Narayaniyam Dashaka 10 - Srishtivaividhyam — Grantha Script

𑌵𑍈𑌕𑍁𑌣𑍍𑌠 𑌵𑌰𑍍𑌧𑌿𑌤𑌬𑌲𑍋𑌽𑌥 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌸𑌾𑌦𑌾-

𑌦𑌮𑍍𑌭𑍋𑌜𑌯𑍋𑌨𑌿𑌰𑌸𑍃𑌜𑌤𑍍 𑌕𑌿𑌲 𑌜𑍀𑌵𑌦𑍇𑌹𑌾𑌨𑍍 ।

𑌸𑍍𑌥𑌾𑌸𑍍𑌨𑍂𑌨𑌿 𑌭𑍂𑌰𑍁𑌹𑌮𑌯𑌾𑌨𑌿 𑌤𑌥𑌾 𑌤𑌿𑌰𑌶𑍍𑌚𑌾𑌂

𑌜𑌾𑌤𑌿𑌂 𑌮𑌨𑍁𑌷𑍍𑌯𑌨𑌿𑌵𑌹𑌾𑌨𑌪𑌿 𑌦𑍇𑌵𑌭𑍇𑌦𑌾𑌨𑍍 ॥1॥

𑌮𑌿𑌥𑍍𑌯𑌾𑌗𑍍𑌰𑌹𑌾𑌸𑍍𑌮𑌿𑌮𑌤𑌿𑌰𑌾𑌗𑌵𑌿𑌕𑍋𑌪𑌭𑍀𑌤𑌿-

𑌰𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤𑌿𑌮𑌿𑌤𑌿 𑌪𑌞𑍍𑌚𑌵𑌿𑌧𑌾𑌂 𑌸 𑌸𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌵𑌾 ।

𑌉𑌦𑍍𑌦𑌾𑌮𑌤𑌾𑌮𑌸𑌪𑌦𑌾𑌰𑍍𑌥𑌵𑌿𑌧𑌾𑌨𑌦𑍂𑌨 -

𑌸𑍍𑌤𑍇𑌨𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍀𑌯𑌚𑌰𑌣𑌸𑍍𑌮𑌰𑌣𑌂 𑌵𑌿𑌶𑍁𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑍈 ॥2॥

𑌤𑌾𑌵𑌤𑍍 𑌸𑌸𑌰𑍍𑌜 𑌮𑌨𑌸𑌾 𑌸𑌨𑌕𑌂 𑌸𑌨𑌨𑍍𑌦𑌂

𑌭𑍂𑌯𑌃 𑌸𑌨𑌾𑌤𑌨𑌮𑍁𑌨𑌿𑌂 𑌚 𑌸𑌨𑌤𑍍𑌕𑍁𑌮𑌾𑌰𑌮𑍍 ।

𑌤𑍇 𑌸𑍃𑌷𑍍𑌟𑌿𑌕𑌰𑍍𑌮𑌣𑌿 𑌤𑍁 𑌤𑍇𑌨 𑌨𑌿𑌯𑍁𑌜𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑌾-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌾𑌦𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌰𑌸𑌿𑌕𑌾 𑌜𑌗𑍃𑌹𑍁𑌰𑍍𑌨 𑌵𑌾𑌣𑍀𑌮𑍍 ॥3॥

𑌤𑌾𑌵𑌤𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌕𑍋𑌪𑌮𑍁𑌦𑌿𑌤𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑌤𑍋𑌽𑌸𑍍𑌯

