Narayaniyam Dashaka 24 - Prahladacharitam — Grantha Script

𑌹𑌿𑌰𑌣𑍍𑌯𑌾𑌕𑍍𑌷𑍇 𑌪𑍋𑌤𑍍𑌰𑌿𑌪𑍍𑌰𑌵𑌰𑌵𑌪𑍁𑌷𑌾 𑌦𑍇𑌵 𑌭𑌵𑌤𑌾

𑌹𑌤𑍇 𑌶𑍋𑌕𑌕𑍍𑌰𑍋𑌧𑌗𑍍𑌲𑌪𑌿𑌤𑌧𑍃𑌤𑌿𑌰𑍇𑌤𑌸𑍍𑌯 𑌸𑌹𑌜𑌃 ।

𑌹𑌿𑌰𑌣𑍍𑌯𑌪𑍍𑌰𑌾𑌰𑌮𑍍𑌭𑌃 𑌕𑌶𑌿𑌪𑍁𑌰𑌮𑌰𑌾𑌰𑌾𑌤𑌿𑌸𑌦𑌸𑌿

𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿𑌜𑍍𑌞𑌮𑌾𑌤𑍇𑌨𑍇 𑌤𑌵 𑌕𑌿𑌲 𑌵𑌧𑌾𑌰𑍍𑌥𑌂 𑌮𑌧𑍁𑌰𑌿𑌪𑍋 ॥1॥

𑌵𑌿𑌧𑌾𑌤𑌾𑌰𑌂 𑌘𑍋𑌰𑌂 𑌸 𑌖𑌲𑍁 𑌤𑌪𑌸𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌨𑌚𑌿𑌰𑌤𑌃

𑌪𑍁𑌰𑌃 𑌸𑌾𑌕𑍍𑌷𑌾𑌤𑍍𑌕𑍁𑌰𑍍𑌵𑌨𑍍 𑌸𑍁𑌰𑌨𑌰𑌮𑍃𑌗𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈𑌰𑌨𑌿𑌧𑌨𑌮𑍍 ।

𑌵𑌰𑌂 𑌲𑌬𑍍𑌧𑍍𑌵𑌾 𑌦𑍃𑌪𑍍𑌤𑍋 𑌜𑌗𑌦𑌿𑌹 𑌭𑌵𑌨𑍍𑌨𑌾𑌯𑌕𑌮𑌿𑌦𑌂

𑌪𑌰𑌿𑌕𑍍𑌷𑍁𑌨𑍍𑌦𑌨𑍍𑌨𑌿𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌾𑌦𑌹𑌰𑌤 𑌦𑌿𑌵𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌮𑌗𑌣𑌯𑌨𑍍 ॥2॥

𑌨𑌿𑌹𑌨𑍍𑌤𑍁𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌭𑍂𑌯𑌸𑍍𑌤𑌵 𑌪𑌦𑌮𑌵𑌾𑌪𑍍𑌤𑌸𑍍𑌯 𑌚 𑌰𑌿𑌪𑍋-

𑌰𑍍𑌬𑌹𑌿𑌰𑍍𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍇𑌰𑌨𑍍𑌤𑌰𑍍𑌦𑌧𑌿𑌥 𑌹𑍃𑌦𑌯𑍇 𑌸𑍂𑌕𑍍𑌷𑍍𑌮𑌵𑌪𑍁𑌷𑌾 ।

𑌨𑌦𑌨𑍍𑌨𑍁𑌚𑍍𑌚𑍈𑌸𑍍𑌤𑌤𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌯𑌖𑌿𑌲𑌭𑍁𑌵𑌨𑌾𑌨𑍍𑌤𑍇 𑌚 𑌮𑍃𑌗𑌯𑌨𑍍

𑌭𑌿𑌯𑌾 𑌯𑌾𑌤𑌂 𑌮𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌸 𑌖𑌲𑍁 𑌜𑌿𑌤𑌕𑌾𑌶𑍀 𑌨𑌿𑌵𑌵𑍃𑌤𑍇 ॥3॥

