Narayaniyam Dashaka 74 - Bhagavatah Mathurapuripravesham — Malayalam Script

സമ്പ്രാപ്തോ മഥുരാം ദിനാര്ധവിഗമേ തത്രാന്തരസ്മിന് വസ-

ന്നാരാമേ വിഹിതാശനഃ സഖിജനൈര്യാതഃ പുരീമീക്ഷിതുമ് ।

പ്രാപോ രാജപഥം ചിരശ്രുതിധൃതവ്യാലോകകൌതൂഹല-

സ്ത്രീപുംസോദ്യദഗണ്യപുണ്യനിഗലൈരാകൃഷ്യമാണോ നു കിമ് ॥1॥

ത്വത്പാദദ്യുതിവത് സരാഗസുഭഗാഃ ത്വന്മൂര്തിവദ്യോഷിതഃ

സമ്പ്രാപ്താ വിലസത്പയോധരരുചോ ലോലാ ഭവത് ദൃഷ്ടിവത് ।

ഹാരിണ്യസ്ത്വദുരഃസ്ഥലീവദയി തേ മന്ദസ്മിതപ്രൌഢിവ-

ന്നൈര്മല്യോല്ലസിതാഃ കചൌഘരുചിവദ്രാജത്കലാപാശ്രിതാഃ ॥2॥

താസാമാകലയന്നപാങ്ഗവലനൈര്മോദം പ്രഹര്ഷാദ്ഭുത-

വ്യാലോലേഷു ജനേഷു തത്ര രജകം കഞ്ചിത് പടീം പ്രാര്ഥയന് ।

കസ്തേ ദാസ്യതി രാജകീയവസനം യാഹീതി തേനോദിതഃ

സദ്യസ്തസ്യ കരേണ ശീര്ഷമഹൃഥാഃ സോഽപ്യാപ പുണ്യാം ഗതിമ് ॥3॥

ഭൂയോ വായകമേകമായതമതിം തോഷേണ വേഷോചിതം

ദാശ്വാംസം സ്വപദം നിനേഥ സുകൃതം കോ വേദ ജീവാത്മനാമ് ।

മാലാഭിഃ സ്തബകൈഃ സ്തവൈരപി പുനര്മാലാകൃതാ മാനിതോ

ഭക്തിം തേന വൃതാം ദിദേശിഥ പരാം ലക്ഷ്മീം ച ലക്ഷ്മീപതേ ॥4॥

കുബ്ജാമബ്ജവിലോചനാം പഥിപുനര്ദൃഷ്ട്വാഽങ്ഗരാഗേ തയാ

ദത്തേ സാധു കിലാങ്ഗരാഗമദദാസ്തസ്യാ മഹാന്തം ഹൃദി ।

ചിത്തസ്ഥാമൃജുതാമഥ പ്രഥയിതും ഗാത്രേഽപി തസ്യാഃ സ്ഫുടം

ഗൃഹ്ണന് മഞ്ജു കരേണ താമുദനയസ്താവജ്ജഗത്സുന്ദരീമ് ॥5॥

താവന്നിശ്ചിതവൈഭവാസ്തവ വിഭോ നാത്യന്തപാപാ ജനാ

യത്കിഞ്ചിദ്ദദതേ സ്മ ശക്ത്യനുഗുണം താമ്ബൂലമാല്യാദികമ് ।

ഗൃഹ്ണാനഃ കുസുമാദി കിഞ്ചന തദാ മാര്ഗേ നിബദ്ധാഞ്ജലി-

ര്നാതിഷ്ഠം ബത ഹാ യതോഽദ്യ വിപുലാമാര്തിം വ്രജാമി പ്രഭോ ॥6॥

ഏഷ്യാമീതി വിമുക്തയാഽപി ഭഗവന്നാലേപദാത്ര്യാ തയാ

ദൂരാത് കാതരയാ നിരീക്ഷിതഗതിസ്ത്വം പ്രാവിശോ ഗോപുരമ് ।

ആഘോഷാനുമിതത്വദാഗമമഹാഹര്ഷോല്ലലദ്ദേവകീ-

വക്ഷോജപ്രഗലത്പയോരസമിഷാത്ത്വത്കീര്തിരന്തര്ഗതാ ॥7॥

ആവിഷ്ടോ നഗരീം മഹോത്സവവതീം കോദണ്ഡശാലാം വ്രജന്

മാധുര്യേണ നു തേജസാ നു പുരുഷൈര്ദൂരേണ ദത്താന്തരഃ ।

സ്രഗ്ഭിര്ഭൂഷിതമര്ചിതം വരധനുര്മാ മേതി വാദാത് പുരഃ

പ്രാഗൃഹ്ണാഃ സമരോപയഃ കില സമാക്രാക്ഷീരഭാങ്ക്ഷീരപി ॥8॥

ശ്വഃ കംസക്ഷപണോത്സവസ്യ പുരതഃ പ്രാരമ്ഭതൂര്യോപമ-

ശ്ചാപധ്വംസമഹാധ്വനിസ്തവ വിഭോ ദേവാനരോമാഞ്ചയത് ।

കംസസ്യാപി ച വേപഥുസ്തദുദിതഃ കോദണ്ഡഖണ്ഡദ്വയീ-

ചണ്ഡാഭ്യാഹതരക്ഷിപൂരുഷരവൈരുത്കൂലിതോഽഭൂത് ത്വയാ ॥9॥

ശിഷ്ടൈര്ദുഷ്ടജനൈശ്ച ദൃഷ്ടമഹിമാ പ്രീത്യാ ച ഭീത്യാ തതഃ

സമ്പശ്യന് പുരസമ്പദം പ്രവിചരന് സായം ഗതോ വാടികാമ് ।

ശ്രീദാമ്നാ സഹ രാധികാവിരഹജം ഖേദം വദന് പ്രസ്വപ-

ന്നാനന്ദന്നവതാരകാര്യഘടനാദ്വാതേശ സംരക്ഷ മാമ് ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

samprāpto mathurāṃ dinārdhavigame tatrāntarasmin vasa-

