Narayaniyam Dashaka 10 - Srishtivaividhyam — Sinhala Script

වෛකුණ්ඨ වර්ධිතබලෝ(අ)ථ භවත්ප්රසාදා-

දම්භෝජයෝනිරසෘජත් කිල ජීවදේහාන් .

ස්ථාස්නූනි භූරුහමයානි තථා තිරශ්චාං

ජාතිං මනුෂ්යනිවහානපි දේවභේදාන් ..1..

මිථ්යාග්රහාස්මිමතිරාගවිකෝපභීති-

රජ්ඤානවෘත්තිමිති පඤ්චවිධාං ස සෘෂ්ට්වා .

උද්දාමතාමසපදාර්ථවිධානදූන -

ස්තේනේ ත්වදීයචරණස්මරණං විශුද්ධ්යෛ ..2..

තාවත් සසර්ජ මනසා සනකං සනන්දං

භූයඃ සනාතනමුනිං ච සනත්කුමාරම් .

තේ සෘෂ්ටිකර්මණි තු තේන නියුජ්යමානා-

ස්ත්වත්පාදභක්තිරසිකා ජගෘහුර්න වාණීම් ..3..

තාවත් ප්රකෝපමුදිතං ප්රතිරුන්ධතෝ(අ)ස්ය

භ්රූමධ්යතෝ(අ)ජනි මෘඩෝ භවදේකදේශඃ .

නාමානි මේ කුරු පදානි ච හා විරිඤ්චේ-

ත්යාදෞ රුරෝද කිල තේන ස රුද්රනාමා ..4..

ඒකාදශාහ්වයතයා ච විභින්නරූපං

රුද්රං විධාය දයිතා වනිතාශ්ච දත්වා .

තාවන්ත්යදත්ත ච පදානි භවත්ප්රණුන්නඃ

ප්රාහ ප්රජාවිරචනාය ච සාදරං තම් ..5..

රුද්රාභිසෘෂ්ටභයදාකෘතිරුද්රසඞ්ඝ-

සම්පූර්යමාණභුවනත්රයභීතචේතාඃ .

මා මා ප්රජාඃ සෘජ තපශ්චර මඞ්ගලායේ-

ත්යාචෂ්ට තං කමලභූර්භවදීරිතාත්මා ..6..

තස්යාථ සර්ගරසිකස්ය මරීචිරත්රි-

ස්තත්රාඞිගරාඃ ක්රතුමුනිඃ පුලහඃ පුලස්ත්යඃ .

අඞ්ගාදජායත භෘගුශ්ච වසිෂ්ඨදක්ෂෞ

ශ්රීනාරදශ්ච භගවන් භවදඞ්ඝ්රිදාසඃ ..7..

ධර්මාදිකානභිසෘජන්නථ කර්දමං ච

වාණීං විධාය විධිරඞ්ගජසඞ්කුලෝ(අ)භූත් .

ත්වද්බෝධිතෛස්සනකදක්ෂමුඛෛස්තනූජෛ-

රුද්බෝධිතශ්ච විරරාම තමෝ විමුඤ්චන් ..8..

වේදාන් පුරාණනිවහානපි සර්වවිද්යාඃ

කුර්වන් නිජානනගණාච්චතුරානනෝ(අ)සෞ .

පුත්රේෂු තේෂු විනිධාය ස සර්ගවෘද්ධි-

මප්රාප්නුවංස්තව පදාම්බුජමාශ්රිතෝභූත් ..9..

ජානන්නුපායමථ දේහමජෝ විභජ්ය

ස්රීපුංසභාවමභජන්මනුතද්වධූභ්යාම් .

තාභ්යාං ච මානුෂකුලානි විවර්ධයංස්ත්වං

ගෝවින්ද මාරුතපුරේශ නිරුන්ධි රෝගාන් ..10..

