Narayaniyam Dashaka 38 - Shrikrishnavataram — Grantha Script

𑌆𑌨𑌨𑍍𑌦𑌰𑍂𑌪 𑌭𑌗𑌵𑌨𑍍𑌨𑌯𑌿 𑌤𑍇𑌽𑌵𑌤𑌾𑌰𑍇

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌤𑍇 𑌪𑍍𑌰𑌦𑍀𑌪𑍍𑌤𑌭𑌵𑌦𑌙𑍍𑌗𑌨𑌿𑌰𑍀𑌯𑌮𑌾𑌣𑍈𑌃 ।

𑌕𑌾𑌨𑍍𑌤𑌿𑌵𑍍𑌰𑌜𑍈𑌰𑌿𑌵 𑌘𑌨𑌾𑌘𑌨𑌮𑌣𑍍𑌡𑌲𑍈𑌰𑍍𑌦𑍍𑌯𑌾-

𑌮𑌾𑌵𑍃𑌣𑍍𑌵𑌤𑍀 𑌵𑌿𑌰𑍁𑌰𑍁𑌚𑍇 𑌕𑌿𑌲 𑌵𑌰𑍍𑌷𑌵𑍇𑌲𑌾 ॥1॥

𑌆𑌶𑌾𑌸𑍁 𑌶𑍀𑌤𑌲𑌤𑌰𑌾𑌸𑍁 𑌪𑌯𑍋𑌦𑌤𑍋𑌯𑍈-

𑌰𑌾𑌶𑌾𑌸𑌿𑌤𑌾𑌪𑍍𑌤𑌿𑌵𑌿𑌵𑌶𑍇𑌷𑍁 𑌚 𑌸𑌜𑍍𑌜𑌨𑍇𑌷𑍁 ।

𑌨𑍈𑌶𑌾𑌕𑌰𑍋𑌦𑌯𑌵𑌿𑌧𑍗 𑌨𑌿𑌶𑌿 𑌮𑌧𑍍𑌯𑌮𑌾𑌯𑌾𑌂

𑌕𑍍𑌲𑍇𑌶𑌾𑌪𑌹𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑌿𑌜𑌗𑌤𑌾𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌮𑌿𑌹𑌾𑌵𑌿𑌰𑌾𑌸𑍀𑌃 ॥2॥

𑌬𑌾𑌲𑍍𑌯𑌸𑍍𑌪𑍃𑌶𑌾𑌽𑌪𑌿 𑌵𑌪𑍁𑌷𑌾 𑌦𑌧𑍁𑌷𑌾 𑌵𑌿𑌭𑍂𑌤𑍀-

𑌰𑍁𑌦𑍍𑌯𑌤𑍍𑌕𑌿𑌰𑍀𑌟𑌕𑌟𑌕𑌾𑌙𑍍𑌗𑌦𑌹𑌾𑌰𑌭𑌾𑌸𑌾 ।

𑌶𑌙𑍍𑌖𑌾𑌰𑌿𑌵𑌾𑌰𑌿𑌜𑌗𑌦𑌾𑌪𑌰𑌿𑌭𑌾𑌸𑌿𑌤𑍇𑌨

𑌮𑍇𑌘𑌾𑌸𑌿𑌤𑍇𑌨 𑌪𑌰𑌿𑌲𑍇𑌸𑌿𑌥 𑌸𑍂𑌤𑌿𑌗𑍇𑌹𑍇 ॥3॥

𑌵𑌕𑍍𑌷𑌃𑌸𑍍𑌥𑌲𑍀𑌸𑍁𑌖𑌨𑌿𑌲𑍀𑌨𑌵𑌿𑌲𑌾𑌸𑌿𑌲𑌕𑍍𑌷𑍍𑌮𑍀-

𑌮𑌨𑍍𑌦𑌾𑌕𑍍𑌷𑌲𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑌕𑌟𑌾𑌕𑍍𑌷𑌵𑌿𑌮𑍋𑌕𑍍𑌷𑌭𑍇𑌦𑍈𑌃 ।

𑌤𑌨𑍍𑌮𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑌸𑍍𑌯 𑌖𑌲𑌕𑌂𑌸𑌕𑍃𑌤𑌾𑌮𑌲𑌕𑍍𑌷𑍍𑌮𑍀-

