Narayaniyam Dashaka 77 - Jarasandhadibhih Saha Yuddham — Grantha Script

𑌸𑍈𑌰𑌨𑍍𑌧𑍍𑌰𑍍𑌯𑌾𑌸𑍍𑌤𑌦𑌨𑍁 𑌚𑌿𑌰𑌂 𑌸𑍍𑌮𑌰𑌾𑌤𑍁𑌰𑌾𑌯𑌾

𑌯𑌾𑌤𑍋𑌽𑌭𑍂𑌃 𑌸𑍁𑌲𑌲𑌿𑌤𑌮𑍁𑌦𑍍𑌧𑌵𑍇𑌨 𑌸𑌾𑌰𑍍𑌧𑌮𑍍 ।

𑌆𑌵𑌾𑌸𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌦𑍁𑌪𑌗𑌮𑍋𑌤𑍍𑌸𑌵𑌂 𑌸𑌦𑍈𑌵

𑌧𑍍𑌯𑌾𑌯𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌾𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌤𑌿𑌦𑌿𑌨𑌵𑌾𑌸𑌸𑌜𑍍𑌜𑌿𑌕𑌾𑌯𑌾𑌃 ॥1॥

𑌉𑌪𑌗𑌤𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌪𑍂𑌰𑍍𑌣𑌮𑌨𑍋𑌰𑌥𑌾𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌮𑌦𑌸𑌮𑍍𑌭𑍍𑌰𑌮𑌕𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌪𑌯𑍋𑌧𑌰𑌾𑌮𑍍 ।

𑌵𑌿𑌵𑌿𑌧𑌮𑌾𑌨𑌨𑌮𑌾𑌦𑌧𑌤𑍀𑌂 𑌮𑍁𑌦𑌾 𑌰𑌹𑌸𑌿 𑌤𑌾𑌂 𑌰𑌮𑌯𑌾𑌞𑍍𑌚𑌕𑍃𑌷𑍇 𑌸𑍁𑌖𑌮𑍍 ॥2॥

𑌪𑍃𑌷𑍍𑌟𑌾 𑌵𑌰𑌂 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌸𑌾𑌵𑌵𑍃𑌣𑍋𑌦𑍍𑌵𑌰𑌾𑌕𑍀

𑌭𑍂𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌸𑍁𑌰𑌤𑌮𑍇𑌵 𑌨𑌿𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑌰𑍇𑌷𑍁 ।

𑌸𑌾𑌯𑍁𑌜𑍍𑌯𑌮𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌿𑌤𑌿 𑌵𑌦𑍇𑌤𑍍 𑌬𑍁𑌧 𑌏𑌵 𑌕𑌾𑌮𑌂

𑌸𑌾𑌮𑍀𑌪𑍍𑌯𑌮𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌨𑌿𑌶𑌮𑌿𑌤𑍍𑌯𑌪𑌿 𑌨𑌾𑌬𑍍𑌰𑌵𑍀𑌤𑍍 𑌕𑌿𑌮𑍍 ॥3॥

𑌤𑌤𑍋 𑌭𑌵𑌾𑌨𑍍 𑌦𑍇𑌵 𑌨𑌿𑌶𑌾𑌸𑍁 𑌕𑌾𑌸𑍁𑌚𑌿𑌨𑍍𑌮𑍃𑌗𑍀𑌦𑍃𑌶𑌂 𑌤𑌾𑌂 𑌨𑌿𑌭𑍃𑌤𑌂 𑌵𑌿𑌨𑍋𑌦𑌯𑌨𑍍 ।

𑌅𑌦𑌾𑌦𑍁𑌪𑌶𑍍𑌲𑍋𑌕 𑌇𑌤𑌿 𑌶𑍍𑌰𑍁𑌤𑌂 𑌸𑍁𑌤𑌂 𑌸 𑌨𑌾𑌰𑌦𑌾𑌤𑍍 𑌸𑌾𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑌤𑌨𑍍𑌤𑍍𑌰𑌵𑌿𑌦𑍍𑌬𑌬𑌭𑍗 ॥4॥

