Narayaniyam Dashaka 58 - Davagnisamrakshanam Tatha Rituvarnanam — Gujarati Script

ત્વયિ વિહરણલોલે બાલજાલૈઃ પ્રલમ્બ-

પ્રમથનસવિલમ્બે ધેનવઃ સ્વૈરચારાઃ ।

તૃણકુતુકનિવિષ્ટા દૂરદૂરં ચરન્ત્યઃ

કિમપિ વિપિનમૈષીકાખ્યમીષામ્બભૂવુઃ ॥1॥

અનધિગતનિદાઘક્રૌર્યવૃન્દાવનાન્તાત્

બહિરિદમુપયાતાઃ કાનનં ધેનવસ્તાઃ ।

તવ વિરહવિષણ્ણા ઊષ્મલગ્રીષ્મતાપ-

પ્રસરવિસરદમ્ભસ્યાકુલાઃ સ્તમ્ભમાપુઃ ॥2॥

તદનુ સહ સહાયૈર્દૂરમન્વિષ્ય શૌરે

ગલિતસરણિમુઞ્જારણ્યસઞ્જાતખેદમ્ ।

પશુકુલમભિવીક્ષ્ય ક્ષિપ્રમાનેતુમારા-

ત્ત્વયિ ગતવતિ હી હી સર્વતોઽગ્નિર્જજૃમ્ભે ॥3॥

સકલહરિતિ દીપ્તે ઘોરભાઙ્કારભીમે

શિખિનિ વિહતમાર્ગા અર્ધદગ્ધા ઇવાર્તાઃ ।

અહહ ભુવનબન્ધો પાહિ પાહીતિ સર્વે

શરણમુપગતાસ્ત્વાં તાપહર્તારમેકમ્ ॥4॥

અલમલમતિભીત્યા સર્વતો મીલયધ્વં

દૃશમિતિ તવ વાચા મીલિતાક્ષેષુ તેષુ ।

ક્વ નુ દવદહનોઽસૌ કુત્ર મુઞ્જાટવી સા

સપદિ વવૃતિરે તે હન્ત ભાણ્ડીરદેશે ॥5॥

જય જય તવ માયા કેયમીશેતિ તેષાં

નુતિભિરુદિતહાસો બદ્ધનાનાવિલાસઃ ।

પુનરપિ વિપિનાન્તે પ્રાચરઃ પાટલાદિ-

પ્રસવનિકરમાત્રગ્રાહ્યઘર્માનુભાવે ॥6॥

ત્વયિ વિમુખમિવોચ્ચૈસ્તાપભારં વહન્તં

તવ ભજનવદન્તઃ પઙ્કમુચ્છોષયન્તમ્ ।

તવ ભુજવદુદઞ્ચદ્ભૂરિતેજઃપ્રવાહં

તપસમયમનૈષીર્યામુનેષુ સ્થલેષુ ॥7॥

તદનુ જલદજાલૈસ્ત્વદ્વપુસ્તુલ્યભાભિ-

ર્વિકસદમલવિદ્યુત્પીતવાસોવિલાસૈઃ ।

સકલભુવનભાજાં હર્ષદાં વર્ષવેલાં

ક્ષિતિધરકુહરેષુ સ્વૈરવાસી વ્યનૈષીઃ ॥8॥

કુહરતલનિવિષ્ટં ત્વાં ગરિષ્ઠં ગિરીન્દ્રઃ

શિખિકુલનવકેકાકાકુભિઃ સ્તોત્રકારી ।

સ્ફુટકુટજકદમ્બસ્તોમપુષ્પાઞ્જલિં ચ

પ્રવિદધદનુભેજે દેવ ગોવર્ધનોઽસૌ ॥9॥

અથ શરદમુપેતાં તાં ભવદ્ભક્તચેતો-

વિમલસલિલપૂરાં માનયન્ કાનનેષુ ।

તૃણમમલવનાન્તે ચારુ સઞ્ચારયન્ ગાઃ

પવનપુરપતે ત્વં દેહિ મે દેહસૌખ્યમ્ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

