Narayaniyam Dashaka 10 - Srishtivaividhyam — Gurmukhi Script

ਵੈਕੁਣ੍ਠ ਵਰ੍ਧਿਤਬਲੋऽਥ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾ-

ਦਮ੍ਭੋਜਯੋਨਿਰਸृਜਤ੍ ਕਿਲ ਜੀਵਦੇਹਾਨ੍ ।

ਸ੍ਥਾਸ੍ਨੂਨਿ ਭੂਰੁਹਮਯਾਨਿ ਤਥਾ ਤਿਰਸ਼੍ਚਾਂ

ਜਾਤਿਂ ਮਨੁष੍ਯਨਿਵਹਾਨਪਿ ਦੇਵਭੇਦਾਨ੍ ॥1॥

ਮਿਥ੍ਯਾਗ੍ਰਹਾਸ੍ਮਿਮਤਿਰਾਗਵਿਕੋਪਭੀਤਿ-

ਰਜ੍ਞਾਨਵृਤ੍ਤਿਮਿਤਿ ਪਞ੍ਚਵਿਧਾਂ ਸ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ।

ਉਦ੍ਦਾਮਤਾਮਸਪਦਾਰ੍ਥਵਿਧਾਨਦੂਨ -

ਸ੍ਤੇਨੇ ਤ੍ਵਦੀਯਚਰਣਸ੍ਮਰਣਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੈ ॥2॥

ਤਾਵਤ੍ ਸਸਰ੍ਜ ਮਨਸਾ ਸਨਕਂ ਸਨਨ੍ਦਂ

ਭੂਯਃ ਸਨਾਤਨਮੁਨਿਂ ਚ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਮ੍ ।

ਤੇ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਮਣਿ ਤੁ ਤੇਨ ਨਿਯੁਜ੍ਯਮਾਨਾ-

ਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਭਕ੍ਤਿਰਸਿਕਾ ਜਗृਹੁਰ੍ਨ ਵਾਣੀਮ੍ ॥3॥

ਤਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਕੋਪਮੁਦਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿਰੁਨ੍ਧਤੋऽਸ੍ਯ

ਭ੍ਰੂਮਧ੍ਯਤੋऽਜਨਿ ਮृਡੋ ਭਵਦੇਕਦੇਸ਼ਃ ।

ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਕੁਰੁ ਪਦਾਨਿ ਚ ਹਾ ਵਿਰਿਞ੍ਚੇ-

ਤ੍ਯਾਦੌ ਰੁਰੋਦ ਕਿਲ ਤੇਨ ਸ ਰੁਦ੍ਰਨਾਮਾ ॥4॥

ਏਕਾਦਸ਼ਾਹ੍ਵਯਤਯਾ ਚ ਵਿਭਿਨ੍ਨਰੂਪਂ

ਰੁਦ੍ਰਂ ਵਿਧਾਯ ਦਯਿਤਾ ਵਨਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਵਾ ।

ਤਾਵਨ੍ਤ੍ਯਦਤ੍ਤ ਚ ਪਦਾਨਿ ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਣੁਨ੍ਨਃ

ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਜਾਵਿਰਚਨਾਯ ਚ ਸਾਦਰਂ ਤਮ੍ ॥5॥

ਰੁਦ੍ਰਾਭਿਸृष੍ਟਭਯਦਾਕृਤਿਰੁਦ੍ਰਸਙ੍ਘ-

ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਭੁਵਨਤ੍ਰਯਭੀਤਚੇਤਾਃ ।

ਮਾ ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृਜ ਤਪਸ਼੍ਚਰ ਮਙ੍ਗਲਾਯੇ-

ਤ੍ਯਾਚष੍ਟ ਤਂ ਕਮਲਭੂਰ੍ਭਵਦੀਰਿਤਾਤ੍ਮਾ ॥6॥

ਤਸ੍ਯਾਥ ਸਰ੍ਗਰਸਿਕਸ੍ਯ ਮਰੀਚਿਰਤ੍ਰਿ-

ਸ੍ਤਤ੍ਰਾਙਿਗਰਾਃ ਕ੍ਰਤੁਮੁਨਿਃ ਪੁਲਹਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ।

