Narayaniyam Dashaka 58 - Davagnisamrakshanam Tatha Rituvarnanam — Oriya Script

ତ୍ଵଯି ଵିହରଣଲୋଲେ ବାଲଜାଲୈଃ ପ୍ରଲମ୍ବ-

ପ୍ରମଥନସଵିଲମ୍ବେ ଧେନଵଃ ସ୍ଵୈରଚାରାଃ ।

ତୃଣକୁତୁକନିଵିଷ୍ଟା ଦୂରଦୂରଂ ଚରନ୍ତ୍ଯଃ

କିମପି ଵିପିନମୈଷୀକାଖ୍ଯମୀଷାମ୍ବଭୂଵୁଃ ॥1॥

ଅନଧିଗତନିଦାଘକ୍ରୌର୍ଯଵୃନ୍ଦାଵନାନ୍ତାତ୍

ବହିରିଦମୁପଯାତାଃ କାନନଂ ଧେନଵସ୍ତାଃ ।

ତଵ ଵିରହଵିଷଣ୍ଣା ଊଷ୍ମଲଗ୍ରୀଷ୍ମତାପ-

ପ୍ରସରଵିସରଦମ୍ଭସ୍ଯାକୁଲାଃ ସ୍ତମ୍ଭମାପୁଃ ॥2॥

ତଦନୁ ସହ ସହାଯୈର୍ଦୂରମନ୍ଵିଷ୍ଯ ଶୌରେ

ଗଲିତସରଣିମୁଞ୍ଜାରଣ୍ଯସଞ୍ଜାତଖେଦମ୍ ।

ପଶୁକୁଲମଭିଵୀକ୍ଷ୍ଯ କ୍ଷିପ୍ରମାନେତୁମାରା-

ତ୍ତ୍ଵଯି ଗତଵତି ହୀ ହୀ ସର୍ଵତୋଽଗ୍ନିର୍ଜଜୃମ୍ଭେ ॥3॥

ସକଲହରିତି ଦୀପ୍ତେ ଘୋରଭାଙ୍କାରଭୀମେ

ଶିଖିନି ଵିହତମାର୍ଗା ଅର୍ଧଦଗ୍ଧା ଇଵାର୍ତାଃ ।

ଅହହ ଭୁଵନବନ୍ଧୋ ପାହି ପାହୀତି ସର୍ଵେ

ଶରଣମୁପଗତାସ୍ତ୍ଵାଂ ତାପହର୍ତାରମେକମ୍ ॥4॥

ଅଲମଲମତିଭୀତ୍ଯା ସର୍ଵତୋ ମୀଲଯଧ୍ଵଂ

ଦୃଶମିତି ତଵ ଵାଚା ମୀଲିତାକ୍ଷେଷୁ ତେଷୁ ।

କ୍ଵ ନୁ ଦଵଦହନୋଽସୌ କୁତ୍ର ମୁଞ୍ଜାଟଵୀ ସା

ସପଦି ଵଵୃତିରେ ତେ ହନ୍ତ ଭାଣ୍ଡୀରଦେଶେ ॥5॥

ଜଯ ଜଯ ତଵ ମାଯା କେଯମୀଶେତି ତେଷାଂ