𑌭𑍍𑌰𑍂𑌮𑌧𑍍𑌯𑌤𑍋𑌽𑌜𑌨𑌿 𑌮𑍃𑌡𑍋 𑌭𑌵𑌦𑍇𑌕𑌦𑍇𑌶𑌃 ।

𑌨𑌾𑌮𑌾𑌨𑌿 𑌮𑍇 𑌕𑍁𑌰𑍁 𑌪𑌦𑌾𑌨𑌿 𑌚 𑌹𑌾 𑌵𑌿𑌰𑌿𑌞𑍍𑌚𑍇-

𑌤𑍍𑌯𑌾𑌦𑍗 𑌰𑍁𑌰𑍋𑌦 𑌕𑌿𑌲 𑌤𑍇𑌨 𑌸 𑌰𑍁𑌦𑍍𑌰𑌨𑌾𑌮𑌾 ॥4॥

𑌏𑌕𑌾𑌦𑌶𑌾𑌹𑍍𑌵𑌯𑌤𑌯𑌾 𑌚 𑌵𑌿𑌭𑌿𑌨𑍍𑌨𑌰𑍂𑌪𑌂

𑌰𑍁𑌦𑍍𑌰𑌂 𑌵𑌿𑌧𑌾𑌯 𑌦𑌯𑌿𑌤𑌾 𑌵𑌨𑌿𑌤𑌾𑌶𑍍𑌚 𑌦𑌤𑍍𑌵𑌾 ।

𑌤𑌾𑌵𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌦𑌤𑍍𑌤 𑌚 𑌪𑌦𑌾𑌨𑌿 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌣𑍁𑌨𑍍𑌨𑌃

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌹 𑌪𑍍𑌰𑌜𑌾𑌵𑌿𑌰𑌚𑌨𑌾𑌯 𑌚 𑌸𑌾𑌦𑌰𑌂 𑌤𑌮𑍍 ॥5॥

𑌰𑍁𑌦𑍍𑌰𑌾𑌭𑌿𑌸𑍃𑌷𑍍𑌟𑌭𑌯𑌦𑌾𑌕𑍃𑌤𑌿𑌰𑍁𑌦𑍍𑌰𑌸𑌙𑍍𑌘-

𑌸𑌮𑍍𑌪𑍂𑌰𑍍𑌯𑌮𑌾𑌣𑌭𑍁𑌵𑌨𑌤𑍍𑌰𑌯𑌭𑍀𑌤𑌚𑍇𑌤𑌾𑌃 ।

𑌮𑌾 𑌮𑌾 𑌪𑍍𑌰𑌜𑌾𑌃 𑌸𑍃𑌜 𑌤𑌪𑌶𑍍𑌚𑌰 𑌮𑌙𑍍𑌗𑌲𑌾𑌯𑍇-

𑌤𑍍𑌯𑌾𑌚𑌷𑍍𑌟 𑌤𑌂 𑌕𑌮𑌲𑌭𑍂𑌰𑍍𑌭𑌵𑌦𑍀𑌰𑌿𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 ॥6॥

𑌤𑌸𑍍𑌯𑌾𑌥 𑌸𑌰𑍍𑌗𑌰𑌸𑌿𑌕𑌸𑍍𑌯 𑌮𑌰𑍀𑌚𑌿𑌰𑌤𑍍𑌰𑌿-

𑌸𑍍𑌤𑌤𑍍𑌰𑌾𑌙𑌿𑌗𑌰𑌾𑌃 𑌕𑍍𑌰𑌤𑍁𑌮𑍁𑌨𑌿𑌃 𑌪𑍁𑌲𑌹𑌃 𑌪𑍁𑌲𑌸𑍍𑌤𑍍𑌯𑌃 ।

𑌅𑌙𑍍𑌗𑌾𑌦𑌜𑌾𑌯𑌤 𑌭𑍃𑌗𑍁𑌶𑍍𑌚 𑌵𑌸𑌿𑌷𑍍𑌠𑌦𑌕𑍍𑌷𑍗

𑌶𑍍𑌰𑍀𑌨𑌾𑌰𑌦𑌶𑍍𑌚 𑌭𑌗𑌵𑌨𑍍 𑌭𑌵𑌦𑌙𑍍𑌘𑍍𑌰𑌿𑌦𑌾𑌸𑌃 ॥7॥

𑌧𑌰𑍍𑌮𑌾𑌦𑌿𑌕𑌾𑌨𑌭𑌿𑌸𑍃𑌜𑌨𑍍𑌨𑌥 𑌕𑌰𑍍𑌦𑌮𑌂 𑌚

𑌵𑌾𑌣𑍀𑌂 𑌵𑌿𑌧𑌾𑌯 𑌵𑌿𑌧𑌿𑌰𑌙𑍍𑌗𑌜𑌸𑌙𑍍𑌕𑍁𑌲𑍋𑌽𑌭𑍂𑌤𑍍 ।

𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌬𑍋𑌧𑌿𑌤𑍈𑌸𑍍𑌸𑌨𑌕𑌦𑌕𑍍𑌷𑌮𑍁𑌖𑍈𑌸𑍍𑌤𑌨𑍂𑌜𑍈-