𑌅𑌕𑍍𑌰𑍂𑌰𑌮𑌨𑍍𑌦𑌿𑌰𑌮𑌿𑌤𑍋𑌽𑌥 𑌬𑌲𑍋𑌦𑍍𑌧𑌵𑌾𑌭𑍍𑌯𑌾-

𑌮𑌭𑍍𑌯𑌰𑍍𑌚𑌿𑌤𑍋 𑌬𑌹𑍁 𑌨𑍁𑌤𑍋 𑌮𑍁𑌦𑌿𑌤𑍇𑌨 𑌤𑍇𑌨 ।

𑌏𑌨𑌂 𑌵𑌿𑌸𑍃𑌜𑍍𑌯 𑌵𑌿𑌪𑌿𑌨𑌾𑌗𑌤𑌪𑌾𑌣𑍍𑌡𑌵𑍇𑌯-

𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤𑌂 𑌵𑌿𑌵𑍇𑌦𑌿𑌥 𑌤𑌥𑌾 𑌧𑍃𑌤𑌰𑌾𑌷𑍍𑌟𑍍𑌰𑍍𑌚𑍇𑌷𑍍𑌟𑌾𑌮𑍍 ॥5॥

𑌵𑌿𑌘𑌾𑌤𑌾𑌜𑍍𑌜𑌾𑌮𑌾𑌤𑍁𑌃 𑌪𑌰𑌮𑌸𑍁𑌹𑍃𑌦𑍋 𑌭𑍋𑌜𑌨𑍃𑌪𑌤𑍇-

𑌰𑍍𑌜𑌰𑌾𑌸𑌨𑍍𑌧𑍇 𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑌤𑍍𑌯𑌨𑌵𑌧𑌿𑌰𑍁𑌷𑌾𑌨𑍍𑌧𑍇𑌽𑌥 𑌮𑌥𑍁𑌰𑌾𑌮𑍍 ।

𑌰𑌥𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈𑌰𑍍𑌦𑍍𑌯𑍋𑌰𑍍𑌲𑌬𑍍𑌧𑍈𑌃 𑌕𑌤𑌿𑌪𑌯𑌬𑌲𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌬𑌲𑌯𑍁𑌤-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑌯𑍋𑌵𑌿𑌂𑌶𑌤𑍍𑌯𑌕𑍍𑌷𑍗𑌹𑌿𑌣𑌿 𑌤𑌦𑍁𑌪𑌨𑍀𑌤𑌂 𑌸𑌮𑌹𑍃𑌥𑌾𑌃 ॥6॥

𑌬𑌦𑍍𑌧𑌂 𑌬𑌲𑌾𑌦𑌥 𑌬𑌲𑍇𑌨 𑌬𑌲𑍋𑌤𑍍𑌤𑌰𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌂

𑌭𑍂𑌯𑍋 𑌬𑌲𑍋𑌦𑍍𑌯𑌮𑌰𑌸𑍇𑌨 𑌮𑍁𑌮𑍋𑌚𑌿𑌥𑍈𑌨𑌮𑍍 ।

𑌨𑌿𑌶𑍍𑌶𑍇𑌷𑌦𑌿𑌗𑍍𑌜𑌯𑌸𑌮𑌾𑌹𑍃𑌤𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌸𑍈𑌨𑍍𑌯𑌾𑌤𑍍

𑌕𑍋𑌽𑌨𑍍𑌯𑌸𑍍𑌤𑌤𑍋 𑌹𑌿 𑌬𑌲𑌪𑍗𑌰𑍁𑌷𑌵𑌾𑌂𑌸𑍍𑌤𑌦𑌾𑌨𑍀𑌮𑍍 ॥7॥

𑌭𑌗𑍍𑌨𑌃 𑌸 𑌲𑌗𑍍𑌨𑌹𑍃𑌦𑌯𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌨𑍃𑌪𑍈𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌣𑍁𑌨𑍍𑌨𑍋

𑌯𑍁𑌦𑍍𑌧𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌵𑍍𑌯𑌧𑌿𑌤 𑌷𑍋𑌡𑌶𑌕𑍃𑌤𑍍𑌵 𑌏𑌵𑌮𑍍 ।

𑌅𑌕𑍍𑌷𑍗𑌹𑌿𑌣𑍀𑌃 𑌶𑌿𑌵 𑌶𑌿𑌵𑌾𑌸𑍍𑌯 𑌜𑌘𑌨𑍍𑌥 𑌵𑌿𑌷𑍍𑌣𑍋

𑌸𑌮𑍍𑌭𑍂𑌯 𑌸𑍈𑌕𑌨𑌵𑌤𑌿𑌤𑍍𑌰𑌿𑌶𑌤𑌂 𑌤𑌦𑌾𑌨𑍀𑌮𑍍 ॥8॥

𑌅𑌷𑍍𑌟𑌾𑌦𑌶𑍇𑌽𑌸𑍍𑌯 𑌸𑌮𑌰𑍇 𑌸𑌮𑍁𑌪𑍇𑌯𑍁𑌷𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌂

𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌵𑌾 𑌪𑍁𑌰𑍋𑌽𑌥 𑌯𑌵𑌨𑌂 𑌯𑌵𑌨𑌤𑍍𑌰𑌿𑌕𑍋𑌟𑍍𑌯𑌾 ।

𑌤𑍍𑌵𑌷𑍍𑌟𑍍𑌰𑌾 𑌵𑌿𑌧𑌾𑌪𑍍𑌯 𑌪𑍁𑌰𑌮𑌾𑌶𑍁 𑌪𑌯𑍋𑌧𑌿𑌮𑌧𑍍𑌯𑍇

𑌤𑌤𑍍𑌰𑌾𑌽𑌥 𑌯𑍋𑌗𑌬𑌲𑌤𑌃 𑌸𑍍𑌵𑌜𑌨𑌾𑌨𑌨𑍈𑌷𑍀𑌃 ॥9॥

𑌪𑌦𑌭𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌪𑌦𑍍𑌮𑌮𑌾𑌲𑍀 𑌚𑌕𑌿𑌤 𑌇𑌵 𑌪𑍁𑌰𑌾𑌨𑍍𑌨𑌿𑌰𑍍𑌗𑌤𑍋 𑌧𑌾𑌵𑌮𑌾𑌨𑍋

𑌮𑍍𑌲𑍇𑌚𑍍𑌛𑍇𑌶𑍇𑌨𑌾𑌨𑍁𑌯𑌾𑌤𑍋 𑌵𑌧𑌸𑍁𑌕𑍃𑌤𑌵𑌿𑌹𑍀𑌨𑍇𑌨 𑌶𑍈𑌲𑍇 𑌨𑍍𑌯𑌲𑍈𑌷𑍀𑌃 ।

𑌸𑍁𑌪𑍍𑌤𑍇𑌨𑌾𑌙𑍍𑌘𑍍𑌰𑍍𑌯𑌾𑌹𑌤𑍇𑌨 𑌦𑍍𑌰𑍁𑌤𑌮𑌥 𑌮𑍁𑌚𑍁𑌕𑍁𑌨𑍍𑌦𑍇𑌨 𑌭𑌸𑍍𑌮𑍀𑌕𑍃𑌤𑍇𑌽𑌸𑍍𑌮𑌿𑌨𑍍

𑌭𑍂𑌪𑌾𑌯𑌾𑌸𑍍𑌮𑍈 𑌗𑍁𑌹𑌾𑌨𑍍𑌤𑍇 𑌸𑍁𑌲𑌲𑌿𑌤𑌵𑌪𑍁𑌷𑌾 𑌤𑌸𑍍𑌥𑌿𑌷𑍇 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌭𑌾𑌜𑍇 ॥10॥

𑌐𑌕𑍍𑌷𑍍𑌵𑌾𑌕𑍋𑌽𑌹𑌂 𑌵𑌿𑌰𑌕𑍍𑌤𑍋𑌽𑌸𑍍𑌮𑍍𑌯𑌖𑌿𑌲𑌨𑍃𑌪𑌸𑍁𑌖𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌸𑌾𑌦𑍈𑌕𑌕𑌾𑌙𑍍𑌕𑍍𑌷𑍀

𑌹𑌾 𑌦𑍇𑌵𑍇𑌤𑌿 𑌸𑍍𑌤𑍁𑌵𑌨𑍍𑌤𑌂 𑌵𑌰𑌵𑌿𑌤𑌤𑌿𑌷𑍁 𑌤𑌂 𑌨𑌿𑌸𑍍𑌪𑍃𑌹𑌂 𑌵𑍀𑌕𑍍𑌷𑍍𑌯 𑌹𑍃𑌷𑍍𑌯𑌨𑍍 ।

𑌮𑍁𑌕𑍍𑌤𑍇𑌸𑍍𑌤𑍁𑌲𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌚 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌧𑍁𑌤𑌸𑌕𑌲𑌮𑌲𑌾𑌂 𑌮𑍋𑌕𑍍𑌷𑌮𑌪𑍍𑌯𑌾𑌶𑍁 𑌦𑌤𑍍𑌵𑌾

𑌕𑌾𑌰𑍍𑌯𑌂 𑌹𑌿𑌂𑌸𑌾𑌵𑌿𑌶𑍁𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑍈 𑌤𑌪 𑌇𑌤𑌿 𑌚 𑌤𑌦𑌾 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌤𑍍𑌥 𑌲𑍋𑌕𑌪𑍍𑌰𑌤𑍀𑌤𑍍𑌯𑍈 ॥11॥

