Narayaniyam Dashaka 58 - Davagnisamrakshanam Tatha Rituvarnanam — Gurmukhi Script

ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਹਰਣਲੋਲੇ ਬਾਲਜਾਲੈਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬ-

ਪ੍ਰਮਥਨਸਵਿਲਮ੍ਬੇ ਧੇਨਵਃ ਸ੍ਵੈਰਚਾਰਾਃ ।

ਤृਣਕੁਤੁਕਨਿਵਿष੍ਟਾ ਦੂਰਦੂਰਂ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਃ

ਕਿਮਪਿ ਵਿਪਿਨਮੈषੀਕਾਖ੍ਯਮੀषਾਮ੍ਬਭੂਵੁਃ ॥1॥

ਅਨਧਿਗਤਨਿਦਾਘਕ੍ਰੌਰ੍ਯਵृਨ੍ਦਾਵਨਾਨ੍ਤਾਤ੍

ਬਹਿਰਿਦਮੁਪਯਾਤਾਃ ਕਾਨਨਂ ਧੇਨਵਸ੍ਤਾਃ ।

ਤਵ ਵਿਰਹਵਿषਣ੍ਣਾ ਊष੍ਮਲਗ੍ਰੀष੍ਮਤਾਪ-

ਪ੍ਰਸਰਵਿਸਰਦਮ੍ਭਸ੍ਯਾਕੁਲਾਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਮਾਪੁਃ ॥2॥

ਤਦਨੁ ਸਹ ਸਹਾਯੈਰ੍ਦੂਰਮਨ੍ਵਿष੍ਯ ਸ਼ੌਰੇ

ਗਲਿਤਸਰਣਿਮੁਞ੍ਜਾਰਣ੍ਯਸਞ੍ਜਾਤਖੇਦਮ੍ ।

ਪਸ਼ੁਕੁਲਮਭਿਵੀਕ੍ष੍ਯ ਕ੍षਿਪ੍ਰਮਾਨੇਤੁਮਾਰਾ-

ਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਗਤਵਤਿ ਹੀ ਹੀ ਸਰ੍ਵਤੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਜਜृਮ੍ਭੇ ॥3॥

