Narayaniyam Dashaka 74 - Bhagavatah Mathurapuripravesham — Kannada Script

ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಥುರಾಂ ದಿನಾರ್ಧವಿಗಮೇ ತತ್ರಾನ್ತರಸ್ಮಿನ್ ವಸ-

ನ್ನಾರಾಮೇ ವಿಹಿತಾಶನಃ ಸಖಿಜನೈರ್ಯಾತಃ ಪುರೀಮೀಕ್ಷಿತುಮ್ ।

ಪ್ರಾಪೋ ರಾಜಪಥಂ ಚಿರಶ್ರುತಿಧೃತವ್ಯಾಲೋಕಕೌತೂಹಲ-

ಸ್ತ್ರೀಪುಂಸೋದ್ಯದಗಣ್ಯಪುಣ್ಯನಿಗಲೈರಾಕೃಷ್ಯಮಾಣೋ ನು ಕಿಮ್ ॥1॥

ತ್ವತ್ಪಾದದ್ಯುತಿವತ್ ಸರಾಗಸುಭಗಾಃ ತ್ವನ್ಮೂರ್ತಿವದ್ಯೋಷಿತಃ

ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಿಲಸತ್ಪಯೋಧರರುಚೋ ಲೋಲಾ ಭವತ್ ದೃಷ್ಟಿವತ್ ।

ಹಾರಿಣ್ಯಸ್ತ್ವದುರಃಸ್ಥಲೀವದಯಿ ತೇ ಮನ್ದಸ್ಮಿತಪ್ರೌಢಿವ-

ನ್ನೈರ್ಮಲ್ಯೋಲ್ಲಸಿತಾಃ ಕಚೌಘರುಚಿವದ್ರಾಜತ್ಕಲಾಪಾಶ್ರಿತಾಃ ॥2॥

ತಾಸಾಮಾಕಲಯನ್ನಪಾಙ್ಗವಲನೈರ್ಮೋದಂ ಪ್ರಹರ್ಷಾದ್ಭುತ-

ವ್ಯಾಲೋಲೇಷು ಜನೇಷು ತತ್ರ ರಜಕಂ ಕಞ್ಚಿತ್ ಪಟೀಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ ।

ಕಸ್ತೇ ದಾಸ್ಯತಿ ರಾಜಕೀಯವಸನಂ ಯಾಹೀತಿ ತೇನೋದಿತಃ

ಸದ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಕರೇಣ ಶೀರ್ಷಮಹೃಥಾಃ ಸೋಽಪ್ಯಾಪ ಪುಣ್ಯಾಂ ಗತಿಮ್ ॥3॥

ಭೂಯೋ ವಾಯಕಮೇಕಮಾಯತಮತಿಂ ತೋಷೇಣ ವೇಷೋಚಿತಂ

ದಾಶ್ವಾಂಸಂ ಸ್ವಪದಂ ನಿನೇಥ ಸುಕೃತಂ ಕೋ ವೇದ ಜೀವಾತ್ಮನಾಮ್ ।

ಮಾಲಾಭಿಃ ಸ್ತಬಕೈಃ ಸ್ತವೈರಪಿ ಪುನರ್ಮಾಲಾಕೃತಾ ಮಾನಿತೋ

ಭಕ್ತಿಂ ತೇನ ವೃತಾಂ ದಿದೇಶಿಥ ಪರಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತೇ ॥4॥

ಕುಬ್ಜಾಮಬ್ಜವಿಲೋಚನಾಂ ಪಥಿಪುನರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಙ್ಗರಾಗೇ ತಯಾ

ದತ್ತೇ ಸಾಧು ಕಿಲಾಙ್ಗರಾಗಮದದಾಸ್ತಸ್ಯಾ ಮಹಾನ್ತಂ ಹೃದಿ ।

ಚಿತ್ತಸ್ಥಾಮೃಜುತಾಮಥ ಪ್ರಥಯಿತುಂ ಗಾತ್ರೇಽಪಿ ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ಫುಟಂ

