Narayaniyam Dashaka 96 - Bhagavadvibhutayah Tatha Jnanakarmabhaktiyogah — Sinhala Script

ත්වං හි බ්රහ්මෛව සාක්ෂාත් පරමුරුමහිමන්නක්ෂරාණාමකාර-

ස්තාරෝ මන්ත්රේෂු රාජ්ඤාං මනුරසි මුනිෂු ත්වං භෘගුර්නාරදෝ(අ)පි .

ප්රහ්ලාදෝ දානවානාං පශුෂු ච සුරභිඃ පක්ෂිණාං වෛනතේයෝ

නාගානාමස්යනන්තස්සුරසරිදපි ච ස්රෝතසාං විශ්වමූර්තේ ..1..

බ්රහ්මණ්යානාං බලිස්ත්වං ක්රතුෂු ච ජපයජ්ඤෝ(අ)සි වීරේෂු පාර්ථෝ

භක්තානාමුද්ධවස්ත්වං බලමසි බලිනාං ධාම තේජස්විනාං ත්වම් .

නාස්ත්යන්තස්ත්වද්විභූතේර්විකසදතිශයං වස්තු සර්වං ත්වමේව

ත්වං ජීවස්ත්වං ප්රධානං යදිහ භවදෘතේ තන්න කිඤ්චිත් ප්රපඤ්චේ ..2..

ධර්මං වර්ණාශ්රමාණාං ශ්රුතිපථවිහිතං ත්වත්පරත්වේන භක්ත්යා

කුර්වන්තෝ(අ)න්තර්විරාගේ විකසති ශනකෛඃ සන්ත්යජන්තෝ ලභන්තේ .

සත්තාස්ඵූර්තිප්රියත්වාත්මකමඛිලපදාර්ථේෂු භින්නේෂ්වභින්නං

නිර්මූලං විශ්වමූලං පරමමහමිති ත්වද්විබෝධං විශුද්ධම් ..3..

ජ්ඤානං කර්මාපි භක්තිස්ත්රිතයමිහ භවත්ප්රාපකං තත්ර තාව-

න්නිර්විණ්ණානාමශේෂේ විෂය ඉහ භවේත් ජ්ඤානයෝගේ(අ)ධිකාරඃ .

සක්තානාං කර්මයෝගස්ත්වයි හි විනිහිතෝ යේ තු නාත්යන්තසක්තාඃ

නාප්යත්යන්තං විරක්තාස්ත්වයි ච ධෘතරසා භක්තියෝගෝ හ්යමීෂාම් ..4..

ජ්ඤානං ත්වද්භක්තතාං වා ලඝු සුකෘතවශාන්මර්ත්යලෝකේ ලභන්තේ

තස්මාත්තත්රෛව ජන්ම ස්පෘහයති භගවන් නාකගෝ නාරකෝ වා .

ආවිෂ්ටං මාං තු දෛවාද්භවජලනිධිපෝතායිතේ මර්ත්යදේහේ

ත්වං කෘත්වා කර්ණධාරං ගුරුමනුගුණවාතායිතස්තාරයේථාඃ ..5..

අව්යක්තං මාර්ගයන්තඃ ශ්රුතිභිරපි නයෛඃ කේවලජ්ඤානලුබ්ධාඃ

ක්ලිශ්යන්තේ(අ)තීව සිද්ධිං බහුතරජනුෂාමන්ත ඒවාප්නුවන්ති .

දූරස්ථඃ කර්මයෝගෝ(අ)පි ච පරමඵලේ නන්වයං භක්තියෝග-

ස්ත්වාමූලාදේව හෘද්යස්ත්වරිතමයි භවත්ප්රාපකෝ වර්ධතාං මේ ..6..

ජ්ඤානායෛවාතියත්නං මුනිරපවදතේ බ්රහ්මතත්ත්වං තු ශෘණ්වන්

ගාඪං ත්වත්පාදභක්තිං ශරණමයති යස්තස්ය මුක්තිඃ කරාග්රේ .

ත්වද්ධ්යානේ(අ)පීහ තුල්යා පුනරසුකරතා චිත්තචාඤ්චල්යහේතෝ-

රභ්යාසාදාශු ශක්යං තදපි වශයිතුං ත්වත්කෘපාචාරුතාභ්යාම් ..7..

නිර්විණ්ණඃ කර්මමාර්ගේ ඛලු විෂමතමේ ත්වත්කථාදෞ ච ගාඪං

ජාතශ්රද්ධෝ(අ)පි කාමානයි භුවනපතේ නෛව ශක්නෝමි හාතුම් .

තද්භූයෝ නිශ්චයේන ත්වයි නිහිතමනා දෝෂබුද්ධ්යා භජංස්තාන්

පුෂ්ණීයාං භක්තිමේව ත්වයි හෘදයගතේ මඞ්ක්ෂු නඞ්ක්ෂ්යන්ති සඞ්ගාඃ ..8..