𑌮𑍁𑌨𑍍𑌮𑌾𑌰𑍍𑌜𑌯𑌨𑍍𑌨𑌿𑌵 𑌵𑌿𑌰𑍇𑌜𑌿𑌥 𑌵𑌾𑌸𑍁𑌦𑍇𑌵 ॥4॥

𑌶𑍗𑌰𑌿𑌸𑍍𑌤𑍁 𑌧𑍀𑌰𑌮𑍁𑌨𑌿𑌮𑌣𑍍𑌡𑌲𑌚𑍇𑌤𑌸𑍋𑌽𑌪𑌿

𑌦𑍂𑌰𑌸𑍍𑌥𑌿𑌤𑌂 𑌵𑌪𑍁𑌰𑍁𑌦𑍀𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯 𑌨𑌿𑌜𑍇𑌕𑍍𑌷𑌣𑌾𑌭𑍍𑌯𑌾𑌮𑍍 ॥

𑌆𑌨𑌨𑍍𑌦𑌵𑌾𑌷𑍍𑌪𑌪𑍁𑌲𑌕𑍋𑌦𑍍𑌗𑌮𑌗𑌦𑍍𑌗𑌦𑌾𑌰𑍍𑌦𑍍𑌰-

𑌸𑍍𑌤𑍁𑌷𑍍𑌟𑌾𑌵 𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑌿𑌮𑌕𑌰𑌨𑍍𑌦𑌰𑌸𑌂 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌤𑌮𑍍 ॥5॥

𑌦𑍇𑌵 𑌪𑍍𑌰𑌸𑍀𑌦 𑌪𑌰𑌪𑍂𑌰𑍁𑌷 𑌤𑌾𑌪𑌵𑌲𑍍𑌲𑍀-

𑌨𑌿𑌰𑍍𑌲𑍂𑌨𑌦𑌾𑌤𑍍𑌰𑌸𑌮𑌨𑍇𑌤𑍍𑌰𑌕𑌲𑌾𑌵𑌿𑌲𑌾𑌸𑌿𑌨𑍍 ।

𑌖𑍇𑌦𑌾𑌨𑌪𑌾𑌕𑍁𑌰𑍁 𑌕𑍃𑌪𑌾𑌗𑍁𑌰𑍁𑌭𑌿𑌃 𑌕𑌟𑌾𑌕𑍍𑌷𑍈-

𑌰𑌿𑌤𑍍𑌯𑌾𑌦𑌿 𑌤𑍇𑌨 𑌮𑍁𑌦𑌿𑌤𑍇𑌨 𑌚𑌿𑌰𑌂 𑌨𑍁𑌤𑍋𑌽𑌭𑍂𑌃 ॥6॥

𑌮𑌾𑌤𑍍𑌰𑌾 𑌚 𑌨𑍇𑌤𑍍𑌰𑌸𑌲𑌿𑌲𑌾𑌸𑍍𑌤𑍃𑌤𑌗𑌾𑌤𑍍𑌰𑌵𑌲𑍍𑌯𑌾

𑌸𑍍𑌤𑍋𑌤𑍍𑌰𑍈𑌰𑌭𑌿𑌷𑍍𑌟𑍁𑌤𑌗𑍁𑌣𑌃 𑌕𑌰𑍁𑌣𑌾𑌲𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌮𑍍 ।

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌚𑍀𑌨𑌜𑌨𑍍𑌮𑌯𑍁𑌗𑌲𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿𑌬𑍋𑌧𑍍𑌯 𑌤𑌾𑌭𑍍𑌯𑌾𑌂

𑌮𑌾𑌤𑍁𑌰𑍍𑌗𑌿𑌰𑌾 𑌦𑌧𑌿𑌥 𑌮𑌾𑌨𑍁𑌷𑌬𑌾𑌲𑌵𑍇𑌷𑌮𑍍 ॥7॥

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑍇𑌰𑌿𑌤𑌸𑍍𑌤𑌦𑌨𑍁 𑌨𑌨𑍍𑌦𑌤𑌨𑍂𑌜𑌯𑌾 𑌤𑍇

𑌵𑍍𑌯𑌤𑍍𑌯𑌾𑌸𑌮𑌾𑌰𑌚𑌯𑌿𑌤𑍁𑌂 𑌸 𑌹𑌿 𑌶𑍂𑌰𑌸𑍂𑌨𑍁𑌃 ।

𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌹𑌸𑍍𑌤𑌯𑍋𑌰𑌧𑍃𑌤 𑌚𑌿𑌤𑍍𑌤𑌵𑌿𑌧𑌾𑌰𑍍𑌯𑌮𑌾𑌰𑍍𑌯𑍈-