ಗೃಹ್ಣನ್ ಮಞ್ಜು ಕರೇಣ ತಾಮುದನಯಸ್ತಾವಜ್ಜಗತ್ಸುನ್ದರೀಮ್ ॥5॥

ತಾವನ್ನಿಶ್ಚಿತವೈಭವಾಸ್ತವ ವಿಭೋ ನಾತ್ಯನ್ತಪಾಪಾ ಜನಾ

ಯತ್ಕಿಞ್ಚಿದ್ದದತೇ ಸ್ಮ ಶಕ್ತ್ಯನುಗುಣಂ ತಾಮ್ಬೂಲಮಾಲ್ಯಾದಿಕಮ್ ।

ಗೃಹ್ಣಾನಃ ಕುಸುಮಾದಿ ಕಿಞ್ಚನ ತದಾ ಮಾರ್ಗೇ ನಿಬದ್ಧಾಞ್ಜಲಿ-

ರ್ನಾತಿಷ್ಠಂ ಬತ ಹಾ ಯತೋಽದ್ಯ ವಿಪುಲಾಮಾರ್ತಿಂ ವ್ರಜಾಮಿ ಪ್ರಭೋ ॥6॥

ಏಷ್ಯಾಮೀತಿ ವಿಮುಕ್ತಯಾಽಪಿ ಭಗವನ್ನಾಲೇಪದಾತ್ರ್ಯಾ ತಯಾ

ದೂರಾತ್ ಕಾತರಯಾ ನಿರೀಕ್ಷಿತಗತಿಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಾವಿಶೋ ಗೋಪುರಮ್ ।

ಆಘೋಷಾನುಮಿತತ್ವದಾಗಮಮಹಾಹರ್ಷೋಲ್ಲಲದ್ದೇವಕೀ-

ವಕ್ಷೋಜಪ್ರಗಲತ್ಪಯೋರಸಮಿಷಾತ್ತ್ವತ್ಕೀರ್ತಿರನ್ತರ್ಗತಾ ॥7॥

ಆವಿಷ್ಟೋ ನಗರೀಂ ಮಹೋತ್ಸವವತೀಂ ಕೋದಣ್ಡಶಾಲಾಂ ವ್ರಜನ್

ಮಾಧುರ್ಯೇಣ ನು ತೇಜಸಾ ನು ಪುರುಷೈರ್ದೂರೇಣ ದತ್ತಾನ್ತರಃ ।

ಸ್ರಗ್ಭಿರ್ಭೂಷಿತಮರ್ಚಿತಂ ವರಧನುರ್ಮಾ ಮೇತಿ ವಾದಾತ್ ಪುರಃ

ಪ್ರಾಗೃಹ್ಣಾಃ ಸಮರೋಪಯಃ ಕಿಲ ಸಮಾಕ್ರಾಕ್ಷೀರಭಾಙ್ಕ್ಷೀರಪಿ ॥8॥

ಶ್ವಃ ಕಂಸಕ್ಷಪಣೋತ್ಸವಸ್ಯ ಪುರತಃ ಪ್ರಾರಮ್ಭತೂರ್ಯೋಪಮ-

ಶ್ಚಾಪಧ್ವಂಸಮಹಾಧ್ವನಿಸ್ತವ ವಿಭೋ ದೇವಾನರೋಮಾಞ್ಚಯತ್ ।

ಕಂಸಸ್ಯಾಪಿ ಚ ವೇಪಥುಸ್ತದುದಿತಃ ಕೋದಣ್ಡಖಣ್ಡದ್ವಯೀ-

ಚಣ್ಡಾಭ್ಯಾಹತರಕ್ಷಿಪೂರುಷರವೈರುತ್ಕೂಲಿತೋಽಭೂತ್ ತ್ವಯಾ ॥9॥

ಶಿಷ್ಟೈರ್ದುಷ್ಟಜನೈಶ್ಚ ದೃಷ್ಟಮಹಿಮಾ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಚ ಭೀತ್ಯಾ ತತಃ

