Narayaniyam Dashaka 97 - Uttamabhaktiprarthana Tatha Markandeya Katha — Grantha Script

𑌤𑍍𑌰𑍈𑌗𑍁𑌣𑍍𑌯𑌾𑌦𑍍𑌭𑌿𑌨𑍍𑌨𑌰𑍂𑌪𑌂 𑌭𑌵𑌤𑌿 𑌹𑌿 𑌭𑍁𑌵𑌨𑍇 𑌹𑍀𑌨𑌮𑌧𑍍𑌯𑍋𑌤𑍍𑌤𑌮𑌂 𑌯𑌤𑍍

𑌜𑍍𑌞𑌾𑌨𑌂 𑌶𑍍𑌰𑌦𑍍𑌧𑌾 𑌚 𑌕𑌰𑍍𑌤𑌾 𑌵𑌸𑌤𑌿𑌰𑌪𑌿 𑌸𑍁𑌖𑌂 𑌕𑌰𑍍𑌮 𑌚𑌾𑌹𑌾𑌰𑌭𑍇𑌦𑌾𑌃 ।

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑍍𑌷𑍇𑌤𑍍𑌰𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌨𑌿𑌷𑍇𑌵𑌾𑌦𑌿 𑌤𑍁 𑌯𑌦𑌿𑌹 𑌪𑍁𑌨𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌰𑌂 𑌤𑌤𑍍𑌤𑍁 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌂

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌹𑍁𑌰𑍍𑌨𑍈𑌗𑍁𑌣𑍍𑌯𑌨𑌿𑌷𑍍𑌠𑌂 𑌤𑌦𑌨𑍁𑌭𑌜𑌨𑌤𑍋 𑌮𑌙𑍍𑌕𑍍𑌷𑍁 𑌸𑌿𑌦𑍍𑌧𑍋 𑌭𑌵𑍇𑌯𑌮𑍍 ॥1॥

𑌤𑍍𑌵𑌯𑍍𑌯𑍇𑌵 𑌨𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑌚𑌿𑌤𑍍𑌤𑌃 𑌸𑍁𑌖𑌮𑌯𑌿 𑌵𑌿𑌚𑌰𑌨𑍍 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌚𑍇𑌷𑍍𑌟𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌦𑌰𑍍𑌥𑌂

𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑍈𑌃 𑌸𑍇𑌵𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑌾𑌨𑌪𑌿 𑌚𑌰𑌿𑌤𑌚𑌰𑌾𑌨𑌾𑌶𑍍𑌰𑌯𑌨𑍍 𑌪𑍁𑌣𑍍𑌯𑌦𑍇𑌶𑌾𑌨𑍍 ।

𑌦𑌸𑍍𑌯𑍗 𑌵𑌿𑌪𑍍𑌰𑍇 𑌮𑍃𑌗𑌾𑌦𑌿𑌷𑍍𑌵𑌪𑌿 𑌚 𑌸𑌮𑌮𑌤𑌿𑌰𑍍𑌮𑍁𑌚𑍍𑌯𑌮𑌾𑌨𑌾𑌵𑌮𑌾𑌨-

𑌸𑍍𑌪𑌰𑍍𑌧𑌾𑌸𑍂𑌯𑌾𑌦𑌿𑌦𑍋𑌷𑌃 𑌸𑌤𑌤𑌮𑌖𑌿𑌲𑌭𑍂𑌤𑍇𑌷𑍁 𑌸𑌮𑍍𑌪𑍂𑌜𑌯𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌮𑍍 ॥2॥

𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌭𑌾𑌵𑍋 𑌯𑌾𑌵𑌦𑍇𑌷𑍁 𑌸𑍍𑌫𑍁𑌰𑌤𑌿 𑌨 𑌵𑌿𑌶𑌦𑌂 𑌤𑌾𑌵𑌦𑍇𑌵𑌂 𑌹𑍍𑌯𑍁𑌪𑌾𑌸𑍍𑌤𑌿𑌂

𑌕𑍁𑌰𑍍𑌵𑌨𑍍𑌨𑍈𑌕𑌾𑌤𑍍𑌮𑍍𑌯𑌬𑍋𑌧𑍇 𑌝𑌟𑌿𑌤𑌿 𑌵𑌿𑌕𑌸𑌤𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌮𑌯𑍋𑌽𑌹𑌂 𑌚𑌰𑍇𑌯𑌮𑍍 ।

