Narayaniyam Dashaka 96 - Bhagavadvibhutayah Tatha Jnanakarmabhaktiyogah — Grantha Script

𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌹𑌿 𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑍈𑌵 𑌸𑌾𑌕𑍍𑌷𑌾𑌤𑍍 𑌪𑌰𑌮𑍁𑌰𑍁𑌮𑌹𑌿𑌮𑌨𑍍𑌨𑌕𑍍𑌷𑌰𑌾𑌣𑌾𑌮𑌕𑌾𑌰-

𑌸𑍍𑌤𑌾𑌰𑍋 𑌮𑌨𑍍𑌤𑍍𑌰𑍇𑌷𑍁 𑌰𑌾𑌜𑍍𑌞𑌾𑌂 𑌮𑌨𑍁𑌰𑌸𑌿 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌷𑍁 𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌭𑍃𑌗𑍁𑌰𑍍𑌨𑌾𑌰𑌦𑍋𑌽𑌪𑌿 ।

𑌪𑍍𑌰𑌹𑍍𑌲𑌾𑌦𑍋 𑌦𑌾𑌨𑌵𑌾𑌨𑌾𑌂 𑌪𑌶𑍁𑌷𑍁 𑌚 𑌸𑍁𑌰𑌭𑌿𑌃 𑌪𑌕𑍍𑌷𑌿𑌣𑌾𑌂 𑌵𑍈𑌨𑌤𑍇𑌯𑍋

𑌨𑌾𑌗𑌾𑌨𑌾𑌮𑌸𑍍𑌯𑌨𑌨𑍍𑌤𑌸𑍍𑌸𑍁𑌰𑌸𑌰𑌿𑌦𑌪𑌿 𑌚 𑌸𑍍𑌰𑍋𑌤𑌸𑌾𑌂 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌮𑍂𑌰𑍍𑌤𑍇 ॥1॥

𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌣𑍍𑌯𑌾𑌨𑌾𑌂 𑌬𑌲𑌿𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌕𑍍𑌰𑌤𑍁𑌷𑍁 𑌚 𑌜𑌪𑌯𑌜𑍍𑌞𑍋𑌽𑌸𑌿 𑌵𑍀𑌰𑍇𑌷𑍁 𑌪𑌾𑌰𑍍𑌥𑍋

𑌭𑌕𑍍𑌤𑌾𑌨𑌾𑌮𑍁𑌦𑍍𑌧𑌵𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌬𑌲𑌮𑌸𑌿 𑌬𑌲𑌿𑌨𑌾𑌂 𑌧𑌾𑌮 𑌤𑍇𑌜𑌸𑍍𑌵𑌿𑌨𑌾𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌮𑍍 ।

𑌨𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌵𑌿𑌭𑍂𑌤𑍇𑌰𑍍𑌵𑌿𑌕𑌸𑌦𑌤𑌿𑌶𑌯𑌂 𑌵𑌸𑍍𑌤𑍁 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌮𑍇𑌵

𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌜𑍀𑌵𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌧𑌾𑌨𑌂 𑌯𑌦𑌿𑌹 𑌭𑌵𑌦𑍃𑌤𑍇 𑌤𑌨𑍍𑌨 𑌕𑌿𑌞𑍍𑌚𑌿𑌤𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌪𑌞𑍍𑌚𑍇 ॥2॥

𑌧𑌰𑍍𑌮𑌂 𑌵𑌰𑍍𑌣𑌾𑌶𑍍𑌰𑌮𑌾𑌣𑌾𑌂 𑌶𑍍𑌰𑍁𑌤𑌿𑌪𑌥𑌵𑌿𑌹𑌿𑌤𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌰𑌤𑍍𑌵𑍇𑌨 𑌭𑌕𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾

𑌕𑍁𑌰𑍍𑌵𑌨𑍍𑌤𑍋𑌽𑌨𑍍𑌤𑌰𑍍𑌵𑌿𑌰𑌾𑌗𑍇 𑌵𑌿𑌕𑌸𑌤𑌿 𑌶𑌨𑌕𑍈𑌃 𑌸𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌜𑌨𑍍𑌤𑍋 𑌲𑌭𑌨𑍍𑌤𑍇 ।