𑌰𑌮𑍍𑌭𑍋𑌰𑍁𑌹𑌸𑍍𑌥𑌕𑌲𑌹𑌂𑌸𑌕𑌿𑌶𑍋𑌰𑌰𑌮𑍍𑌯𑌮𑍍 ॥8॥

𑌜𑌾𑌤𑌾 𑌤𑌦𑌾 𑌪𑌶𑍁𑌪𑌸𑌦𑍍𑌮𑌨𑌿 𑌯𑍋𑌗𑌨𑌿𑌦𑍍𑌰𑌾 ।

𑌨𑌿𑌦𑍍𑌰𑌾𑌵𑌿𑌮𑍁𑌦𑍍𑌰𑌿𑌤𑌮𑌥𑌾𑌕𑍃𑌤 𑌪𑍗𑌰𑌲𑍋𑌕𑌮𑍍 ।

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑍇𑌰𑌣𑌾𑌤𑍍 𑌕𑌿𑌮𑌿𑌵 𑌚𑌿𑌤𑍍𑌰𑌮𑌚𑍇𑌤𑌨𑍈𑌰𑍍𑌯𑌦𑍍-

𑌦𑍍𑌵𑌾𑌰𑍈𑌃 𑌸𑍍𑌵𑌯𑌂 𑌵𑍍𑌯𑌘𑌟𑌿 𑌸𑌙𑍍𑌘𑌟𑌿𑌤𑍈𑌃 𑌸𑍁𑌗𑌾𑌢𑌮𑍍 ॥9॥

𑌶𑍇𑌷𑍇𑌣 𑌭𑍂𑌰𑌿𑌫𑌣𑌵𑌾𑌰𑌿𑌤𑌵𑌾𑌰𑌿𑌣𑌾𑌽𑌥

𑌸𑍍𑌵𑍈𑌰𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌦𑌰𑍍𑌶𑌿𑌤𑌪𑌥𑍋 𑌮𑌣𑌿𑌦𑍀𑌪𑌿𑌤𑍇𑌨 ।

𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌧𑌾𑌰𑌯𑌨𑍍 𑌸 𑌖𑌲𑍁 𑌧𑌨𑍍𑌯𑌤𑌮𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌤𑌸𑍍𑌥𑍇

𑌸𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌮𑍀𑌶 𑌮𑌮 𑌨𑌾𑌶𑌯 𑌰𑍋𑌗𑌵𑍇𑌗𑌾𑌨𑍍 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