ନୁତିଭିରୁଦିତହାସୋ ବଦ୍ଧନାନାଵିଲାସଃ ।

ପୁନରପି ଵିପିନାନ୍ତେ ପ୍ରାଚରଃ ପାଟଲାଦି-

ପ୍ରସଵନିକରମାତ୍ରଗ୍ରାହ୍ଯଘର୍ମାନୁଭାଵେ ॥6॥

ତ୍ଵଯି ଵିମୁଖମିଵୋଚ୍ଚୈସ୍ତାପଭାରଂ ଵହନ୍ତଂ

ତଵ ଭଜନଵଦନ୍ତଃ ପଙ୍କମୁଚ୍ଛୋଷଯନ୍ତମ୍ ।

ତଵ ଭୁଜଵଦୁଦଞ୍ଚଦ୍ଭୂରିତେଜଃପ୍ରଵାହଂ

ତପସମଯମନୈଷୀର୍ଯାମୁନେଷୁ ସ୍ଥଲେଷୁ ॥7॥

ତଦନୁ ଜଲଦଜାଲୈସ୍ତ୍ଵଦ୍ଵପୁସ୍ତୁଲ୍ଯଭାଭି-

ର୍ଵିକସଦମଲଵିଦ୍ଯୁତ୍ପୀତଵାସୋଵିଲାସୈଃ ।

ସକଲଭୁଵନଭାଜାଂ ହର୍ଷଦାଂ ଵର୍ଷଵେଲାଂ

କ୍ଷିତିଧରକୁହରେଷୁ ସ୍ଵୈରଵାସୀ ଵ୍ଯନୈଷୀଃ ॥8॥

କୁହରତଲନିଵିଷ୍ଟଂ ତ୍ଵାଂ ଗରିଷ୍ଠଂ ଗିରୀନ୍ଦ୍ରଃ

ଶିଖିକୁଲନଵକେକାକାକୁଭିଃ ସ୍ତୋତ୍ରକାରୀ ।

ସ୍ଫୁଟକୁଟଜକଦମ୍ବସ୍ତୋମପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଚ

ପ୍ରଵିଦଧଦନୁଭେଜେ ଦେଵ ଗୋଵର୍ଧନୋଽସୌ ॥9॥

ଅଥ ଶରଦମୁପେତାଂ ତାଂ ଭଵଦ୍ଭକ୍ତଚେତୋ-

ଵିମଲସଲିଲପୂରାଂ ମାନଯନ୍ କାନନେଷୁ ।

ତୃଣମମଲଵନାନ୍ତେ ଚାରୁ ସଞ୍ଚାରଯନ୍ ଗାଃ

ପଵନପୁରପତେ ତ୍ଵଂ ଦେହି ମେ ଦେହସୌଖ୍ଯମ୍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tvayi viharaṇalole bālajālaiḥ pralamba-