𑌤𑍍𑌵𑌦𑍍𑌧𑌰𑍍𑌮𑌸𑍍𑌯𑌾𑌸𑍍𑌯 𑌤𑌾𑌵𑌤𑍍 𑌕𑌿𑌮𑌪𑌿 𑌨 𑌭𑌗𑌵𑌨𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌸𑍍𑌤𑍁𑌤𑌸𑍍𑌯 𑌪𑍍𑌰𑌣𑌾𑌶-

𑌸𑍍𑌤𑌸𑍍𑌮𑌾𑌤𑍍𑌸𑌰𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍈𑌵 𑌪𑍍𑌰𑌦𑌿𑌶 𑌮𑌮 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑌂 𑌮𑌨𑍋𑌜𑍍𑌞𑌮𑍍 ॥3॥

𑌤𑌂 𑌚𑍈𑌨𑌂 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌯𑍋𑌗𑌂 𑌦𑍍𑌰𑌢𑌯𑌿𑌤𑍁𑌮𑌯𑌿 𑌮𑍇 𑌸𑌾𑌧𑍍𑌯𑌮𑌾𑌰𑍋𑌗𑍍𑌯𑌮𑌾𑌯𑍁-

𑌰𑍍𑌦𑌿𑌷𑍍𑌟𑍍𑌯𑌾 𑌤𑌤𑍍𑌰𑌾𑌪𑌿 𑌸𑍇𑌵𑍍𑌯𑌂 𑌤𑌵 𑌚𑌰𑌣𑌮𑌹𑍋 𑌭𑍇𑌷𑌜𑌾𑌯𑍇𑌵 𑌦𑍁𑌗𑍍𑌧𑌮𑍍 ।

𑌮𑌾𑌰𑍍𑌕𑌣𑍍𑌡𑍇𑌯𑍋 𑌹𑌿 𑌪𑍂𑌰𑍍𑌵𑌂 𑌗𑌣𑌕𑌨𑌿𑌗𑌦𑌿𑌤𑌦𑍍𑌵𑌾𑌦𑌶𑌾𑌬𑍍𑌦𑌾𑌯𑍁𑌰𑍁𑌚𑍍𑌚𑍈𑌃

𑌸𑍇𑌵𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌵𑌤𑍍𑌸𑌰𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌤𑌵 𑌭𑌟𑌨𑌿𑌵𑌹𑍈𑌰𑍍𑌦𑍍𑌰𑌾𑌵𑌯𑌾𑌮𑌾𑌸 𑌮𑍃𑌤𑍍𑌯𑍁𑌮𑍍 ॥4॥

𑌮𑌾𑌰𑍍𑌕𑌣𑍍𑌡𑍇𑌯𑌶𑍍𑌚𑌿𑌰𑌾𑌯𑍁𑌃 𑌸 𑌖𑌲𑍁 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌪𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌰𑌃 𑌪𑍁𑌷𑍍𑌪𑌭𑌦𑍍𑌰𑌾-

𑌤𑍀𑌰𑍇 𑌨𑌿𑌨𑍍𑌯𑍇 𑌤𑌪𑌸𑍍𑌯𑌨𑍍𑌨𑌤𑍁𑌲𑌸𑍁𑌖𑌰𑌤𑌿𑌃 𑌷𑌟𑍍 𑌤𑍁 𑌮𑌨𑍍𑌵𑌨𑍍𑌤𑌰𑌾𑌣𑌿 ।

𑌦𑍇𑌵𑍇𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌃 𑌸𑌪𑍍𑌤𑌮𑌸𑍍𑌤𑌂 𑌸𑍁𑌰𑌯𑍁𑌵𑌤𑌿𑌮𑌰𑍁𑌨𑍍𑌮𑌨𑍍𑌮𑌥𑍈𑌰𑍍𑌮𑍋𑌹𑌯𑌿𑌷𑍍𑌯𑌨𑍍

𑌯𑍋𑌗𑍋𑌷𑍍𑌮𑌪𑍍𑌲𑍁𑌷𑍍𑌯𑌮𑌾𑌣𑍈𑌰𑍍𑌨 𑌤𑍁 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌶𑌕𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌜𑍍𑌜𑌨𑌂 𑌨𑌿𑌰𑍍𑌜𑌯𑍇𑌤𑍍 𑌕𑌃 ॥5॥