𑌤𑌤𑍋𑌽𑌸𑍍𑌯 𑌪𑍍𑌰𑌹𑍍𑌲𑌾𑌦𑌃 𑌸𑌮𑌜𑌨𑌿 𑌸𑍁𑌤𑍋 𑌗𑌰𑍍𑌭𑌵𑌸𑌤𑍗

𑌮𑍁𑌨𑍇𑌰𑍍𑌵𑍀𑌣𑌾𑌪𑌾𑌣𑍇𑌰𑌧𑌿𑌗𑌤𑌭𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌮𑌹𑌿𑌮𑌾 ।

𑌸 𑌵𑍈 𑌜𑌾𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌦𑍈𑌤𑍍𑌯𑌃 𑌶𑌿𑌶𑍁𑌰𑌪𑌿 𑌸𑌮𑍇𑌤𑍍𑌯 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌰𑌤𑌿𑌂

𑌗𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑌾𑌨𑌾𑌂 𑌵𑌰𑌦 𑌪𑌰𑌮𑍋𑌦𑌾𑌹𑌰𑌣𑌤𑌾𑌮𑍍 ॥4॥

𑌸𑍁𑌰𑌾𑌰𑍀𑌣𑌾𑌂 𑌹𑌾𑌸𑍍𑌯𑌂 𑌤𑌵 𑌚𑌰𑌣𑌦𑌾𑌸𑍍𑌯𑌂 𑌨𑌿𑌜𑌸𑍁𑌤𑍇

𑌸 𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌵𑌾 𑌦𑍁𑌷𑍍𑌟𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 𑌗𑍁𑌰𑍁𑌭𑌿𑌰𑌶𑌿𑌶𑌿𑌕𑍍𑌷𑌚𑍍𑌚𑌿𑌰𑌮𑌮𑍁𑌮𑍍 ।

𑌗𑍁𑌰𑍁𑌪𑍍𑌰𑍋𑌕𑍍𑌤𑌂 𑌚𑌾𑌸𑌾𑌵𑌿𑌦𑌮𑌿𑌦𑌮𑌭𑌦𑍍𑌰𑌾𑌯 𑌦𑍃𑌢𑌮𑌿-

𑌤𑍍𑌯𑌪𑌾𑌕𑍁𑌰𑍍𑌵𑌨𑍍 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌂 𑌤𑌵 𑌚𑌰𑌣𑌭𑌕𑍍𑌤𑍍𑌯𑍈𑌵 𑌵𑌵𑍃𑌧𑍇 ॥ 5 ॥

𑌅𑌧𑍀𑌤𑍇𑌷𑍁 𑌶𑍍𑌰𑍇𑌷𑍍𑌠𑌂 𑌕𑌿𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌪𑌰𑌿𑌪𑍃𑌷𑍍𑌟𑍇𑌽𑌥 𑌤𑌨𑌯𑍇

𑌭𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌵𑌰𑍍𑌯𑌾𑌮𑌭𑌿𑌗𑌦𑌤𑌿 𑌪𑌰𑍍𑌯𑌾𑌕𑍁𑌲𑌧𑍃𑌤𑌿𑌃 ।

𑌗𑍁𑌰𑍁𑌭𑍍𑌯𑍋 𑌰𑍋𑌷𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌸𑌹𑌜𑌮𑌤𑌿𑌰𑌸𑍍𑌯𑍇𑌤𑍍𑌯𑌭𑌿𑌵𑌿𑌦𑌨𑍍

𑌵𑌧𑍋𑌪𑌾𑌯𑌾𑌨𑌸𑍍𑌮𑌿𑌨𑍍 𑌵𑍍𑌯𑌤𑌨𑍁𑌤 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌪𑌾𑌦𑌶𑌰𑌣𑍇 ॥6॥