ਸਕਲਹਰਿਤਿ ਦੀਪ੍ਤੇ ਘੋਰਭਾਙ੍ਕਾਰਭੀਮੇ

ਸ਼ਿਖਿਨਿ ਵਿਹਤਮਾਰ੍ਗਾ ਅਰ੍ਧਦਗ੍ਧਾ ਇਵਾਰ੍ਤਾਃ ।

ਅਹਹ ਭੁਵਨਬਨ੍ਧੋ ਪਾਹਿ ਪਾਹੀਤਿ ਸਰ੍ਵੇ

ਸ਼ਰਣਮੁਪਗਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਪਹਰ੍ਤਾਰਮੇਕਮ੍ ॥4॥

ਅਲਮਲਮਤਿਭੀਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤੋ ਮੀਲਯਧ੍ਵਂ

ਦृਸ਼ਮਿਤਿ ਤਵ ਵਾਚਾ ਮੀਲਿਤਾਕ੍षੇषੁ ਤੇषੁ ।

ਕ੍ਵ ਨੁ ਦਵਦਹਨੋऽਸੌ ਕੁਤ੍ਰ ਮੁਞ੍ਜਾਟਵੀ ਸਾ

ਸਪਦਿ ਵਵृਤਿਰੇ ਤੇ ਹਨ੍ਤ ਭਾਣ੍ਡੀਰਦੇਸ਼ੇ ॥5॥

ਜਯ ਜਯ ਤਵ ਮਾਯਾ ਕੇਯਮੀਸ਼ੇਤਿ ਤੇषਾਂ

ਨੁਤਿਭਿਰੁਦਿਤਹਾਸੋ ਬਦ੍ਧਨਾਨਾਵਿਲਾਸਃ ।

ਪੁਨਰਪਿ ਵਿਪਿਨਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਚਰਃ ਪਾਟਲਾਦਿ-

ਪ੍ਰਸਵਨਿਕਰਮਾਤ੍ਰਗ੍ਰਾਹ੍ਯਘਰ੍ਮਾਨੁਭਾਵੇ ॥6॥

ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਮੁਖਮਿਵੋਚ੍ਚੈਸ੍ਤਾਪਭਾਰਂ ਵਹਨ੍ਤਂ

ਤਵ ਭਜਨਵਦਨ੍ਤਃ ਪਙ੍ਕਮੁਚ੍ਛੋषਯਨ੍ਤਮ੍ ।

ਤਵ ਭੁਜਵਦੁਦਞ੍ਚਦ੍ਭੂਰਿਤੇਜਃਪ੍ਰਵਾਹਂ

ਤਪਸਮਯਮਨੈषੀਰ੍ਯਾਮੁਨੇषੁ ਸ੍ਥਲੇषੁ ॥7॥

ਤਦਨੁ ਜਲਦਜਾਲੈਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਪੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਭਾਭਿ-

ਰ੍ਵਿਕਸਦਮਲਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪੀਤਵਾਸੋਵਿਲਾਸੈਃ ।

ਸਕਲਭੁਵਨਭਾਜਾਂ ਹਰ੍षਦਾਂ ਵਰ੍षਵੇਲਾਂ

ਕ੍षਿਤਿਧਰਕੁਹਰੇषੁ ਸ੍ਵੈਰਵਾਸੀ ਵ੍ਯਨੈषੀਃ ॥8॥

ਕੁਹਰਤਲਨਿਵਿष੍ਟਂ ਤ੍ਵਾਂ ਗਰਿष੍ਠਂ ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਃ

ਸ਼ਿਖਿਕੁਲਨਵਕੇਕਾਕਾਕੁਭਿਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਕਾਰੀ ।

ਸ੍ਫੁਟਕੁਟਜਕਦਮ੍ਬਸ੍ਤੋਮਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਚ

ਪ੍ਰਵਿਦਧਦਨੁਭੇਜੇ ਦੇਵ ਗੋਵਰ੍ਧਨੋऽਸੌ ॥9॥

ਅਥ ਸ਼ਰਦਮੁਪੇਤਾਂ ਤਾਂ ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤਚੇਤੋ-

ਵਿਮਲਸਲਿਲਪੂਰਾਂ ਮਾਨਯਨ੍ ਕਾਨਨੇषੁ ।

ਤृਣਮਮਲਵਨਾਨ੍ਤੇ ਚਾਰੁ ਸਞ੍ਚਾਰਯਨ੍ ਗਾਃ

ਪਵਨਪੁਰਪਤੇ ਤ੍ਵਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਦੇਹਸੌਖ੍ਯਮ੍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tvayi viharaṇalole bālajālaiḥ pralamba-

