑌷𑍁 𑌪𑌤𑌨𑍍𑌤𑌾𑌵𑍁𑌤𑍍𑌥𑌿𑌤𑍗 𑌲𑌿𑌪𑍍𑌤𑌪𑌙𑍍𑌕𑍗

𑌦𑌿𑌵𑌿 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌭𑌿𑌰𑌪𑌙𑍍𑌕𑍈𑌃 𑌸𑌸𑍍𑌮𑌿𑌤𑌂 𑌵𑌨𑍍𑌦𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑍗 ।

𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌮𑌥 𑌜𑌨𑌨𑍀𑌭𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌸𑌾𑌨𑍁𑌕𑌮𑍍𑌪𑌂 𑌗𑍃𑌹𑍀𑌤𑍗

𑌮𑍁𑌹𑍁𑌰𑌪𑌿 𑌪𑌰𑌿𑌰𑌬𑍍𑌧𑍗 𑌦𑍍𑌰𑌾𑌗𑍍𑌯𑍁𑌵𑌾𑌂 𑌚𑍁𑌮𑍍𑌬𑌿𑌤𑍗 𑌚 ॥4॥

𑌸𑍍𑌨𑍁𑌤𑌕𑍁𑌚𑌭𑌰𑌮𑌙𑍍𑌕𑍇 𑌧𑌾𑌰𑌯𑌨𑍍𑌤𑍀 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌤𑌂

𑌤𑌰𑌲𑌮𑌤𑌿 𑌯𑌶𑍋𑌦𑌾 𑌸𑍍𑌤𑌨𑍍𑌯𑌦𑌾 𑌧𑌨𑍍𑌯𑌧𑌨𑍍𑌯𑌾 ।

𑌕𑌪𑌟𑌪𑌶𑍁𑌪 𑌮𑌧𑍍𑌯𑍇 𑌮𑍁𑌗𑍍𑌧𑌹𑌾𑌸𑌾𑌙𑍍𑌕𑍁𑌰𑌂 𑌤𑍇

𑌦𑌶𑌨𑌮𑍁𑌕𑍁𑌲𑌹𑍃𑌦𑍍𑌯𑌂 𑌵𑍀𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯 𑌵𑌕𑍍𑌤𑍍𑌰𑌂 𑌜𑌹𑌰𑍍𑌷 ॥5॥

𑌤𑌦𑌨𑍁𑌚𑌰𑌣𑌚𑌾𑌰𑍀 𑌦𑌾𑌰𑌕𑍈𑌸𑍍𑌸𑌾𑌕𑌮𑌾𑌰𑌾-

𑌨𑍍𑌨𑌿𑌲𑌯𑌤𑌤𑌿𑌷𑍁 𑌖𑍇𑌲𑌨𑍍 𑌬𑌾𑌲𑌚𑌾𑌪𑌲𑍍𑌯𑌶𑌾𑌲𑍀 ।

𑌭𑌵𑌨𑌶𑍁𑌕𑌵𑌿𑌡𑌾𑌲𑌾𑌨𑍍 𑌵𑌤𑍍𑌸𑌕𑌾𑌂𑌶𑍍𑌚𑌾𑌨𑍁𑌧𑌾𑌵𑌨𑍍

𑌕𑌥𑌮𑌪𑌿 𑌕𑍃𑌤𑌹𑌾𑌸𑍈𑌰𑍍𑌗𑍋𑌪𑌕𑍈𑌰𑍍𑌵𑌾𑌰𑌿𑌤𑍋𑌽𑌭𑍂𑌃 ॥6॥

𑌹𑌲𑌧𑌰𑌸𑌹𑌿𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌯𑌤𑍍𑌰 𑌯𑌤𑍍𑌰𑍋𑌪𑌯𑌾𑌤𑍋

𑌵𑌿𑌵𑌶𑌪𑌤𑌿𑌤𑌨𑍇𑌤𑍍𑌰𑌾𑌸𑍍𑌤𑌤𑍍𑌰 𑌤𑌤𑍍𑌰𑍈𑌵 𑌗𑍋𑌪𑍍𑌯𑌃 ।

𑌵𑌿𑌗𑌲𑌿𑌤𑌗𑍃𑌹𑌕𑍃𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌵𑌿𑌸𑍍𑌮𑍃𑌤𑌾𑌪𑌤𑍍𑌯𑌭𑍃𑌤𑍍𑌯𑌾

𑌮𑍁𑌰𑌹𑌰 𑌮𑍁𑌹𑍁𑌰𑌤𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌾𑌕𑍁𑌲𑌾 𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌮𑌾𑌸𑌨𑍍 ॥7॥

𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿𑌨𑌵𑌨𑌵𑌨𑍀𑌤𑌂 𑌗𑍋𑌪𑌿𑌕𑌾𑌦𑌤𑍍𑌤𑌮𑌿𑌚𑍍𑌛𑌨𑍍

𑌕𑌲𑌪𑌦𑌮𑍁𑌪𑌗𑌾𑌯𑌨𑍍 𑌕𑍋𑌮𑌲𑌂 𑌕𑍍𑌵𑌾𑌪𑌿 𑌨𑍃𑌤𑍍𑌯𑌨𑍍 ।

𑌸𑌦𑌯𑌯𑍁𑌵𑌤𑌿𑌲𑍋𑌕𑍈𑌰𑌰𑍍𑌪𑌿𑌤𑌂 𑌸𑌰𑍍𑌪𑌿𑌰𑌶𑍍𑌨𑌨𑍍

𑌕𑍍𑌵𑌚𑌨 𑌨𑌵𑌵𑌿𑌪𑌕𑍍𑌵𑌂 𑌦𑍁𑌗𑍍𑌧𑌮𑌪𑍍𑌯𑌾𑌪𑌿𑌬𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌮𑍍 ॥8॥

𑌮𑌮 𑌖𑌲𑍁 𑌬𑌲𑌿𑌗𑍇𑌹𑍇 𑌯𑌾𑌚𑌨𑌂 𑌜𑌾𑌤𑌮𑌾𑌸𑍍𑌤𑌾-

𑌮𑌿𑌹 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌬𑌲𑌾𑌨𑌾𑌮𑌗𑍍𑌰𑌤𑍋 𑌨𑍈𑌵 𑌕𑍁𑌰𑍍𑌵𑍇 ।

𑌇𑌤𑌿 𑌵𑌿𑌹𑌿𑌤𑌮𑌤𑌿𑌃 𑌕𑌿𑌂 𑌦𑍇𑌵 𑌸𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌜𑍍𑌯 𑌯𑌾𑌚𑍍𑌞𑌾𑌂

𑌦𑌧𑌿𑌘𑍃𑌤𑌮𑌹𑌰𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌚𑌾𑌰𑍁𑌣𑌾 𑌚𑍋𑌰𑌣𑍇𑌨 ॥9॥

𑌤𑌵 𑌦𑌧𑌿𑌘𑍃𑌤𑌮𑍋𑌷𑍇 𑌘𑍋𑌷𑌯𑍋𑌷𑌾𑌜𑌨𑌾𑌨𑌾-

𑌮𑌭𑌜𑌤 𑌹𑍃𑌦𑌿 𑌰𑍋𑌷𑍋 𑌨𑌾𑌵𑌕𑌾𑌶𑌂 𑌨 𑌶𑍋𑌕𑌃 ।

𑌹𑍃𑌦𑌯𑌮𑌪𑌿 𑌮𑍁𑌷𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌹𑌰𑍍𑌷𑌸𑌿𑌨𑍍𑌧𑍗 𑌨𑍍𑌯𑌧𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂

𑌸 𑌮𑌮 𑌶𑌮𑌯 𑌰𑍋𑌗𑌾𑌨𑍍 𑌵𑌾𑌤𑌗𑍇𑌹𑌾𑌧𑌿𑌨𑌾𑌥 ॥10॥

𑌶𑌾𑌖𑌾𑌗𑍍𑌰𑍇 𑌵𑌿𑌧𑍁𑌂 𑌵𑌿𑌲𑍋𑌕𑍍𑌯 𑌫𑌲𑌮𑌿𑌤𑍍𑌯𑍍𑌮𑍍𑌬𑌾𑌂 𑌚 𑌤𑌾𑌤𑌂 𑌮𑍁𑌹𑍁𑌃

𑌸𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌾𑌰𑍍𑌥𑍍𑌯𑌾𑌥 𑌤𑌦𑌾 𑌤𑌦𑍀𑌯𑌵𑌚𑌸𑌾 𑌪𑍍𑌰𑍋𑌤𑍍𑌕𑍍𑌷𑌿𑌪𑍍𑌤𑌬𑌾𑌹𑍗 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿।