𑌸𑌤𑍍𑌤𑌾𑌸𑍍𑌫𑍂𑌰𑍍𑌤𑌿𑌪𑍍𑌰𑌿𑌯𑌤𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍𑌮𑌕𑌮𑌖𑌿𑌲𑌪𑌦𑌾𑌰𑍍𑌥𑍇𑌷𑍁 𑌭𑌿𑌨𑍍𑌨𑍇𑌷𑍍𑌵𑌭𑌿𑌨𑍍𑌨𑌂

𑌨𑌿𑌰𑍍𑌮𑍂𑌲𑌂 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌮𑍂𑌲𑌂 𑌪𑌰𑌮𑌮𑌹𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌵𑌿𑌬𑍋𑌧𑌂 𑌵𑌿𑌶𑍁𑌦𑍍𑌧𑌮𑍍 ॥3॥

𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌂 𑌕𑌰𑍍𑌮𑌾𑌪𑌿 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑌿𑌤𑌯𑌮𑌿𑌹 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑌕𑌂 𑌤𑌤𑍍𑌰 𑌤𑌾𑌵-

𑌨𑍍𑌨𑌿𑌰𑍍𑌵𑌿𑌣𑍍𑌣𑌾𑌨𑌾𑌮𑌶𑍇𑌷𑍇 𑌵𑌿𑌷𑌯 𑌇𑌹 𑌭𑌵𑍇𑌤𑍍 𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌯𑍋𑌗𑍇𑌽𑌧𑌿𑌕𑌾𑌰𑌃 ।

𑌸𑌕𑍍𑌤𑌾𑌨𑌾𑌂 𑌕𑌰𑍍𑌮𑌯𑍋𑌗𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌹𑌿 𑌵𑌿𑌨𑌿𑌹𑌿𑌤𑍋 𑌯𑍇 𑌤𑍁 𑌨𑌾𑌤𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌸𑌕𑍍𑌤𑌾𑌃

𑌨𑌾𑌪𑍍𑌯𑌤𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌵𑌿𑌰𑌕𑍍𑌤𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌚 𑌧𑍃𑌤𑌰𑌸𑌾 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌯𑍋𑌗𑍋 𑌹𑍍𑌯𑌮𑍀𑌷𑌾𑌮𑍍 ॥4॥

𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑌤𑌾𑌂 𑌵𑌾 𑌲𑌘𑍁 𑌸𑍁𑌕𑍃𑌤𑌵𑌶𑌾𑌨𑍍𑌮𑌰𑍍𑌤𑍍𑌯𑌲𑍋𑌕𑍇 𑌲𑌭𑌨𑍍𑌤𑍇

𑌤𑌸𑍍𑌮𑌾𑌤𑍍𑌤𑌤𑍍𑌰𑍈𑌵 𑌜𑌨𑍍𑌮 𑌸𑍍𑌪𑍃𑌹𑌯𑌤𑌿 𑌭𑌗𑌵𑌨𑍍 𑌨𑌾𑌕𑌗𑍋 𑌨𑌾𑌰𑌕𑍋 𑌵𑌾 ।

𑌆𑌵𑌿𑌷𑍍𑌟𑌂 𑌮𑌾𑌂 𑌤𑍁 𑌦𑍈𑌵𑌾𑌦𑍍𑌭𑌵𑌜𑌲𑌨𑌿𑌧𑌿𑌪𑍋𑌤𑌾𑌯𑌿𑌤𑍇 𑌮𑌰𑍍𑌤𑍍𑌯𑌦𑍇𑌹𑍇

𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌕𑍃𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌕𑌰𑍍𑌣𑌧𑌾𑌰𑌂 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌮𑌨𑍁𑌗𑍁𑌣𑌵𑌾𑌤𑌾𑌯𑌿𑌤𑌸𑍍𑌤𑌾𑌰𑌯𑍇𑌥𑌾𑌃 ॥5॥