𑌪𑍍𑌰𑍀𑌤𑍍𑌯𑌾 𑌨𑌾𑌰𑌾𑌯𑌣𑌾𑌖𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌮𑌥 𑌨𑌰𑌸𑌖𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌪𑍍𑌤𑌵𑌾𑌨𑌸𑍍𑌯 𑌪𑌾𑌰𑍍𑌶𑍍𑌵𑌂

𑌤𑍁𑌷𑍍𑌟𑍍𑌯𑌾 𑌤𑍋𑌷𑍍𑌟𑍂𑌯𑌮𑌾𑌨𑌃 𑌸 𑌤𑍁 𑌵𑌿𑌵𑌿𑌧𑌵𑌰𑍈𑌰𑍍𑌲𑍋𑌭𑌿𑌤𑍋 𑌨𑌾𑌨𑍁𑌮𑍇𑌨𑍇 ।

𑌦𑍍𑌰𑌷𑍍𑌟𑍁𑌂 𑌮𑌾𑌯़𑌆𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍀𑌯𑌾𑌂 𑌕𑌿𑌲 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌵𑍃𑌣𑍋𑌦𑍍𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌤𑍃𑌪𑍍𑌤𑌾𑌨𑍍𑌤𑌰𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾

𑌮𑌾𑌯𑌾𑌦𑍁𑌃𑌖𑌾𑌨𑌭𑌿𑌜𑍍𑌞𑌸𑍍𑌤𑌦𑌪𑌿 𑌮𑍃𑌗𑌯𑌤𑍇 𑌨𑍂𑌨𑌮𑌾𑌶𑍍𑌚𑌰𑍍𑌯𑌹𑍇𑌤𑍋𑌃 ॥6॥

𑌯𑌾𑌤𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌯𑍍𑌯𑌾𑌶𑍁 𑌵𑌾𑌤𑌾𑌕𑍁𑌲𑌜𑌲𑌦𑌗𑌲𑌤𑍍𑌤𑍋𑌯𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌾𑌤𑌿𑌘𑍂𑌰𑍍𑌣𑌤𑍍-

𑌸𑌪𑍍𑌤𑌾𑌰𑍍𑌣𑍋𑌰𑌾𑌶𑌿𑌮𑌗𑍍𑌨𑍇 𑌜𑌗𑌤𑌿 𑌸 𑌤𑍁 𑌜𑌲𑍇 𑌸𑌮𑍍𑌭𑍍𑌰𑌮𑌨𑍍 𑌵𑌰𑍍𑌷𑌕𑍋𑌟𑍀𑌃 ।

𑌦𑍀𑌨𑌃 𑌪𑍍𑌰𑍈𑌕𑍍𑌷𑌿𑌷𑍍𑌟 𑌦𑍂𑌰𑍇 𑌵𑌟𑌦𑌲𑌶𑌯𑌨𑌂 𑌕𑌞𑍍𑌚𑌿𑌦𑌾𑌶𑍍𑌚𑌰𑍍𑌯𑌬𑌾𑌲𑌂

𑌤𑍍𑌵𑌾𑌮𑍇𑌵 𑌶𑍍𑌯𑌾𑌮𑌲𑌾𑌙𑍍𑌗𑌂 𑌵𑌦𑌨𑌸𑌰𑌸𑌿𑌜𑌨𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑌪𑌾𑌦𑌾𑌙𑍍𑌗𑍁𑌲𑍀𑌕𑌮𑍍 ॥7॥

𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌵𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌹𑍃𑌷𑍍𑌟𑌰𑍋𑌮𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌰𑌿𑌤𑌮𑍁𑌪𑌗𑌤𑌃 𑌸𑍍𑌪𑍍𑌰𑌷𑍍𑌟𑍁𑌕𑌾𑌮𑍋 𑌮𑍁𑌨𑍀𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌃

𑌶𑍍𑌵𑌾𑌸𑍇𑌨𑌾𑌨𑍍𑌤𑌰𑍍𑌨𑌿𑌵𑌿𑌷𑍍𑌟𑌃 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌿𑌹 𑌸𑌕𑌲𑌂 𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑌵𑌾𑌨𑍍 𑌵𑌿𑌷𑍍𑌟𑌪𑍗𑌘𑌮𑍍 ।

𑌭𑍂𑌯𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌶𑍍𑌵𑌾𑌸𑌵𑌾𑌤𑍈𑌰𑍍𑌬𑌹𑌿𑌰𑌨𑍁𑌪𑌤𑌿𑌤𑍋 𑌵𑍀𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑌟𑌾𑌕𑍍𑌷𑍈-