𑌚𑌿𑌤𑍍𑌰𑌂 𑌦𑍇𑌵 𑌶𑌶𑍀 𑌸 𑌤𑍇 𑌕𑌰𑍍𑌮𑌗𑌾𑌤𑍍 𑌕𑌿𑌂 𑌬𑍍𑌰𑍂𑌮𑌹𑍇 𑌸𑌮𑍍𑌪𑌤𑌃

𑌜𑍍𑌯𑍋𑌤𑌿𑌰𑍍𑌮𑌣𑍍𑌡𑌲𑌪𑍂𑌰𑌿𑌤𑌾𑌖𑌿𑌲𑌵𑌪𑍁𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌗𑌾 𑌵𑌿𑌰𑌾𑌡𑍍𑌰𑍂𑌪𑌤𑌾𑌮𑍍 ॥ 11॥

𑌕𑌿𑌂 𑌕𑌿𑌂 𑌬𑌤𑍇𑌦𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌸𑌮𑍍𑌭𑍍𑌰𑌮 𑌭𑌾𑌜𑌮𑍇𑌨𑌂

𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌾𑌰𑍍𑌣𑌵𑍇 𑌕𑍍𑌷𑌣𑌮𑌮𑍁𑌂 𑌪𑌰𑌿𑌮𑌜𑍍𑌜𑍍𑌯 𑌤𑌾𑌤𑌮𑍍 ।

𑌮𑌾𑌯𑌾𑌂 𑌪𑍁𑌨𑌸𑍍𑌤𑌨𑌯-𑌮𑍋𑌹𑌮𑌯𑍀𑌂 𑌵𑌿𑌤𑌨𑍍𑌵𑌨𑍍

𑌆𑌨𑌨𑍍𑌦𑌚𑌿𑌨𑍍𑌮𑌯 𑌜𑌗𑌨𑍍𑌮𑌯 𑌪𑌾𑌹𑌿 𑌰𑍋𑌗𑌾𑌤𑍍 ॥12॥

Roman (IAST) Transliteration

ayi sabala murāre pāṇijānupracāraiḥ

kimapi bhavanabhāgān bhūṣayantau bhavantau |

calitacaraṇakañjau mañjumañjīraśiñjā-

śravaṇakutukabhājau ceratuścāruvegāt ||1||

mṛdu mṛdu vihasantāvunmiṣaddantavantau

vadanapatitakeśau dṛśyapādābjadeśau |

bhujagalitakarāntavyālagatkaṅkaṇāṅkau

matimaharatamuccaiḥ paśyatāṃ viśvanṛṇām ||2||

anusarati janaughe kautukavyākulākṣe

kimapi kṛtaninādaṃ vyāhasantau dravantau |

valitavadanapadmaṃ pṛṣṭhato dattadṛṣṭī

kimiva na vidadhāthe kautukaṃ vāsudeva ||3||

drutagatiṣu patantāvutthitau liptapaṅkau

divi munibhirapaṅkaiḥ sasmitaṃ vandyamānau |

drutamatha jananībhyāṃ sānukampaṃ gṛhītau

muhurapi parirabdhau drāgyuvāṃ cumbitau ca ||4||

snutakucabharamaṅke dhārayantī bhavantaṃ

taralamati yaśodā stanyadā dhanyadhanyā |

kapaṭapaśupa madhye mugdhahāsāṅkuraṃ te

daśanamukulahṛdyaṃ vīkṣya vaktraṃ jaharṣa ||5||

tadanucaraṇacārī dārakaissākamārā-

nnilayatatiṣu khelan bālacāpalyaśālī |

bhavanaśukaviḍālān vatsakāṃścānudhāvan

kathamapi kṛtahāsairgopakairvārito'bhūḥ ||6||

haladharasahitastvaṃ yatra yatropayāto

vivaśapatitanetrāstatra tatraiva gopyaḥ |

vigalitagṛhakṛtyā vismṛtāpatyabhṛtyā

murahara muhuratyantākulā nityamāsan ||7||

pratinavanavanītaṃ gopikādattamicchan

kalapadamupagāyan komalaṃ kvāpi nṛtyan |

sadayayuvatilokairarpitaṃ sarpiraśnan

kvacana navavipakvaṃ dugdhamapyāpibastvam ||8||

mama khalu baligehe yācanaṃ jātamāstā-

miha punarabalānāmagrato naiva kurve |

iti vihitamatiḥ kiṃ deva santyajya yācñāṃ

dadhighṛtamaharastvaṃ cāruṇā coraṇena ||9||

tava dadhighṛtamoṣe ghoṣayoṣājanānā-

mabhajata hṛdi roṣo nāvakāśaṃ na śokaḥ |

hṛdayamapi muṣitvā harṣasindhau nyadhāstvaṃ

sa mama śamaya rogān vātagehādhinātha ||10||

śākhāgre vidhuṃ vilokya phalamitymbāṃ ca tātaṃ muhuḥ

samprārthyātha tadā tadīyavacasā protkṣiptabāhau tvayi|

citraṃ deva śaśī sa te karmagāt kiṃ brūmahe sampataḥ

jyotirmaṇḍalapūritākhilavapuḥ prāgā virāḍrūpatām || 11||

kiṃ kiṃ batedamiti sambhrama bhājamenaṃ

brahmārṇave kṣaṇamamuṃ parimajjya tātam |

māyāṃ punastanaya-mohamayīṃ vitanvan

ānandacinmaya jaganmaya pāhi rogāt ||12||

Sanskrit — Devanagari (original)

