Narayaniyam Dashaka 8 - Pralayavarnanam — Malayalam Script

ഏവം താവത് പ്രാകൃതപ്രക്ഷയാന്തേ

ബ്രാഹ്മേ കല്പേ ഹ്യാദിമേ ലബ്ധജന്മാ ।

ബ്രഹ്മാ ഭൂയസ്ത്വത്ത ഏവാപ്യ വേദാന്

സൃഷ്ടിം ചക്രേ പൂര്വകല്പോപമാനാമ് ॥1॥

സോഽയം ചതുര്യുഗസഹസ്രമിതാന്യഹാനി

താവന്മിതാശ്ച രജനീര്ബഹുശോ നിനായ ।

നിദ്രാത്യസൌ ത്വയി നിലീയ സമം സ്വസൃഷ്ടൈ-

ര്നൈമിത്തികപ്രലയമാഹുരതോഽസ്യ രാത്രിമ് ॥2॥

അസ്മാദൃശാം പുനരഹര്മുഖകൃത്യതുല്യാം

സൃഷ്ടിം കരോത്യനുദിനം സ ഭവത്പ്രസാദാത് ।

പ്രാഗ്ബ്രാഹ്മകല്പജനുഷാം ച പരായുഷാം തു

സുപ്തപ്രബോധനസമാസ്തി തദാഽപി സൃഷ്ടിഃ ॥3॥

പഞ്ചാശദബ്ദമധുനാ സ്വവയോര്ധരൂപ-

മേകം പരാര്ധമതിവൃത്യ ഹി വര്തതേഽസൌ ।

തത്രാന്ത്യരാത്രിജനിതാന് കഥയാമി ഭൂമന്

പശ്ചാദ്ദിനാവതരണേ ച ഭവദ്വിലാസാന് ॥4॥

ദിനാവസാനേഽഥ സരോജയോനിഃ

സുഷുപ്തികാമസ്ത്വയി സന്നിലില്യേ ।

ജഗന്തി ച ത്വജ്ജഠരം സമീയു-

സ്തദേദമേകാര്ണവമാസ വിശ്വമ് ॥5॥

തവൈവ വേഷേ ഫണിരാജി ശേഷേ

ജലൈകശേഷേ ഭുവനേ സ്മ ശേഷേ ।

ആനന്ദസാന്ദ്രാനുഭവസ്വരൂപഃ

സ്വയോഗനിദ്രാപരിമുദ്രിതാത്മാ ॥6॥

കാലാഖ്യശക്തിം പ്രലയാവസാനേ

പ്രബോധയേത്യാദിശതാ കിലാദൌ ।

ത്വയാ പ്രസുപ്തം പരിസുപ്തശക്തി-

വ്രജേന തത്രാഖിലജീവധാമ്നാ ॥7॥

ചതുര്യുഗാണാം ച സഹസ്രമേവം

ത്വയി പ്രസുപ്തേ പുനരദ്വിതീയേ ।

കാലാഖ്യശക്തിഃ പ്രഥമപ്രബുദ്ധാ

പ്രാബോധയത്ത്വാം കില വിശ്വനാഥ ॥8॥

വിബുധ്യ ച ത്വം ജലഗര്ഭശായിന്

വിലോക്യ ലോകാനഖിലാന് പ്രലീനാന് ।

തേഷ്വേവ സൂക്ഷ്മാത്മതയാ നിജാന്തഃ -

സ്ഥിതേഷു വിശ്വേഷു ദദാഥ ദൃഷ്ടിമ് ॥9॥

തതസ്ത്വദീയാദയി നാഭിരന്ധ്രാ-

ദുദഞ്ചിതം കിഞ്ചന ദിവ്യപദ്മമ് ।

നിലീനനിശ്ശേഷപദാര്ഥമാലാ-

സങ്ക്ഷേപരൂപം മുകുലായമാനമ് ॥10॥

തദേതദമ്ഭോരുഹകുഡ്മലം തേ

കലേവരാത് തോയപഥേ പ്രരൂഢമ് ।

ബഹിര്നിരീതം പരിതഃ സ്ഫുരദ്ഭിഃ

സ്വധാമഭിര്ധ്വാന്തമലം ന്യകൃന്തത് ॥11॥

സമ്ഫുല്ലപത്രേ നിതരാം വിചിത്രേ

തസ്മിന് ഭവദ്വീര്യധൃതേ സരോജേ ।

സ പദ്മജന്മാ വിധിരാവിരാസീത്

സ്വയമ്പ്രബുദ്ധാഖിലവേദരാശിഃ ॥12॥

അസ്മിന് പരാത്മന് നനു പാദ്മകല്പേ

ത്വമിത്ഥമുത്ഥാപിതപദ്മയോനിഃ ।

അനന്തഭൂമാ മമ രോഗരാശിം

നിരുന്ധി വാതാലയവാസ വിഷ്ണോ ॥13॥

Roman (IAST) Transliteration

evaṃ tāvat prākṛtaprakṣayānte

brāhme kalpe hyādime labdhajanmā |

brahmā bhūyastvatta evāpya vedān

sṛṣṭiṃ cakre pūrvakalpopamānām ||1||

so'yaṃ caturyugasahasramitānyahāni

tāvanmitāśca rajanīrbahuśo nināya |

nidrātyasau tvayi nilīya samaṃ svasṛṣṭai-

rnaimittikapralayamāhurato'sya rātrim ||2||

asmādṛśāṃ punaraharmukhakṛtyatulyāṃ

sṛṣṭiṃ karotyanudinaṃ sa bhavatprasādāt |

prāgbrāhmakalpajanuṣāṃ ca parāyuṣāṃ tu

suptaprabodhanasamāsti tadā'pi sṛṣṭiḥ ||3||

pañcāśadabdamadhunā svavayordharūpa-

mekaṃ parārdhamativṛtya hi vartate'sau |

tatrāntyarātrijanitān kathayāmi bhūman

paścāddināvataraṇe ca bhavadvilāsān ||4||

dināvasāne'tha sarojayoniḥ

suṣuptikāmastvayi sannililye |

jaganti ca tvajjaṭharaṃ samīyu-

stadedamekārṇavamāsa viśvam ||5||

tavaiva veṣe phaṇirāji śeṣe

jalaikaśeṣe bhuvane sma śeṣe |

ānandasāndrānubhavasvarūpaḥ

svayoganidrāparimudritātmā ||6||

kālākhyaśaktiṃ pralayāvasāne

prabodhayetyādiśatā kilādau |

tvayā prasuptaṃ parisuptaśakti-

vrajena tatrākhilajīvadhāmnā ||7||

