Narayaniyam Dashaka 8 - Pralayavarnanam — Grantha Script

𑌏𑌵𑌂 𑌤𑌾𑌵𑌤𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌾𑌕𑍃𑌤𑌪𑍍𑌰𑌕𑍍𑌷𑌯𑌾𑌨𑍍𑌤𑍇

𑌬𑍍𑌰𑌾𑌹𑍍𑌮𑍇 𑌕𑌲𑍍𑌪𑍇 𑌹𑍍𑌯𑌾𑌦𑌿𑌮𑍇 𑌲𑌬𑍍𑌧𑌜𑌨𑍍𑌮𑌾 ।

𑌬𑍍𑌰𑌹𑍍𑌮𑌾 𑌭𑍂𑌯𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌤𑍍𑌤 𑌏𑌵𑌾𑌪𑍍𑌯 𑌵𑍇𑌦𑌾𑌨𑍍

𑌸𑍃𑌷𑍍𑌟𑌿𑌂 𑌚𑌕𑍍𑌰𑍇 𑌪𑍂𑌰𑍍𑌵𑌕𑌲𑍍𑌪𑍋𑌪𑌮𑌾𑌨𑌾𑌮𑍍 ॥1॥

𑌸𑍋𑌽𑌯𑌂 𑌚𑌤𑍁𑌰𑍍𑌯𑍁𑌗𑌸𑌹𑌸𑍍𑌰𑌮𑌿𑌤𑌾𑌨𑍍𑌯𑌹𑌾𑌨𑌿

𑌤𑌾𑌵𑌨𑍍𑌮𑌿𑌤𑌾𑌶𑍍𑌚 𑌰𑌜𑌨𑍀𑌰𑍍𑌬𑌹𑍁𑌶𑍋 𑌨𑌿𑌨𑌾𑌯 ।

𑌨𑌿𑌦𑍍𑌰𑌾𑌤𑍍𑌯𑌸𑍗 𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌨𑌿𑌲𑍀𑌯 𑌸𑌮𑌂 𑌸𑍍𑌵𑌸𑍃𑌷𑍍𑌟𑍈-

𑌰𑍍𑌨𑍈𑌮𑌿𑌤𑍍𑌤𑌿𑌕𑌪𑍍𑌰𑌲𑌯𑌮𑌾𑌹𑍁𑌰𑌤𑍋𑌽𑌸𑍍𑌯 𑌰𑌾𑌤𑍍𑌰𑌿𑌮𑍍 ॥2॥

𑌅𑌸𑍍𑌮𑌾𑌦𑍃𑌶𑌾𑌂 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌹𑌰𑍍𑌮𑍁𑌖𑌕𑍃𑌤𑍍𑌯𑌤𑍁𑌲𑍍𑌯𑌾𑌂

𑌸𑍃𑌷𑍍𑌟𑌿𑌂 𑌕𑌰𑍋𑌤𑍍𑌯𑌨𑍁𑌦𑌿𑌨𑌂 𑌸 𑌭𑌵𑌤𑍍𑌪𑍍𑌰𑌸𑌾𑌦𑌾𑌤𑍍 ।

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌗𑍍𑌬𑍍𑌰𑌾𑌹𑍍𑌮𑌕𑌲𑍍𑌪𑌜𑌨𑍁𑌷𑌾𑌂 𑌚 𑌪𑌰𑌾𑌯𑍁𑌷𑌾𑌂 𑌤𑍁