tvayi viharaṇalole bālajālaiḥ pralamba-

pramathanasavilambe dhenavaḥ svairacārāḥ |

tṛṇakutukaniviṣṭā dūradūraṃ carantyaḥ

kimapi vipinamaiṣīkākhyamīṣāmbabhūvuḥ ||1||

anadhigatanidāghakrauryavṛndāvanāntāt

bahiridamupayātāḥ kānanaṃ dhenavastāḥ |

tava virahaviṣaṇṇā ūṣmalagrīṣmatāpa-

prasaravisaradambhasyākulāḥ stambhamāpuḥ ||2||

tadanu saha sahāyairdūramanviṣya śaure

galitasaraṇimuñjāraṇyasañjātakhedam |

paśukulamabhivīkṣya kṣipramānetumārā-

ttvayi gatavati hī hī sarvato'gnirjajṛmbhe ||3||

sakalahariti dīpte ghorabhāṅkārabhīme

śikhini vihatamārgā ardhadagdhā ivārtāḥ |

ahaha bhuvanabandho pāhi pāhīti sarve

śaraṇamupagatāstvāṃ tāpahartāramekam ||4||

alamalamatibhītyā sarvato mīlayadhvaṃ

dṛśamiti tava vācā mīlitākṣeṣu teṣu |

kva nu davadahano'sau kutra muñjāṭavī sā

sapadi vavṛtire te hanta bhāṇḍīradeśe ||5||

jaya jaya tava māyā keyamīśeti teṣāṃ

nutibhiruditahāso baddhanānāvilāsaḥ |

punarapi vipinānte prācaraḥ pāṭalādi-

prasavanikaramātragrāhyagharmānubhāve ||6||

tvayi vimukhamivoccaistāpabhāraṃ vahantaṃ

tava bhajanavadantaḥ paṅkamucchoṣayantam |

tava bhujavadudañcadbhūritejaḥpravāhaṃ

tapasamayamanaiṣīryāmuneṣu sthaleṣu ||7||

tadanu jaladajālaistvadvapustulyabhābhi-

rvikasadamalavidyutpītavāsovilāsaiḥ |

sakalabhuvanabhājāṃ harṣadāṃ varṣavelāṃ

kṣitidharakuhareṣu svairavāsī vyanaiṣīḥ ||8||

kuharatalaniviṣṭaṃ tvāṃ gariṣṭhaṃ girīndraḥ

śikhikulanavakekākākubhiḥ stotrakārī |

sphuṭakuṭajakadambastomapuṣpāñjaliṃ ca

pravidadhadanubheje deva govardhano'sau ||9||

atha śaradamupetāṃ tāṃ bhavadbhaktaceto-

vimalasalilapūrāṃ mānayan kānaneṣu |

tṛṇamamalavanānte cāru sañcārayan gāḥ

pavanapurapate tvaṃ dehi me dehasaukhyam ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

त्वयि विहरणलोले बालजालैः प्रलम्ब-

प्रमथनसविलम्बे धेनवः स्वैरचाराः ।

तृणकुतुकनिविष्टा दूरदूरं चरन्त्यः

किमपि विपिनमैषीकाख्यमीषाम्बभूवुः ॥1॥

अनधिगतनिदाघक्रौर्यवृन्दावनान्तात्

बहिरिदमुपयाताः काननं धेनवस्ताः ।

तव विरहविषण्णा ऊष्मलग्रीष्मताप-

प्रसरविसरदम्भस्याकुलाः स्तम्भमापुः ॥2॥

तदनु सह सहायैर्दूरमन्विष्य शौरे

गलितसरणिमुञ्जारण्यसञ्जातखेदम् ।

पशुकुलमभिवीक्ष्य क्षिप्रमानेतुमारा-

त्त्वयि गतवति ही ही सर्वतोऽग्निर्जजृम्भे ॥3॥

सकलहरिति दीप्ते घोरभाङ्कारभीमे

शिखिनि विहतमार्गा अर्धदग्धा इवार्ताः ।

अहह भुवनबन्धो पाहि पाहीति सर्वे

शरणमुपगतास्त्वां तापहर्तारमेकम् ॥4॥

अलमलमतिभीत्या सर्वतो मीलयध्वं

दृशमिति तव वाचा मीलिताक्षेषु तेषु ।

क्व नु दवदहनोऽसौ कुत्र मुञ्जाटवी सा

सपदि ववृतिरे ते हन्त भाण्डीरदेशे ॥5॥

जय जय तव माया केयमीशेति तेषां

नुतिभिरुदितहासो बद्धनानाविलासः ।

पुनरपि विपिनान्ते प्राचरः पाटलादि-

प्रसवनिकरमात्रग्राह्यघर्मानुभावे ॥6॥

त्वयि विमुखमिवोच्चैस्तापभारं वहन्तं

तव भजनवदन्तः पङ्कमुच्छोषयन्तम् ।

तव भुजवदुदञ्चद्भूरितेजःप्रवाहं

तपसमयमनैषीर्यामुनेषु स्थलेषु ॥7॥

तदनु जलदजालैस्त्वद्वपुस्तुल्यभाभि-

र्विकसदमलविद्युत्पीतवासोविलासैः ।

सकलभुवनभाजां हर्षदां वर्षवेलां

क्षितिधरकुहरेषु स्वैरवासी व्यनैषीः ॥8॥

कुहरतलनिविष्टं त्वां गरिष्ठं गिरीन्द्रः

शिखिकुलनवकेकाकाकुभिः स्तोत्रकारी ।

स्फुटकुटजकदम्बस्तोमपुष्पाञ्जलिं च

प्रविदधदनुभेजे देव गोवर्धनोऽसौ ॥9॥

अथ शरदमुपेतां तां भवद्भक्तचेतो-

विमलसलिलपूरां मानयन् काननेषु ।

तृणममलवनान्ते चारु सञ्चारयन् गाः

पवनपुरपते त्वं देहि मे देहसौख्यम् ॥10॥