Narayaniyam Dashaka 92 - Karmamishrabhaktih — Grantha Script

𑌵𑍇𑌦𑍈𑌸𑍍𑌸𑌰𑍍𑌵𑌾𑌣𑌿 𑌕𑌰𑍍𑌮𑌾𑌣𑍍𑌯𑌫𑌲𑌪𑌰𑌤𑌯𑌾 𑌵𑌰𑍍𑌣𑌿𑌤𑌾𑌨𑍀𑌤𑌿 𑌬𑍁𑌧𑍍𑌵𑌾

𑌤𑌾𑌨𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌯𑍍𑌯𑌰𑍍𑌪𑌿𑌤𑌾𑌨𑍍𑌯𑍇𑌵 𑌹𑌿 𑌸𑌮𑌨𑍁𑌚𑌰𑌨𑍍 𑌯𑌾𑌨𑌿 𑌨𑍈𑌷𑍍𑌕𑌰𑍍𑌮𑍍𑌯𑌮𑍀𑌶 ।

𑌮𑌾 𑌭𑍂𑌦𑍍𑌵𑍇𑌦𑍈𑌰𑍍𑌨𑌿𑌷𑌿𑌦𑍍𑌧𑍇 𑌕𑍁𑌹𑌚𑌿𑌦𑌪𑌿 𑌮𑌨𑌃𑌕𑌰𑍍𑌮𑌵𑌾𑌚𑌾𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤𑌿-

𑌰𑍍𑌦𑍁𑌰𑍍𑌵𑌰𑍍𑌜𑌂 𑌚𑍇𑌦𑌵𑌾𑌪𑍍𑌤𑌂 𑌤𑌦𑌪𑌿 𑌖𑌲𑍁 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌯𑌰𑍍𑌪𑌯𑍇 𑌚𑌿𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌕𑌾𑌶𑍇 ॥1॥

𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌯𑌃 𑌕𑌰𑍍𑌮𑌯𑍋𑌗𑌸𑍍𑌤𑌵 𑌭𑌜𑌨𑌮𑌯𑌸𑍍𑌤𑌤𑍍𑌰 𑌚𑌾𑌭𑍀𑌷𑍍𑌟𑌮𑍂𑌰𑍍𑌤𑌿𑌂

𑌹𑍃𑌦𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌸𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑍈𑌕𑌰𑍂𑌪𑌾𑌂 𑌦𑍃𑌷𑌦𑌿 𑌹𑍃𑌦𑌿 𑌮𑍃𑌦𑌿 𑌕𑍍𑌵𑌾𑌪𑌿 𑌵𑌾 𑌭𑌾𑌵𑌯𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾 ।

𑌪𑍁𑌷𑍍𑌪𑍈𑌰𑍍𑌗𑌨𑍍𑌧𑍈𑌰𑍍𑌨𑌿𑌵𑍇𑌦𑍍𑌯𑍈𑌰𑌪𑌿 𑌚 𑌵𑌿𑌰𑌚𑌿𑌤𑍈𑌃 𑌶𑌕𑍍𑌤𑌿𑌤𑍋 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌪𑍂𑌤𑍈-

𑌰𑍍𑌨𑌿𑌤𑍍𑌯𑌂 𑌵𑌰𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌸𑌪𑌰𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌵𑌿𑌦𑌧𑌦𑌯𑌿 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌸𑌾𑌦𑌂 𑌭𑌜𑍇𑌯𑌮𑍍 ॥2॥

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑍀𑌶𑍂𑌦𑍍𑌰𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌕𑌥𑌾𑌦𑌿𑌶𑍍𑌰𑌵𑌣𑌵𑌿𑌰𑌹𑌿𑌤𑌾 𑌆𑌸𑌤𑌾𑌂 𑌤𑍇 𑌦𑌯𑌾𑌰𑍍𑌹𑌾-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌾𑌦𑌾𑌸𑌨𑍍𑌨𑌯𑌾𑌤𑌾𑌨𑍍 𑌦𑍍𑌵𑌿𑌜𑌕𑍁𑌲𑌜𑌨𑍁𑌷𑍋 𑌹𑌨𑍍𑌤 𑌶𑍋𑌚𑌾𑌮𑍍𑌯𑌶𑌾𑌨𑍍𑌤𑌾𑌨𑍍 ।