pramathanasavilambe dhenavaḥ svairacārāḥ |

tṛṇakutukaniviṣṭā dūradūraṃ carantyaḥ

kimapi vipinamaiṣīkākhyamīṣāmbabhūvuḥ ||1||

anadhigatanidāghakrauryavṛndāvanāntāt

bahiridamupayātāḥ kānanaṃ dhenavastāḥ |

tava virahaviṣaṇṇā ūṣmalagrīṣmatāpa-

prasaravisaradambhasyākulāḥ stambhamāpuḥ ||2||

tadanu saha sahāyairdūramanviṣya śaure

galitasaraṇimuñjāraṇyasañjātakhedam |

paśukulamabhivīkṣya kṣipramānetumārā-

ttvayi gatavati hī hī sarvato'gnirjajṛmbhe ||3||

sakalahariti dīpte ghorabhāṅkārabhīme

śikhini vihatamārgā ardhadagdhā ivārtāḥ |

ahaha bhuvanabandho pāhi pāhīti sarve

śaraṇamupagatāstvāṃ tāpahartāramekam ||4||

alamalamatibhītyā sarvato mīlayadhvaṃ

dṛśamiti tava vācā mīlitākṣeṣu teṣu |

kva nu davadahano'sau kutra muñjāṭavī sā

sapadi vavṛtire te hanta bhāṇḍīradeśe ||5||

jaya jaya tava māyā keyamīśeti teṣāṃ

nutibhiruditahāso baddhanānāvilāsaḥ |

punarapi vipinānte prācaraḥ pāṭalādi-

prasavanikaramātragrāhyagharmānubhāve ||6||

tvayi vimukhamivoccaistāpabhāraṃ vahantaṃ

tava bhajanavadantaḥ paṅkamucchoṣayantam |

tava bhujavadudañcadbhūritejaḥpravāhaṃ

tapasamayamanaiṣīryāmuneṣu sthaleṣu ||7||

tadanu jaladajālaistvadvapustulyabhābhi-

rvikasadamalavidyutpītavāsovilāsaiḥ |

sakalabhuvanabhājāṃ harṣadāṃ varṣavelāṃ

kṣitidharakuhareṣu svairavāsī vyanaiṣīḥ ||8||

kuharatalaniviṣṭaṃ tvāṃ gariṣṭhaṃ girīndraḥ

śikhikulanavakekākākubhiḥ stotrakārī |

sphuṭakuṭajakadambastomapuṣpāñjaliṃ ca

pravidadhadanubheje deva govardhano'sau ||9||

atha śaradamupetāṃ tāṃ bhavadbhaktaceto-

vimalasalilapūrāṃ mānayan kānaneṣu |

tṛṇamamalavanānte cāru sañcārayan gāḥ

pavanapurapate tvaṃ dehi me dehasaukhyam ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वयि विहरणलोले बालजालैः प्रलम्ब-

प्रमथनसविलम्बे धेनवः स्वैरचाराः ।

तृणकुतुकनिविष्टा दूरदूरं चरन्त्यः

किमपि विपिनमैषीकाख्यमीषाम्बभूवुः ॥1॥

अनधिगतनिदाघक्रौर्यवृन्दावनान्तात्

बहिरिदमुपयाताः काननं धेनवस्ताः ।

तव विरहविषण्णा ऊष्मलग्रीष्मताप-

प्रसरविसरदम्भस्याकुलाः स्तम्भमापुः ॥2॥

तदनु सह सहायैर्दूरमन्विष्य शौरे

गलितसरणिमुञ्जारण्यसञ्जातखेदम् ।

पशुकुलमभिवीक्ष्य क्षिप्रमानेतुमारा-

त्त्वयि गतवति ही ही सर्वतोऽग्निर्जजृम्भे ॥3॥

सकलहरिति दीप्ते घोरभाङ्कारभीमे

शिखिनि विहतमार्गा अर्धदग्धा इवार्ताः ।

अहह भुवनबन्धो पाहि पाहीति सर्वे

शरणमुपगतास्त्वां तापहर्तारमेकम् ॥4॥

अलमलमतिभीत्या सर्वतो मीलयध्वं

दृशमिति तव वाचा मीलिताक्षेषु तेषु ।

क्व नु दवदहनोऽसौ कुत्र मुञ्जाटवी सा

सपदि ववृतिरे ते हन्त भाण्डीरदेशे ॥5॥

जय जय तव माया केयमीशेति तेषां

नुतिभिरुदितहासो बद्धनानाविलासः ।

पुनरपि विपिनान्ते प्राचरः पाटलादि-

प्रसवनिकरमात्रग्राह्यघर्मानुभावे ॥6॥

त्वयि विमुखमिवोच्चैस्तापभारं वहन्तं

तव भजनवदन्तः पङ्कमुच्छोषयन्तम् ।

तव भुजवदुदञ्चद्भूरितेजःप्रवाहं

तपसमयमनैषीर्यामुनेषु स्थलेषु ॥7॥

तदनु जलदजालैस्त्वद्वपुस्तुल्यभाभि-

र्विकसदमलविद्युत्पीतवासोविलासैः ।

सकलभुवनभाजां हर्षदां वर्षवेलां

क्षितिधरकुहरेषु स्वैरवासी व्यनैषीः ॥8॥

कुहरतलनिविष्टं त्वां गरिष्ठं गिरीन्द्रः

शिखिकुलनवकेकाकाकुभिः स्तोत्रकारी ।

स्फुटकुटजकदम्बस्तोमपुष्पाञ्जलिं च

प्रविदधदनुभेजे देव गोवर्धनोऽसौ ॥9॥

अथ शरदमुपेतां तां भवद्भक्तचेतो-

विमलसलिलपूरां मानयन् काननेषु ।

तृणममलवनान्ते चारु सञ्चारयन् गाः

पवनपुरपते त्वं देहि मे देहसौख्यम् ॥10॥