Narayaniyam Dashaka 58 - Davagnisamrakshanam Tatha Rituvarnanam — Bengali Script

ত্বযি বিহরণলোলে বালজালৈঃ প্রলম্ব-

প্রমথনসবিলম্বে ধেনবঃ স্বৈরচারাঃ ।

তৃণকুতুকনিবিষ্টা দূরদূরং চরন্ত্যঃ

কিমপি বিপিনমৈষীকাখ্যমীষাম্বভূবুঃ ॥1॥

অনধিগতনিদাঘক্রৌর্যবৃন্দাবনান্তাত্

বহিরিদমুপযাতাঃ কাননং ধেনবস্তাঃ ।

তব বিরহবিষণ্ণা ঊষ্মলগ্রীষ্মতাপ-

প্রসরবিসরদম্ভস্যাকুলাঃ স্তম্ভমাপুঃ ॥2॥

তদনু সহ সহাযৈর্দূরমন্বিষ্য শৌরে

গলিতসরণিমুঞ্জারণ্যসঞ্জাতখেদম্ ।

পশুকুলমভিবীক্ষ্য ক্ষিপ্রমানেতুমারা-

ত্ত্বযি গতবতি হী হী সর্বতোঽগ্নির্জজৃম্ভে ॥3॥

সকলহরিতি দীপ্তে ঘোরভাঙ্কারভীমে

শিখিনি বিহতমার্গা অর্ধদগ্ধা ইবার্তাঃ ।

অহহ ভুবনবন্ধো পাহি পাহীতি সর্বে

শরণমুপগতাস্ত্বাং তাপহর্তারমেকম্ ॥4॥

অলমলমতিভীত্যা সর্বতো মীলযধ্বং

দৃশমিতি তব বাচা মীলিতাক্ষেষু তেষু ।

ক্ব নু দবদহনোঽসৌ কুত্র মুঞ্জাটবী সা

সপদি ববৃতিরে তে হন্ত ভাণ্ডীরদেশে ॥5॥

জয জয তব মাযা কেযমীশেতি তেষাং

নুতিভিরুদিতহাসো বদ্ধনানাবিলাসঃ ।

পুনরপি বিপিনান্তে প্রাচরঃ পাটলাদি-

প্রসবনিকরমাত্রগ্রাহ্যঘর্মানুভাবে ॥6॥

ত্বযি বিমুখমিবোচ্চৈস্তাপভারং বহন্তং

তব ভজনবদন্তঃ পঙ্কমুচ্ছোষযন্তম্ ।

তব ভুজবদুদঞ্চদ্ভূরিতেজঃপ্রবাহং

তপসমযমনৈষীর্যামুনেষু স্থলেষু ॥7॥

তদনু জলদজালৈস্ত্বদ্বপুস্তুল্যভাভি-

র্বিকসদমলবিদ্যুত্পীতবাসোবিলাসৈঃ ।

সকলভুবনভাজাং হর্ষদাং বর্ষবেলাং

ক্ষিতিধরকুহরেষু স্বৈরবাসী ব্যনৈষীঃ ॥8॥

কুহরতলনিবিষ্টং ত্বাং গরিষ্ঠং গিরীন্দ্রঃ

শিখিকুলনবকেকাকাকুভিঃ স্তোত্রকারী ।

স্ফুটকুটজকদম্বস্তোমপুষ্পাঞ্জলিং চ

প্রবিদধদনুভেজে দেব গোবর্ধনোঽসৌ ॥9॥

অথ শরদমুপেতাং তাং ভবদ্ভক্তচেতো-

বিমলসলিলপূরাং মানযন্ কাননেষু ।

তৃণমমলবনান্তে চারু সঞ্চারযন্ গাঃ

পবনপুরপতে ত্বং দেহি মে দেহসৌখ্যম্ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tvayi viharaṇalole bālajālaiḥ pralamba-