𑌰𑍁𑌦𑍍𑌬𑍋𑌧𑌿𑌤𑌶𑍍𑌚 𑌵𑌿𑌰𑌰𑌾𑌮 𑌤𑌮𑍋 𑌵𑌿𑌮𑍁𑌞𑍍𑌚𑌨𑍍 ॥8॥

𑌵𑍇𑌦𑌾𑌨𑍍 𑌪𑍁𑌰𑌾𑌣𑌨𑌿𑌵𑌹𑌾𑌨𑌪𑌿 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌵𑌿𑌦𑍍𑌯𑌾𑌃

𑌕𑍁𑌰𑍍𑌵𑌨𑍍 𑌨𑌿𑌜𑌾𑌨𑌨𑌗𑌣𑌾𑌚𑍍𑌚𑌤𑍁𑌰𑌾𑌨𑌨𑍋𑌽𑌸𑍗 ।

𑌪𑍁𑌤𑍍𑌰𑍇𑌷𑍁 𑌤𑍇𑌷𑍁 𑌵𑌿𑌨𑌿𑌧𑌾𑌯 𑌸 𑌸𑌰𑍍𑌗𑌵𑍃𑌦𑍍𑌧𑌿-

𑌮𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌨𑍁𑌵𑌂𑌸𑍍𑌤𑌵 𑌪𑌦𑌾𑌮𑍍𑌬𑍁𑌜𑌮𑌾𑌶𑍍𑌰𑌿𑌤𑍋𑌭𑍂𑌤𑍍 ॥9॥

𑌜𑌾𑌨𑌨𑍍𑌨𑍁𑌪𑌾𑌯𑌮𑌥 𑌦𑍇𑌹𑌮𑌜𑍋 𑌵𑌿𑌭𑌜𑍍𑌯

𑌸𑍍𑌰𑍀𑌪𑍁𑌂𑌸𑌭𑌾𑌵𑌮𑌭𑌜𑌨𑍍𑌮𑌨𑍁𑌤𑌦𑍍𑌵𑌧𑍂𑌭𑍍𑌯𑌾𑌮𑍍 ।

𑌤𑌾𑌭𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌚 𑌮𑌾𑌨𑍁𑌷𑌕𑍁𑌲𑌾𑌨𑌿 𑌵𑌿𑌵𑌰𑍍𑌧𑌯𑌂𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂

𑌗𑍋𑌵𑌿𑌨𑍍𑌦 𑌮𑌾𑌰𑍁𑌤𑌪𑍁𑌰𑍇𑌶 𑌨𑌿𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑌿 𑌰𑍋𑌗𑌾𑌨𑍍 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

