Narayaniyam Dashaka 10 - Srishtivaividhyam — Oriya Script

ଵୈକୁଣ୍ଠ ଵର୍ଧିତବଲୋଽଥ ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦା-

ଦମ୍ଭୋଜଯୋନିରସୃଜତ୍ କିଲ ଜୀଵଦେହାନ୍ ।

ସ୍ଥାସ୍ନୂନି ଭୂରୁହମଯାନି ତଥା ତିରଶ୍ଚାଂ

ଜାତିଂ ମନୁଷ୍ଯନିଵହାନପି ଦେଵଭେଦାନ୍ ॥1॥

ମିଥ୍ଯାଗ୍ରହାସ୍ମିମତିରାଗଵିକୋପଭୀତି-

ରଜ୍ଞାନଵୃତ୍ତିମିତି ପଞ୍ଚଵିଧାଂ ସ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ।

ଉଦ୍ଦାମତାମସପଦାର୍ଥଵିଧାନଦୂନ -

ସ୍ତେନେ ତ୍ଵଦୀଯଚରଣସ୍ମରଣଂ ଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯୈ ॥2॥

ତାଵତ୍ ସସର୍ଜ ମନସା ସନକଂ ସନନ୍ଦଂ

ଭୂଯଃ ସନାତନମୁନିଂ ଚ ସନତ୍କୁମାରମ୍ ।

ତେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ମଣି ତୁ ତେନ ନିଯୁଜ୍ଯମାନା-

ସ୍ତ୍ଵତ୍ପାଦଭକ୍ତିରସିକା ଜଗୃହୁର୍ନ ଵାଣୀମ୍ ॥3॥

ତାଵତ୍ ପ୍ରକୋପମୁଦିତଂ ପ୍ରତିରୁନ୍ଧତୋଽସ୍ଯ

ଭ୍ରୂମଧ୍ଯତୋଽଜନି ମୃଡୋ ଭଵଦେକଦେଶଃ ।

ନାମାନି ମେ କୁରୁ ପଦାନି ଚ ହା ଵିରିଞ୍ଚେ-

ତ୍ଯାଦୌ ରୁରୋଦ କିଲ ତେନ ସ ରୁଦ୍ରନାମା ॥4॥

ଏକାଦଶାହ୍ଵଯତଯା ଚ ଵିଭିନ୍ନରୂପଂ

ରୁଦ୍ରଂ ଵିଧାଯ ଦଯିତା ଵନିତାଶ୍ଚ ଦତ୍ଵା ।

ତାଵନ୍ତ୍ଯଦତ୍ତ ଚ ପଦାନି ଭଵତ୍ପ୍ରଣୁନ୍ନଃ

ପ୍ରାହ ପ୍ରଜାଵିରଚନାଯ ଚ ସାଦରଂ ତମ୍ ॥5॥

ରୁଦ୍ରାଭିସୃଷ୍ଟଭଯଦାକୃତିରୁଦ୍ରସଙ୍ଘ-

ସମ୍ପୂର୍ଯମାଣଭୁଵନତ୍ରଯଭୀତଚେତାଃ ।

ମା ମା ପ୍ରଜାଃ ସୃଜ ତପଶ୍ଚର ମଙ୍ଗଲାଯେ-

ତ୍ଯାଚଷ୍ଟ ତଂ କମଲଭୂର୍ଭଵଦୀରିତାତ୍ମା ॥6॥

ତସ୍ଯାଥ ସର୍ଗରସିକସ୍ଯ ମରୀଚିରତ୍ରି-

ସ୍ତତ୍ରାଙିଗରାଃ କ୍ରତୁମୁନିଃ ପୁଲହଃ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ ।

