Narayaniyam Dashaka 74 - Bhagavatah Mathurapuripravesham — Oriya Script

ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ମଥୁରାଂ ଦିନାର୍ଧଵିଗମେ ତତ୍ରାନ୍ତରସ୍ମିନ୍ ଵସ-

ନ୍ନାରାମେ ଵିହିତାଶନଃ ସଖିଜନୈର୍ଯାତଃ ପୁରୀମୀକ୍ଷିତୁମ୍ ।

ପ୍ରାପୋ ରାଜପଥଂ ଚିରଶ୍ରୁତିଧୃତଵ୍ଯାଲୋକକୌତୂହଲ-

ସ୍ତ୍ରୀପୁଂସୋଦ୍ଯଦଗଣ୍ଯପୁଣ୍ଯନିଗଲୈରାକୃଷ୍ଯମାଣୋ ନୁ କିମ୍ ॥1॥

ତ୍ଵତ୍ପାଦଦ୍ଯୁତିଵତ୍ ସରାଗସୁଭଗାଃ ତ୍ଵନ୍ମୂର୍ତିଵଦ୍ଯୋଷିତଃ

ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତା ଵିଲସତ୍ପଯୋଧରରୁଚୋ ଲୋଲା ଭଵତ୍ ଦୃଷ୍ଟିଵତ୍ ।

ହାରିଣ୍ଯସ୍ତ୍ଵଦୁରଃସ୍ଥଲୀଵଦଯି ତେ ମନ୍ଦସ୍ମିତପ୍ରୌଢିଵ-

ନ୍ନୈର୍ମଲ୍ଯୋଲ୍ଲସିତାଃ କଚୌଘରୁଚିଵଦ୍ରାଜତ୍କଲାପାଶ୍ରିତାଃ ॥2॥

ତାସାମାକଲଯନ୍ନପାଙ୍ଗଵଲନୈର୍ମୋଦଂ ପ୍ରହର୍ଷାଦ୍ଭୁତ-

ଵ୍ଯାଲୋଲେଷୁ ଜନେଷୁ ତତ୍ର ରଜକଂ କଞ୍ଚିତ୍ ପଟୀଂ ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ ।

କସ୍ତେ ଦାସ୍ଯତି ରାଜକୀଯଵସନଂ ଯାହୀତି ତେନୋଦିତଃ

ସଦ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ କରେଣ ଶୀର୍ଷମହୃଥାଃ ସୋଽପ୍ଯାପ ପୁଣ୍ଯାଂ ଗତିମ୍ ॥3॥

ଭୂଯୋ ଵାଯକମେକମାଯତମତିଂ ତୋଷେଣ ଵେଷୋଚିତଂ

ଦାଶ୍ଵାଂସଂ ସ୍ଵପଦଂ ନିନେଥ ସୁକୃତଂ କୋ ଵେଦ ଜୀଵାତ୍ମନାମ୍ ।

ମାଲାଭିଃ ସ୍ତବକୈଃ ସ୍ତଵୈରପି ପୁନର୍ମାଲାକୃତା ମାନିତୋ

ଭକ୍ତିଂ ତେନ ଵୃତାଂ ଦିଦେଶିଥ ପରାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତେ ॥4॥

କୁବ୍ଜାମବ୍ଜଵିଲୋଚନାଂ ପଥିପୁନର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଙ୍ଗରାଗେ ତଯା

ଦତ୍ତେ ସାଧୁ କିଲାଙ୍ଗରାଗମଦଦାସ୍ତସ୍ଯା ମହାନ୍ତଂ ହୃଦି ।

ଚିତ୍ତସ୍ଥାମୃଜୁତାମଥ ପ୍ରଥଯିତୁଂ ଗାତ୍ରେଽପି ତସ୍ଯାଃ ସ୍ଫୁଟଂ

ଗୃହ୍ଣନ୍ ମଞ୍ଜୁ କରେଣ ତାମୁଦନଯସ୍ତାଵଜ୍ଜଗତ୍ସୁନ୍ଦରୀମ୍ ॥5॥

ତାଵନ୍ନିଶ୍ଚିତଵୈଭଵାସ୍ତଵ ଵିଭୋ ନାତ୍ଯନ୍ତପାପା ଜନା

ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦ୍ଦଦତେ ସ୍ମ ଶକ୍ତ୍ଯନୁଗୁଣଂ ତାମ୍ବୂଲମାଲ୍ଯାଦିକମ୍ ।