𑌰𑍍𑌮𑍋𑌦𑌾𑌦𑌾𑌶𑍍𑌲𑍇𑌷𑍍𑌟𑍁𑌕𑌾𑌮𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌪𑌿𑌹𑌿𑌤𑌤𑌨𑍗 𑌸𑍍𑌵𑌾𑌶𑍍𑌰𑌮𑍇 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌗𑍍𑌵𑌦𑌾𑌸𑍀𑌤𑍍 ॥8॥

𑌗𑍗𑌰𑍍𑌯𑌾 𑌸𑌾𑌰𑍍𑌧𑌂 𑌤𑌦𑌗𑍍𑌰𑍇 𑌪𑍁𑌰𑌭𑌿𑌦𑌥 𑌗𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌿𑌯𑌪𑍍𑌰𑍇𑌕𑍍𑌷𑌣𑌾𑌰𑍍𑌥𑍀

𑌸𑌿𑌦𑍍𑌧𑌾𑌨𑍇𑌵𑌾𑌸𑍍𑌯 𑌦𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌸𑍍𑌵𑌯𑌮𑌯𑌮𑌜𑌰𑌾𑌮𑍃𑌤𑍍𑌯𑍁𑌤𑌾𑌦𑍀𑌨𑍍 𑌗𑌤𑍋𑌽𑌭𑍂𑌤𑍍 ।

𑌏𑌵𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌸𑍇𑌵𑌯𑍈𑌵 𑌸𑍍𑌮𑌰𑌰𑌿𑌪𑍁𑌰𑌪𑌿 𑌸 𑌪𑍍𑌰𑍀𑌯𑌤𑍇 𑌯𑍇𑌨 𑌤𑌸𑍍𑌮𑌾-

𑌨𑍍𑌮𑍂𑌰𑍍𑌤𑌿𑌤𑍍𑌰𑌯𑍍𑌯𑌾𑌤𑍍𑌮𑌕𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌨𑌨𑍁 𑌸𑌕𑌲𑌨𑌿𑌯𑌨𑍍𑌤𑍇𑌤𑌿 𑌸𑍁𑌵𑍍𑌯𑌕𑍍𑌤𑌮𑌾𑌸𑍀𑌤𑍍 ॥9॥

𑌤𑍍𑌰𑍍𑌯𑌂𑌶𑍇𑌸𑍍𑌮𑌿𑌨𑍍 𑌸𑌤𑍍𑌯𑌲𑍋𑌕𑍇 𑌵𑌿𑌧𑌿𑌹𑌰𑌿𑌪𑍁𑌰𑌭𑌿𑌨𑍍𑌮𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑌾𑌣𑍍𑌯𑍂𑌰𑍍𑌧𑍍𑌵𑌮𑍂𑌰𑍍𑌧𑍍𑌵𑌂

𑌤𑍇𑌭𑍋𑌽𑌪𑍍𑌯𑍂𑌰𑍍𑌧𑍍𑌵𑌂 𑌤𑍁 𑌮𑌾𑌯𑌾𑌵𑌿𑌕𑍃𑌤𑌿𑌵𑌿𑌰𑌹𑌿𑌤𑍋 𑌭𑌾𑌤𑌿 𑌵𑍈𑌕𑍁𑌣𑍍𑌠𑌲𑍋𑌕𑌃 ।

𑌤𑌤𑍍𑌰 𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌕𑌾𑌰𑌣𑌾𑌮𑍍𑌭𑌸𑍍𑌯𑌪𑌿 𑌪𑌶𑍁𑌪𑌕𑍁𑌲𑍇 𑌶𑍁𑌦𑍍𑌧𑌸𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑍈𑌕𑌰𑍂𑌪𑍀

𑌸𑌚𑍍𑌚𑌿𑌤𑍍𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌾𑌦𑍍𑌵𑌯𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 𑌪𑌵𑌨𑌪𑍁𑌰𑌪𑌤𑍇 𑌪𑌾𑌹𑌿 𑌮𑌾𑌂 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌰𑍋𑌗𑌾𑌤𑍍 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