ଅଙ୍ଗାଦଜାଯତ ଭୃଗୁଶ୍ଚ ଵସିଷ୍ଠଦକ୍ଷୌ

ଶ୍ରୀନାରଦଶ୍ଚ ଭଗଵନ୍ ଭଵଦଙ୍ଘ୍ରିଦାସଃ ॥7॥

ଧର୍ମାଦିକାନଭିସୃଜନ୍ନଥ କର୍ଦମଂ ଚ

ଵାଣୀଂ ଵିଧାଯ ଵିଧିରଙ୍ଗଜସଙ୍କୁଲୋଽଭୂତ୍ ।

ତ୍ଵଦ୍ବୋଧିତୈସ୍ସନକଦକ୍ଷମୁଖୈସ୍ତନୂଜୈ-

ରୁଦ୍ବୋଧିତଶ୍ଚ ଵିରରାମ ତମୋ ଵିମୁଞ୍ଚନ୍ ॥8॥

ଵେଦାନ୍ ପୁରାଣନିଵହାନପି ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାଃ

କୁର୍ଵନ୍ ନିଜାନନଗଣାଚ୍ଚତୁରାନନୋଽସୌ ।

ପୁତ୍ରେଷୁ ତେଷୁ ଵିନିଧାଯ ସ ସର୍ଗଵୃଦ୍ଧି-

ମପ୍ରାପ୍ନୁଵଂସ୍ତଵ ପଦାମ୍ବୁଜମାଶ୍ରିତୋଭୂତ୍ ॥9॥

ଜାନନ୍ନୁପାଯମଥ ଦେହମଜୋ ଵିଭଜ୍ଯ

ସ୍ରୀପୁଂସଭାଵମଭଜନ୍ମନୁତଦ୍ଵଧୂଭ୍ଯାମ୍ ।

ତାଭ୍ଯାଂ ଚ ମାନୁଷକୁଲାନି ଵିଵର୍ଧଯଂସ୍ତ୍ଵଂ

ଗୋଵିନ୍ଦ ମାରୁତପୁରେଶ ନିରୁନ୍ଧି ରୋଗାନ୍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