Roman (IAST) Transliteration

vaikuṇṭha vardhitabalo'tha bhavatprasādā-

dambhojayonirasṛjat kila jīvadehān |

sthāsnūni bhūruhamayāni tathā tiraścāṃ

jātiṃ manuṣyanivahānapi devabhedān ||1||

mithyāgrahāsmimatirāgavikopabhīti-

rajñānavṛttimiti pañcavidhāṃ sa sṛṣṭvā |

uddāmatāmasapadārthavidhānadūna -

stene tvadīyacaraṇasmaraṇaṃ viśuddhyai ||2||

tāvat sasarja manasā sanakaṃ sanandaṃ

bhūyaḥ sanātanamuniṃ ca sanatkumāram |

te sṛṣṭikarmaṇi tu tena niyujyamānā-

stvatpādabhaktirasikā jagṛhurna vāṇīm ||3||

tāvat prakopamuditaṃ pratirundhato'sya

bhrūmadhyato'jani mṛḍo bhavadekadeśaḥ |

nāmāni me kuru padāni ca hā viriñce-

tyādau ruroda kila tena sa rudranāmā ||4||

ekādaśāhvayatayā ca vibhinnarūpaṃ

rudraṃ vidhāya dayitā vanitāśca datvā |

tāvantyadatta ca padāni bhavatpraṇunnaḥ

prāha prajāviracanāya ca sādaraṃ tam ||5||

rudrābhisṛṣṭabhayadākṛtirudrasaṅgha-

sampūryamāṇabhuvanatrayabhītacetāḥ |

mā mā prajāḥ sṛja tapaścara maṅgalāye-

tyācaṣṭa taṃ kamalabhūrbhavadīritātmā ||6||

tasyātha sargarasikasya marīciratri-

statrāṅigarāḥ kratumuniḥ pulahaḥ pulastyaḥ |

aṅgādajāyata bhṛguśca vasiṣṭhadakṣau

śrīnāradaśca bhagavan bhavadaṅghridāsaḥ ||7||

dharmādikānabhisṛjannatha kardamaṃ ca

vāṇīṃ vidhāya vidhiraṅgajasaṅkulo'bhūt |

tvadbodhitaissanakadakṣamukhaistanūjai-

rudbodhitaśca virarāma tamo vimuñcan ||8||

vedān purāṇanivahānapi sarvavidyāḥ

kurvan nijānanagaṇāccaturānano'sau |

putreṣu teṣu vinidhāya sa sargavṛddhi-

maprāpnuvaṃstava padāmbujamāśritobhūt ||9||

jānannupāyamatha dehamajo vibhajya

srīpuṃsabhāvamabhajanmanutadvadhūbhyām |

tābhyāṃ ca mānuṣakulāni vivardhayaṃstvaṃ

govinda mārutapureśa nirundhi rogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

वैकुण्ठ वर्धितबलोऽथ भवत्प्रसादा-

दम्भोजयोनिरसृजत् किल जीवदेहान् ।

स्थास्नूनि भूरुहमयानि तथा तिरश्चां

जातिं मनुष्यनिवहानपि देवभेदान् ॥1॥

मिथ्याग्रहास्मिमतिरागविकोपभीति-

रज्ञानवृत्तिमिति पञ्चविधां स सृष्ट्वा ।

उद्दामतामसपदार्थविधानदून -

स्तेने त्वदीयचरणस्मरणं विशुद्ध्यै ॥2॥

तावत् ससर्ज मनसा सनकं सनन्दं

भूयः सनातनमुनिं च सनत्कुमारम् ।

ते सृष्टिकर्मणि तु तेन नियुज्यमाना-

स्त्वत्पादभक्तिरसिका जगृहुर्न वाणीम् ॥3॥

तावत् प्रकोपमुदितं प्रतिरुन्धतोऽस्य

भ्रूमध्यतोऽजनि मृडो भवदेकदेशः ।

नामानि मे कुरु पदानि च हा विरिञ्चे-

त्यादौ रुरोद किल तेन स रुद्रनामा ॥4॥

एकादशाह्वयतया च विभिन्नरूपं

रुद्रं विधाय दयिता वनिताश्च दत्वा ।

तावन्त्यदत्त च पदानि भवत्प्रणुन्नः

प्राह प्रजाविरचनाय च सादरं तम् ॥5॥

रुद्राभिसृष्टभयदाकृतिरुद्रसङ्घ-

सम्पूर्यमाणभुवनत्रयभीतचेताः ।

मा मा प्रजाः सृज तपश्चर मङ्गलाये-

त्याचष्ट तं कमलभूर्भवदीरितात्मा ॥6॥

तस्याथ सर्गरसिकस्य मरीचिरत्रि-

स्तत्राङिगराः क्रतुमुनिः पुलहः पुलस्त्यः ।

अङ्गादजायत भृगुश्च वसिष्ठदक्षौ

श्रीनारदश्च भगवन् भवदङ्घ्रिदासः ॥7॥

धर्मादिकानभिसृजन्नथ कर्दमं च

वाणीं विधाय विधिरङ्गजसङ्कुलोऽभूत् ।

त्वद्बोधितैस्सनकदक्षमुखैस्तनूजै-

रुद्बोधितश्च विरराम तमो विमुञ्चन् ॥8॥

वेदान् पुराणनिवहानपि सर्वविद्याः

कुर्वन् निजाननगणाच्चतुराननोऽसौ ।

पुत्रेषु तेषु विनिधाय स सर्गवृद्धि-

मप्राप्नुवंस्तव पदाम्बुजमाश्रितोभूत् ॥9॥

जानन्नुपायमथ देहमजो विभज्य

स्रीपुंसभावमभजन्मनुतद्वधूभ्याम् ।

ताभ्यां च मानुषकुलानि विवर्धयंस्त्वं

गोविन्द मारुतपुरेश निरुन्धि रोगान् ॥10॥