अयि सबल मुरारे पाणिजानुप्रचारैः

किमपि भवनभागान् भूषयन्तौ भवन्तौ ।

चलितचरणकञ्जौ मञ्जुमञ्जीरशिञ्जा-

श्रवणकुतुकभाजौ चेरतुश्चारुवेगात् ॥1॥

मृदु मृदु विहसन्तावुन्मिषद्दन्तवन्तौ

वदनपतितकेशौ दृश्यपादाब्जदेशौ ।

भुजगलितकरान्तव्यालगत्कङ्कणाङ्कौ

मतिमहरतमुच्चैः पश्यतां विश्वनृणाम् ॥2॥

अनुसरति जनौघे कौतुकव्याकुलाक्षे

किमपि कृतनिनादं व्याहसन्तौ द्रवन्तौ ।

वलितवदनपद्मं पृष्ठतो दत्तदृष्टी

किमिव न विदधाथे कौतुकं वासुदेव ॥3॥

द्रुतगतिषु पतन्तावुत्थितौ लिप्तपङ्कौ

दिवि मुनिभिरपङ्कैः सस्मितं वन्द्यमानौ ।

द्रुतमथ जननीभ्यां सानुकम्पं गृहीतौ

मुहुरपि परिरब्धौ द्राग्युवां चुम्बितौ च ॥4॥

स्नुतकुचभरमङ्के धारयन्ती भवन्तं

तरलमति यशोदा स्तन्यदा धन्यधन्या ।

कपटपशुप मध्ये मुग्धहासाङ्कुरं ते

दशनमुकुलहृद्यं वीक्ष्य वक्त्रं जहर्ष ॥5॥

तदनुचरणचारी दारकैस्साकमारा-

न्निलयततिषु खेलन् बालचापल्यशाली ।

भवनशुकविडालान् वत्सकांश्चानुधावन्

कथमपि कृतहासैर्गोपकैर्वारितोऽभूः ॥6॥

हलधरसहितस्त्वं यत्र यत्रोपयातो

विवशपतितनेत्रास्तत्र तत्रैव गोप्यः ।

विगलितगृहकृत्या विस्मृतापत्यभृत्या

मुरहर मुहुरत्यन्ताकुला नित्यमासन् ॥7॥

प्रतिनवनवनीतं गोपिकादत्तमिच्छन्

कलपदमुपगायन् कोमलं क्वापि नृत्यन् ।

सदययुवतिलोकैरर्पितं सर्पिरश्नन्

क्वचन नवविपक्वं दुग्धमप्यापिबस्त्वम् ॥8॥

मम खलु बलिगेहे याचनं जातमास्ता-

मिह पुनरबलानामग्रतो नैव कुर्वे ।

इति विहितमतिः किं देव सन्त्यज्य याच्ञां

दधिघृतमहरस्त्वं चारुणा चोरणेन ॥9॥

तव दधिघृतमोषे घोषयोषाजनाना-

मभजत हृदि रोषो नावकाशं न शोकः ।

हृदयमपि मुषित्वा हर्षसिन्धौ न्यधास्त्वं

स मम शमय रोगान् वातगेहाधिनाथ ॥10॥

शाखाग्रे विधुं विलोक्य फलमित्य्म्बां च तातं मुहुः

सम्प्रार्थ्याथ तदा तदीयवचसा प्रोत्क्षिप्तबाहौ त्वयि।

चित्रं देव शशी स ते कर्मगात् किं ब्रूमहे सम्पतः

ज्योतिर्मण्डलपूरिताखिलवपुः प्रागा विराड्रूपताम् ॥ 11॥

किं किं बतेदमिति सम्भ्रम भाजमेनं

ब्रह्मार्णवे क्षणममुं परिमज्ज्य तातम् ।

मायां पुनस्तनय-मोहमयीं वितन्वन्

आनन्दचिन्मय जगन्मय पाहि रोगात् ॥12॥