ഉദ്ഗച്ഛതസ്തവ കരാദമൃതം ഹരത്സു
ദൈത്യേഷു താനശരണാനനുനീയ ദേവാന് ।
സദ്യസ്തിരോദധിഥ ദേവ ഭവത്പ്രഭാവാ-
ദുദ്യത്സ്വയൂഥ്യകലഹാ ദിതിജാ ബഭൂവുഃ ॥1॥
ശ്യാമാം രുചാഽപി വയസാഽപി തനും തദാനീം
പ്രാപ്തോഽസി തുങ്ഗകുചമണ്ഡലഭങ്ഗുരാം ത്വമ് ।
പീയൂഷകുമ്ഭകലഹം പരിമുച്യ സര്വേ
തൃഷ്ണാകുലാഃ പ്രതിയയുസ്ത്വദുരോജകുമ്ഭേ ॥2॥
കാ ത്വം മൃഗാക്ഷി വിഭജസ്വ സുധാമിമാമി-
ത്യാരൂഢരാഗവിവശാനഭിയാചതോഽമൂന് ।
വിശ്വസ്യതേ മയി കഥം കുലടാഽസ്മി ദൈത്യാ
ഇത്യാലപന്നപി സുവിശ്വസിതാനതാനീഃ ॥3॥
മോദാത് സുധാകലശമേഷു ദദത്സു സാ ത്വം
ദുശ്ചേഷ്ടിതം മമ സഹധ്വമിതി ബ്രുവാണാ ।
പങ്ക്തിപ്രഭേദവിനിവേശിതദേവദൈത്യാ
ലീലാവിലാസഗതിഭിഃ സമദാഃ സുധാം താമ് ॥4॥
അസ്മാസ്വിയം പ്രണയിണീത്യസുരേഷു തേഷു
ജോഷം സ്ഥിതേഷ്വഥ സമാപ്യ സുധാം സുരേഷു ।
ത്വം ഭക്തലോകവശഗോ നിജരൂപമേത്യ
സ്വര്ഭാനുമര്ധപരിപീതസുധം വ്യലാവീഃ ॥5॥
ത്വത്തഃ സുധാഹരണയോഗ്യഫലം പരേഷു
ദത്വാ ഗതേ ത്വയി സുരൈഃ ഖലു തേ വ്യഗൃഹ്ണന് ।
ഘോരേഽഥ മൂര്ഛതി രണേ ബലിദൈത്യമായാ-
വ്യാമോഹിതേ സുരഗണേ ത്വമിഹാവിരാസീഃ ॥6॥
ത്വം കാലനേമിമഥ മാലിമുഖാഞ്ജഘന്ഥ
ശക്രോ ജഘാന ബലിജമ്ഭവലാന് സപാകാന് ।
ശുഷ്കാര്ദ്രദുഷ്കരവധേ നമുചൌ ച ലൂനേ
ഫേനേന നാരദഗിരാ ന്യരുണോ രണം ത്വമ് ॥7॥
യോഷാവപുര്ദനുജമോഹനമാഹിതം തേ
ശ്രുത്വാ വിലോകനകുതൂഹലവാന് മഹേശഃ ।
ഭൂതൈസ്സമം ഗിരിജയാ ച ഗതഃ പദം തേ
സ്തുത്വാഽബ്രവീദഭിമതം ത്വമഥോ തിരോധാഃ ॥8॥
ആരാമസീമനി ച കന്ദുകഘാതലീലാ-
ലോലായമാനനയനാം കമനീം മനോജ്ഞാമ് ।
ത്വാമേഷ വീക്ഷ്യ വിഗലദ്വസനാം മനോഭൂ-
വേഗാദനങ്ഗരിപുരങ്ഗ സമാലിലിങ്ഗ ॥9॥
ഭൂയോഽപി വിദ്രുതവതീമുപധാവ്യ ദേവോ
വീര്യപ്രമോക്ഷവികസത്പരമാര്ഥബോധഃ ।
ത്വന്മാനിതസ്തവ മഹത്ത്വമുവാച ദേവ്യൈ
തത്താദൃശസ്ത്വമവ വാതനികേതനാഥ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
उद्गच्छतस्तव करादमृतं हरत्सु
दैत्येषु तानशरणाननुनीय देवान् ।
सद्यस्तिरोदधिथ देव भवत्प्रभावा-
दुद्यत्स्वयूथ्यकलहा दितिजा बभूवुः ॥1॥
श्यामां रुचाऽपि वयसाऽपि तनुं तदानीं
प्राप्तोऽसि तुङ्गकुचमण्डलभङ्गुरां त्वम् ।
पीयूषकुम्भकलहं परिमुच्य सर्वे
तृष्णाकुलाः प्रतिययुस्त्वदुरोजकुम्भे ॥2॥
का त्वं मृगाक्षि विभजस्व सुधामिमामि-
त्यारूढरागविवशानभियाचतोऽमून् ।
विश्वस्यते मयि कथं कुलटाऽस्मि दैत्या
इत्यालपन्नपि सुविश्वसितानतानीः ॥3॥
मोदात् सुधाकलशमेषु ददत्सु सा त्वं
दुश्चेष्टितं मम सहध्वमिति ब्रुवाणा ।
पङ्क्तिप्रभेदविनिवेशितदेवदैत्या
लीलाविलासगतिभिः समदाः सुधां ताम् ॥4॥
अस्मास्वियं प्रणयिणीत्यसुरेषु तेषु
जोषं स्थितेष्वथ समाप्य सुधां सुरेषु ।
त्वं भक्तलोकवशगो निजरूपमेत्य
स्वर्भानुमर्धपरिपीतसुधं व्यलावीः ॥5॥
त्वत्तः सुधाहरणयोग्यफलं परेषु
दत्वा गते त्वयि सुरैः खलु ते व्यगृह्णन् ।
घोरेऽथ मूर्छति रणे बलिदैत्यमाया-
व्यामोहिते सुरगणे त्वमिहाविरासीः ॥6॥
त्वं कालनेमिमथ मालिमुखाञ्जघन्थ
शक्रो जघान बलिजम्भवलान् सपाकान् ।
शुष्कार्द्रदुष्करवधे नमुचौ च लूने
फेनेन नारदगिरा न्यरुणो रणं त्वम् ॥7॥
योषावपुर्दनुजमोहनमाहितं ते
श्रुत्वा विलोकनकुतूहलवान् महेशः ।
भूतैस्समं गिरिजया च गतः पदं ते
स्तुत्वाऽब्रवीदभिमतं त्वमथो तिरोधाः ॥8॥
आरामसीमनि च कन्दुकघातलीला-
लोलायमाननयनां कमनीं मनोज्ञाम् ।
त्वामेष वीक्ष्य विगलद्वसनां मनोभू-
वेगादनङ्गरिपुरङ्ग समालिलिङ्ग ॥9॥
भूयोऽपि विद्रुतवतीमुपधाव्य देवो
वीर्यप्रमोक्षविकसत्परमार्थबोधः ।
त्वन्मानितस्तव महत्त्वमुवाच देव्यै
तत्तादृशस्त्वमव वातनिकेतनाथ ॥10॥
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.