ଗୃହ୍ଣାନଃ କୁସୁମାଦି କିଞ୍ଚନ ତଦା ମାର୍ଗେ ନିବଦ୍ଧାଞ୍ଜଲି-

ର୍ନାତିଷ୍ଠଂ ବତ ହା ଯତୋଽଦ୍ଯ ଵିପୁଲାମାର୍ତିଂ ଵ୍ରଜାମି ପ୍ରଭୋ ॥6॥

ଏଷ୍ଯାମୀତି ଵିମୁକ୍ତଯାଽପି ଭଗଵନ୍ନାଲେପଦାତ୍ର୍ଯା ତଯା

ଦୂରାତ୍ କାତରଯା ନିରୀକ୍ଷିତଗତିସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରାଵିଶୋ ଗୋପୁରମ୍ ।

ଆଘୋଷାନୁମିତତ୍ଵଦାଗମମହାହର୍ଷୋଲ୍ଲଲଦ୍ଦେଵକୀ-

ଵକ୍ଷୋଜପ୍ରଗଲତ୍ପଯୋରସମିଷାତ୍ତ୍ଵତ୍କୀର୍ତିରନ୍ତର୍ଗତା ॥7॥

ଆଵିଷ୍ଟୋ ନଗରୀଂ ମହୋତ୍ସଵଵତୀଂ କୋଦଣ୍ଡଶାଲାଂ ଵ୍ରଜନ୍

ମାଧୁର୍ଯେଣ ନୁ ତେଜସା ନୁ ପୁରୁଷୈର୍ଦୂରେଣ ଦତ୍ତାନ୍ତରଃ ।

ସ୍ରଗ୍ଭିର୍ଭୂଷିତମର୍ଚିତଂ ଵରଧନୁର୍ମା ମେତି ଵାଦାତ୍ ପୁରଃ

ପ୍ରାଗୃହ୍ଣାଃ ସମରୋପଯଃ କିଲ ସମାକ୍ରାକ୍ଷୀରଭାଙ୍କ୍ଷୀରପି ॥8॥

ଶ୍ଵଃ କଂସକ୍ଷପଣୋତ୍ସଵସ୍ଯ ପୁରତଃ ପ୍ରାରମ୍ଭତୂର୍ଯୋପମ-

ଶ୍ଚାପଧ୍ଵଂସମହାଧ୍ଵନିସ୍ତଵ ଵିଭୋ ଦେଵାନରୋମାଞ୍ଚଯତ୍ ।

କଂସସ୍ଯାପି ଚ ଵେପଥୁସ୍ତଦୁଦିତଃ କୋଦଣ୍ଡଖଣ୍ଡଦ୍ଵଯୀ-

ଚଣ୍ଡାଭ୍ଯାହତରକ୍ଷିପୂରୁଷରଵୈରୁତ୍କୂଲିତୋଽଭୂତ୍ ତ୍ଵଯା ॥9॥

ଶିଷ୍ଟୈର୍ଦୁଷ୍ଟଜନୈଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟମହିମା ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚ ଭୀତ୍ଯା ତତଃ

ସମ୍ପଶ୍ଯନ୍ ପୁରସମ୍ପଦଂ ପ୍ରଵିଚରନ୍ ସାଯଂ ଗତୋ ଵାଟିକାମ୍ ।

ଶ୍ରୀଦାମ୍ନା ସହ ରାଧିକାଵିରହଜଂ ଖେଦଂ ଵଦନ୍ ପ୍ରସ୍ଵପ-

ନ୍ନାନନ୍ଦନ୍ନଵତାରକାର୍ଯଘଟନାଦ୍ଵାତେଶ ସଂରକ୍ଷ ମାମ୍ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