𑌤𑌦𑌨𑍁 𑌮𑌥𑍁𑌰𑌾𑌂 𑌗𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌹𑌤𑍍𑌵𑌾 𑌚𑌮𑍂𑌂 𑌯𑌵𑌨𑌾𑌹𑍃𑌤𑌾𑌂

𑌮𑌗𑌧𑌪𑌤𑌿𑌨𑌾 𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑍇 𑌸𑍈𑌨𑍍𑌯𑍈𑌃 𑌪𑍁𑌰𑍇𑌵 𑌨𑌿𑌵𑌾𑌰𑌿𑌤𑌃 ।

𑌚𑌰𑌮𑌵𑌿𑌜𑌯𑌂 𑌦𑌰𑍍𑌪𑌾𑌯𑌾𑌸𑍍𑌮𑍈 𑌪𑍍𑌰𑌦𑌾𑌯 𑌪𑌲𑌾𑌯𑌿𑌤𑍋

𑌜𑌲𑌧𑌿𑌨𑌗𑌰𑍀𑌂 𑌯𑌾𑌤𑍋 𑌵𑌾𑌤𑌾𑌲𑌯𑍇𑌶𑍍𑌵𑌰 𑌪𑌾𑌹𑌿 𑌮𑌾𑌮𑍍 ॥12॥

Roman (IAST) Transliteration

sairandhryāstadanu ciraṃ smarāturāyā

yāto'bhūḥ sulalitamuddhavena sārdham |

āvāsaṃ tvadupagamotsavaṃ sadaiva

dhyāyantyāḥ pratidinavāsasajjikāyāḥ ||1||

upagate tvayi pūrṇamanorathāṃ pramadasambhramakamprapayodharām |

vividhamānanamādadhatīṃ mudā rahasi tāṃ ramayāñcakṛṣe sukham ||2||

pṛṣṭā varaṃ punarasāvavṛṇodvarākī

bhūyastvayā suratameva niśāntareṣu |

sāyujyamastviti vadet budha eva kāmaṃ

sāmīpyamastvaniśamityapi nābravīt kim ||3||

tato bhavān deva niśāsu kāsucinmṛgīdṛśaṃ tāṃ nibhṛtaṃ vinodayan |

adādupaśloka iti śrutaṃ sutaṃ sa nāradāt sāttvatatantravidbababhau ||4||

akrūramandiramito'tha baloddhavābhyā-

mabhyarcito bahu nuto muditena tena |

enaṃ visṛjya vipināgatapāṇḍaveya-

vṛttaṃ viveditha tathā dhṛtarāṣṭrceṣṭām ||5||

vighātājjāmātuḥ paramasuhṛdo bhojanṛpate-

rjarāsandhe rundhatyanavadhiruṣāndhe'tha mathurām |

rathādyairdyorlabdhaiḥ katipayabalastvaṃ balayuta-

strayoviṃśatyakṣauhiṇi tadupanītaṃ samahṛthāḥ ||6||

baddhaṃ balādatha balena balottaraṃ tvaṃ

bhūyo balodyamarasena mumocithainam |

niśśeṣadigjayasamāhṛtaviśvasainyāt

ko'nyastato hi balapauruṣavāṃstadānīm ||7||

bhagnaḥ sa lagnahṛdayo'pi nṛpaiḥ praṇunno

yuddhaṃ tvayā vyadhita ṣoḍaśakṛtva evam |

akṣauhiṇīḥ śiva śivāsya jaghantha viṣṇo

sambhūya saikanavatitriśataṃ tadānīm ||8||

aṣṭādaśe'sya samare samupeyuṣi tvaṃ

dṛṣṭvā puro'tha yavanaṃ yavanatrikoṭyā |

tvaṣṭrā vidhāpya puramāśu payodhimadhye

tatrā'tha yogabalataḥ svajanānanaiṣīḥ ||9||

padabhyāṃ tvāṃ padmamālī cakita iva purānnirgato dhāvamāno

mleccheśenānuyāto vadhasukṛtavihīnena śaile nyalaiṣīḥ |

suptenāṅghryāhatena drutamatha mucukundena bhasmīkṛte'smin

bhūpāyāsmai guhānte sulalitavapuṣā tasthiṣe bhaktibhāje ||10||

aikṣvāko'haṃ virakto'smyakhilanṛpasukhe tvatprasādaikakāṅkṣī

hā deveti stuvantaṃ varavitatiṣu taṃ nispṛhaṃ vīkṣya hṛṣyan |

muktestulyāṃ ca bhaktiṃ dhutasakalamalāṃ mokṣamapyāśu datvā

kāryaṃ hiṃsāviśuddhyai tapa iti ca tadā prāttha lokapratītyai ||11||

tadanu mathurāṃ gatvā hatvā camūṃ yavanāhṛtāṃ

magadhapatinā mārge sainyaiḥ pureva nivāritaḥ |

caramavijayaṃ darpāyāsmai pradāya palāyito

jaladhinagarīṃ yāto vātālayeśvara pāhi mām ||12||

Sanskrit — Devanagari (original)

