Narayaniyam Dashaka 58 - Davagnisamrakshanam Tatha Rituvarnanam — Kannada Script

ತ್ವಯಿ ವಿಹರಣಲೋಲೇ ಬಾಲಜಾಲೈಃ ಪ್ರಲಮ್ಬ-

ಪ್ರಮಥನಸವಿಲಮ್ಬೇ ಧೇನವಃ ಸ್ವೈರಚಾರಾಃ ।

ತೃಣಕುತುಕನಿವಿಷ್ಟಾ ದೂರದೂರಂ ಚರನ್ತ್ಯಃ

ಕಿಮಪಿ ವಿಪಿನಮೈಷೀಕಾಖ್ಯಮೀಷಾಮ್ಬಭೂವುಃ ॥1॥

ಅನಧಿಗತನಿದಾಘಕ್ರೌರ್ಯವೃನ್ದಾವನಾನ್ತಾತ್

ಬಹಿರಿದಮುಪಯಾತಾಃ ಕಾನನಂ ಧೇನವಸ್ತಾಃ ।

ತವ ವಿರಹವಿಷಣ್ಣಾ ಊಷ್ಮಲಗ್ರೀಷ್ಮತಾಪ-

ಪ್ರಸರವಿಸರದಮ್ಭಸ್ಯಾಕುಲಾಃ ಸ್ತಮ್ಭಮಾಪುಃ ॥2॥

ತದನು ಸಹ ಸಹಾಯೈರ್ದೂರಮನ್ವಿಷ್ಯ ಶೌರೇ

ಗಲಿತಸರಣಿಮುಞ್ಜಾರಣ್ಯಸಞ್ಜಾತಖೇದಮ್ ।

ಪಶುಕುಲಮಭಿವೀಕ್ಷ್ಯ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಾನೇತುಮಾರಾ-

ತ್ತ್ವಯಿ ಗತವತಿ ಹೀ ಹೀ ಸರ್ವತೋಽಗ್ನಿರ್ಜಜೃಮ್ಭೇ ॥3॥

ಸಕಲಹರಿತಿ ದೀಪ್ತೇ ಘೋರಭಾಙ್ಕಾರಭೀಮೇ

ಶಿಖಿನಿ ವಿಹತಮಾರ್ಗಾ ಅರ್ಧದಗ್ಧಾ ಇವಾರ್ತಾಃ ।

ಅಹಹ ಭುವನಬನ್ಧೋ ಪಾಹಿ ಪಾಹೀತಿ ಸರ್ವೇ

ಶರಣಮುಪಗತಾಸ್ತ್ವಾಂ ತಾಪಹರ್ತಾರಮೇಕಮ್ ॥4॥

ಅಲಮಲಮತಿಭೀತ್ಯಾ ಸರ್ವತೋ ಮೀಲಯಧ್ವಂ

ದೃಶಮಿತಿ ತವ ವಾಚಾ ಮೀಲಿತಾಕ್ಷೇಷು ತೇಷು ।

ಕ್ವ ನು ದವದಹನೋಽಸೌ ಕುತ್ರ ಮುಞ್ಜಾಟವೀ ಸಾ