samprāpto mathurāṃ dinārdhavigame tatrāntarasmin vasa-

nnārāme vihitāśanaḥ sakhijanairyātaḥ purīmīkṣitum |

prāpo rājapathaṃ ciraśrutidhṛtavyālokakautūhala-

strīpuṃsodyadagaṇyapuṇyanigalairākṛṣyamāṇo nu kim ||1||

tvatpādadyutivat sarāgasubhagāḥ tvanmūrtivadyoṣitaḥ

samprāptā vilasatpayodhararuco lolā bhavat dṛṣṭivat |

hāriṇyastvaduraḥsthalīvadayi te mandasmitaprauḍhiva-

nnairmalyollasitāḥ kacaugharucivadrājatkalāpāśritāḥ ||2||

tāsāmākalayannapāṅgavalanairmodaṃ praharṣādbhuta-

vyāloleṣu janeṣu tatra rajakaṃ kañcit paṭīṃ prārthayan |

kaste dāsyati rājakīyavasanaṃ yāhīti tenoditaḥ

sadyastasya kareṇa śīrṣamahṛthāḥ so'pyāpa puṇyāṃ gatim ||3||

bhūyo vāyakamekamāyatamatiṃ toṣeṇa veṣocitaṃ

dāśvāṃsaṃ svapadaṃ ninetha sukṛtaṃ ko veda jīvātmanām |

mālābhiḥ stabakaiḥ stavairapi punarmālākṛtā mānito

bhaktiṃ tena vṛtāṃ dideśitha parāṃ lakṣmīṃ ca lakṣmīpate ||4||

kubjāmabjavilocanāṃ pathipunardṛṣṭvā'ṅgarāge tayā

datte sādhu kilāṅgarāgamadadāstasyā mahāntaṃ hṛdi |

cittasthāmṛjutāmatha prathayituṃ gātre'pi tasyāḥ sphuṭaṃ

gṛhṇan mañju kareṇa tāmudanayastāvajjagatsundarīm ||5||

tāvanniścitavaibhavāstava vibho nātyantapāpā janā

yatkiñciddadate sma śaktyanuguṇaṃ tāmbūlamālyādikam |

gṛhṇānaḥ kusumādi kiñcana tadā mārge nibaddhāñjali-

rnātiṣṭhaṃ bata hā yato'dya vipulāmārtiṃ vrajāmi prabho ||6||

eṣyāmīti vimuktayā'pi bhagavannālepadātryā tayā

dūrāt kātarayā nirīkṣitagatistvaṃ prāviśo gopuram |

āghoṣānumitatvadāgamamahāharṣollaladdevakī-

vakṣojapragalatpayorasamiṣāttvatkīrtirantargatā ||7||

āviṣṭo nagarīṃ mahotsavavatīṃ kodaṇḍaśālāṃ vrajan

mādhuryeṇa nu tejasā nu puruṣairdūreṇa dattāntaraḥ |

sragbhirbhūṣitamarcitaṃ varadhanurmā meti vādāt puraḥ

prāgṛhṇāḥ samaropayaḥ kila samākrākṣīrabhāṅkṣīrapi ||8||

śvaḥ kaṃsakṣapaṇotsavasya purataḥ prārambhatūryopama-

ścāpadhvaṃsamahādhvanistava vibho devānaromāñcayat |

kaṃsasyāpi ca vepathustaduditaḥ kodaṇḍakhaṇḍadvayī-

caṇḍābhyāhatarakṣipūruṣaravairutkūlito'bhūt tvayā ||9||

śiṣṭairduṣṭajanaiśca dṛṣṭamahimā prītyā ca bhītyā tataḥ

sampaśyan purasampadaṃ pravicaran sāyaṃ gato vāṭikām |

śrīdāmnā saha rādhikāvirahajaṃ khedaṃ vadan prasvapa-

nnānandannavatārakāryaghaṭanādvāteśa saṃrakṣa mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सम्प्राप्तो मथुरां दिनार्धविगमे तत्रान्तरस्मिन् वस-