𑌸𑍁𑌪𑍍𑌤𑌪𑍍𑌰𑌬𑍋𑌧𑌨𑌸𑌮𑌾𑌸𑍍𑌤𑌿 𑌤𑌦𑌾𑌽𑌪𑌿 𑌸𑍃𑌷𑍍𑌟𑌿𑌃 ॥3॥

𑌪𑌞𑍍𑌚𑌾𑌶𑌦𑌬𑍍𑌦𑌮𑌧𑍁𑌨𑌾 𑌸𑍍𑌵𑌵𑌯𑍋𑌰𑍍𑌧𑌰𑍂𑌪-

𑌮𑍇𑌕𑌂 𑌪𑌰𑌾𑌰𑍍𑌧𑌮𑌤𑌿𑌵𑍃𑌤𑍍𑌯 𑌹𑌿 𑌵𑌰𑍍𑌤𑌤𑍇𑌽𑌸𑍗 ।

𑌤𑌤𑍍𑌰𑌾𑌨𑍍𑌤𑍍𑌯𑌰𑌾𑌤𑍍𑌰𑌿𑌜𑌨𑌿𑌤𑌾𑌨𑍍 𑌕𑌥𑌯𑌾𑌮𑌿 𑌭𑍂𑌮𑌨𑍍

𑌪𑌶𑍍𑌚𑌾𑌦𑍍𑌦𑌿𑌨𑌾𑌵𑌤𑌰𑌣𑍇 𑌚 𑌭𑌵𑌦𑍍𑌵𑌿𑌲𑌾𑌸𑌾𑌨𑍍 ॥4॥

𑌦𑌿𑌨𑌾𑌵𑌸𑌾𑌨𑍇𑌽𑌥 𑌸𑌰𑍋𑌜𑌯𑍋𑌨𑌿𑌃

𑌸𑍁𑌷𑍁𑌪𑍍𑌤𑌿𑌕𑌾𑌮𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌸𑌨𑍍𑌨𑌿𑌲𑌿𑌲𑍍𑌯𑍇 ।

𑌜𑌗𑌨𑍍𑌤𑌿 𑌚 𑌤𑍍𑌵𑌜𑍍𑌜𑌠𑌰𑌂 𑌸𑌮𑍀𑌯𑍁-

𑌸𑍍𑌤𑌦𑍇𑌦𑌮𑍇𑌕𑌾𑌰𑍍𑌣𑌵𑌮𑌾𑌸 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌮𑍍 ॥5॥

𑌤𑌵𑍈𑌵 𑌵𑍇𑌷𑍇 𑌫𑌣𑌿𑌰𑌾𑌜𑌿 𑌶𑍇𑌷𑍇

𑌜𑌲𑍈𑌕𑌶𑍇𑌷𑍇 𑌭𑍁𑌵𑌨𑍇 𑌸𑍍𑌮 𑌶𑍇𑌷𑍇 ।

𑌆𑌨𑌨𑍍𑌦𑌸𑌾𑌨𑍍𑌦𑍍𑌰𑌾𑌨𑍁𑌭𑌵𑌸𑍍𑌵𑌰𑍂𑌪𑌃

𑌸𑍍𑌵𑌯𑍋𑌗𑌨𑌿𑌦𑍍𑌰𑌾𑌪𑌰𑌿𑌮𑍁𑌦𑍍𑌰𑌿𑌤𑌾𑌤𑍍𑌮𑌾 ॥6॥

𑌕𑌾𑌲𑌾𑌖𑍍𑌯𑌶𑌕𑍍𑌤𑌿𑌂 𑌪𑍍𑌰𑌲𑌯𑌾𑌵𑌸𑌾𑌨𑍇

𑌪𑍍𑌰𑌬𑍋𑌧𑌯𑍇𑌤𑍍𑌯𑌾𑌦𑌿𑌶𑌤𑌾 𑌕𑌿𑌲𑌾𑌦𑍗 ।

𑌤𑍍𑌵𑌯𑌾 𑌪𑍍𑌰𑌸𑍁𑌪𑍍𑌤𑌂 𑌪𑌰𑌿𑌸𑍁𑌪𑍍𑌤𑌶𑌕𑍍𑌤𑌿-

𑌵𑍍𑌰𑌜𑍇𑌨 𑌤𑌤𑍍𑌰𑌾𑌖𑌿𑌲𑌜𑍀𑌵𑌧𑌾𑌮𑍍𑌨𑌾 ॥7॥

𑌚𑌤𑍁𑌰𑍍𑌯𑍁𑌗𑌾𑌣𑌾𑌂 𑌚 𑌸𑌹𑌸𑍍𑌰𑌮𑍇𑌵𑌂

𑌤𑍍𑌵𑌯𑌿 𑌪𑍍𑌰𑌸𑍁𑌪𑍍𑌤𑍇 𑌪𑍁𑌨𑌰𑌦𑍍𑌵𑌿𑌤𑍀𑌯𑍇 ।

𑌕𑌾𑌲𑌾𑌖𑍍𑌯𑌶𑌕𑍍𑌤𑌿𑌃 𑌪𑍍𑌰𑌥𑌮𑌪𑍍𑌰𑌬𑍁𑌦𑍍𑌧𑌾

𑌪𑍍𑌰𑌾𑌬𑍋𑌧𑌯𑌤𑍍𑌤𑍍𑌵𑌾𑌂 𑌕𑌿𑌲 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑌨𑌾𑌥 ॥8॥