𑌅𑌵𑍍𑌯𑌕𑍍𑌤𑌂 𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑌯𑌨𑍍𑌤𑌃 𑌶𑍍𑌰𑍁𑌤𑌿𑌭𑌿𑌰𑌪𑌿 𑌨𑌯𑍈𑌃 𑌕𑍇𑌵𑌲𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌲𑍁𑌬𑍍𑌧𑌾𑌃

𑌕𑍍𑌲𑌿𑌶𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑍇𑌽𑌤𑍀𑌵 𑌸𑌿𑌦𑍍𑌧𑌿𑌂 𑌬𑌹𑍁𑌤𑌰𑌜𑌨𑍁𑌷𑌾𑌮𑌨𑍍𑌤 𑌏𑌵𑌾𑌪𑍍𑌨𑍁𑌵𑌨𑍍𑌤𑌿 ।

𑌦𑍂𑌰𑌸𑍍𑌥𑌃 𑌕𑌰𑍍𑌮𑌯𑍋𑌗𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌚 𑌪𑌰𑌮𑌫𑌲𑍇 𑌨𑌨𑍍𑌵𑌯𑌂 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌯𑍋𑌗-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾𑌮𑍂𑌲𑌾𑌦𑍇𑌵 𑌹𑍃𑌦𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌰𑌿𑌤𑌮𑌯𑌿 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑌕𑍋 𑌵𑌰𑍍𑌧𑌤𑌾𑌂 𑌮𑍇 ॥6॥

𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌾𑌯𑍈𑌵𑌾𑌤𑌿𑌯𑌤𑍍𑌨𑌂 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌰𑌪𑌵𑌦𑌤𑍇 𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌤𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌤𑍁 𑌶𑍃𑌣𑍍𑌵𑌨𑍍

𑌗𑌾𑌢𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌾𑌦𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌶𑌰𑌣𑌮𑌯𑌤𑌿 𑌯𑌸𑍍𑌤𑌸𑍍𑌯 𑌮𑍁𑌕𑍍𑌤𑌿𑌃 𑌕𑌰𑌾𑌗𑍍𑌰𑍇 ।

𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾𑌨𑍇𑌽𑌪𑍀𑌹 𑌤𑍁𑌲𑍍𑌯𑌾 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌸𑍁𑌕𑌰𑌤𑌾 𑌚𑌿𑌤𑍍𑌤𑌚𑌾𑌞𑍍𑌚𑌲𑍍𑌯𑌹𑍇𑌤𑍋-

𑌰𑌭𑍍𑌯𑌾𑌸𑌾𑌦𑌾𑌶𑍁 𑌶𑌕𑍍𑌯𑌂 𑌤𑌦𑌪𑌿 𑌵𑌶𑌯𑌿𑌤𑍁𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑍃𑌪𑌾𑌚𑌾𑌰𑍁𑌤𑌾𑌭𑍍𑌯𑌾𑌮𑍍 ॥7॥

𑌨𑌿𑌰𑍍𑌵𑌿𑌣𑍍𑌣𑌃 𑌕𑌰𑍍𑌮𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑍇 𑌖𑌲𑍁 𑌵𑌿𑌷𑌮𑌤𑌮𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑌥𑌾𑌦𑍗 𑌚 𑌗𑌾𑌢𑌂

𑌜𑌾𑌤𑌶𑍍𑌰𑌦𑍍𑌧𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌕𑌾𑌮𑌾𑌨𑌯𑌿 𑌭𑍁𑌵𑌨𑌪𑌤𑍇 𑌨𑍈𑌵 𑌶𑌕𑍍𑌨𑍋𑌮𑌿 𑌹𑌾𑌤𑍁𑌮𑍍 ।

𑌤𑌦𑍍𑌭𑍂𑌯𑍋 𑌨𑌿𑌶𑍍𑌚𑌯𑍇𑌨 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑌿𑌹𑌿𑌤𑌮𑌨𑌾 𑌦𑍋𑌷𑌬𑍁𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾 𑌭𑌜𑌂𑌸𑍍𑌤𑌾𑌨𑍍

𑌪𑍁𑌷𑍍𑌣𑍀𑌯𑌾𑌂 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌮𑍇𑌵 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌹𑍃𑌦𑌯𑌗𑌤𑍇 𑌮𑌙𑍍𑌕𑍍𑌷𑍁 𑌨𑌙𑍍𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯𑌨𑍍𑌤𑌿 𑌸𑌙𑍍𑌗𑌾𑌃 ॥8॥