ಸಪದಿ ವವೃತಿರೇ ತೇ ಹನ್ತ ಭಾಣ್ಡೀರದೇಶೇ ॥5॥

ಜಯ ಜಯ ತವ ಮಾಯಾ ಕೇಯಮೀಶೇತಿ ತೇಷಾಂ

ನುತಿಭಿರುದಿತಹಾಸೋ ಬದ್ಧನಾನಾವಿಲಾಸಃ ।

ಪುನರಪಿ ವಿಪಿನಾನ್ತೇ ಪ್ರಾಚರಃ ಪಾಟಲಾದಿ-

ಪ್ರಸವನಿಕರಮಾತ್ರಗ್ರಾಹ್ಯಘರ್ಮಾನುಭಾವೇ ॥6॥

ತ್ವಯಿ ವಿಮುಖಮಿವೋಚ್ಚೈಸ್ತಾಪಭಾರಂ ವಹನ್ತಂ

ತವ ಭಜನವದನ್ತಃ ಪಙ್ಕಮುಚ್ಛೋಷಯನ್ತಮ್ ।

ತವ ಭುಜವದುದಞ್ಚದ್ಭೂರಿತೇಜಃಪ್ರವಾಹಂ

ತಪಸಮಯಮನೈಷೀರ್ಯಾಮುನೇಷು ಸ್ಥಲೇಷು ॥7॥

ತದನು ಜಲದಜಾಲೈಸ್ತ್ವದ್ವಪುಸ್ತುಲ್ಯಭಾಭಿ-

ರ್ವಿಕಸದಮಲವಿದ್ಯುತ್ಪೀತವಾಸೋವಿಲಾಸೈಃ ।

ಸಕಲಭುವನಭಾಜಾಂ ಹರ್ಷದಾಂ ವರ್ಷವೇಲಾಂ

ಕ್ಷಿತಿಧರಕುಹರೇಷು ಸ್ವೈರವಾಸೀ ವ್ಯನೈಷೀಃ ॥8॥

ಕುಹರತಲನಿವಿಷ್ಟಂ ತ್ವಾಂ ಗರಿಷ್ಠಂ ಗಿರೀನ್ದ್ರಃ

ಶಿಖಿಕುಲನವಕೇಕಾಕಾಕುಭಿಃ ಸ್ತೋತ್ರಕಾರೀ ।

ಸ್ಫುಟಕುಟಜಕದಮ್ಬಸ್ತೋಮಪುಷ್ಪಾಞ್ಜಲಿಂ ಚ

ಪ್ರವಿದಧದನುಭೇಜೇ ದೇವ ಗೋವರ್ಧನೋಽಸೌ ॥9॥

ಅಥ ಶರದಮುಪೇತಾಂ ತಾಂ ಭವದ್ಭಕ್ತಚೇತೋ-

ವಿಮಲಸಲಿಲಪೂರಾಂ ಮಾನಯನ್ ಕಾನನೇಷು ।

ತೃಣಮಮಲವನಾನ್ತೇ ಚಾರು ಸಞ್ಚಾರಯನ್ ಗಾಃ

ಪವನಪುರಪತೇ ತ್ವಂ ದೇಹಿ ಮೇ ದೇಹಸೌಖ್ಯಮ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tvayi viharaṇalole bālajālaiḥ pralamba-