𑌵𑌿𑌬𑍁𑌧𑍍𑌯 𑌚 𑌤𑍍𑌵𑌂 𑌜𑌲𑌗𑌰𑍍𑌭𑌶𑌾𑌯𑌿𑌨𑍍

𑌵𑌿𑌲𑍋𑌕𑍍𑌯 𑌲𑍋𑌕𑌾𑌨𑌖𑌿𑌲𑌾𑌨𑍍 𑌪𑍍𑌰𑌲𑍀𑌨𑌾𑌨𑍍 ।

𑌤𑍇𑌷𑍍𑌵𑍇𑌵 𑌸𑍂𑌕𑍍𑌷𑍍𑌮𑌾𑌤𑍍𑌮𑌤𑌯𑌾 𑌨𑌿𑌜𑌾𑌨𑍍𑌤𑌃 -

𑌸𑍍𑌥𑌿𑌤𑍇𑌷𑍁 𑌵𑌿𑌶𑍍𑌵𑍇𑌷𑍁 𑌦𑌦𑌾𑌥 𑌦𑍃𑌷𑍍𑌟𑌿𑌮𑍍 ॥9॥

𑌤𑌤𑌸𑍍𑌤𑍍𑌵𑌦𑍀𑌯𑌾𑌦𑌯𑌿 𑌨𑌾𑌭𑌿𑌰𑌨𑍍𑌧𑍍𑌰𑌾-

𑌦𑍁𑌦𑌞𑍍𑌚𑌿𑌤𑌂 𑌕𑌿𑌞𑍍𑌚𑌨 𑌦𑌿𑌵𑍍𑌯𑌪𑌦𑍍𑌮𑌮𑍍 ।

𑌨𑌿𑌲𑍀𑌨𑌨𑌿𑌶𑍍𑌶𑍇𑌷𑌪𑌦𑌾𑌰𑍍𑌥𑌮𑌾𑌲𑌾-

𑌸𑌙𑍍𑌕𑍍𑌷𑍇𑌪𑌰𑍂𑌪𑌂 𑌮𑍁𑌕𑍁𑌲𑌾𑌯𑌮𑌾𑌨𑌮𑍍 ॥10॥

𑌤𑌦𑍇𑌤𑌦𑌮𑍍𑌭𑍋𑌰𑍁𑌹𑌕𑍁𑌡𑍍𑌮𑌲𑌂 𑌤𑍇

𑌕𑌲𑍇𑌵𑌰𑌾𑌤𑍍 𑌤𑍋𑌯𑌪𑌥𑍇 𑌪𑍍𑌰𑌰𑍂𑌢𑌮𑍍 ।

𑌬𑌹𑌿𑌰𑍍𑌨𑌿𑌰𑍀𑌤𑌂 𑌪𑌰𑌿𑌤𑌃 𑌸𑍍𑌫𑍁𑌰𑌦𑍍𑌭𑌿𑌃

𑌸𑍍𑌵𑌧𑌾𑌮𑌭𑌿𑌰𑍍𑌧𑍍𑌵𑌾𑌨𑍍𑌤𑌮𑌲𑌂 𑌨𑍍𑌯𑌕𑍃𑌨𑍍𑌤𑌤𑍍 ॥11॥

𑌸𑌮𑍍𑌫𑍁𑌲𑍍𑌲𑌪𑌤𑍍𑌰𑍇 𑌨𑌿𑌤𑌰𑌾𑌂 𑌵𑌿𑌚𑌿𑌤𑍍𑌰𑍇

𑌤𑌸𑍍𑌮𑌿𑌨𑍍 𑌭𑌵𑌦𑍍𑌵𑍀𑌰𑍍𑌯𑌧𑍃𑌤𑍇 𑌸𑌰𑍋𑌜𑍇 ।

𑌸 𑌪𑌦𑍍𑌮𑌜𑌨𑍍𑌮𑌾 𑌵𑌿𑌧𑌿𑌰𑌾𑌵𑌿𑌰𑌾𑌸𑍀𑌤𑍍

𑌸𑍍𑌵𑌯𑌮𑍍𑌪𑍍𑌰𑌬𑍁𑌦𑍍𑌧𑌾𑌖𑌿𑌲𑌵𑍇𑌦𑌰𑌾𑌶𑌿𑌃 ॥12॥

𑌅𑌸𑍍𑌮𑌿𑌨𑍍 𑌪𑌰𑌾𑌤𑍍𑌮𑌨𑍍 𑌨𑌨𑍁 𑌪𑌾𑌦𑍍𑌮𑌕𑌲𑍍𑌪𑍇

𑌤𑍍𑌵𑌮𑌿𑌤𑍍𑌥𑌮𑍁𑌤𑍍𑌥𑌾𑌪𑌿𑌤𑌪𑌦𑍍𑌮𑌯𑍋𑌨𑌿𑌃 ।

𑌅𑌨𑌨𑍍𑌤𑌭𑍂𑌮𑌾 𑌮𑌮 𑌰𑍋𑌗𑌰𑌾𑌶𑌿𑌂

𑌨𑌿𑌰𑍁𑌨𑍍𑌧𑌿 𑌵𑌾𑌤𑌾𑌲𑌯𑌵𑌾𑌸 𑌵𑌿𑌷𑍍𑌣𑍋 ॥13॥

Roman (IAST) Transliteration

evaṃ tāvat prākṛtaprakṣayānte

brāhme kalpe hyādime labdhajanmā |

brahmā bhūyastvatta evāpya vedān

sṛṣṭiṃ cakre pūrvakalpopamānām ||1||

so'yaṃ caturyugasahasramitānyahāni

tāvanmitāśca rajanīrbahuśo nināya |

nidrātyasau tvayi nilīya samaṃ svasṛṣṭai-

rnaimittikapralayamāhurato'sya rātrim ||2||

asmādṛśāṃ punaraharmukhakṛtyatulyāṃ

sṛṣṭiṃ karotyanudinaṃ sa bhavatprasādāt |

prāgbrāhmakalpajanuṣāṃ ca parāyuṣāṃ tu

suptaprabodhanasamāsti tadā'pi sṛṣṭiḥ ||3||

pañcāśadabdamadhunā svavayordharūpa-

mekaṃ parārdhamativṛtya hi vartate'sau |

tatrāntyarātrijanitān kathayāmi bhūman

paścāddināvataraṇe ca bhavadvilāsān ||4||

dināvasāne'tha sarojayoniḥ

suṣuptikāmastvayi sannililye |

jaganti ca tvajjaṭharaṃ samīyu-

stadedamekārṇavamāsa viśvam ||5||

tavaiva veṣe phaṇirāji śeṣe

jalaikaśeṣe bhuvane sma śeṣe |

ānandasāndrānubhavasvarūpaḥ