𑌸 𑌶𑍂𑌲𑍈𑌰𑌾𑌵𑌿𑌦𑍍𑌧𑌃 𑌸𑍁𑌬𑌹𑍁 𑌮𑌥𑌿𑌤𑍋 𑌦𑌿𑌗𑍍𑌗𑌜𑌗𑌣𑍈-

𑌰𑍍𑌮𑌹𑌾𑌸𑌰𑍍𑌪𑍈𑌰𑍍𑌦𑌷𑍍𑌟𑍋𑌽𑌪𑍍𑌯𑌨𑌶𑌨𑌗𑌰𑌾𑌹𑌾𑌰𑌵𑌿𑌧𑍁𑌤𑌃 ।

𑌗𑌿𑌰𑍀𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌵𑌕𑍍𑌷𑌿𑌪𑍍𑌤𑍋𑌽𑌪𑍍𑌯𑌹𑌹! 𑌪𑌰𑌮𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍍𑌨𑌯𑌿 𑌵𑌿𑌭𑍋

𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌤𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍 𑌕𑌿𑌮𑌪𑌿 𑌨 𑌨𑌿𑌪𑍀𑌡𑌾𑌮𑌭𑌜𑌤 ॥7॥

𑌤𑌤𑌃 𑌶𑌙𑍍𑌕𑌾𑌵𑌿𑌷𑍍𑌟𑌃 𑌸 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌤𑌿𑌦𑍁𑌷𑍍𑌟𑍋𑌽𑌸𑍍𑌯 𑌜𑌨𑌕𑍋

𑌗𑍁𑌰𑍂𑌕𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌤𑌦𑍍𑌗𑍇𑌹𑍇 𑌕𑌿𑌲 𑌵𑌰𑍁𑌣𑌪𑌾𑌶𑍈𑌸𑍍𑌤𑌮𑌰𑍁𑌣𑌤𑍍 ।

𑌗𑍁𑌰𑍋𑌶𑍍𑌚𑌾𑌸𑌾𑌨𑍍𑌨𑌿𑌧𑍍𑌯𑍇 𑌸 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌨𑍁𑌗𑌾𑌨𑍍 𑌦𑍈𑌤𑍍𑌯𑌤𑌨𑌯𑌾𑌨𑍍

𑌭𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑍇𑌸𑍍𑌤𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌪𑌰𑌮𑌮𑌪𑌿 𑌵𑌿𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌮𑌶𑌿𑌷𑌤𑍍 ॥8॥

𑌪𑌿𑌤𑌾 𑌶𑍃𑌣𑍍𑌵𑌨𑍍 𑌬𑌾𑌲𑌪𑍍𑌰𑌕𑌰𑌮𑌖𑌿𑌲𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌸𑍍𑌤𑍁𑌤𑌿𑌪𑌰𑌂

𑌰𑍁𑌷𑌾𑌨𑍍𑌧𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌹𑍈𑌨𑌂 𑌕𑍁𑌲𑌹𑌤𑌕 𑌕𑌸𑍍𑌤𑍇 𑌬𑌲𑌮𑌿𑌤𑌿 ।

𑌬𑌲𑌂 𑌮𑍇 𑌵𑍈𑌕𑍁𑌣𑍍𑌠𑌸𑍍𑌤𑌵 𑌚 𑌜𑌗𑌤𑌾𑌂 𑌚𑌾𑌪𑌿 𑌸 𑌬𑌲𑌂

𑌸 𑌏𑌵 𑌤𑍍𑌰𑍈𑌲𑍋𑌕𑍍𑌯𑌂 𑌸𑌕𑌲𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌧𑍀𑌰𑍋𑌽𑌯𑌮𑌗𑌦𑍀𑌤𑍍 ॥9॥

𑌅𑌰𑍇 𑌕𑍍𑌵𑌾𑌸𑍗 𑌕𑍍𑌵𑌾𑌸𑍗 𑌸𑌕𑌲𑌜𑌗𑌦𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 𑌹𑌰𑌿𑌰𑌿𑌤𑌿