𑌕𑌶𑍍𑌚𑌿𑌤𑍍 𑌕𑍍𑌲𑍇𑌶𑌾𑌰𑍍𑌜𑌿𑌤𑌾𑌰𑍍𑌥𑌕𑍍𑌷𑌯𑌵𑌿𑌮𑌲𑌮𑌤𑌿𑌰𑍍𑌨𑍁𑌦𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑍋 𑌜𑌨𑍗𑌘𑍈𑌃

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌗𑍇𑌵𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌹 𑌵𑌿𑌪𑍍𑌰𑍋 𑌨 𑌖𑌲𑍁 𑌮𑌮 𑌜𑌨𑌃 𑌕𑌾𑌲𑌕𑌰𑍍𑌮𑌗𑍍𑌰𑌹𑌾 𑌵𑌾।

𑌚𑍇𑌤𑍋 𑌮𑍇 𑌦𑍁𑌃𑌖𑌹𑍇𑌤𑍁𑌸𑍍𑌤𑌦𑌿𑌹 𑌗𑍁𑌣𑌗𑌣𑌂 𑌭𑌾𑌵𑌯𑌤𑍍𑌸𑌰𑍍𑌵𑌕𑌾𑌰𑍀-

𑌤𑍍𑌯𑍁𑌕𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑍋 𑌗𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌮𑌮 𑌚 𑌕𑍁𑌰𑍁 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌤𑌾𑌦𑍃𑌶𑍀 𑌚𑌿𑌤𑍍𑌤𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑌿𑌮𑍍 ॥9॥

𑌐𑌲𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌗𑍁𑌰𑍍𑌵𑌶𑍀𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌤𑍍𑌯𑌤𑌿𑌵𑌿𑌵𑌶𑌮𑌨𑌾𑌃 𑌸𑍇𑌵𑌮𑌾𑌨𑌶𑍍𑌚𑌿𑌰𑌂 𑌤𑌾𑌂

𑌗𑌾𑌢𑌂 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌵𑌿𑌦𑍍𑌯 𑌭𑍂𑌯𑍋 𑌯𑍁𑌵𑌤𑌿𑌸𑍁𑌖𑌮𑌿𑌦𑌂 𑌕𑍍𑌷𑍁𑌦𑍍𑌰𑌮𑍇𑌵𑍇𑌤𑌿 𑌗𑌾𑌯𑌨𑍍 ।

𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌯 𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌃 𑌸𑍁𑌖𑌤𑌰𑌮𑌚𑌰𑌤𑍍𑌤𑌦𑍍𑌵𑌦𑍁𑌦𑍍𑌧𑍂𑌤𑌸𑌙𑍍𑌗𑌂

𑌭𑌕𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌤𑌂𑌸𑌂 𑌕𑍍𑌰𑌿𑌯𑌾 𑌮𑌾𑌂 𑌪𑌵𑌨𑌪𑍁𑌰𑌪𑌤𑍇 𑌹𑌨𑍍𑌤 𑌮𑍇 𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑌿 𑌰𑍋𑌗𑌾𑌨𑍍 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tvaṃ hi brahmaiva sākṣāt paramurumahimannakṣarāṇāmakāra-