traiguṇyādbhinnarūpaṃ bhavati hi bhuvane hīnamadhyottamaṃ yat

jñānaṃ śraddhā ca kartā vasatirapi sukhaṃ karma cāhārabhedāḥ |

tvatkṣetratvanniṣevādi tu yadiha punastvatparaṃ tattu sarvaṃ

prāhurnaiguṇyaniṣṭhaṃ tadanubhajanato maṅkṣu siddho bhaveyam ||1||

tvayyeva nyastacittaḥ sukhamayi vicaran sarvaceṣṭāstvadarthaṃ

tvadbhaktaiḥ sevyamānānapi caritacarānāśrayan puṇyadeśān |

dasyau vipre mṛgādiṣvapi ca samamatirmucyamānāvamāna-

spardhāsūyādidoṣaḥ satatamakhilabhūteṣu sampūjaye tvām ||2||

tvadbhāvo yāvadeṣu sphurati na viśadaṃ tāvadevaṃ hyupāstiṃ

kurvannaikātmyabodhe jhaṭiti vikasati tvanmayo'haṃ careyam |

tvaddharmasyāsya tāvat kimapi na bhagavan prastutasya praṇāśa-

stasmātsarvātmanaiva pradiśa mama vibho bhaktimārgaṃ manojñam ||3||

taṃ cainaṃ bhaktiyogaṃ draḍhayitumayi me sādhyamārogyamāyu-

rdiṣṭyā tatrāpi sevyaṃ tava caraṇamaho bheṣajāyeva dugdham |

mārkaṇḍeyo hi pūrvaṃ gaṇakanigaditadvādaśābdāyuruccaiḥ

sevitvā vatsaraṃ tvāṃ tava bhaṭanivahairdrāvayāmāsa mṛtyum ||4||

mārkaṇḍeyaścirāyuḥ sa khalu punarapi tvatparaḥ puṣpabhadrā-

tīre ninye tapasyannatulasukharatiḥ ṣaṭ tu manvantarāṇi |

devendraḥ saptamastaṃ surayuvatimarunmanmathairmohayiṣyan

yogoṣmapluṣyamāṇairna tu punaraśakattvajjanaṃ nirjayet kaḥ ||5||

prītyā nārāyaṇākhyastvamatha narasakhaḥ prāptavānasya pārśvaṃ

tuṣṭyā toṣṭūyamānaḥ sa tu vividhavarairlobhito nānumene |

draṣṭuṃ māya़āṃ tvadīyāṃ kila punaravṛṇodbhaktitṛptāntarātmā

māyāduḥkhānabhijñastadapi mṛgayate nūnamāścaryahetoḥ ||6||

yāte tvayyāśu vātākulajaladagalattoyapūrṇātighūrṇat-

saptārṇorāśimagne jagati sa tu jale sambhraman varṣakoṭīḥ |

dīnaḥ praikṣiṣṭa dūre vaṭadalaśayanaṃ kañcidāścaryabālaṃ

tvāmeva śyāmalāṅgaṃ vadanasarasijanyastapādāṅgulīkam ||7||

dṛṣṭvā tvāṃ hṛṣṭaromā tvaritamupagataḥ spraṣṭukāmo munīndraḥ

śvāsenāntarniviṣṭaḥ punariha sakalaṃ dṛṣṭavān viṣṭapaugham |

bhūyo'pi śvāsavātairbahiranupatito vīkṣitastvatkaṭākṣai-

rmodādāśleṣṭukāmastvayi pihitatanau svāśrame prāgvadāsīt ||8||

gauryā sārdhaṃ tadagre purabhidatha gatastvatpriyaprekṣaṇārthī

siddhānevāsya datvā svayamayamajarāmṛtyutādīn gato'bhūt |

evaṃ tvatsevayaiva smararipurapi sa prīyate yena tasmā-

nmūrtitrayyātmakastvaṃ nanu sakalaniyanteti suvyaktamāsīt ||9||

tryaṃśesmin satyaloke vidhiharipurabhinmandirāṇyūrdhvamūrdhvaṃ

tebho'pyūrdhvaṃ tu māyāvikṛtivirahito bhāti vaikuṇṭhalokaḥ |

tatra tvaṃ kāraṇāmbhasyapi paśupakule śuddhasattvaikarūpī

saccitbrahmādvayātmā pavanapurapate pāhi māṃ sarvarogāt ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्रैगुण्याद्भिन्नरूपं भवति हि भुवने हीनमध्योत्तमं यत्