කශ්චිත් ක්ලේශාර්ජිතාර්ථක්ෂයවිමලමතිර්නුද්යමානෝ ජනෞඝෛඃ

ප්රාගේවං ප්රාහ විප්රෝ න ඛලු මම ජනඃ කාලකර්මග්රහා වා.

චේතෝ මේ දුඃඛහේතුස්තදිහ ගුණගණං භාවයත්සර්වකාරී-

ත්යුක්ත්වා ශාන්තෝ ගතස්ත්වාං මම ච කුරු විභෝ තාදෘශී චිත්තශාන්තිම් ..9..

ඓලඃ ප්රාගුර්වශීං ප්රත්යතිවිවශමනාඃ සේවමානශ්චිරං තාං

ගාඪං නිර්විද්ය භූයෝ යුවතිසුඛමිදං ක්ෂුද්රමේවේති ගායන් .

ත්වද්භක්තිං ප්රාප්ය පූර්ණඃ සුඛතරමචරත්තද්වදුද්ධූතසඞ්ගං

භක්තෝත්තංසං ක්රියා මාං පවනපුරපතේ හන්ත මේ රුන්ධි රෝගාන් ..10..

Roman (IAST) Transliteration

tvaṃ hi brahmaiva sākṣāt paramurumahimannakṣarāṇāmakāra-

stāro mantreṣu rājñāṃ manurasi muniṣu tvaṃ bhṛgurnārado'pi |

prahlādo dānavānāṃ paśuṣu ca surabhiḥ pakṣiṇāṃ vainateyo

nāgānāmasyanantassurasaridapi ca srotasāṃ viśvamūrte ||1||

brahmaṇyānāṃ balistvaṃ kratuṣu ca japayajño'si vīreṣu pārtho

bhaktānāmuddhavastvaṃ balamasi balināṃ dhāma tejasvināṃ tvam |

nāstyantastvadvibhūtervikasadatiśayaṃ vastu sarvaṃ tvameva

tvaṃ jīvastvaṃ pradhānaṃ yadiha bhavadṛte tanna kiñcit prapañce ||2||

dharmaṃ varṇāśramāṇāṃ śrutipathavihitaṃ tvatparatvena bhaktyā

kurvanto'ntarvirāge vikasati śanakaiḥ santyajanto labhante |

sattāsphūrtipriyatvātmakamakhilapadārtheṣu bhinneṣvabhinnaṃ

nirmūlaṃ viśvamūlaṃ paramamahamiti tvadvibodhaṃ viśuddham ||3||

jñānaṃ karmāpi bhaktistritayamiha bhavatprāpakaṃ tatra tāva-

nnirviṇṇānāmaśeṣe viṣaya iha bhavet jñānayoge'dhikāraḥ |

saktānāṃ karmayogastvayi hi vinihito ye tu nātyantasaktāḥ

nāpyatyantaṃ viraktāstvayi ca dhṛtarasā bhaktiyogo hyamīṣām ||4||

jñānaṃ tvadbhaktatāṃ vā laghu sukṛtavaśānmartyaloke labhante

tasmāttatraiva janma spṛhayati bhagavan nākago nārako vā |

āviṣṭaṃ māṃ tu daivādbhavajalanidhipotāyite martyadehe

tvaṃ kṛtvā karṇadhāraṃ gurumanuguṇavātāyitastārayethāḥ ||5||

avyaktaṃ mārgayantaḥ śrutibhirapi nayaiḥ kevalajñānalubdhāḥ

kliśyante'tīva siddhiṃ bahutarajanuṣāmanta evāpnuvanti |

dūrasthaḥ karmayogo'pi ca paramaphale nanvayaṃ bhaktiyoga-

stvāmūlādeva hṛdyastvaritamayi bhavatprāpako vardhatāṃ me ||6||

jñānāyaivātiyatnaṃ munirapavadate brahmatattvaṃ tu śṛṇvan

gāḍhaṃ tvatpādabhaktiṃ śaraṇamayati yastasya muktiḥ karāgre |

tvaddhyāne'pīha tulyā punarasukaratā cittacāñcalyaheto-

rabhyāsādāśu śakyaṃ tadapi vaśayituṃ tvatkṛpācārutābhyām ||7||

nirviṇṇaḥ karmamārge khalu viṣamatame tvatkathādau ca gāḍhaṃ

jātaśraddho'pi kāmānayi bhuvanapate naiva śaknomi hātum |

tadbhūyo niścayena tvayi nihitamanā doṣabuddhyā bhajaṃstān

puṣṇīyāṃ bhaktimeva tvayi hṛdayagate maṅkṣu naṅkṣyanti saṅgāḥ ||8||

kaścit kleśārjitārthakṣayavimalamatirnudyamāno janaughaiḥ

prāgevaṃ prāha vipro na khalu mama janaḥ kālakarmagrahā vā|

ceto me duḥkhahetustadiha guṇagaṇaṃ bhāvayatsarvakārī-

tyuktvā śānto gatastvāṃ mama ca kuru vibho tādṛśī cittaśāntim ||9||

ailaḥ prāgurvaśīṃ pratyativivaśamanāḥ sevamānaściraṃ tāṃ

gāḍhaṃ nirvidya bhūyo yuvatisukhamidaṃ kṣudrameveti gāyan |

tvadbhaktiṃ prāpya pūrṇaḥ sukhataramacarattadvaduddhūtasaṅgaṃ

bhaktottaṃsaṃ kriyā māṃ pavanapurapate hanta me rundhi rogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वं हि ब्रह्मैव साक्षात् परमुरुमहिमन्नक्षराणामकार-