ਅਙ੍ਗਾਦਜਾਯਤ ਭृਗੁਸ਼੍ਚ ਵਸਿष੍ਠਦਕ੍षੌ

ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਦਸ਼੍ਚ ਭਗਵਨ੍ ਭਵਦਙ੍ਘ੍ਰਿਦਾਸਃ ॥7॥

ਧਰ੍ਮਾਦਿਕਾਨਭਿਸृਜਨ੍ਨਥ ਕਰ੍ਦਮਂ ਚ

ਵਾਣੀਂ ਵਿਧਾਯ ਵਿਧਿਰਙ੍ਗਜਸਙ੍ਕੁਲੋऽਭੂਤ੍ ।

ਤ੍ਵਦ੍ਬੋਧਿਤੈਸ੍ਸਨਕਦਕ੍षਮੁਖੈਸ੍ਤਨੂਜੈ-

ਰੁਦ੍ਬੋਧਿਤਸ਼੍ਚ ਵਿਰਰਾਮ ਤਮੋ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ ॥8॥

ਵੇਦਾਨ੍ ਪੁਰਾਣਨਿਵਹਾਨਪਿ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਃ

ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਨਿਜਾਨਨਗਣਾਚ੍ਚਤੁਰਾਨਨੋऽਸੌ ।

ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਤੇषੁ ਵਿਨਿਧਾਯ ਸ ਸਰ੍ਗਵृਦ੍ਧਿ-

ਮਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਂਸ੍ਤਵ ਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮਾਸ਼੍ਰਿਤੋਭੂਤ੍ ॥9॥

ਜਾਨਨ੍ਨੁਪਾਯਮਥ ਦੇਹਮਜੋ ਵਿਭਜ੍ਯ

ਸ੍ਰੀਪੁਂਸਭਾਵਮਭਜਨ੍ਮਨੁਤਦ੍ਵਧੂਭ੍ਯਾਮ੍ ।

ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਨੁषਕੁਲਾਨਿ ਵਿਵਰ੍ਧਯਂਸ੍ਤ੍ਵਂ

ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਮਾਰੁਤਪੁਰੇਸ਼ ਨਿਰੁਨ੍ਧਿ ਰੋਗਾਨ੍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