pramathanasavilambe dhenavaḥ svairacārāḥ |

tṛṇakutukaniviṣṭā dūradūraṃ carantyaḥ

kimapi vipinamaiṣīkākhyamīṣāmbabhūvuḥ ||1||

anadhigatanidāghakrauryavṛndāvanāntāt

bahiridamupayātāḥ kānanaṃ dhenavastāḥ |

tava virahaviṣaṇṇā ūṣmalagrīṣmatāpa-

prasaravisaradambhasyākulāḥ stambhamāpuḥ ||2||

tadanu saha sahāyairdūramanviṣya śaure

galitasaraṇimuñjāraṇyasañjātakhedam |

paśukulamabhivīkṣya kṣipramānetumārā-

ttvayi gatavati hī hī sarvato'gnirjajṛmbhe ||3||

sakalahariti dīpte ghorabhāṅkārabhīme

śikhini vihatamārgā ardhadagdhā ivārtāḥ |

ahaha bhuvanabandho pāhi pāhīti sarve

śaraṇamupagatāstvāṃ tāpahartāramekam ||4||

alamalamatibhītyā sarvato mīlayadhvaṃ

dṛśamiti tava vācā mīlitākṣeṣu teṣu |

kva nu davadahano'sau kutra muñjāṭavī sā

sapadi vavṛtire te hanta bhāṇḍīradeśe ||5||

jaya jaya tava māyā keyamīśeti teṣāṃ

nutibhiruditahāso baddhanānāvilāsaḥ |

punarapi vipinānte prācaraḥ pāṭalādi-

prasavanikaramātragrāhyagharmānubhāve ||6||

tvayi vimukhamivoccaistāpabhāraṃ vahantaṃ

tava bhajanavadantaḥ paṅkamucchoṣayantam |

tava bhujavadudañcadbhūritejaḥpravāhaṃ

tapasamayamanaiṣīryāmuneṣu sthaleṣu ||7||

tadanu jaladajālaistvadvapustulyabhābhi-

rvikasadamalavidyutpītavāsovilāsaiḥ |

sakalabhuvanabhājāṃ harṣadāṃ varṣavelāṃ

kṣitidharakuhareṣu svairavāsī vyanaiṣīḥ ||8||

kuharatalaniviṣṭaṃ tvāṃ gariṣṭhaṃ girīndraḥ

śikhikulanavakekākākubhiḥ stotrakārī |

sphuṭakuṭajakadambastomapuṣpāñjaliṃ ca

pravidadhadanubheje deva govardhano'sau ||9||

atha śaradamupetāṃ tāṃ bhavadbhaktaceto-

vimalasalilapūrāṃ mānayan kānaneṣu |

tṛṇamamalavanānte cāru sañcārayan gāḥ

pavanapurapate tvaṃ dehi me dehasaukhyam ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वयि विहरणलोले बालजालैः प्रलम्ब-

प्रमथनसविलम्बे धेनवः स्वैरचाराः ।

तृणकुतुकनिविष्टा दूरदूरं चरन्त्यः

किमपि विपिनमैषीकाख्यमीषाम्बभूवुः ॥1॥

अनधिगतनिदाघक्रौर्यवृन्दावनान्तात्

बहिरिदमुपयाताः काननं धेनवस्ताः ।

तव विरहविषण्णा ऊष्मलग्रीष्मताप-

प्रसरविसरदम्भस्याकुलाः स्तम्भमापुः ॥2॥

तदनु सह सहायैर्दूरमन्विष्य शौरे

गलितसरणिमुञ्जारण्यसञ्जातखेदम् ।

पशुकुलमभिवीक्ष्य क्षिप्रमानेतुमारा-

त्त्वयि गतवति ही ही सर्वतोऽग्निर्जजृम्भे ॥3॥

सकलहरिति दीप्ते घोरभाङ्कारभीमे

शिखिनि विहतमार्गा अर्धदग्धा इवार्ताः ।

अहह भुवनबन्धो पाहि पाहीति सर्वे

शरणमुपगतास्त्वां तापहर्तारमेकम् ॥4॥

अलमलमतिभीत्या सर्वतो मीलयध्वं

दृशमिति तव वाचा मीलिताक्षेषु तेषु ।

क्व नु दवदहनोऽसौ कुत्र मुञ्जाटवी सा

सपदि ववृतिरे ते हन्त भाण्डीरदेशे ॥5॥

जय जय तव माया केयमीशेति तेषां

नुतिभिरुदितहासो बद्धनानाविलासः ।

पुनरपि विपिनान्ते प्राचरः पाटलादि-

प्रसवनिकरमात्रग्राह्यघर्मानुभावे ॥6॥

त्वयि विमुखमिवोच्चैस्तापभारं वहन्तं

तव भजनवदन्तः पङ्कमुच्छोषयन्तम् ।

तव भुजवदुदञ्चद्भूरितेजःप्रवाहं

तपसमयमनैषीर्यामुनेषु स्थलेषु ॥7॥

तदनु जलदजालैस्त्वद्वपुस्तुल्यभाभि-

र्विकसदमलविद्युत्पीतवासोविलासैः ।

सकलभुवनभाजां हर्षदां वर्षवेलां

क्षितिधरकुहरेषु स्वैरवासी व्यनैषीः ॥8॥

कुहरतलनिविष्टं त्वां गरिष्ठं गिरीन्द्रः

शिखिकुलनवकेकाकाकुभिः स्तोत्रकारी ।

स्फुटकुटजकदम्बस्तोमपुष्पाञ्जलिं च

प्रविदधदनुभेजे देव गोवर्धनोऽसौ ॥9॥

अथ शरदमुपेतां तां भवद्भक्तचेतो-

विमलसलिलपूरां मानयन् काननेषु ।

तृणममलवनान्ते चारु सञ्चारयन् गाः

पवनपुरपते त्वं देहि मे देहसौख्यम् ॥10॥