Narayaniyam Dashaka 8 - Pralayavarnanam — Oriya Script

ଏଵଂ ତାଵତ୍ ପ୍ରାକୃତପ୍ରକ୍ଷଯାନ୍ତେ

ବ୍ରାହ୍ମେ କଲ୍ପେ ହ୍ଯାଦିମେ ଲବ୍ଧଜନ୍ମା ।

ବ୍ରହ୍ମା ଭୂଯସ୍ତ୍ଵତ୍ତ ଏଵାପ୍ଯ ଵେଦାନ୍

ସୃଷ୍ଟିଂ ଚକ୍ରେ ପୂର୍ଵକଲ୍ପୋପମାନାମ୍ ॥1॥

ସୋଽଯଂ ଚତୁର୍ଯୁଗସହସ୍ରମିତାନ୍ଯହାନି

ତାଵନ୍ମିତାଶ୍ଚ ରଜନୀର୍ବହୁଶୋ ନିନାଯ ।

ନିଦ୍ରାତ୍ଯସୌ ତ୍ଵଯି ନିଲୀଯ ସମଂ ସ୍ଵସୃଷ୍ଟୈ-

ର୍ନୈମିତ୍ତିକପ୍ରଲଯମାହୁରତୋଽସ୍ଯ ରାତ୍ରିମ୍ ॥2॥

ଅସ୍ମାଦୃଶାଂ ପୁନରହର୍ମୁଖକୃତ୍ଯତୁଲ୍ଯାଂ

ସୃଷ୍ଟିଂ କରୋତ୍ଯନୁଦିନଂ ସ ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ।

ପ୍ରାଗ୍ବ୍ରାହ୍ମକଲ୍ପଜନୁଷାଂ ଚ ପରାଯୁଷାଂ ତୁ

ସୁପ୍ତପ୍ରବୋଧନସମାସ୍ତି ତଦାଽପି ସୃଷ୍ଟିଃ ॥3॥

ପଞ୍ଚାଶଦବ୍ଦମଧୁନା ସ୍ଵଵଯୋର୍ଧରୂପ-

ମେକଂ ପରାର୍ଧମତିଵୃତ୍ଯ ହି ଵର୍ତତେଽସୌ ।

ତତ୍ରାନ୍ତ୍ଯରାତ୍ରିଜନିତାନ୍ କଥଯାମି ଭୂମନ୍

ପଶ୍ଚାଦ୍ଦିନାଵତରଣେ ଚ ଭଵଦ୍ଵିଲାସାନ୍ ॥4॥

ଦିନାଵସାନେଽଥ ସରୋଜଯୋନିଃ

ସୁଷୁପ୍ତିକାମସ୍ତ୍ଵଯି ସନ୍ନିଲିଲ୍ଯେ ।

ଜଗନ୍ତି ଚ ତ୍ଵଜ୍ଜଠରଂ ସମୀଯୁ-

ସ୍ତଦେଦମେକାର୍ଣଵମାସ ଵିଶ୍ଵମ୍ ॥5॥

ତଵୈଵ ଵେଷେ ଫଣିରାଜି ଶେଷେ

ଜଲୈକଶେଷେ ଭୁଵନେ ସ୍ମ ଶେଷେ ।

ଆନନ୍ଦସାନ୍ଦ୍ରାନୁଭଵସ୍ଵରୂପଃ

ସ୍ଵଯୋଗନିଦ୍ରାପରିମୁଦ୍ରିତାତ୍ମା ॥6॥

କାଲାଖ୍ଯଶକ୍ତିଂ ପ୍ରଲଯାଵସାନେ

ପ୍ରବୋଧଯେତ୍ଯାଦିଶତା କିଲାଦୌ ।

ତ୍ଵଯା ପ୍ରସୁପ୍ତଂ ପରିସୁପ୍ତଶକ୍ତି-

ଵ୍ରଜେନ ତତ୍ରାଖିଲଜୀଵଧାମ୍ନା ॥7॥

ଚତୁର୍ଯୁଗାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରମେଵଂ

ତ୍ଵଯି ପ୍ରସୁପ୍ତେ ପୁନରଦ୍ଵିତୀଯେ ।

କାଲାଖ୍ଯଶକ୍ତିଃ ପ୍ରଥମପ୍ରବୁଦ୍ଧା

ପ୍ରାବୋଧଯତ୍ତ୍ଵାଂ କିଲ ଵିଶ୍ଵନାଥ ॥8॥

ଵିବୁଧ୍ଯ ଚ ତ୍ଵଂ ଜଲଗର୍ଭଶାଯିନ୍

ଵିଲୋକ୍ଯ ଲୋକାନଖିଲାନ୍ ପ୍ରଲୀନାନ୍ ।

ତେଷ୍ଵେଵ ସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ମତଯା ନିଜାନ୍ତଃ -

ସ୍ଥିତେଷୁ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଦଦାଥ ଦୃଷ୍ଟିମ୍ ॥9॥

ତତସ୍ତ୍ଵଦୀଯାଦଯି ନାଭିରନ୍ଧ୍ରା-

ଦୁଦଞ୍ଚିତଂ କିଞ୍ଚନ ଦିଵ୍ଯପଦ୍ମମ୍ ।

ନିଲୀନନିଶ୍ଶେଷପଦାର୍ଥମାଲା-

ସଙ୍କ୍ଷେପରୂପଂ ମୁକୁଲାଯମାନମ୍ ॥10॥

ତଦେତଦମ୍ଭୋରୁହକୁଡ୍ମଲଂ ତେ

କଲେଵରାତ୍ ତୋଯପଥେ ପ୍ରରୂଢମ୍ ।

ବହିର୍ନିରୀତଂ ପରିତଃ ସ୍ଫୁରଦ୍ଭିଃ

ସ୍ଵଧାମଭିର୍ଧ୍ଵାନ୍ତମଲଂ ନ୍ଯକୃନ୍ତତ୍ ॥11॥

ସମ୍ଫୁଲ୍ଲପତ୍ରେ ନିତରାଂ ଵିଚିତ୍ରେ

ତସ୍ମିନ୍ ଭଵଦ୍ଵୀର୍ଯଧୃତେ ସରୋଜେ ।

ସ ପଦ୍ମଜନ୍ମା ଵିଧିରାଵିରାସୀତ୍

ସ୍ଵଯମ୍ପ୍ରବୁଦ୍ଧାଖିଲଵେଦରାଶିଃ ॥12॥

ଅସ୍ମିନ୍ ପରାତ୍ମନ୍ ନନୁ ପାଦ୍ମକଲ୍ପେ

ତ୍ଵମିତ୍ଥମୁତ୍ଥାପିତପଦ୍ମଯୋନିଃ ।

ଅନନ୍ତଭୂମା ମମ ରୋଗରାଶିଂ

ନିରୁନ୍ଧି ଵାତାଲଯଵାସ ଵିଷ୍ଣୋ ॥13॥