stāro mantreṣu rājñāṃ manurasi muniṣu tvaṃ bhṛgurnārado'pi |

prahlādo dānavānāṃ paśuṣu ca surabhiḥ pakṣiṇāṃ vainateyo

nāgānāmasyanantassurasaridapi ca srotasāṃ viśvamūrte ||1||

brahmaṇyānāṃ balistvaṃ kratuṣu ca japayajño'si vīreṣu pārtho

bhaktānāmuddhavastvaṃ balamasi balināṃ dhāma tejasvināṃ tvam |

nāstyantastvadvibhūtervikasadatiśayaṃ vastu sarvaṃ tvameva

tvaṃ jīvastvaṃ pradhānaṃ yadiha bhavadṛte tanna kiñcit prapañce ||2||

dharmaṃ varṇāśramāṇāṃ śrutipathavihitaṃ tvatparatvena bhaktyā

kurvanto'ntarvirāge vikasati śanakaiḥ santyajanto labhante |

sattāsphūrtipriyatvātmakamakhilapadārtheṣu bhinneṣvabhinnaṃ

nirmūlaṃ viśvamūlaṃ paramamahamiti tvadvibodhaṃ viśuddham ||3||

jñānaṃ karmāpi bhaktistritayamiha bhavatprāpakaṃ tatra tāva-

nnirviṇṇānāmaśeṣe viṣaya iha bhavet jñānayoge'dhikāraḥ |

saktānāṃ karmayogastvayi hi vinihito ye tu nātyantasaktāḥ

nāpyatyantaṃ viraktāstvayi ca dhṛtarasā bhaktiyogo hyamīṣām ||4||

jñānaṃ tvadbhaktatāṃ vā laghu sukṛtavaśānmartyaloke labhante

tasmāttatraiva janma spṛhayati bhagavan nākago nārako vā |

āviṣṭaṃ māṃ tu daivādbhavajalanidhipotāyite martyadehe

tvaṃ kṛtvā karṇadhāraṃ gurumanuguṇavātāyitastārayethāḥ ||5||

avyaktaṃ mārgayantaḥ śrutibhirapi nayaiḥ kevalajñānalubdhāḥ

kliśyante'tīva siddhiṃ bahutarajanuṣāmanta evāpnuvanti |

dūrasthaḥ karmayogo'pi ca paramaphale nanvayaṃ bhaktiyoga-

stvāmūlādeva hṛdyastvaritamayi bhavatprāpako vardhatāṃ me ||6||

jñānāyaivātiyatnaṃ munirapavadate brahmatattvaṃ tu śṛṇvan

gāḍhaṃ tvatpādabhaktiṃ śaraṇamayati yastasya muktiḥ karāgre |

tvaddhyāne'pīha tulyā punarasukaratā cittacāñcalyaheto-

rabhyāsādāśu śakyaṃ tadapi vaśayituṃ tvatkṛpācārutābhyām ||7||

nirviṇṇaḥ karmamārge khalu viṣamatame tvatkathādau ca gāḍhaṃ

jātaśraddho'pi kāmānayi bhuvanapate naiva śaknomi hātum |

tadbhūyo niścayena tvayi nihitamanā doṣabuddhyā bhajaṃstān

puṣṇīyāṃ bhaktimeva tvayi hṛdayagate maṅkṣu naṅkṣyanti saṅgāḥ ||8||

kaścit kleśārjitārthakṣayavimalamatirnudyamāno janaughaiḥ

prāgevaṃ prāha vipro na khalu mama janaḥ kālakarmagrahā vā|

ceto me duḥkhahetustadiha guṇagaṇaṃ bhāvayatsarvakārī-

tyuktvā śānto gatastvāṃ mama ca kuru vibho tādṛśī cittaśāntim ||9||

ailaḥ prāgurvaśīṃ pratyativivaśamanāḥ sevamānaściraṃ tāṃ

gāḍhaṃ nirvidya bhūyo yuvatisukhamidaṃ kṣudrameveti gāyan |

tvadbhaktiṃ prāpya pūrṇaḥ sukhataramacarattadvaduddhūtasaṅgaṃ

bhaktottaṃsaṃ kriyā māṃ pavanapurapate hanta me rundhi rogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वं हि ब्रह्मैव साक्षात् परमुरुमहिमन्नक्षराणामकार-