vaikuṇṭha vardhitabalo'tha bhavatprasādā-

dambhojayonirasṛjat kila jīvadehān |

sthāsnūni bhūruhamayāni tathā tiraścāṃ

jātiṃ manuṣyanivahānapi devabhedān ||1||

mithyāgrahāsmimatirāgavikopabhīti-

rajñānavṛttimiti pañcavidhāṃ sa sṛṣṭvā |

uddāmatāmasapadārthavidhānadūna -

stene tvadīyacaraṇasmaraṇaṃ viśuddhyai ||2||

tāvat sasarja manasā sanakaṃ sanandaṃ

bhūyaḥ sanātanamuniṃ ca sanatkumāram |

te sṛṣṭikarmaṇi tu tena niyujyamānā-

stvatpādabhaktirasikā jagṛhurna vāṇīm ||3||

tāvat prakopamuditaṃ pratirundhato'sya

bhrūmadhyato'jani mṛḍo bhavadekadeśaḥ |

nāmāni me kuru padāni ca hā viriñce-

tyādau ruroda kila tena sa rudranāmā ||4||

ekādaśāhvayatayā ca vibhinnarūpaṃ

rudraṃ vidhāya dayitā vanitāśca datvā |

tāvantyadatta ca padāni bhavatpraṇunnaḥ

prāha prajāviracanāya ca sādaraṃ tam ||5||

rudrābhisṛṣṭabhayadākṛtirudrasaṅgha-

sampūryamāṇabhuvanatrayabhītacetāḥ |

mā mā prajāḥ sṛja tapaścara maṅgalāye-

tyācaṣṭa taṃ kamalabhūrbhavadīritātmā ||6||

tasyātha sargarasikasya marīciratri-

statrāṅigarāḥ kratumuniḥ pulahaḥ pulastyaḥ |

aṅgādajāyata bhṛguśca vasiṣṭhadakṣau

śrīnāradaśca bhagavan bhavadaṅghridāsaḥ ||7||

dharmādikānabhisṛjannatha kardamaṃ ca

vāṇīṃ vidhāya vidhiraṅgajasaṅkulo'bhūt |

tvadbodhitaissanakadakṣamukhaistanūjai-

rudbodhitaśca virarāma tamo vimuñcan ||8||

vedān purāṇanivahānapi sarvavidyāḥ

kurvan nijānanagaṇāccaturānano'sau |

putreṣu teṣu vinidhāya sa sargavṛddhi-

maprāpnuvaṃstava padāmbujamāśritobhūt ||9||

jānannupāyamatha dehamajo vibhajya

srīpuṃsabhāvamabhajanmanutadvadhūbhyām |

tābhyāṃ ca mānuṣakulāni vivardhayaṃstvaṃ

govinda mārutapureśa nirundhi rogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

वैकुण्ठ वर्धितबलोऽथ भवत्प्रसादा-

दम्भोजयोनिरसृजत् किल जीवदेहान् ।

स्थास्नूनि भूरुहमयानि तथा तिरश्चां

जातिं मनुष्यनिवहानपि देवभेदान् ॥1॥

मिथ्याग्रहास्मिमतिरागविकोपभीति-

रज्ञानवृत्तिमिति पञ्चविधां स सृष्ट्वा ।

उद्दामतामसपदार्थविधानदून -

स्तेने त्वदीयचरणस्मरणं विशुद्ध्यै ॥2॥

तावत् ससर्ज मनसा सनकं सनन्दं

भूयः सनातनमुनिं च सनत्कुमारम् ।

ते सृष्टिकर्मणि तु तेन नियुज्यमाना-

स्त्वत्पादभक्तिरसिका जगृहुर्न वाणीम् ॥3॥

तावत् प्रकोपमुदितं प्रतिरुन्धतोऽस्य

भ्रूमध्यतोऽजनि मृडो भवदेकदेशः ।

नामानि मे कुरु पदानि च हा विरिञ्चे-

त्यादौ रुरोद किल तेन स रुद्रनामा ॥4॥

एकादशाह्वयतया च विभिन्नरूपं

रुद्रं विधाय दयिता वनिताश्च दत्वा ।

तावन्त्यदत्त च पदानि भवत्प्रणुन्नः

प्राह प्रजाविरचनाय च सादरं तम् ॥5॥

रुद्राभिसृष्टभयदाकृतिरुद्रसङ्घ-

सम्पूर्यमाणभुवनत्रयभीतचेताः ।

मा मा प्रजाः सृज तपश्चर मङ्गलाये-

त्याचष्ट तं कमलभूर्भवदीरितात्मा ॥6॥

तस्याथ सर्गरसिकस्य मरीचिरत्रि-

स्तत्राङिगराः क्रतुमुनिः पुलहः पुलस्त्यः ।

अङ्गादजायत भृगुश्च वसिष्ठदक्षौ

श्रीनारदश्च भगवन् भवदङ्घ्रिदासः ॥7॥

धर्मादिकानभिसृजन्नथ कर्दमं च

वाणीं विधाय विधिरङ्गजसङ्कुलोऽभूत् ।

त्वद्बोधितैस्सनकदक्षमुखैस्तनूजै-

रुद्बोधितश्च विरराम तमो विमुञ्चन् ॥8॥

वेदान् पुराणनिवहानपि सर्वविद्याः

कुर्वन् निजाननगणाच्चतुराननोऽसौ ।

पुत्रेषु तेषु विनिधाय स सर्गवृद्धि-

मप्राप्नुवंस्तव पदाम्बुजमाश्रितोभूत् ॥9॥

जानन्नुपायमथ देहमजो विभज्य

स्रीपुंसभावमभजन्मनुतद्वधूभ्याम् ।

ताभ्यां च मानुषकुलानि विवर्धयंस्त्वं

गोविन्द मारुतपुरेश निरुन्धि रोगान् ॥10॥