vaikuṇṭha vardhitabalo'tha bhavatprasādā-

dambhojayonirasṛjat kila jīvadehān |

sthāsnūni bhūruhamayāni tathā tiraścāṃ

jātiṃ manuṣyanivahānapi devabhedān ||1||

mithyāgrahāsmimatirāgavikopabhīti-

rajñānavṛttimiti pañcavidhāṃ sa sṛṣṭvā |

uddāmatāmasapadārthavidhānadūna -

stene tvadīyacaraṇasmaraṇaṃ viśuddhyai ||2||

tāvat sasarja manasā sanakaṃ sanandaṃ

bhūyaḥ sanātanamuniṃ ca sanatkumāram |

te sṛṣṭikarmaṇi tu tena niyujyamānā-

stvatpādabhaktirasikā jagṛhurna vāṇīm ||3||

tāvat prakopamuditaṃ pratirundhato'sya

bhrūmadhyato'jani mṛḍo bhavadekadeśaḥ |

nāmāni me kuru padāni ca hā viriñce-

tyādau ruroda kila tena sa rudranāmā ||4||

ekādaśāhvayatayā ca vibhinnarūpaṃ

rudraṃ vidhāya dayitā vanitāśca datvā |

tāvantyadatta ca padāni bhavatpraṇunnaḥ

prāha prajāviracanāya ca sādaraṃ tam ||5||

rudrābhisṛṣṭabhayadākṛtirudrasaṅgha-

sampūryamāṇabhuvanatrayabhītacetāḥ |

mā mā prajāḥ sṛja tapaścara maṅgalāye-

tyācaṣṭa taṃ kamalabhūrbhavadīritātmā ||6||

tasyātha sargarasikasya marīciratri-

statrāṅigarāḥ kratumuniḥ pulahaḥ pulastyaḥ |

aṅgādajāyata bhṛguśca vasiṣṭhadakṣau

śrīnāradaśca bhagavan bhavadaṅghridāsaḥ ||7||

dharmādikānabhisṛjannatha kardamaṃ ca

vāṇīṃ vidhāya vidhiraṅgajasaṅkulo'bhūt |

tvadbodhitaissanakadakṣamukhaistanūjai-

rudbodhitaśca virarāma tamo vimuñcan ||8||

vedān purāṇanivahānapi sarvavidyāḥ

kurvan nijānanagaṇāccaturānano'sau |

putreṣu teṣu vinidhāya sa sargavṛddhi-

maprāpnuvaṃstava padāmbujamāśritobhūt ||9||

jānannupāyamatha dehamajo vibhajya

srīpuṃsabhāvamabhajanmanutadvadhūbhyām |

tābhyāṃ ca mānuṣakulāni vivardhayaṃstvaṃ

govinda mārutapureśa nirundhi rogān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

वैकुण्ठ वर्धितबलोऽथ भवत्प्रसादा-

दम्भोजयोनिरसृजत् किल जीवदेहान् ।

स्थास्नूनि भूरुहमयानि तथा तिरश्चां

जातिं मनुष्यनिवहानपि देवभेदान् ॥1॥

मिथ्याग्रहास्मिमतिरागविकोपभीति-

रज्ञानवृत्तिमिति पञ्चविधां स सृष्ट्वा ।

उद्दामतामसपदार्थविधानदून -

स्तेने त्वदीयचरणस्मरणं विशुद्ध्यै ॥2॥

तावत् ससर्ज मनसा सनकं सनन्दं

भूयः सनातनमुनिं च सनत्कुमारम् ।

ते सृष्टिकर्मणि तु तेन नियुज्यमाना-

स्त्वत्पादभक्तिरसिका जगृहुर्न वाणीम् ॥3॥

तावत् प्रकोपमुदितं प्रतिरुन्धतोऽस्य

भ्रूमध्यतोऽजनि मृडो भवदेकदेशः ।

नामानि मे कुरु पदानि च हा विरिञ्चे-

त्यादौ रुरोद किल तेन स रुद्रनामा ॥4॥

एकादशाह्वयतया च विभिन्नरूपं

रुद्रं विधाय दयिता वनिताश्च दत्वा ।

तावन्त्यदत्त च पदानि भवत्प्रणुन्नः

प्राह प्रजाविरचनाय च सादरं तम् ॥5॥

रुद्राभिसृष्टभयदाकृतिरुद्रसङ्घ-

सम्पूर्यमाणभुवनत्रयभीतचेताः ।

मा मा प्रजाः सृज तपश्चर मङ्गलाये-

त्याचष्ट तं कमलभूर्भवदीरितात्मा ॥6॥

तस्याथ सर्गरसिकस्य मरीचिरत्रि-

स्तत्राङिगराः क्रतुमुनिः पुलहः पुलस्त्यः ।

अङ्गादजायत भृगुश्च वसिष्ठदक्षौ

श्रीनारदश्च भगवन् भवदङ्घ्रिदासः ॥7॥

धर्मादिकानभिसृजन्नथ कर्दमं च

वाणीं विधाय विधिरङ्गजसङ्कुलोऽभूत् ।

त्वद्बोधितैस्सनकदक्षमुखैस्तनूजै-

रुद्बोधितश्च विरराम तमो विमुञ्चन् ॥8॥

वेदान् पुराणनिवहानपि सर्वविद्याः

कुर्वन् निजाननगणाच्चतुराननोऽसौ ।

पुत्रेषु तेषु विनिधाय स सर्गवृद्धि-

मप्राप्नुवंस्तव पदाम्बुजमाश्रितोभूत् ॥9॥

जानन्नुपायमथ देहमजो विभज्य

स्रीपुंसभावमभजन्मनुतद्वधूभ्याम् ।

ताभ्यां च मानुषकुलानि विवर्धयंस्त्वं

गोविन्द मारुतपुरेश निरुन्धि रोगान् ॥10॥