𑌪𑍍𑌰𑌭𑌿𑌨𑍍𑌤𑍇 𑌸𑍍𑌮 𑌸𑍍𑌤𑌮𑍍𑌭𑌂 𑌚𑌲𑌿𑌤𑌕𑌰𑌵𑌾𑌲𑍋 𑌦𑌿𑌤𑌿𑌸𑍁𑌤𑌃 ।

𑌅𑌤𑌃 𑌪𑌶𑍍𑌚𑌾𑌦𑍍𑌵𑌿𑌷𑍍𑌣𑍋 𑌨 𑌹𑌿 𑌵𑌦𑌿𑌤𑍁𑌮𑍀𑌶𑍋𑌽𑌸𑍍𑌮𑌿 𑌸𑌹𑌸𑌾

𑌕𑍃𑌪𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍍 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍍 𑌪𑌵𑌨𑌪𑍁𑌰𑌵𑌾𑌸𑌿𑌨𑍍 𑌮𑍃𑌡𑌯 𑌮𑌾𑌮𑍍 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

hiraṇyākṣe potripravaravapuṣā deva bhavatā

hate śokakrodhaglapitadhṛtiretasya sahajaḥ |

hiraṇyaprārambhaḥ kaśipuramarārātisadasi

pratijñamātene tava kila vadhārthaṃ madhuripo ||1||

vidhātāraṃ ghoraṃ sa khalu tapasitvā nacirataḥ

puraḥ sākṣātkurvan suranaramṛgādyairanidhanam |

varaṃ labdhvā dṛpto jagadiha bhavannāyakamidaṃ

parikṣundannindrādaharata divaṃ tvāmagaṇayan ||2||

nihantuṃ tvāṃ bhūyastava padamavāptasya ca ripo-

rbahirdṛṣṭerantardadhitha hṛdaye sūkṣmavapuṣā |

nadannuccaistatrāpyakhilabhuvanānte ca mṛgayan

bhiyā yātaṃ matvā sa khalu jitakāśī nivavṛte ||3||

tato'sya prahlādaḥ samajani suto garbhavasatau

munervīṇāpāṇeradhigatabhavadbhaktimahimā |

sa vai jātyā daityaḥ śiśurapi sametya tvayi ratiṃ

gatastvadbhaktānāṃ varada paramodāharaṇatām ||4||

surārīṇāṃ hāsyaṃ tava caraṇadāsyaṃ nijasute

sa dṛṣṭvā duṣṭātmā gurubhiraśiśikṣacciramamum |

guruproktaṃ cāsāvidamidamabhadrāya dṛḍhami-

tyapākurvan sarvaṃ tava caraṇabhaktyaiva vavṛdhe || 5 ||

adhīteṣu śreṣṭhaṃ kimiti paripṛṣṭe'tha tanaye

bhavadbhaktiṃ varyāmabhigadati paryākuladhṛtiḥ |

gurubhyo roṣitvā sahajamatirasyetyabhividan

vadhopāyānasmin vyatanuta bhavatpādaśaraṇe ||6||

sa śūlairāviddhaḥ subahu mathito diggajagaṇai-

rmahāsarpairdaṣṭo'pyanaśanagarāhāravidhutaḥ |

girīndravakṣipto'pyahaha! paramātmannayi vibho

tvayi nyastātmatvāt kimapi na nipīḍāmabhajata ||7||

tataḥ śaṅkāviṣṭaḥ sa punaratiduṣṭo'sya janako

gurūktyā tadgehe kila varuṇapāśaistamaruṇat |

guroścāsānnidhye sa punaranugān daityatanayān

bhavadbhaktestattvaṃ paramamapi vijñānamaśiṣat ||8||

pitā śṛṇvan bālaprakaramakhilaṃ tvatstutiparaṃ

ruṣāndhaḥ prāhainaṃ kulahataka kaste balamiti |

balaṃ me vaikuṇṭhastava ca jagatāṃ cāpi sa balaṃ

sa eva trailokyaṃ sakalamiti dhīro'yamagadīt ||9||

are kvāsau kvāsau sakalajagadātmā haririti

prabhinte sma stambhaṃ calitakaravālo ditisutaḥ |

ataḥ paścādviṣṇo na hi vaditumīśo'smi sahasā

kṛpātman viśvātman pavanapuravāsin mṛḍaya mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