𑌵𑍃𑌤𑍍𑌤𑍍𑌯𑌰𑍍𑌥𑌂 𑌤𑍇 𑌯𑌜𑌨𑍍𑌤𑍋 𑌬𑌹𑍁𑌕𑌥𑌿𑌤𑌮𑌪𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌮𑌨𑌾𑌕𑌰𑍍𑌣𑌯𑌨𑍍𑌤𑍋

𑌦𑍃𑌪𑍍𑌤𑌾 𑌵𑌿𑌦𑍍𑌯𑌾𑌭𑌿𑌜𑌾𑌤𑍍𑌯𑍈𑌃 𑌕𑌿𑌮𑍁 𑌨 𑌵𑌿𑌦𑌧𑌤𑍇 𑌤𑌾𑌦𑍃𑌶𑌂 𑌮𑌾 𑌕𑍃𑌥𑌾 𑌮𑌾𑌮𑍍 ॥3॥

𑌪𑌾𑌪𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌕𑍃𑌷𑍍𑌣𑌰𑌾𑌮𑍇𑌤𑍍𑌯𑌭𑌿𑌲𑌪𑌤𑌿 𑌨𑌿𑌜𑌂 𑌗𑍂𑌹𑌿𑌤𑍁𑌂 𑌦𑍁𑌶𑍍𑌚𑌰𑌿𑌤𑍍𑌰𑌂

𑌨𑌿𑌰𑍍𑌲𑌜𑍍𑌜𑌸𑍍𑌯𑌾𑌸𑍍𑌯 𑌵𑌾𑌚𑌾 𑌬𑌹𑍁𑌤𑌰𑌕𑌥𑌨𑍀𑌯𑌾𑌨𑌿 𑌮𑍇 𑌵𑌿𑌘𑍍𑌨𑌿𑌤𑌾𑌨𑌿 ।

𑌭𑍍𑌰𑌾𑌤𑌾 𑌮𑍇 𑌵𑌨𑍍𑌧𑍍𑌯𑌶𑍀𑌲𑍋 𑌭𑌜𑌤𑌿 𑌕𑌿𑌲 𑌸𑌦𑌾 𑌵𑌿𑌷𑍍𑌣𑍁𑌮𑌿𑌤𑍍𑌥𑌂 𑌬𑍁𑌧𑌾𑌂𑌸𑍍𑌤𑍇

𑌨𑌿𑌨𑍍𑌦𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑍁𑌚𑍍𑌚𑍈𑌰𑍍𑌹𑌸𑌨𑍍𑌤𑌿 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑌿𑌹𑌿𑌤𑌮𑌤𑍀𑌂𑌸𑍍𑌤𑌾𑌦𑍃𑌶𑌂 𑌮𑌾 𑌕𑍃𑌥𑌾 𑌮𑌾𑌮𑍍 ॥4॥

𑌶𑍍𑌵𑍇𑌤𑌚𑍍𑌛𑌾𑌯𑌂 𑌕𑍃𑌤𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌮𑍁𑌨𑌿𑌵𑌰𑌵𑌪𑍁𑌷𑌂 𑌪𑍍𑌰𑍀𑌣𑌯𑌨𑍍𑌤𑍇 𑌤𑌪𑍋𑌭𑌿-

𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑍇𑌤𑌾𑌯𑌾𑌂 𑌸𑍍𑌰𑍁𑌕𑍍𑌸𑍍𑌰𑍁𑌵𑌾𑌦𑍍𑌯𑌙𑍍𑌕𑌿𑌤𑌮𑌰𑍁𑌣𑌤𑌨𑍁𑌂 𑌯𑌜𑍍𑌞𑌰𑍂𑌪𑌂 𑌯𑌜𑌨𑍍𑌤𑍇 ।

𑌸𑍇𑌵𑌨𑍍𑌤𑍇 𑌤𑌨𑍍𑌤𑍍𑌰𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑍈𑌰𑍍𑌵𑌿𑌲𑌸𑌦𑌰𑌿𑌗𑌦𑌂 𑌦𑍍𑌵𑌾𑌪𑌰𑍇 𑌶𑍍𑌯𑌾𑌮𑌲𑌾𑌙𑍍𑌗𑌂

𑌨𑍀𑌲𑌂 𑌸𑌙𑍍𑌕𑍀𑌰𑍍𑌤𑌨𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈𑌰𑌿𑌹 𑌕𑌲𑌿𑌸𑌮𑌯𑍇 𑌮𑌾𑌨𑍁𑌷𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌭𑌜𑌨𑍍𑌤𑍇 ॥5॥