ಸಮ್ಪಶ್ಯನ್ ಪುರಸಮ್ಪದಂ ಪ್ರವಿಚರನ್ ಸಾಯಂ ಗತೋ ವಾಟಿಕಾಮ್ ।

ಶ್ರೀದಾಮ್ನಾ ಸಹ ರಾಧಿಕಾವಿರಹಜಂ ಖೇದಂ ವದನ್ ಪ್ರಸ್ವಪ-

ನ್ನಾನನ್ದನ್ನವತಾರಕಾರ್ಯಘಟನಾದ್ವಾತೇಶ ಸಂರಕ್ಷ ಮಾಮ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

samprāpto mathurāṃ dinārdhavigame tatrāntarasmin vasa-

nnārāme vihitāśanaḥ sakhijanairyātaḥ purīmīkṣitum |

prāpo rājapathaṃ ciraśrutidhṛtavyālokakautūhala-

strīpuṃsodyadagaṇyapuṇyanigalairākṛṣyamāṇo nu kim ||1||

tvatpādadyutivat sarāgasubhagāḥ tvanmūrtivadyoṣitaḥ

samprāptā vilasatpayodhararuco lolā bhavat dṛṣṭivat |

hāriṇyastvaduraḥsthalīvadayi te mandasmitaprauḍhiva-

nnairmalyollasitāḥ kacaugharucivadrājatkalāpāśritāḥ ||2||

tāsāmākalayannapāṅgavalanairmodaṃ praharṣādbhuta-

vyāloleṣu janeṣu tatra rajakaṃ kañcit paṭīṃ prārthayan |

kaste dāsyati rājakīyavasanaṃ yāhīti tenoditaḥ

sadyastasya kareṇa śīrṣamahṛthāḥ so'pyāpa puṇyāṃ gatim ||3||

bhūyo vāyakamekamāyatamatiṃ toṣeṇa veṣocitaṃ

dāśvāṃsaṃ svapadaṃ ninetha sukṛtaṃ ko veda jīvātmanām |

mālābhiḥ stabakaiḥ stavairapi punarmālākṛtā mānito

bhaktiṃ tena vṛtāṃ dideśitha parāṃ lakṣmīṃ ca lakṣmīpate ||4||

kubjāmabjavilocanāṃ pathipunardṛṣṭvā'ṅgarāge tayā

datte sādhu kilāṅgarāgamadadāstasyā mahāntaṃ hṛdi |

cittasthāmṛjutāmatha prathayituṃ gātre'pi tasyāḥ sphuṭaṃ

gṛhṇan mañju kareṇa tāmudanayastāvajjagatsundarīm ||5||

tāvanniścitavaibhavāstava vibho nātyantapāpā janā

yatkiñciddadate sma śaktyanuguṇaṃ tāmbūlamālyādikam |

gṛhṇānaḥ kusumādi kiñcana tadā mārge nibaddhāñjali-

rnātiṣṭhaṃ bata hā yato'dya vipulāmārtiṃ vrajāmi prabho ||6||

eṣyāmīti vimuktayā'pi bhagavannālepadātryā tayā

dūrāt kātarayā nirīkṣitagatistvaṃ prāviśo gopuram |

āghoṣānumitatvadāgamamahāharṣollaladdevakī-

vakṣojapragalatpayorasamiṣāttvatkīrtirantargatā ||7||

āviṣṭo nagarīṃ mahotsavavatīṃ kodaṇḍaśālāṃ vrajan

mādhuryeṇa nu tejasā nu puruṣairdūreṇa dattāntaraḥ |

sragbhirbhūṣitamarcitaṃ varadhanurmā meti vādāt puraḥ

prāgṛhṇāḥ samaropayaḥ kila samākrākṣīrabhāṅkṣīrapi ||8||

śvaḥ kaṃsakṣapaṇotsavasya purataḥ prārambhatūryopama-

ścāpadhvaṃsamahādhvanistava vibho devānaromāñcayat |

kaṃsasyāpi ca vepathustaduditaḥ kodaṇḍakhaṇḍadvayī-

caṇḍābhyāhatarakṣipūruṣaravairutkūlito'bhūt tvayā ||9||

śiṣṭairduṣṭajanaiśca dṛṣṭamahimā prītyā ca bhītyā tataḥ

sampaśyan purasampadaṃ pravicaran sāyaṃ gato vāṭikām |

śrīdāmnā saha rādhikāvirahajaṃ khedaṃ vadan prasvapa-

nnānandannavatārakāryaghaṭanādvāteśa saṃrakṣa mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सम्प्राप्तो मथुरां दिनार्धविगमे तत्रान्तरस्मिन् वस-