Roman (IAST) Transliteration

evaṃ tāvat prākṛtaprakṣayānte

brāhme kalpe hyādime labdhajanmā |

brahmā bhūyastvatta evāpya vedān

sṛṣṭiṃ cakre pūrvakalpopamānām ||1||

so'yaṃ caturyugasahasramitānyahāni

tāvanmitāśca rajanīrbahuśo nināya |

nidrātyasau tvayi nilīya samaṃ svasṛṣṭai-

rnaimittikapralayamāhurato'sya rātrim ||2||

asmādṛśāṃ punaraharmukhakṛtyatulyāṃ

sṛṣṭiṃ karotyanudinaṃ sa bhavatprasādāt |

prāgbrāhmakalpajanuṣāṃ ca parāyuṣāṃ tu

suptaprabodhanasamāsti tadā'pi sṛṣṭiḥ ||3||

pañcāśadabdamadhunā svavayordharūpa-

mekaṃ parārdhamativṛtya hi vartate'sau |

tatrāntyarātrijanitān kathayāmi bhūman

paścāddināvataraṇe ca bhavadvilāsān ||4||

dināvasāne'tha sarojayoniḥ

suṣuptikāmastvayi sannililye |

jaganti ca tvajjaṭharaṃ samīyu-

stadedamekārṇavamāsa viśvam ||5||

tavaiva veṣe phaṇirāji śeṣe

jalaikaśeṣe bhuvane sma śeṣe |

ānandasāndrānubhavasvarūpaḥ

svayoganidrāparimudritātmā ||6||

kālākhyaśaktiṃ pralayāvasāne

prabodhayetyādiśatā kilādau |

tvayā prasuptaṃ parisuptaśakti-

vrajena tatrākhilajīvadhāmnā ||7||

caturyugāṇāṃ ca sahasramevaṃ

tvayi prasupte punaradvitīye |

kālākhyaśaktiḥ prathamaprabuddhā

prābodhayattvāṃ kila viśvanātha ||8||

vibudhya ca tvaṃ jalagarbhaśāyin

vilokya lokānakhilān pralīnān |

teṣveva sūkṣmātmatayā nijāntaḥ -

sthiteṣu viśveṣu dadātha dṛṣṭim ||9||

tatastvadīyādayi nābhirandhrā-

dudañcitaṃ kiñcana divyapadmam |

nilīnaniśśeṣapadārthamālā-

saṅkṣeparūpaṃ mukulāyamānam ||10||

tadetadambhoruhakuḍmalaṃ te

kalevarāt toyapathe prarūḍham |

bahirnirītaṃ paritaḥ sphuradbhiḥ

svadhāmabhirdhvāntamalaṃ nyakṛntat ||11||

samphullapatre nitarāṃ vicitre

tasmin bhavadvīryadhṛte saroje |

sa padmajanmā vidhirāvirāsīt

svayamprabuddhākhilavedarāśiḥ ||12||

asmin parātman nanu pādmakalpe

tvamitthamutthāpitapadmayoniḥ |

anantabhūmā mama rogarāśiṃ

nirundhi vātālayavāsa viṣṇo ||13||

Sanskrit — Devanagari (original)

एवं तावत् प्राकृतप्रक्षयान्ते