𑌸𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌕𑌾𑌲𑍇𑌯𑌕𑌾𑌲𑍋 𑌜𑌯𑌤𑌿 𑌮𑍁𑌰𑌰𑌿𑌪𑍋 𑌯𑌤𑍍𑌰 𑌸𑌙𑍍𑌕𑍀𑌰𑍍𑌤𑌨𑌾𑌦𑍍𑌯𑍈-

𑌰𑍍𑌨𑌿𑌰𑍍𑌯𑌤𑍍𑌨𑍈𑌰𑍇𑌵 𑌮𑌾𑌰𑍍𑌗𑍈𑌰𑌖𑌿𑌲𑌦 𑌨 𑌚𑌿𑌰𑌾𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌸𑌾𑌦𑌂 𑌭𑌜𑌨𑍍𑌤𑍇 ।

𑌜𑌾𑌤𑌾𑌸𑍍𑌤𑍍𑌰𑍇𑌤𑌾𑌕𑍃𑌤𑌾𑌦𑌾𑌵𑌪𑌿 𑌹𑌿 𑌕𑌿𑌲 𑌕𑌲𑍗 𑌸𑌮𑍍𑌭𑌵𑌂 𑌕𑌾𑌮𑌯𑌨𑍍𑌤𑍇

𑌦𑍈𑌵𑌾𑌤𑍍𑌤𑌤𑍍𑌰𑍈𑌵 𑌜𑌾𑌤𑌾𑌨𑍍 𑌵𑌿𑌷𑌯𑌵𑌿𑌷𑌰𑌸𑍈𑌰𑍍𑌮𑌾 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌵𑌞𑍍𑌚𑌯𑌾𑌸𑍍𑌮𑌾𑌨𑍍 ॥6॥

𑌭𑌕𑍍𑌤𑌾𑌸𑍍𑌤𑌾𑌵𑌤𑍍𑌕𑌲𑍗 𑌸𑍍𑌯𑍁𑌰𑍍𑌦𑍍𑌰𑌮𑌿𑌲𑌭𑍁𑌵𑌿 𑌤𑌤𑍋 𑌭𑍂𑌰𑌿𑌶𑌸𑍍𑌤𑌤𑍍𑌰 𑌚𑍋𑌚𑍍𑌚𑍈:

𑌕𑌾𑌵𑍇𑌰𑍀𑌂 𑌤𑌾𑌮𑍍𑌰𑌪𑌰𑍍𑌣𑍀𑌮𑌨𑍁 𑌕𑌿𑌲 𑌕𑍃𑌤𑌮𑌾𑌲𑌾𑌂 𑌚 𑌪𑍁𑌣𑍍𑌯𑌾𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌤𑍀𑌚𑍀𑌮𑍍 ।

𑌹𑌾 𑌮𑌾𑌮𑌪𑍍𑌯𑍇𑌤𑌦𑌨𑍍𑌤𑌰𑍍𑌭𑌵𑌮𑌪𑌿 𑌚 𑌵𑌿𑌭𑍋 𑌕𑌿𑌞𑍍𑌚𑌿𑌦𑌞𑍍𑌚𑌦𑍍𑌰𑌸𑌂 𑌤𑍍𑌵-

𑌯𑍍𑌯𑌾𑌶𑌾𑌪𑌾𑌶𑍈𑌰𑍍𑌨𑌿𑌬𑌧𑍍𑌯 𑌭𑍍𑌰𑌮𑌯 𑌨 𑌭𑌗𑌵𑌨𑍍 𑌪𑍂𑌰𑌯 𑌤𑍍𑌵𑌨𑍍𑌨𑌿𑌷𑍇𑌵𑌾𑌮𑍍 ॥7॥

𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑍍𑌵𑌾 𑌧𑌰𑍍𑌮𑌦𑍍𑌰𑍁𑌹𑌂 𑌤𑌂 𑌕𑌲𑌿𑌮𑌪𑌕𑌰𑍁𑌣𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌙𑍍𑌮𑌹𑍀𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑍍 𑌪𑌰𑍀𑌕𑍍𑌷𑌿𑌤𑍍

𑌹𑌨𑍍𑌤𑍁𑌂 𑌵𑍍𑌯𑌾𑌕𑍃𑌷𑍍𑌟𑌖𑌡𑍍𑌗𑍋𑌽𑌪𑌿 𑌨 𑌵𑌿𑌨𑌿𑌹𑌤𑌵𑌾𑌨𑍍 𑌸𑌾𑌰𑌵𑍇𑌦𑍀 𑌗𑍁𑌣𑌾𑌂𑌶𑌾𑌤𑍍 ।

𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌸𑍇𑌵𑌾𑌦𑍍𑌯𑌾𑌶𑍁 𑌸𑌿𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑍇𑌦𑌸𑌦𑌿𑌹 𑌨 𑌤𑌥𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑌰𑍇 𑌚𑍈𑌷 𑌭𑍀𑌰𑍁-