सैरन्ध्र्यास्तदनु चिरं स्मरातुराया

यातोऽभूः सुललितमुद्धवेन सार्धम् ।

आवासं त्वदुपगमोत्सवं सदैव

ध्यायन्त्याः प्रतिदिनवाससज्जिकायाः ॥1॥

उपगते त्वयि पूर्णमनोरथां प्रमदसम्भ्रमकम्प्रपयोधराम् ।

विविधमाननमादधतीं मुदा रहसि तां रमयाञ्चकृषे सुखम् ॥2॥

पृष्टा वरं पुनरसाववृणोद्वराकी

भूयस्त्वया सुरतमेव निशान्तरेषु ।

सायुज्यमस्त्विति वदेत् बुध एव कामं

सामीप्यमस्त्वनिशमित्यपि नाब्रवीत् किम् ॥3॥

ततो भवान् देव निशासु कासुचिन्मृगीदृशं तां निभृतं विनोदयन् ।

अदादुपश्लोक इति श्रुतं सुतं स नारदात् सात्त्वततन्त्रविद्बबभौ ॥4॥

अक्रूरमन्दिरमितोऽथ बलोद्धवाभ्या-

मभ्यर्चितो बहु नुतो मुदितेन तेन ।

एनं विसृज्य विपिनागतपाण्डवेय-

वृत्तं विवेदिथ तथा धृतराष्ट्र्चेष्टाम् ॥5॥

विघाताज्जामातुः परमसुहृदो भोजनृपते-

र्जरासन्धे रुन्धत्यनवधिरुषान्धेऽथ मथुराम् ।

रथाद्यैर्द्योर्लब्धैः कतिपयबलस्त्वं बलयुत-

स्त्रयोविंशत्यक्षौहिणि तदुपनीतं समहृथाः ॥6॥

बद्धं बलादथ बलेन बलोत्तरं त्वं

भूयो बलोद्यमरसेन मुमोचिथैनम् ।

निश्शेषदिग्जयसमाहृतविश्वसैन्यात्

कोऽन्यस्ततो हि बलपौरुषवांस्तदानीम् ॥7॥

भग्नः स लग्नहृदयोऽपि नृपैः प्रणुन्नो

युद्धं त्वया व्यधित षोडशकृत्व एवम् ।

अक्षौहिणीः शिव शिवास्य जघन्थ विष्णो

सम्भूय सैकनवतित्रिशतं तदानीम् ॥8॥

अष्टादशेऽस्य समरे समुपेयुषि त्वं

दृष्ट्वा पुरोऽथ यवनं यवनत्रिकोट्या ।

त्वष्ट्रा विधाप्य पुरमाशु पयोधिमध्ये

तत्राऽथ योगबलतः स्वजनाननैषीः ॥9॥

पदभ्यां त्वां पद्ममाली चकित इव पुरान्निर्गतो धावमानो

म्लेच्छेशेनानुयातो वधसुकृतविहीनेन शैले न्यलैषीः ।

सुप्तेनाङ्घ्र्याहतेन द्रुतमथ मुचुकुन्देन भस्मीकृतेऽस्मिन्

भूपायास्मै गुहान्ते सुललितवपुषा तस्थिषे भक्तिभाजे ॥10॥

ऐक्ष्वाकोऽहं विरक्तोऽस्म्यखिलनृपसुखे त्वत्प्रसादैककाङ्क्षी

हा देवेति स्तुवन्तं वरविततिषु तं निस्पृहं वीक्ष्य हृष्यन् ।

मुक्तेस्तुल्यां च भक्तिं धुतसकलमलां मोक्षमप्याशु दत्वा

कार्यं हिंसाविशुद्ध्यै तप इति च तदा प्रात्थ लोकप्रतीत्यै ॥11॥

तदनु मथुरां गत्वा हत्वा चमूं यवनाहृतां

मगधपतिना मार्गे सैन्यैः पुरेव निवारितः ।

चरमविजयं दर्पायास्मै प्रदाय पलायितो

जलधिनगरीं यातो वातालयेश्वर पाहि माम् ॥12॥