स्तारो मन्त्रेषु राज्ञां मनुरसि मुनिषु त्वं भृगुर्नारदोऽपि ।

प्रह्लादो दानवानां पशुषु च सुरभिः पक्षिणां वैनतेयो

नागानामस्यनन्तस्सुरसरिदपि च स्रोतसां विश्वमूर्ते ॥1॥

ब्रह्मण्यानां बलिस्त्वं क्रतुषु च जपयज्ञोऽसि वीरेषु पार्थो

भक्तानामुद्धवस्त्वं बलमसि बलिनां धाम तेजस्विनां त्वम् ।

नास्त्यन्तस्त्वद्विभूतेर्विकसदतिशयं वस्तु सर्वं त्वमेव

त्वं जीवस्त्वं प्रधानं यदिह भवदृते तन्न किञ्चित् प्रपञ्चे ॥2॥

धर्मं वर्णाश्रमाणां श्रुतिपथविहितं त्वत्परत्वेन भक्त्या

कुर्वन्तोऽन्तर्विरागे विकसति शनकैः सन्त्यजन्तो लभन्ते ।

सत्तास्फूर्तिप्रियत्वात्मकमखिलपदार्थेषु भिन्नेष्वभिन्नं

निर्मूलं विश्वमूलं परममहमिति त्वद्विबोधं विशुद्धम् ॥3॥

ज्ञानं कर्मापि भक्तिस्त्रितयमिह भवत्प्रापकं तत्र ताव-

न्निर्विण्णानामशेषे विषय इह भवेत् ज्ञानयोगेऽधिकारः ।

सक्तानां कर्मयोगस्त्वयि हि विनिहितो ये तु नात्यन्तसक्ताः

नाप्यत्यन्तं विरक्तास्त्वयि च धृतरसा भक्तियोगो ह्यमीषाम् ॥4॥

ज्ञानं त्वद्भक्ततां वा लघु सुकृतवशान्मर्त्यलोके लभन्ते

तस्मात्तत्रैव जन्म स्पृहयति भगवन् नाकगो नारको वा ।

आविष्टं मां तु दैवाद्भवजलनिधिपोतायिते मर्त्यदेहे

त्वं कृत्वा कर्णधारं गुरुमनुगुणवातायितस्तारयेथाः ॥5॥

अव्यक्तं मार्गयन्तः श्रुतिभिरपि नयैः केवलज्ञानलुब्धाः

क्लिश्यन्तेऽतीव सिद्धिं बहुतरजनुषामन्त एवाप्नुवन्ति ।

दूरस्थः कर्मयोगोऽपि च परमफले नन्वयं भक्तियोग-

स्त्वामूलादेव हृद्यस्त्वरितमयि भवत्प्रापको वर्धतां मे ॥6॥

ज्ञानायैवातियत्नं मुनिरपवदते ब्रह्मतत्त्वं तु शृण्वन्

गाढं त्वत्पादभक्तिं शरणमयति यस्तस्य मुक्तिः कराग्रे ।

त्वद्ध्यानेऽपीह तुल्या पुनरसुकरता चित्तचाञ्चल्यहेतो-

रभ्यासादाशु शक्यं तदपि वशयितुं त्वत्कृपाचारुताभ्याम् ॥7॥

निर्विण्णः कर्ममार्गे खलु विषमतमे त्वत्कथादौ च गाढं

जातश्रद्धोऽपि कामानयि भुवनपते नैव शक्नोमि हातुम् ।

तद्भूयो निश्चयेन त्वयि निहितमना दोषबुद्ध्या भजंस्तान्

पुष्णीयां भक्तिमेव त्वयि हृदयगते मङ्क्षु नङ्क्ष्यन्ति सङ्गाः ॥8॥

कश्चित् क्लेशार्जितार्थक्षयविमलमतिर्नुद्यमानो जनौघैः

प्रागेवं प्राह विप्रो न खलु मम जनः कालकर्मग्रहा वा।

चेतो मे दुःखहेतुस्तदिह गुणगणं भावयत्सर्वकारी-

त्युक्त्वा शान्तो गतस्त्वां मम च कुरु विभो तादृशी चित्तशान्तिम् ॥9॥

ऐलः प्रागुर्वशीं प्रत्यतिविवशमनाः सेवमानश्चिरं तां

गाढं निर्विद्य भूयो युवतिसुखमिदं क्षुद्रमेवेति गायन् ।

त्वद्भक्तिं प्राप्य पूर्णः सुखतरमचरत्तद्वदुद्धूतसङ्गं

भक्तोत्तंसं क्रिया मां पवनपुरपते हन्त मे रुन्धि रोगान् ॥10॥