स्तारो मन्त्रेषु राज्ञां मनुरसि मुनिषु त्वं भृगुर्नारदोऽपि ।

प्रह्लादो दानवानां पशुषु च सुरभिः पक्षिणां वैनतेयो

नागानामस्यनन्तस्सुरसरिदपि च स्रोतसां विश्वमूर्ते ॥1॥

ब्रह्मण्यानां बलिस्त्वं क्रतुषु च जपयज्ञोऽसि वीरेषु पार्थो

भक्तानामुद्धवस्त्वं बलमसि बलिनां धाम तेजस्विनां त्वम् ।

नास्त्यन्तस्त्वद्विभूतेर्विकसदतिशयं वस्तु सर्वं त्वमेव

त्वं जीवस्त्वं प्रधानं यदिह भवदृते तन्न किञ्चित् प्रपञ्चे ॥2॥

धर्मं वर्णाश्रमाणां श्रुतिपथविहितं त्वत्परत्वेन भक्त्या

कुर्वन्तोऽन्तर्विरागे विकसति शनकैः सन्त्यजन्तो लभन्ते ।

सत्तास्फूर्तिप्रियत्वात्मकमखिलपदार्थेषु भिन्नेष्वभिन्नं

निर्मूलं विश्वमूलं परममहमिति त्वद्विबोधं विशुद्धम् ॥3॥

ज्ञानं कर्मापि भक्तिस्त्रितयमिह भवत्प्रापकं तत्र ताव-

न्निर्विण्णानामशेषे विषय इह भवेत् ज्ञानयोगेऽधिकारः ।

सक्तानां कर्मयोगस्त्वयि हि विनिहितो ये तु नात्यन्तसक्ताः

नाप्यत्यन्तं विरक्तास्त्वयि च धृतरसा भक्तियोगो ह्यमीषाम् ॥4॥

ज्ञानं त्वद्भक्ततां वा लघु सुकृतवशान्मर्त्यलोके लभन्ते

तस्मात्तत्रैव जन्म स्पृहयति भगवन् नाकगो नारको वा ।

आविष्टं मां तु दैवाद्भवजलनिधिपोतायिते मर्त्यदेहे

त्वं कृत्वा कर्णधारं गुरुमनुगुणवातायितस्तारयेथाः ॥5॥

अव्यक्तं मार्गयन्तः श्रुतिभिरपि नयैः केवलज्ञानलुब्धाः

क्लिश्यन्तेऽतीव सिद्धिं बहुतरजनुषामन्त एवाप्नुवन्ति ।

दूरस्थः कर्मयोगोऽपि च परमफले नन्वयं भक्तियोग-

स्त्वामूलादेव हृद्यस्त्वरितमयि भवत्प्रापको वर्धतां मे ॥6॥

ज्ञानायैवातियत्नं मुनिरपवदते ब्रह्मतत्त्वं तु शृण्वन्

गाढं त्वत्पादभक्तिं शरणमयति यस्तस्य मुक्तिः कराग्रे ।

त्वद्ध्यानेऽपीह तुल्या पुनरसुकरता चित्तचाञ्चल्यहेतो-

रभ्यासादाशु शक्यं तदपि वशयितुं त्वत्कृपाचारुताभ्याम् ॥7॥

निर्विण्णः कर्ममार्गे खलु विषमतमे त्वत्कथादौ च गाढं

जातश्रद्धोऽपि कामानयि भुवनपते नैव शक्नोमि हातुम् ।

तद्भूयो निश्चयेन त्वयि निहितमना दोषबुद्ध्या भजंस्तान्

पुष्णीयां भक्तिमेव त्वयि हृदयगते मङ्क्षु नङ्क्ष्यन्ति सङ्गाः ॥8॥

कश्चित् क्लेशार्जितार्थक्षयविमलमतिर्नुद्यमानो जनौघैः

प्रागेवं प्राह विप्रो न खलु मम जनः कालकर्मग्रहा वा।

चेतो मे दुःखहेतुस्तदिह गुणगणं भावयत्सर्वकारी-

त्युक्त्वा शान्तो गतस्त्वां मम च कुरु विभो तादृशी चित्तशान्तिम् ॥9॥

ऐलः प्रागुर्वशीं प्रत्यतिविवशमनाः सेवमानश्चिरं तां

गाढं निर्विद्य भूयो युवतिसुखमिदं क्षुद्रमेवेति गायन् ।

त्वद्भक्तिं प्राप्य पूर्णः सुखतरमचरत्तद्वदुद्धूतसङ्गं

भक्तोत्तंसं क्रिया मां पवनपुरपते हन्त मे रुन्धि रोगान् ॥10॥