𑌰𑍍𑌯𑌤𑍍𑌤𑍁 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌗𑍇𑌵 𑌰𑍋𑌗𑌾𑌦𑌿𑌭𑌿𑌰𑌪𑌹𑌰𑌤𑍇 𑌤𑌤𑍍𑌰 𑌹𑌾 𑌶𑌿𑌕𑍍𑌷𑌯𑍈𑌨𑌮𑍍 ॥8॥

𑌗𑌙𑍍𑌗𑌾 𑌗𑍀𑌤𑌾 𑌚 𑌗𑌾𑌯𑌤𑍍𑌰𑍍𑌯𑌪𑌿 𑌚 𑌤𑍁𑌲𑌸𑌿𑌕𑌾 𑌗𑍋𑌪𑌿𑌕𑌾𑌚𑌨𑍍𑌦𑌨𑌂 𑌤𑌤𑍍

𑌸𑌾𑌲𑌗𑍍𑌰𑌾𑌮𑌾𑌭𑌿𑌪𑍂𑌜𑌾 𑌪𑌰𑌪𑍁𑌰𑍁𑌷 𑌤𑌥𑍈𑌕𑌾𑌦𑌶𑍀 𑌨𑌾𑌮𑌵𑌰𑍍𑌣𑌾𑌃 ।

𑌏𑌤𑌾𑌨𑍍𑌯𑌷𑍍𑌟𑌾𑌪𑍍𑌯𑌯𑌤𑍍𑌨𑌾𑌨𑍍𑌯𑌪𑌿 𑌕𑌲𑌿𑌸𑌮𑌯𑍇 𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌸𑌾𑌦𑌪𑍍𑌰𑌵𑍃𑌦𑍍𑌧𑍍𑌯𑌾

𑌕𑍍𑌷𑌿𑌪𑍍𑌰𑌂 𑌮𑍁𑌕𑍍𑌤𑌿𑌪𑍍𑌰𑌦𑌾𑌨𑍀𑌤𑍍𑌯𑌭𑌿𑌦𑌧𑍁𑌃 𑌋𑌷𑌯𑌸𑍍𑌤𑍇𑌷𑍁 𑌮𑌾𑌂 𑌸𑌜𑍍𑌜𑌯𑍇𑌥𑌾𑌃 ॥9॥

𑌦𑍇𑌵𑌰𑍍𑌷𑍀𑌣𑌾𑌂 𑌪𑌿𑌤𑍃𑌣𑌾𑌮𑌪𑌿 𑌨 𑌪𑍁𑌨𑌃 𑌋𑌣𑍀 𑌕𑌿𑌙𑍍𑌕𑌰𑍋 𑌵𑌾 𑌸 𑌭𑍂𑌮𑌨𑍍 ।

𑌯𑍋𑌽𑌸𑍗 𑌸𑌰𑍍𑌵𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑌾 𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌶𑌰𑌣𑌮𑍁𑌪𑌗𑌤𑌸𑍍𑌸𑌰𑍍𑌵𑌕𑍃𑌤𑍍𑌯𑌾𑌨𑌿 𑌹𑌿𑌤𑍍𑌵𑌾 ।

𑌤𑌸𑍍𑌯𑍋𑌤𑍍𑌪𑌨𑍍𑌨𑌂 𑌵𑌿𑌕𑌰𑍍𑌮𑌾𑌪𑍍𑌯𑌖𑌿𑌲𑌮𑌪𑌨𑍁𑌦𑌸𑍍𑌯𑍇𑌵 𑌚𑌿𑌤𑍍𑌤𑌸𑍍𑌥𑌿𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌂

𑌤𑌨𑍍𑌮𑍇 𑌪𑌾𑌪𑍋𑌤𑍍𑌥𑌤𑌾𑌪𑌾𑌨𑍍 𑌪𑌵𑌨𑌪𑍁𑌰𑌪𑌤𑍇 𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑌿 𑌭𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌣𑍀𑌯𑌾𑌃 ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

vedaissarvāṇi karmāṇyaphalaparatayā varṇitānīti budhvā

tāni tvayyarpitānyeva hi samanucaran yāni naiṣkarmyamīśa |

mā bhūdvedairniṣiddhe kuhacidapi manaḥkarmavācāṃ pravṛtti-

rdurvarjaṃ cedavāptaṃ tadapi khalu bhavatyarpaye citprakāśe ||1||

yastvanyaḥ karmayogastava bhajanamayastatra cābhīṣṭamūrtiṃ

hṛdyāṃ sattvaikarūpāṃ dṛṣadi hṛdi mṛdi kvāpi vā bhāvayitvā |

puṣpairgandhairnivedyairapi ca viracitaiḥ śaktito bhaktipūtai-

rnityaṃ varyāṃ saparyāṃ vidadhadayi vibho tvatprasādaṃ bhajeyam ||2||

strīśūdrāstvatkathādiśravaṇavirahitā āsatāṃ te dayārhā-

stvatpādāsannayātān dvijakulajanuṣo hanta śocāmyaśāntān |

vṛttyarthaṃ te yajanto bahukathitamapi tvāmanākarṇayanto

dṛptā vidyābhijātyaiḥ kimu na vidadhate tādṛśaṃ mā kṛthā mām ||3||

pāpo'yaṃ kṛṣṇarāmetyabhilapati nijaṃ gūhituṃ duścaritraṃ

nirlajjasyāsya vācā bahutarakathanīyāni me vighnitāni |

bhrātā me vandhyaśīlo bhajati kila sadā viṣṇumitthaṃ budhāṃste

nindantyuccairhasanti tvayi nihitamatīṃstādṛśaṃ mā kṛthā mām ||4||

śvetacchāyaṃ kṛte tvāṃ munivaravapuṣaṃ prīṇayante tapobhi-

stretāyāṃ sruksruvādyaṅkitamaruṇatanuṃ yajñarūpaṃ yajante |

sevante tantramārgairvilasadarigadaṃ dvāpare śyāmalāṅgaṃ

nīlaṃ saṅkīrtanādyairiha kalisamaye mānuṣāstvāṃ bhajante ||5||

so'yaṃ kāleyakālo jayati muraripo yatra saṅkīrtanādyai-

rniryatnaireva mārgairakhilada na cirāttvatprasādaṃ bhajante |

jātāstretākṛtādāvapi hi kila kalau sambhavaṃ kāmayante

daivāttatraiva jātān viṣayaviṣarasairmā vibho vañcayāsmān ||6||

bhaktāstāvatkalau syurdramilabhuvi tato bhūriśastatra coccai:

kāverīṃ tāmraparṇīmanu kila kṛtamālāṃ ca puṇyāṃ pratīcīm |

hā māmapyetadantarbhavamapi ca vibho kiñcidañcadrasaṃ tva-

yyāśāpāśairnibadhya bhramaya na bhagavan pūraya tvanniṣevām ||7||

dṛṣṭvā dharmadruhaṃ taṃ kalimapakaruṇaṃ prāṅmahīkṣit parīkṣit

hantuṃ vyākṛṣṭakhaḍgo'pi na vinihatavān sāravedī guṇāṃśāt |

tvatsevādyāśu siddhyedasadiha na tathā tvatpare caiṣa bhīru-

ryattu prāgeva rogādibhirapaharate tatra hā śikṣayainam ||8||

gaṅgā gītā ca gāyatryapi ca tulasikā gopikācandanaṃ tat

sālagrāmābhipūjā parapuruṣa tathaikādaśī nāmavarṇāḥ |

etānyaṣṭāpyayatnānyapi kalisamaye tvatprasādapravṛddhyā

kṣipraṃ muktipradānītyabhidadhuḥ ṛṣayasteṣu māṃ sajjayethāḥ ||9||

devarṣīṇāṃ pitṛṇāmapi na punaḥ ṛṇī kiṅkaro vā sa bhūman |

yo'sau sarvātmanā tvāṃ śaraṇamupagatassarvakṛtyāni hitvā |

tasyotpannaṃ vikarmāpyakhilamapanudasyeva cittasthitastvaṃ

tanme pāpotthatāpān pavanapurapate rundhi bhaktiṃ praṇīyāḥ ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