न्नारामे विहिताशनः सखिजनैर्यातः पुरीमीक्षितुम् ।

प्रापो राजपथं चिरश्रुतिधृतव्यालोककौतूहल-

स्त्रीपुंसोद्यदगण्यपुण्यनिगलैराकृष्यमाणो नु किम् ॥1॥

त्वत्पादद्युतिवत् सरागसुभगाः त्वन्मूर्तिवद्योषितः

सम्प्राप्ता विलसत्पयोधररुचो लोला भवत् दृष्टिवत् ।

हारिण्यस्त्वदुरःस्थलीवदयि ते मन्दस्मितप्रौढिव-

न्नैर्मल्योल्लसिताः कचौघरुचिवद्राजत्कलापाश्रिताः ॥2॥

तासामाकलयन्नपाङ्गवलनैर्मोदं प्रहर्षाद्भुत-

व्यालोलेषु जनेषु तत्र रजकं कञ्चित् पटीं प्रार्थयन् ।

कस्ते दास्यति राजकीयवसनं याहीति तेनोदितः

सद्यस्तस्य करेण शीर्षमहृथाः सोऽप्याप पुण्यां गतिम् ॥3॥

भूयो वायकमेकमायतमतिं तोषेण वेषोचितं

दाश्वांसं स्वपदं निनेथ सुकृतं को वेद जीवात्मनाम् ।

मालाभिः स्तबकैः स्तवैरपि पुनर्मालाकृता मानितो

भक्तिं तेन वृतां दिदेशिथ परां लक्ष्मीं च लक्ष्मीपते ॥4॥

कुब्जामब्जविलोचनां पथिपुनर्दृष्ट्वाऽङ्गरागे तया

दत्ते साधु किलाङ्गरागमददास्तस्या महान्तं हृदि ।

चित्तस्थामृजुतामथ प्रथयितुं गात्रेऽपि तस्याः स्फुटं

गृह्णन् मञ्जु करेण तामुदनयस्तावज्जगत्सुन्दरीम् ॥5॥

तावन्निश्चितवैभवास्तव विभो नात्यन्तपापा जना

यत्किञ्चिद्ददते स्म शक्त्यनुगुणं ताम्बूलमाल्यादिकम् ।

गृह्णानः कुसुमादि किञ्चन तदा मार्गे निबद्धाञ्जलि-

र्नातिष्ठं बत हा यतोऽद्य विपुलामार्तिं व्रजामि प्रभो ॥6॥

एष्यामीति विमुक्तयाऽपि भगवन्नालेपदात्र्या तया

दूरात् कातरया निरीक्षितगतिस्त्वं प्राविशो गोपुरम् ।

आघोषानुमितत्वदागममहाहर्षोल्ललद्देवकी-

वक्षोजप्रगलत्पयोरसमिषात्त्वत्कीर्तिरन्तर्गता ॥7॥

आविष्टो नगरीं महोत्सववतीं कोदण्डशालां व्रजन्

माधुर्येण नु तेजसा नु पुरुषैर्दूरेण दत्तान्तरः ।

स्रग्भिर्भूषितमर्चितं वरधनुर्मा मेति वादात् पुरः

प्रागृह्णाः समरोपयः किल समाक्राक्षीरभाङ्क्षीरपि ॥8॥

श्वः कंसक्षपणोत्सवस्य पुरतः प्रारम्भतूर्योपम-

श्चापध्वंसमहाध्वनिस्तव विभो देवानरोमाञ्चयत् ।

कंसस्यापि च वेपथुस्तदुदितः कोदण्डखण्डद्वयी-

चण्डाभ्याहतरक्षिपूरुषरवैरुत्कूलितोऽभूत् त्वया ॥9॥

शिष्टैर्दुष्टजनैश्च दृष्टमहिमा प्रीत्या च भीत्या ततः

सम्पश्यन् पुरसम्पदं प्रविचरन् सायं गतो वाटिकाम् ।

श्रीदाम्ना सह राधिकाविरहजं खेदं वदन् प्रस्वप-

न्नानन्दन्नवतारकार्यघटनाद्वातेश संरक्ष माम् ॥10॥