vaikuṇṭha vardhitabalo'tha bhavatprasādā-

dambhojayonirasṛjat kila jīvadehān |

sthāsnūni bhūruhamayāni tathā tiraścāṃ

jātiṃ manuṣyanivahānapi devabhedān ||1||

mithyāgrahāsmimatirāgavikopabhīti-

rajñānavṛttimiti pañcavidhāṃ sa sṛṣṭvā |

uddāmatāmasapadārthavidhānadūna -

stene tvadīyacaraṇasmaraṇaṃ viśuddhyai ||2||

tāvat sasarja manasā sanakaṃ sanandaṃ

bhūyaḥ sanātanamuniṃ ca sanatkumāram |

te sṛṣṭikarmaṇi tu tena niyujyamānā-

stvatpādabhaktirasikā jagṛhurna vāṇīm ||3||

tāvat prakopamuditaṃ pratirundhato'sya

bhrūmadhyato'jani mṛḍo bhavadekadeśaḥ |

nāmāni me kuru padāni ca hā viriñce-

tyādau ruroda kila tena sa rudranāmā ||4||

ekādaśāhvayatayā ca vibhinnarūpaṃ

rudraṃ vidhāya dayitā vanitāśca datvā |

tāvantyadatta ca padāni bhavatpraṇunnaḥ

prāha prajāviracanāya ca sādaraṃ tam ||5||

rudrābhisṛṣṭabhayadākṛtirudrasaṅgha-

sampūryamāṇabhuvanatrayabhītacetāḥ |

mā mā prajāḥ sṛja tapaścara maṅgalāye-

tyācaṣṭa taṃ kamalabhūrbhavadīritātmā ||6||

tasyātha sargarasikasya marīciratri-

statrāṅigarāḥ kratumuniḥ pulahaḥ pulastyaḥ |

aṅgādajāyata bhṛguśca vasiṣṭhadakṣau

śrīnāradaśca bhagavan bhavadaṅghridāsaḥ ||7||

dharmādikānabhisṛjannatha kardamaṃ ca

vāṇīṃ vidhāya vidhiraṅgajasaṅkulo'bhūt |

tvadbodhitaissanakadakṣamukhaistanūjai-

rudbodhitaśca virarāma tamo vimuñcan ||8||

vedān purāṇanivahānapi sarvavidyāḥ

kurvan nijānanagaṇāccaturānano'sau |

putreṣu teṣu vinidhāya sa sargavṛddhi-

maprāpnuvaṃstava padāmbujamāśritobhūt ||9||

jānannupāyamatha dehamajo vibhajya

srīpuṃsabhāvamabhajanmanutadvadhūbhyām |

tābhyāṃ ca mānuṣakulāni vivardhayaṃstvaṃ

govinda mārutapureśa nirundhi rogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

वैकुण्ठ वर्धितबलोऽथ भवत्प्रसादा-

दम्भोजयोनिरसृजत् किल जीवदेहान् ।

स्थास्नूनि भूरुहमयानि तथा तिरश्चां

जातिं मनुष्यनिवहानपि देवभेदान् ॥1॥

मिथ्याग्रहास्मिमतिरागविकोपभीति-

रज्ञानवृत्तिमिति पञ्चविधां स सृष्ट्वा ।

उद्दामतामसपदार्थविधानदून -

स्तेने त्वदीयचरणस्मरणं विशुद्ध्यै ॥2॥

तावत् ससर्ज मनसा सनकं सनन्दं

भूयः सनातनमुनिं च सनत्कुमारम् ।

ते सृष्टिकर्मणि तु तेन नियुज्यमाना-

स्त्वत्पादभक्तिरसिका जगृहुर्न वाणीम् ॥3॥

तावत् प्रकोपमुदितं प्रतिरुन्धतोऽस्य

भ्रूमध्यतोऽजनि मृडो भवदेकदेशः ।

नामानि मे कुरु पदानि च हा विरिञ्चे-

त्यादौ रुरोद किल तेन स रुद्रनामा ॥4॥

एकादशाह्वयतया च विभिन्नरूपं

रुद्रं विधाय दयिता वनिताश्च दत्वा ।

तावन्त्यदत्त च पदानि भवत्प्रणुन्नः

प्राह प्रजाविरचनाय च सादरं तम् ॥5॥

रुद्राभिसृष्टभयदाकृतिरुद्रसङ्घ-

सम्पूर्यमाणभुवनत्रयभीतचेताः ।

मा मा प्रजाः सृज तपश्चर मङ्गलाये-

त्याचष्ट तं कमलभूर्भवदीरितात्मा ॥6॥

तस्याथ सर्गरसिकस्य मरीचिरत्रि-

स्तत्राङिगराः क्रतुमुनिः पुलहः पुलस्त्यः ।

अङ्गादजायत भृगुश्च वसिष्ठदक्षौ

श्रीनारदश्च भगवन् भवदङ्घ्रिदासः ॥7॥

धर्मादिकानभिसृजन्नथ कर्दमं च

वाणीं विधाय विधिरङ्गजसङ्कुलोऽभूत् ।

त्वद्बोधितैस्सनकदक्षमुखैस्तनूजै-

रुद्बोधितश्च विरराम तमो विमुञ्चन् ॥8॥

वेदान् पुराणनिवहानपि सर्वविद्याः

कुर्वन् निजाननगणाच्चतुराननोऽसौ ।

पुत्रेषु तेषु विनिधाय स सर्गवृद्धि-

मप्राप्नुवंस्तव पदाम्बुजमाश्रितोभूत् ॥9॥

जानन्नुपायमथ देहमजो विभज्य

स्रीपुंसभावमभजन्मनुतद्वधूभ्याम् ।

ताभ्यां च मानुषकुलानि विवर्धयंस्त्वं

गोविन्द मारुतपुरेश निरुन्धि रोगान् ॥10॥