वेदैस्सर्वाणि कर्माण्यफलपरतया वर्णितानीति बुध्वा

तानि त्वय्यर्पितान्येव हि समनुचरन् यानि नैष्कर्म्यमीश ।

मा भूद्वेदैर्निषिद्धे कुहचिदपि मनःकर्मवाचां प्रवृत्ति-

र्दुर्वर्जं चेदवाप्तं तदपि खलु भवत्यर्पये चित्प्रकाशे ॥1॥

यस्त्वन्यः कर्मयोगस्तव भजनमयस्तत्र चाभीष्टमूर्तिं

हृद्यां सत्त्वैकरूपां दृषदि हृदि मृदि क्वापि वा भावयित्वा ।

पुष्पैर्गन्धैर्निवेद्यैरपि च विरचितैः शक्तितो भक्तिपूतै-

र्नित्यं वर्यां सपर्यां विदधदयि विभो त्वत्प्रसादं भजेयम् ॥2॥

स्त्रीशूद्रास्त्वत्कथादिश्रवणविरहिता आसतां ते दयार्हा-

स्त्वत्पादासन्नयातान् द्विजकुलजनुषो हन्त शोचाम्यशान्तान् ।

वृत्त्यर्थं ते यजन्तो बहुकथितमपि त्वामनाकर्णयन्तो

दृप्ता विद्याभिजात्यैः किमु न विदधते तादृशं मा कृथा माम् ॥3॥

पापोऽयं कृष्णरामेत्यभिलपति निजं गूहितुं दुश्चरित्रं

निर्लज्जस्यास्य वाचा बहुतरकथनीयानि मे विघ्नितानि ।

भ्राता मे वन्ध्यशीलो भजति किल सदा विष्णुमित्थं बुधांस्ते

निन्दन्त्युच्चैर्हसन्ति त्वयि निहितमतींस्तादृशं मा कृथा माम् ॥4॥

श्वेतच्छायं कृते त्वां मुनिवरवपुषं प्रीणयन्ते तपोभि-

स्त्रेतायां स्रुक्स्रुवाद्यङ्कितमरुणतनुं यज्ञरूपं यजन्ते ।

सेवन्ते तन्त्रमार्गैर्विलसदरिगदं द्वापरे श्यामलाङ्गं

नीलं सङ्कीर्तनाद्यैरिह कलिसमये मानुषास्त्वां भजन्ते ॥5॥

सोऽयं कालेयकालो जयति मुररिपो यत्र सङ्कीर्तनाद्यै-

र्निर्यत्नैरेव मार्गैरखिलद न चिरात्त्वत्प्रसादं भजन्ते ।

जातास्त्रेताकृतादावपि हि किल कलौ सम्भवं कामयन्ते

दैवात्तत्रैव जातान् विषयविषरसैर्मा विभो वञ्चयास्मान् ॥6॥

भक्तास्तावत्कलौ स्युर्द्रमिलभुवि ततो भूरिशस्तत्र चोच्चै:

कावेरीं ताम्रपर्णीमनु किल कृतमालां च पुण्यां प्रतीचीम् ।

हा मामप्येतदन्तर्भवमपि च विभो किञ्चिदञ्चद्रसं त्व-

य्याशापाशैर्निबध्य भ्रमय न भगवन् पूरय त्वन्निषेवाम् ॥7॥

दृष्ट्वा धर्मद्रुहं तं कलिमपकरुणं प्राङ्महीक्षित् परीक्षित्

हन्तुं व्याकृष्टखड्गोऽपि न विनिहतवान् सारवेदी गुणांशात् ।

त्वत्सेवाद्याशु सिद्ध्येदसदिह न तथा त्वत्परे चैष भीरु-

र्यत्तु प्रागेव रोगादिभिरपहरते तत्र हा शिक्षयैनम् ॥8॥

गङ्गा गीता च गायत्र्यपि च तुलसिका गोपिकाचन्दनं तत्

सालग्रामाभिपूजा परपुरुष तथैकादशी नामवर्णाः ।

एतान्यष्टाप्ययत्नान्यपि कलिसमये त्वत्प्रसादप्रवृद्ध्या

क्षिप्रं मुक्तिप्रदानीत्यभिदधुः ऋषयस्तेषु मां सज्जयेथाः ॥9॥

देवर्षीणां पितृणामपि न पुनः ऋणी किङ्करो वा स भूमन् ।

योऽसौ सर्वात्मना त्वां शरणमुपगतस्सर्वकृत्यानि हित्वा ।

तस्योत्पन्नं विकर्माप्यखिलमपनुदस्येव चित्तस्थितस्त्वं

तन्मे पापोत्थतापान् पवनपुरपते रुन्धि भक्तिं प्रणीयाः ॥10॥