न्नारामे विहिताशनः सखिजनैर्यातः पुरीमीक्षितुम् ।

प्रापो राजपथं चिरश्रुतिधृतव्यालोककौतूहल-

स्त्रीपुंसोद्यदगण्यपुण्यनिगलैराकृष्यमाणो नु किम् ॥1॥

त्वत्पादद्युतिवत् सरागसुभगाः त्वन्मूर्तिवद्योषितः

सम्प्राप्ता विलसत्पयोधररुचो लोला भवत् दृष्टिवत् ।

हारिण्यस्त्वदुरःस्थलीवदयि ते मन्दस्मितप्रौढिव-

न्नैर्मल्योल्लसिताः कचौघरुचिवद्राजत्कलापाश्रिताः ॥2॥

तासामाकलयन्नपाङ्गवलनैर्मोदं प्रहर्षाद्भुत-

व्यालोलेषु जनेषु तत्र रजकं कञ्चित् पटीं प्रार्थयन् ।

कस्ते दास्यति राजकीयवसनं याहीति तेनोदितः

सद्यस्तस्य करेण शीर्षमहृथाः सोऽप्याप पुण्यां गतिम् ॥3॥

भूयो वायकमेकमायतमतिं तोषेण वेषोचितं

दाश्वांसं स्वपदं निनेथ सुकृतं को वेद जीवात्मनाम् ।

मालाभिः स्तबकैः स्तवैरपि पुनर्मालाकृता मानितो

भक्तिं तेन वृतां दिदेशिथ परां लक्ष्मीं च लक्ष्मीपते ॥4॥

कुब्जामब्जविलोचनां पथिपुनर्दृष्ट्वाऽङ्गरागे तया

दत्ते साधु किलाङ्गरागमददास्तस्या महान्तं हृदि ।

चित्तस्थामृजुतामथ प्रथयितुं गात्रेऽपि तस्याः स्फुटं

गृह्णन् मञ्जु करेण तामुदनयस्तावज्जगत्सुन्दरीम् ॥5॥

तावन्निश्चितवैभवास्तव विभो नात्यन्तपापा जना

यत्किञ्चिद्ददते स्म शक्त्यनुगुणं ताम्बूलमाल्यादिकम् ।

गृह्णानः कुसुमादि किञ्चन तदा मार्गे निबद्धाञ्जलि-

र्नातिष्ठं बत हा यतोऽद्य विपुलामार्तिं व्रजामि प्रभो ॥6॥

एष्यामीति विमुक्तयाऽपि भगवन्नालेपदात्र्या तया

दूरात् कातरया निरीक्षितगतिस्त्वं प्राविशो गोपुरम् ।

आघोषानुमितत्वदागममहाहर्षोल्ललद्देवकी-

वक्षोजप्रगलत्पयोरसमिषात्त्वत्कीर्तिरन्तर्गता ॥7॥

आविष्टो नगरीं महोत्सववतीं कोदण्डशालां व्रजन्

माधुर्येण नु तेजसा नु पुरुषैर्दूरेण दत्तान्तरः ।

स्रग्भिर्भूषितमर्चितं वरधनुर्मा मेति वादात् पुरः

प्रागृह्णाः समरोपयः किल समाक्राक्षीरभाङ्क्षीरपि ॥8॥

श्वः कंसक्षपणोत्सवस्य पुरतः प्रारम्भतूर्योपम-

श्चापध्वंसमहाध्वनिस्तव विभो देवानरोमाञ्चयत् ।

कंसस्यापि च वेपथुस्तदुदितः कोदण्डखण्डद्वयी-

चण्डाभ्याहतरक्षिपूरुषरवैरुत्कूलितोऽभूत् त्वया ॥9॥

शिष्टैर्दुष्टजनैश्च दृष्टमहिमा प्रीत्या च भीत्या ततः

सम्पश्यन् पुरसम्पदं प्रविचरन् सायं गतो वाटिकाम् ।

श्रीदाम्ना सह राधिकाविरहजं खेदं वदन् प्रस्वप-

न्नानन्दन्नवतारकार्यघटनाद्वातेश संरक्ष माम् ॥10॥