svayoganidrāparimudritātmā ||6||

kālākhyaśaktiṃ pralayāvasāne

prabodhayetyādiśatā kilādau |

tvayā prasuptaṃ parisuptaśakti-

vrajena tatrākhilajīvadhāmnā ||7||

caturyugāṇāṃ ca sahasramevaṃ

tvayi prasupte punaradvitīye |

kālākhyaśaktiḥ prathamaprabuddhā

prābodhayattvāṃ kila viśvanātha ||8||

vibudhya ca tvaṃ jalagarbhaśāyin

vilokya lokānakhilān pralīnān |

teṣveva sūkṣmātmatayā nijāntaḥ -

sthiteṣu viśveṣu dadātha dṛṣṭim ||9||

tatastvadīyādayi nābhirandhrā-

dudañcitaṃ kiñcana divyapadmam |

nilīnaniśśeṣapadārthamālā-

saṅkṣeparūpaṃ mukulāyamānam ||10||

tadetadambhoruhakuḍmalaṃ te

kalevarāt toyapathe prarūḍham |

bahirnirītaṃ paritaḥ sphuradbhiḥ

svadhāmabhirdhvāntamalaṃ nyakṛntat ||11||

samphullapatre nitarāṃ vicitre

tasmin bhavadvīryadhṛte saroje |

sa padmajanmā vidhirāvirāsīt

svayamprabuddhākhilavedarāśiḥ ||12||

asmin parātman nanu pādmakalpe

tvamitthamutthāpitapadmayoniḥ |

anantabhūmā mama rogarāśiṃ

nirundhi vātālayavāsa viṣṇo ||13||

Sanskrit — Devanagari (original)

एवं तावत् प्राकृतप्रक्षयान्ते

ब्राह्मे कल्पे ह्यादिमे लब्धजन्मा ।

ब्रह्मा भूयस्त्वत्त एवाप्य वेदान्

सृष्टिं चक्रे पूर्वकल्पोपमानाम् ॥1॥

सोऽयं चतुर्युगसहस्रमितान्यहानि

तावन्मिताश्च रजनीर्बहुशो निनाय ।

निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै-

र्नैमित्तिकप्रलयमाहुरतोऽस्य रात्रिम् ॥2॥

अस्मादृशां पुनरहर्मुखकृत्यतुल्यां

सृष्टिं करोत्यनुदिनं स भवत्प्रसादात् ।

प्राग्ब्राह्मकल्पजनुषां च परायुषां तु

सुप्तप्रबोधनसमास्ति तदाऽपि सृष्टिः ॥3॥