ज्ञानं श्रद्धा च कर्ता वसतिरपि सुखं कर्म चाहारभेदाः ।

त्वत्क्षेत्रत्वन्निषेवादि तु यदिह पुनस्त्वत्परं तत्तु सर्वं

प्राहुर्नैगुण्यनिष्ठं तदनुभजनतो मङ्क्षु सिद्धो भवेयम् ॥1॥

त्वय्येव न्यस्तचित्तः सुखमयि विचरन् सर्वचेष्टास्त्वदर्थं

त्वद्भक्तैः सेव्यमानानपि चरितचरानाश्रयन् पुण्यदेशान् ।

दस्यौ विप्रे मृगादिष्वपि च सममतिर्मुच्यमानावमान-

स्पर्धासूयादिदोषः सततमखिलभूतेषु सम्पूजये त्वाम् ॥2॥

त्वद्भावो यावदेषु स्फुरति न विशदं तावदेवं ह्युपास्तिं

कुर्वन्नैकात्म्यबोधे झटिति विकसति त्वन्मयोऽहं चरेयम् ।

त्वद्धर्मस्यास्य तावत् किमपि न भगवन् प्रस्तुतस्य प्रणाश-

स्तस्मात्सर्वात्मनैव प्रदिश मम विभो भक्तिमार्गं मनोज्ञम् ॥3॥

तं चैनं भक्तियोगं द्रढयितुमयि मे साध्यमारोग्यमायु-

र्दिष्ट्या तत्रापि सेव्यं तव चरणमहो भेषजायेव दुग्धम् ।

मार्कण्डेयो हि पूर्वं गणकनिगदितद्वादशाब्दायुरुच्चैः

सेवित्वा वत्सरं त्वां तव भटनिवहैर्द्रावयामास मृत्युम् ॥4॥

मार्कण्डेयश्चिरायुः स खलु पुनरपि त्वत्परः पुष्पभद्रा-

तीरे निन्ये तपस्यन्नतुलसुखरतिः षट् तु मन्वन्तराणि ।

देवेन्द्रः सप्तमस्तं सुरयुवतिमरुन्मन्मथैर्मोहयिष्यन्

योगोष्मप्लुष्यमाणैर्न तु पुनरशकत्त्वज्जनं निर्जयेत् कः ॥5॥

प्रीत्या नारायणाख्यस्त्वमथ नरसखः प्राप्तवानस्य पार्श्वं

तुष्ट्या तोष्टूयमानः स तु विविधवरैर्लोभितो नानुमेने ।

द्रष्टुं माय़आं त्वदीयां किल पुनरवृणोद्भक्तितृप्तान्तरात्मा

मायादुःखानभिज्ञस्तदपि मृगयते नूनमाश्चर्यहेतोः ॥6॥

याते त्वय्याशु वाताकुलजलदगलत्तोयपूर्णातिघूर्णत्-

सप्तार्णोराशिमग्ने जगति स तु जले सम्भ्रमन् वर्षकोटीः ।

दीनः प्रैक्षिष्ट दूरे वटदलशयनं कञ्चिदाश्चर्यबालं

त्वामेव श्यामलाङ्गं वदनसरसिजन्यस्तपादाङ्गुलीकम् ॥7॥

दृष्ट्वा त्वां हृष्टरोमा त्वरितमुपगतः स्प्रष्टुकामो मुनीन्द्रः

श्वासेनान्तर्निविष्टः पुनरिह सकलं दृष्टवान् विष्टपौघम् ।

भूयोऽपि श्वासवातैर्बहिरनुपतितो वीक्षितस्त्वत्कटाक्षै-

र्मोदादाश्लेष्टुकामस्त्वयि पिहिततनौ स्वाश्रमे प्राग्वदासीत् ॥8॥

गौर्या सार्धं तदग्रे पुरभिदथ गतस्त्वत्प्रियप्रेक्षणार्थी

सिद्धानेवास्य दत्वा स्वयमयमजरामृत्युतादीन् गतोऽभूत् ।

एवं त्वत्सेवयैव स्मररिपुरपि स प्रीयते येन तस्मा-

न्मूर्तित्रय्यात्मकस्त्वं ननु सकलनियन्तेति सुव्यक्तमासीत् ॥9॥

त्र्यंशेस्मिन् सत्यलोके विधिहरिपुरभिन्मन्दिराण्यूर्ध्वमूर्ध्वं

तेभोऽप्यूर्ध्वं तु मायाविकृतिविरहितो भाति वैकुण्ठलोकः ।

तत्र त्वं कारणाम्भस्यपि पशुपकुले शुद्धसत्त्वैकरूपी

सच्चित्ब्रह्माद्वयात्मा पवनपुरपते पाहि मां सर्वरोगात् ॥10॥