ब्राह्मे कल्पे ह्यादिमे लब्धजन्मा ।

ब्रह्मा भूयस्त्वत्त एवाप्य वेदान्

सृष्टिं चक्रे पूर्वकल्पोपमानाम् ॥1॥

सोऽयं चतुर्युगसहस्रमितान्यहानि

तावन्मिताश्च रजनीर्बहुशो निनाय ।

निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै-

र्नैमित्तिकप्रलयमाहुरतोऽस्य रात्रिम् ॥2॥

अस्मादृशां पुनरहर्मुखकृत्यतुल्यां

सृष्टिं करोत्यनुदिनं स भवत्प्रसादात् ।

प्राग्ब्राह्मकल्पजनुषां च परायुषां तु

सुप्तप्रबोधनसमास्ति तदाऽपि सृष्टिः ॥3॥

पञ्चाशदब्दमधुना स्ववयोर्धरूप-

मेकं परार्धमतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ ।

तत्रान्त्यरात्रिजनितान् कथयामि भूमन्

पश्चाद्दिनावतरणे च भवद्विलासान् ॥4॥

दिनावसानेऽथ सरोजयोनिः

सुषुप्तिकामस्त्वयि सन्निलिल्ये ।

जगन्ति च त्वज्जठरं समीयु-

स्तदेदमेकार्णवमास विश्वम् ॥5॥

तवैव वेषे फणिराजि शेषे

जलैकशेषे भुवने स्म शेषे ।

आनन्दसान्द्रानुभवस्वरूपः

स्वयोगनिद्रापरिमुद्रितात्मा ॥6॥

कालाख्यशक्तिं प्रलयावसाने

प्रबोधयेत्यादिशता किलादौ ।

त्वया प्रसुप्तं परिसुप्तशक्ति-

व्रजेन तत्राखिलजीवधाम्ना ॥7॥

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं

त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये ।

कालाख्यशक्तिः प्रथमप्रबुद्धा

प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ ॥8॥

विबुध्य च त्वं जलगर्भशायिन्

विलोक्य लोकानखिलान् प्रलीनान् ।

तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्तः -

स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम् ॥9॥

ततस्त्वदीयादयि नाभिरन्ध्रा-

दुदञ्चितं किञ्चन दिव्यपद्मम् ।

निलीननिश्शेषपदार्थमाला-

सङ्क्षेपरूपं मुकुलायमानम् ॥10॥

तदेतदम्भोरुहकुड्मलं ते

कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम् ।

बहिर्निरीतं परितः स्फुरद्भिः

स्वधामभिर्ध्वान्तमलं न्यकृन्तत् ॥11॥

सम्फुल्लपत्रे नितरां विचित्रे

तस्मिन् भवद्वीर्यधृते सरोजे ।

स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्

स्वयम्प्रबुद्धाखिलवेदराशिः ॥12॥

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे

त्वमित्थमुत्थापितपद्मयोनिः ।

अनन्तभूमा मम रोगराशिं

निरुन्धि वातालयवास विष्णो ॥13॥