पञ्चाशदब्दमधुना स्ववयोर्धरूप-

मेकं परार्धमतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ ।

तत्रान्त्यरात्रिजनितान् कथयामि भूमन्

पश्चाद्दिनावतरणे च भवद्विलासान् ॥4॥

दिनावसानेऽथ सरोजयोनिः

सुषुप्तिकामस्त्वयि सन्निलिल्ये ।

जगन्ति च त्वज्जठरं समीयु-

स्तदेदमेकार्णवमास विश्वम् ॥5॥

तवैव वेषे फणिराजि शेषे

जलैकशेषे भुवने स्म शेषे ।

आनन्दसान्द्रानुभवस्वरूपः

स्वयोगनिद्रापरिमुद्रितात्मा ॥6॥

कालाख्यशक्तिं प्रलयावसाने

प्रबोधयेत्यादिशता किलादौ ।

त्वया प्रसुप्तं परिसुप्तशक्ति-

व्रजेन तत्राखिलजीवधाम्ना ॥7॥

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं

त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये ।

कालाख्यशक्तिः प्रथमप्रबुद्धा

प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ ॥8॥

विबुध्य च त्वं जलगर्भशायिन्

विलोक्य लोकानखिलान् प्रलीनान् ।

तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्तः -

स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम् ॥9॥

ततस्त्वदीयादयि नाभिरन्ध्रा-

दुदञ्चितं किञ्चन दिव्यपद्मम् ।

निलीननिश्शेषपदार्थमाला-

सङ्क्षेपरूपं मुकुलायमानम् ॥10॥

तदेतदम्भोरुहकुड्मलं ते

कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम् ।

बहिर्निरीतं परितः स्फुरद्भिः

स्वधामभिर्ध्वान्तमलं न्यकृन्तत् ॥11॥

सम्फुल्लपत्रे नितरां विचित्रे

तस्मिन् भवद्वीर्यधृते सरोजे ।

स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्

स्वयम्प्रबुद्धाखिलवेदराशिः ॥12॥

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे

त्वमित्थमुत्थापितपद्मयोनिः ।

अनन्तभूमा मम रोगराशिं

निरुन्धि वातालयवास विष्णो ॥13॥