ānandarūpa bhagavannayi te'vatāre

prāpte pradīptabhavadaṅganirīyamāṇaiḥ |

kāntivrajairiva ghanāghanamaṇḍalairdyā-

māvṛṇvatī viruruce kila varṣavelā ||1||

āśāsu śītalatarāsu payodatoyai-

rāśāsitāptivivaśeṣu ca sajjaneṣu |

naiśākarodayavidhau niśi madhyamāyāṃ

kleśāpahastrijagatāṃ tvamihāvirāsīḥ ||2||

bālyaspṛśā'pi vapuṣā dadhuṣā vibhūtī-

rudyatkirīṭakaṭakāṅgadahārabhāsā |

śaṅkhārivārijagadāparibhāsitena

meghāsitena parilesitha sūtigehe ||3||

vakṣaḥsthalīsukhanilīnavilāsilakṣmī-

mandākṣalakṣitakaṭākṣavimokṣabhedaiḥ |

tanmandirasya khalakaṃsakṛtāmalakṣmī-

munmārjayanniva virejitha vāsudeva ||4||

śauristu dhīramunimaṇḍalacetaso'pi

dūrasthitaṃ vapurudīkṣya nijekṣaṇābhyām ||

ānandavāṣpapulakodgamagadgadārdra-

stuṣṭāva dṛṣṭimakarandarasaṃ bhavantam ||5||

deva prasīda parapūruṣa tāpavallī-

nirlūnadātrasamanetrakalāvilāsin |

khedānapākuru kṛpāgurubhiḥ kaṭākṣai-

rityādi tena muditena ciraṃ nuto'bhūḥ ||6||

mātrā ca netrasalilāstṛtagātravalyā

stotrairabhiṣṭutaguṇaḥ karuṇālayastvam |

prācīnajanmayugalaṃ pratibodhya tābhyāṃ

māturgirā dadhitha mānuṣabālaveṣam ||7||

tvatpreritastadanu nandatanūjayā te

vyatyāsamāracayituṃ sa hi śūrasūnuḥ |

tvāṃ hastayoradhṛta cittavidhāryamāryai-

rambhoruhasthakalahaṃsakiśoraramyam ||8||

jātā tadā paśupasadmani yoganidrā |

nidrāvimudritamathākṛta pauralokam |

tvatpreraṇāt kimiva citramacetanairyad-

dvāraiḥ svayaṃ vyaghaṭi saṅghaṭitaiḥ sugāḍham ||9||

śeṣeṇa bhūriphaṇavāritavāriṇā'tha

svairaṃ pradarśitapatho maṇidīpitena |

tvāṃ dhārayan sa khalu dhanyatamaḥ pratasthe

so'yaṃ tvamīśa mama nāśaya rogavegān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

आनन्दरूप भगवन्नयि तेऽवतारे

प्राप्ते प्रदीप्तभवदङ्गनिरीयमाणैः ।

कान्तिव्रजैरिव घनाघनमण्डलैर्द्या-

मावृण्वती विरुरुचे किल वर्षवेला ॥1॥

आशासु शीतलतरासु पयोदतोयै-

राशासिताप्तिविवशेषु च सज्जनेषु ।

नैशाकरोदयविधौ निशि मध्यमायां

क्लेशापहस्त्रिजगतां त्वमिहाविरासीः ॥2॥

बाल्यस्पृशाऽपि वपुषा दधुषा विभूती-

रुद्यत्किरीटकटकाङ्गदहारभासा ।

शङ्खारिवारिजगदापरिभासितेन

मेघासितेन परिलेसिथ सूतिगेहे ॥3॥

वक्षःस्थलीसुखनिलीनविलासिलक्ष्मी-

मन्दाक्षलक्षितकटाक्षविमोक्षभेदैः ।

तन्मन्दिरस्य खलकंसकृतामलक्ष्मी-

मुन्मार्जयन्निव विरेजिथ वासुदेव ॥4॥

शौरिस्तु धीरमुनिमण्डलचेतसोऽपि

दूरस्थितं वपुरुदीक्ष्य निजेक्षणाभ्याम् ॥

आनन्दवाष्पपुलकोद्गमगद्गदार्द्र-

स्तुष्टाव दृष्टिमकरन्दरसं भवन्तम् ॥5॥

देव प्रसीद परपूरुष तापवल्ली-

निर्लूनदात्रसमनेत्रकलाविलासिन् ।

खेदानपाकुरु कृपागुरुभिः कटाक्षै-

रित्यादि तेन मुदितेन चिरं नुतोऽभूः ॥6॥

मात्रा च नेत्रसलिलास्तृतगात्रवल्या

स्तोत्रैरभिष्टुतगुणः करुणालयस्त्वम् ।

प्राचीनजन्मयुगलं प्रतिबोध्य ताभ्यां

मातुर्गिरा दधिथ मानुषबालवेषम् ॥7॥

त्वत्प्रेरितस्तदनु नन्दतनूजया ते

व्यत्यासमारचयितुं स हि शूरसूनुः ।

त्वां हस्तयोरधृत चित्तविधार्यमार्यै-

रम्भोरुहस्थकलहंसकिशोररम्यम् ॥8॥

जाता तदा पशुपसद्मनि योगनिद्रा ।

निद्राविमुद्रितमथाकृत पौरलोकम् ।

त्वत्प्रेरणात् किमिव चित्रमचेतनैर्यद्-

द्वारैः स्वयं व्यघटि सङ्घटितैः सुगाढम् ॥9॥

शेषेण भूरिफणवारितवारिणाऽथ

स्वैरं प्रदर्शितपथो मणिदीपितेन ।

त्वां धारयन् स खलु धन्यतमः प्रतस्थे

सोऽयं त्वमीश मम नाशय रोगवेगान् ॥10॥