caturyugāṇāṃ ca sahasramevaṃ

tvayi prasupte punaradvitīye |

kālākhyaśaktiḥ prathamaprabuddhā

prābodhayattvāṃ kila viśvanātha ||8||

vibudhya ca tvaṃ jalagarbhaśāyin

vilokya lokānakhilān pralīnān |

teṣveva sūkṣmātmatayā nijāntaḥ -

sthiteṣu viśveṣu dadātha dṛṣṭim ||9||

tatastvadīyādayi nābhirandhrā-

dudañcitaṃ kiñcana divyapadmam |

nilīnaniśśeṣapadārthamālā-

saṅkṣeparūpaṃ mukulāyamānam ||10||

tadetadambhoruhakuḍmalaṃ te

kalevarāt toyapathe prarūḍham |

bahirnirītaṃ paritaḥ sphuradbhiḥ

svadhāmabhirdhvāntamalaṃ nyakṛntat ||11||

samphullapatre nitarāṃ vicitre

tasmin bhavadvīryadhṛte saroje |

sa padmajanmā vidhirāvirāsīt

svayamprabuddhākhilavedarāśiḥ ||12||

asmin parātman nanu pādmakalpe

tvamitthamutthāpitapadmayoniḥ |

anantabhūmā mama rogarāśiṃ

nirundhi vātālayavāsa viṣṇo ||13||

Sanskrit — Devanagari (original)

एवं तावत् प्राकृतप्रक्षयान्ते

ब्राह्मे कल्पे ह्यादिमे लब्धजन्मा ।

ब्रह्मा भूयस्त्वत्त एवाप्य वेदान्

सृष्टिं चक्रे पूर्वकल्पोपमानाम् ॥1॥

सोऽयं चतुर्युगसहस्रमितान्यहानि

तावन्मिताश्च रजनीर्बहुशो निनाय ।

निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै-

र्नैमित्तिकप्रलयमाहुरतोऽस्य रात्रिम् ॥2॥

अस्मादृशां पुनरहर्मुखकृत्यतुल्यां

सृष्टिं करोत्यनुदिनं स भवत्प्रसादात् ।

प्राग्ब्राह्मकल्पजनुषां च परायुषां तु

सुप्तप्रबोधनसमास्ति तदाऽपि सृष्टिः ॥3॥

पञ्चाशदब्दमधुना स्ववयोर्धरूप-

मेकं परार्धमतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ ।

तत्रान्त्यरात्रिजनितान् कथयामि भूमन्

पश्चाद्दिनावतरणे च भवद्विलासान् ॥4॥

दिनावसानेऽथ सरोजयोनिः

सुषुप्तिकामस्त्वयि सन्निलिल्ये ।

जगन्ति च त्वज्जठरं समीयु-

स्तदेदमेकार्णवमास विश्वम् ॥5॥

तवैव वेषे फणिराजि शेषे

जलैकशेषे भुवने स्म शेषे ।

आनन्दसान्द्रानुभवस्वरूपः

स्वयोगनिद्रापरिमुद्रितात्मा ॥6॥

कालाख्यशक्तिं प्रलयावसाने

प्रबोधयेत्यादिशता किलादौ ।

त्वया प्रसुप्तं परिसुप्तशक्ति-

व्रजेन तत्राखिलजीवधाम्ना ॥7॥

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं

त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये ।

कालाख्यशक्तिः प्रथमप्रबुद्धा

प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ ॥8॥

विबुध्य च त्वं जलगर्भशायिन्

विलोक्य लोकानखिलान् प्रलीनान् ।

तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्तः -

स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम् ॥9॥

ततस्त्वदीयादयि नाभिरन्ध्रा-

दुदञ्चितं किञ्चन दिव्यपद्मम् ।

निलीननिश्शेषपदार्थमाला-

सङ्क्षेपरूपं मुकुलायमानम् ॥10॥

तदेतदम्भोरुहकुड्मलं ते

कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम् ।

बहिर्निरीतं परितः स्फुरद्भिः

स्वधामभिर्ध्वान्तमलं न्यकृन्तत् ॥11॥

सम्फुल्लपत्रे नितरां विचित्रे

तस्मिन् भवद्वीर्यधृते सरोजे ।

स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्

स्वयम्प्रबुद्धाखिलवेदराशिः ॥12॥

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे

त्वमित्थमुत्थापितपद्मयोनिः ।

अनन्तभूमा मम रोगराशिं

निरुन्धि वातालयवास विष्णो ॥13॥