हिरण्याक्षे पोत्रिप्रवरवपुषा देव भवता

हते शोकक्रोधग्लपितधृतिरेतस्य सहजः ।

हिरण्यप्रारम्भः कशिपुरमरारातिसदसि

प्रतिज्ञमातेने तव किल वधार्थं मधुरिपो ॥1॥

विधातारं घोरं स खलु तपसित्वा नचिरतः

पुरः साक्षात्कुर्वन् सुरनरमृगाद्यैरनिधनम् ।

वरं लब्ध्वा दृप्तो जगदिह भवन्नायकमिदं

परिक्षुन्दन्निन्द्रादहरत दिवं त्वामगणयन् ॥2॥

निहन्तुं त्वां भूयस्तव पदमवाप्तस्य च रिपो-

र्बहिर्दृष्टेरन्तर्दधिथ हृदये सूक्ष्मवपुषा ।

नदन्नुच्चैस्तत्राप्यखिलभुवनान्ते च मृगयन्

भिया यातं मत्वा स खलु जितकाशी निववृते ॥3॥

ततोऽस्य प्रह्लादः समजनि सुतो गर्भवसतौ

मुनेर्वीणापाणेरधिगतभवद्भक्तिमहिमा ।

स वै जात्या दैत्यः शिशुरपि समेत्य त्वयि रतिं

गतस्त्वद्भक्तानां वरद परमोदाहरणताम् ॥4॥

सुरारीणां हास्यं तव चरणदास्यं निजसुते

स दृष्ट्वा दुष्टात्मा गुरुभिरशिशिक्षच्चिरममुम् ।

गुरुप्रोक्तं चासाविदमिदमभद्राय दृढमि-

त्यपाकुर्वन् सर्वं तव चरणभक्त्यैव ववृधे ॥ 5 ॥

अधीतेषु श्रेष्ठं किमिति परिपृष्टेऽथ तनये

भवद्भक्तिं वर्यामभिगदति पर्याकुलधृतिः ।

गुरुभ्यो रोषित्वा सहजमतिरस्येत्यभिविदन्

वधोपायानस्मिन् व्यतनुत भवत्पादशरणे ॥6॥

स शूलैराविद्धः सुबहु मथितो दिग्गजगणै-

र्महासर्पैर्दष्टोऽप्यनशनगराहारविधुतः ।

गिरीन्द्रवक्षिप्तोऽप्यहह! परमात्मन्नयि विभो

त्वयि न्यस्तात्मत्वात् किमपि न निपीडामभजत ॥7॥

ततः शङ्काविष्टः स पुनरतिदुष्टोऽस्य जनको

गुरूक्त्या तद्गेहे किल वरुणपाशैस्तमरुणत् ।

गुरोश्चासान्निध्ये स पुनरनुगान् दैत्यतनयान्

भवद्भक्तेस्तत्त्वं परममपि विज्ञानमशिषत् ॥8॥

पिता शृण्वन् बालप्रकरमखिलं त्वत्स्तुतिपरं

रुषान्धः प्राहैनं कुलहतक कस्ते बलमिति ।

बलं मे वैकुण्ठस्तव च जगतां चापि स बलं

स एव त्रैलोक्यं सकलमिति धीरोऽयमगदीत् ॥9॥

अरे क्वासौ क्वासौ सकलजगदात्मा हरिरिति

प्रभिन्ते स्म स्तम्भं चलितकरवालो दितिसुतः ।

अतः पश्चाद्विष्णो न हि वदितुमीशोऽस्मि सहसा

कृपात्मन् विश्वात्मन् पवनपुरवासिन् मृडय माम् ॥10॥