pramathanasavilambe dhenavaḥ svairacārāḥ |

tṛṇakutukaniviṣṭā dūradūraṃ carantyaḥ

kimapi vipinamaiṣīkākhyamīṣāmbabhūvuḥ ||1||

anadhigatanidāghakrauryavṛndāvanāntāt

bahiridamupayātāḥ kānanaṃ dhenavastāḥ |

tava virahaviṣaṇṇā ūṣmalagrīṣmatāpa-

prasaravisaradambhasyākulāḥ stambhamāpuḥ ||2||

tadanu saha sahāyairdūramanviṣya śaure

galitasaraṇimuñjāraṇyasañjātakhedam |

paśukulamabhivīkṣya kṣipramānetumārā-

ttvayi gatavati hī hī sarvato'gnirjajṛmbhe ||3||

sakalahariti dīpte ghorabhāṅkārabhīme

śikhini vihatamārgā ardhadagdhā ivārtāḥ |

ahaha bhuvanabandho pāhi pāhīti sarve

śaraṇamupagatāstvāṃ tāpahartāramekam ||4||

alamalamatibhītyā sarvato mīlayadhvaṃ

dṛśamiti tava vācā mīlitākṣeṣu teṣu |

kva nu davadahano'sau kutra muñjāṭavī sā

sapadi vavṛtire te hanta bhāṇḍīradeśe ||5||

jaya jaya tava māyā keyamīśeti teṣāṃ

nutibhiruditahāso baddhanānāvilāsaḥ |

punarapi vipinānte prācaraḥ pāṭalādi-

prasavanikaramātragrāhyagharmānubhāve ||6||

tvayi vimukhamivoccaistāpabhāraṃ vahantaṃ

tava bhajanavadantaḥ paṅkamucchoṣayantam |

tava bhujavadudañcadbhūritejaḥpravāhaṃ

tapasamayamanaiṣīryāmuneṣu sthaleṣu ||7||

tadanu jaladajālaistvadvapustulyabhābhi-

rvikasadamalavidyutpītavāsovilāsaiḥ |

sakalabhuvanabhājāṃ harṣadāṃ varṣavelāṃ

kṣitidharakuhareṣu svairavāsī vyanaiṣīḥ ||8||

kuharatalaniviṣṭaṃ tvāṃ gariṣṭhaṃ girīndraḥ

śikhikulanavakekākākubhiḥ stotrakārī |

sphuṭakuṭajakadambastomapuṣpāñjaliṃ ca

pravidadhadanubheje deva govardhano'sau ||9||

atha śaradamupetāṃ tāṃ bhavadbhaktaceto-

vimalasalilapūrāṃ mānayan kānaneṣu |

tṛṇamamalavanānte cāru sañcārayan gāḥ

pavanapurapate tvaṃ dehi me dehasaukhyam ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वयि विहरणलोले बालजालैः प्रलम्ब-

प्रमथनसविलम्बे धेनवः स्वैरचाराः ।

तृणकुतुकनिविष्टा दूरदूरं चरन्त्यः

किमपि विपिनमैषीकाख्यमीषाम्बभूवुः ॥1॥

अनधिगतनिदाघक्रौर्यवृन्दावनान्तात्

बहिरिदमुपयाताः काननं धेनवस्ताः ।

तव विरहविषण्णा ऊष्मलग्रीष्मताप-

प्रसरविसरदम्भस्याकुलाः स्तम्भमापुः ॥2॥

तदनु सह सहायैर्दूरमन्विष्य शौरे

गलितसरणिमुञ्जारण्यसञ्जातखेदम् ।

पशुकुलमभिवीक्ष्य क्षिप्रमानेतुमारा-

त्त्वयि गतवति ही ही सर्वतोऽग्निर्जजृम्भे ॥3॥

सकलहरिति दीप्ते घोरभाङ्कारभीमे

शिखिनि विहतमार्गा अर्धदग्धा इवार्ताः ।

अहह भुवनबन्धो पाहि पाहीति सर्वे

शरणमुपगतास्त्वां तापहर्तारमेकम् ॥4॥

अलमलमतिभीत्या सर्वतो मीलयध्वं

दृशमिति तव वाचा मीलिताक्षेषु तेषु ।

क्व नु दवदहनोऽसौ कुत्र मुञ्जाटवी सा

सपदि ववृतिरे ते हन्त भाण्डीरदेशे ॥5॥

जय जय तव माया केयमीशेति तेषां

नुतिभिरुदितहासो बद्धनानाविलासः ।

पुनरपि विपिनान्ते प्राचरः पाटलादि-

प्रसवनिकरमात्रग्राह्यघर्मानुभावे ॥6॥

त्वयि विमुखमिवोच्चैस्तापभारं वहन्तं

तव भजनवदन्तः पङ्कमुच्छोषयन्तम् ।

तव भुजवदुदञ्चद्भूरितेजःप्रवाहं

तपसमयमनैषीर्यामुनेषु स्थलेषु ॥7॥

तदनु जलदजालैस्त्वद्वपुस्तुल्यभाभि-

र्विकसदमलविद्युत्पीतवासोविलासैः ।

सकलभुवनभाजां हर्षदां वर्षवेलां

क्षितिधरकुहरेषु स्वैरवासी व्यनैषीः ॥8॥

कुहरतलनिविष्टं त्वां गरिष्ठं गिरीन्द्रः

शिखिकुलनवकेकाकाकुभिः स्तोत्रकारी ।

स्फुटकुटजकदम्बस्तोमपुष्पाञ्जलिं च

प्रविदधदनुभेजे देव गोवर्धनोऽसौ ॥9॥

अथ शरदमुपेतां तां भवद्भक्तचेतो-

विमलसलिलपूरां मानयन् काननेषु ।

तृणममलवनान्ते चारु सञ्चारयन् गाः

पवनपुरपते त्वं देहि मे देहसौख्यम् ॥10॥