pramathanasavilambe dhenavaḥ svairacārāḥ |

tṛṇakutukaniviṣṭā dūradūraṃ carantyaḥ

kimapi vipinamaiṣīkākhyamīṣāmbabhūvuḥ ||1||

anadhigatanidāghakrauryavṛndāvanāntāt

bahiridamupayātāḥ kānanaṃ dhenavastāḥ |

tava virahaviṣaṇṇā ūṣmalagrīṣmatāpa-

prasaravisaradambhasyākulāḥ stambhamāpuḥ ||2||

tadanu saha sahāyairdūramanviṣya śaure

galitasaraṇimuñjāraṇyasañjātakhedam |

paśukulamabhivīkṣya kṣipramānetumārā-

ttvayi gatavati hī hī sarvato'gnirjajṛmbhe ||3||

sakalahariti dīpte ghorabhāṅkārabhīme

śikhini vihatamārgā ardhadagdhā ivārtāḥ |

ahaha bhuvanabandho pāhi pāhīti sarve

śaraṇamupagatāstvāṃ tāpahartāramekam ||4||

alamalamatibhītyā sarvato mīlayadhvaṃ

dṛśamiti tava vācā mīlitākṣeṣu teṣu |

kva nu davadahano'sau kutra muñjāṭavī sā

sapadi vavṛtire te hanta bhāṇḍīradeśe ||5||

jaya jaya tava māyā keyamīśeti teṣāṃ

nutibhiruditahāso baddhanānāvilāsaḥ |

punarapi vipinānte prācaraḥ pāṭalādi-

prasavanikaramātragrāhyagharmānubhāve ||6||

tvayi vimukhamivoccaistāpabhāraṃ vahantaṃ

tava bhajanavadantaḥ paṅkamucchoṣayantam |

tava bhujavadudañcadbhūritejaḥpravāhaṃ

tapasamayamanaiṣīryāmuneṣu sthaleṣu ||7||

tadanu jaladajālaistvadvapustulyabhābhi-

rvikasadamalavidyutpītavāsovilāsaiḥ |

sakalabhuvanabhājāṃ harṣadāṃ varṣavelāṃ

kṣitidharakuhareṣu svairavāsī vyanaiṣīḥ ||8||

kuharatalaniviṣṭaṃ tvāṃ gariṣṭhaṃ girīndraḥ

śikhikulanavakekākākubhiḥ stotrakārī |

sphuṭakuṭajakadambastomapuṣpāñjaliṃ ca

pravidadhadanubheje deva govardhano'sau ||9||

atha śaradamupetāṃ tāṃ bhavadbhaktaceto-

vimalasalilapūrāṃ mānayan kānaneṣu |

tṛṇamamalavanānte cāru sañcārayan gāḥ

pavanapurapate tvaṃ dehi me dehasaukhyam ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वयि विहरणलोले बालजालैः प्रलम्ब-

प्रमथनसविलम्बे धेनवः स्वैरचाराः ।

तृणकुतुकनिविष्टा दूरदूरं चरन्त्यः

किमपि विपिनमैषीकाख्यमीषाम्बभूवुः ॥1॥

अनधिगतनिदाघक्रौर्यवृन्दावनान्तात्

बहिरिदमुपयाताः काननं धेनवस्ताः ।

तव विरहविषण्णा ऊष्मलग्रीष्मताप-

प्रसरविसरदम्भस्याकुलाः स्तम्भमापुः ॥2॥

तदनु सह सहायैर्दूरमन्विष्य शौरे

गलितसरणिमुञ्जारण्यसञ्जातखेदम् ।

पशुकुलमभिवीक्ष्य क्षिप्रमानेतुमारा-

त्त्वयि गतवति ही ही सर्वतोऽग्निर्जजृम्भे ॥3॥

सकलहरिति दीप्ते घोरभाङ्कारभीमे

शिखिनि विहतमार्गा अर्धदग्धा इवार्ताः ।

अहह भुवनबन्धो पाहि पाहीति सर्वे

शरणमुपगतास्त्वां तापहर्तारमेकम् ॥4॥

अलमलमतिभीत्या सर्वतो मीलयध्वं

दृशमिति तव वाचा मीलिताक्षेषु तेषु ।

क्व नु दवदहनोऽसौ कुत्र मुञ्जाटवी सा

सपदि ववृतिरे ते हन्त भाण्डीरदेशे ॥5॥

जय जय तव माया केयमीशेति तेषां

नुतिभिरुदितहासो बद्धनानाविलासः ।

पुनरपि विपिनान्ते प्राचरः पाटलादि-

प्रसवनिकरमात्रग्राह्यघर्मानुभावे ॥6॥

त्वयि विमुखमिवोच्चैस्तापभारं वहन्तं

तव भजनवदन्तः पङ्कमुच्छोषयन्तम् ।

तव भुजवदुदञ्चद्भूरितेजःप्रवाहं

तपसमयमनैषीर्यामुनेषु स्थलेषु ॥7॥

तदनु जलदजालैस्त्वद्वपुस्तुल्यभाभि-

र्विकसदमलविद्युत्पीतवासोविलासैः ।

सकलभुवनभाजां हर्षदां वर्षवेलां

क्षितिधरकुहरेषु स्वैरवासी व्यनैषीः ॥8॥

कुहरतलनिविष्टं त्वां गरिष्ठं गिरीन्द्रः

शिखिकुलनवकेकाकाकुभिः स्तोत्रकारी ।

स्फुटकुटजकदम्बस्तोमपुष्पाञ्जलिं च

प्रविदधदनुभेजे देव गोवर्धनोऽसौ ॥9॥

अथ शरदमुपेतां तां भवद्भक्तचेतो-

विमलसलिलपूरां मानयन् काननेषु ।

तृणममलवनान्ते चारु सञ्चारयन् गाः

पवनपुरपते त्वं देहि मे देहसौख्यम् ॥10॥