nnārāme vihitāśanaḥ sakhijanairyātaḥ purīmīkṣitum |

prāpo rājapathaṃ ciraśrutidhṛtavyālokakautūhala-

strīpuṃsodyadagaṇyapuṇyanigalairākṛṣyamāṇo nu kim ||1||

tvatpādadyutivat sarāgasubhagāḥ tvanmūrtivadyoṣitaḥ

samprāptā vilasatpayodhararuco lolā bhavat dṛṣṭivat |

hāriṇyastvaduraḥsthalīvadayi te mandasmitaprauḍhiva-

nnairmalyollasitāḥ kacaugharucivadrājatkalāpāśritāḥ ||2||

tāsāmākalayannapāṅgavalanairmodaṃ praharṣādbhuta-

vyāloleṣu janeṣu tatra rajakaṃ kañcit paṭīṃ prārthayan |

kaste dāsyati rājakīyavasanaṃ yāhīti tenoditaḥ

sadyastasya kareṇa śīrṣamahṛthāḥ so'pyāpa puṇyāṃ gatim ||3||

bhūyo vāyakamekamāyatamatiṃ toṣeṇa veṣocitaṃ

dāśvāṃsaṃ svapadaṃ ninetha sukṛtaṃ ko veda jīvātmanām |

mālābhiḥ stabakaiḥ stavairapi punarmālākṛtā mānito

bhaktiṃ tena vṛtāṃ dideśitha parāṃ lakṣmīṃ ca lakṣmīpate ||4||

kubjāmabjavilocanāṃ pathipunardṛṣṭvā'ṅgarāge tayā

datte sādhu kilāṅgarāgamadadāstasyā mahāntaṃ hṛdi |

cittasthāmṛjutāmatha prathayituṃ gātre'pi tasyāḥ sphuṭaṃ

gṛhṇan mañju kareṇa tāmudanayastāvajjagatsundarīm ||5||

tāvanniścitavaibhavāstava vibho nātyantapāpā janā

yatkiñciddadate sma śaktyanuguṇaṃ tāmbūlamālyādikam |

gṛhṇānaḥ kusumādi kiñcana tadā mārge nibaddhāñjali-

rnātiṣṭhaṃ bata hā yato'dya vipulāmārtiṃ vrajāmi prabho ||6||

eṣyāmīti vimuktayā'pi bhagavannālepadātryā tayā

dūrāt kātarayā nirīkṣitagatistvaṃ prāviśo gopuram |

āghoṣānumitatvadāgamamahāharṣollaladdevakī-

vakṣojapragalatpayorasamiṣāttvatkīrtirantargatā ||7||

āviṣṭo nagarīṃ mahotsavavatīṃ kodaṇḍaśālāṃ vrajan

mādhuryeṇa nu tejasā nu puruṣairdūreṇa dattāntaraḥ |

sragbhirbhūṣitamarcitaṃ varadhanurmā meti vādāt puraḥ

prāgṛhṇāḥ samaropayaḥ kila samākrākṣīrabhāṅkṣīrapi ||8||

śvaḥ kaṃsakṣapaṇotsavasya purataḥ prārambhatūryopama-

ścāpadhvaṃsamahādhvanistava vibho devānaromāñcayat |

kaṃsasyāpi ca vepathustaduditaḥ kodaṇḍakhaṇḍadvayī-

caṇḍābhyāhatarakṣipūruṣaravairutkūlito'bhūt tvayā ||9||

śiṣṭairduṣṭajanaiśca dṛṣṭamahimā prītyā ca bhītyā tataḥ

sampaśyan purasampadaṃ pravicaran sāyaṃ gato vāṭikām |

śrīdāmnā saha rādhikāvirahajaṃ khedaṃ vadan prasvapa-

nnānandannavatārakāryaghaṭanādvāteśa saṃrakṣa mām ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

सम्प्राप्तो मथुरां दिनार्धविगमे तत्रान्तरस्मिन् वस-

न्नारामे विहिताशनः सखिजनैर्यातः पुरीमीक्षितुम् ।

प्रापो राजपथं चिरश्रुतिधृतव्यालोककौतूहल-

स्त्रीपुंसोद्यदगण्यपुण्यनिगलैराकृष्यमाणो नु किम् ॥1॥

त्वत्पादद्युतिवत् सरागसुभगाः त्वन्मूर्तिवद्योषितः

सम्प्राप्ता विलसत्पयोधररुचो लोला भवत् दृष्टिवत् ।

हारिण्यस्त्वदुरःस्थलीवदयि ते मन्दस्मितप्रौढिव-

न्नैर्मल्योल्लसिताः कचौघरुचिवद्राजत्कलापाश्रिताः ॥2॥

तासामाकलयन्नपाङ्गवलनैर्मोदं प्रहर्षाद्भुत-

व्यालोलेषु जनेषु तत्र रजकं कञ्चित् पटीं प्रार्थयन् ।

कस्ते दास्यति राजकीयवसनं याहीति तेनोदितः

सद्यस्तस्य करेण शीर्षमहृथाः सोऽप्याप पुण्यां गतिम् ॥3॥

भूयो वायकमेकमायतमतिं तोषेण वेषोचितं

दाश्वांसं स्वपदं निनेथ सुकृतं को वेद जीवात्मनाम् ।

मालाभिः स्तबकैः स्तवैरपि पुनर्मालाकृता मानितो

भक्तिं तेन वृतां दिदेशिथ परां लक्ष्मीं च लक्ष्मीपते ॥4॥

कुब्जामब्जविलोचनां पथिपुनर्दृष्ट्वाऽङ्गरागे तया

दत्ते साधु किलाङ्गरागमददास्तस्या महान्तं हृदि ।

चित्तस्थामृजुतामथ प्रथयितुं गात्रेऽपि तस्याः स्फुटं

गृह्णन् मञ्जु करेण तामुदनयस्तावज्जगत्सुन्दरीम् ॥5॥

तावन्निश्चितवैभवास्तव विभो नात्यन्तपापा जना

यत्किञ्चिद्ददते स्म शक्त्यनुगुणं ताम्बूलमाल्यादिकम् ।

गृह्णानः कुसुमादि किञ्चन तदा मार्गे निबद्धाञ्जलि-

र्नातिष्ठं बत हा यतोऽद्य विपुलामार्तिं व्रजामि प्रभो ॥6॥

एष्यामीति विमुक्तयाऽपि भगवन्नालेपदात्र्या तया

दूरात् कातरया निरीक्षितगतिस्त्वं प्राविशो गोपुरम् ।

आघोषानुमितत्वदागममहाहर्षोल्ललद्देवकी-

वक्षोजप्रगलत्पयोरसमिषात्त्वत्कीर्तिरन्तर्गता ॥7॥

आविष्टो नगरीं महोत्सववतीं कोदण्डशालां व्रजन्

माधुर्येण नु तेजसा नु पुरुषैर्दूरेण दत्तान्तरः ।

स्रग्भिर्भूषितमर्चितं वरधनुर्मा मेति वादात् पुरः

प्रागृह्णाः समरोपयः किल समाक्राक्षीरभाङ्क्षीरपि ॥8॥

श्वः कंसक्षपणोत्सवस्य पुरतः प्रारम्भतूर्योपम-

श्चापध्वंसमहाध्वनिस्तव विभो देवानरोमाञ्चयत् ।

कंसस्यापि च वेपथुस्तदुदितः कोदण्डखण्डद्वयी-

चण्डाभ्याहतरक्षिपूरुषरवैरुत्कूलितोऽभूत् त्वया ॥9॥

शिष्टैर्दुष्टजनैश्च दृष्टमहिमा प्रीत्या च भीत्या ततः

सम्पश्यन् पुरसम्पदं प्रविचरन् सायं गतो वाटिकाम् ।

श्रीदाम्ना सह राधिकाविरहजं खेदं वदन् प्रस्वप-

न्नानन्दन्नवतारकार्यघटनाद्वातेश संरक्ष माम् ॥10॥