ఉద్గచ్ఛతస్తవ కరాదమృతం హరత్సు
దైత్యేషు తానశరణాననునీయ దేవాన్ ।
సద్యస్తిరోదధిథ దేవ భవత్ప్రభావా-
దుద్యత్స్వయూథ్యకలహా దితిజా బభూవుః ॥1॥
శ్యామాం రుచాఽపి వయసాఽపి తనుం తదానీం
ప్రాప్తోఽసి తుఙ్గకుచమణ్డలభఙ్గురాం త్వమ్ ।
పీయూషకుమ్భకలహం పరిముచ్య సర్వే
తృష్ణాకులాః ప్రతియయుస్త్వదురోజకుమ్భే ॥2॥
కా త్వం మృగాక్షి విభజస్వ సుధామిమామి-
త్యారూఢరాగవివశానభియాచతోఽమూన్ ।
విశ్వస్యతే మయి కథం కులటాఽస్మి దైత్యా
ఇత్యాలపన్నపి సువిశ్వసితానతానీః ॥3॥
మోదాత్ సుధాకలశమేషు దదత్సు సా త్వం
దుశ్చేష్టితం మమ సహధ్వమితి బ్రువాణా ।
పఙ్క్తిప్రభేదవినివేశితదేవదైత్యా
లీలావిలాసగతిభిః సమదాః సుధాం తామ్ ॥4॥
అస్మాస్వియం ప్రణయిణీత్యసురేషు తేషు
జోషం స్థితేష్వథ సమాప్య సుధాం సురేషు ।
త్వం భక్తలోకవశగో నిజరూపమేత్య
స్వర్భానుమర్ధపరిపీతసుధం వ్యలావీః ॥5॥
త్వత్తః సుధాహరణయోగ్యఫలం పరేషు
దత్వా గతే త్వయి సురైః ఖలు తే వ్యగృహ్ణన్ ।
ఘోరేఽథ మూర్ఛతి రణే బలిదైత్యమాయా-
వ్యామోహితే సురగణే త్వమిహావిరాసీః ॥6॥
త్వం కాలనేమిమథ మాలిముఖాఞ్జఘన్థ
శక్రో జఘాన బలిజమ్భవలాన్ సపాకాన్ ।
శుష్కార్ద్రదుష్కరవధే నముచౌ చ లూనే
ఫేనేన నారదగిరా న్యరుణో రణం త్వమ్ ॥7॥
యోషావపుర్దనుజమోహనమాహితం తే
శ్రుత్వా విలోకనకుతూహలవాన్ మహేశః ।
భూతైస్సమం గిరిజయా చ గతః పదం తే
స్తుత్వాఽబ్రవీదభిమతం త్వమథో తిరోధాః ॥8॥
ఆరామసీమని చ కన్దుకఘాతలీలా-
లోలాయమాననయనాం కమనీం మనోజ్ఞామ్ ।
త్వామేష వీక్ష్య విగలద్వసనాం మనోభూ-
వేగాదనఙ్గరిపురఙ్గ సమాలిలిఙ్గ ॥9॥
భూయోఽపి విద్రుతవతీముపధావ్య దేవో
వీర్యప్రమోక్షవికసత్పరమార్థబోధః ।
త్వన్మానితస్తవ మహత్త్వమువాచ దేవ్యై
తత్తాదృశస్త్వమవ వాతనికేతనాథ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
उद्गच्छतस्तव करादमृतं हरत्सु
दैत्येषु तानशरणाननुनीय देवान् ।
सद्यस्तिरोदधिथ देव भवत्प्रभावा-
दुद्यत्स्वयूथ्यकलहा दितिजा बभूवुः ॥1॥
श्यामां रुचाऽपि वयसाऽपि तनुं तदानीं
प्राप्तोऽसि तुङ्गकुचमण्डलभङ्गुरां त्वम् ।
पीयूषकुम्भकलहं परिमुच्य सर्वे
तृष्णाकुलाः प्रतिययुस्त्वदुरोजकुम्भे ॥2॥
का त्वं मृगाक्षि विभजस्व सुधामिमामि-
त्यारूढरागविवशानभियाचतोऽमून् ।
विश्वस्यते मयि कथं कुलटाऽस्मि दैत्या
इत्यालपन्नपि सुविश्वसितानतानीः ॥3॥
मोदात् सुधाकलशमेषु ददत्सु सा त्वं
दुश्चेष्टितं मम सहध्वमिति ब्रुवाणा ।
पङ्क्तिप्रभेदविनिवेशितदेवदैत्या
लीलाविलासगतिभिः समदाः सुधां ताम् ॥4॥
अस्मास्वियं प्रणयिणीत्यसुरेषु तेषु
जोषं स्थितेष्वथ समाप्य सुधां सुरेषु ।
त्वं भक्तलोकवशगो निजरूपमेत्य
स्वर्भानुमर्धपरिपीतसुधं व्यलावीः ॥5॥
त्वत्तः सुधाहरणयोग्यफलं परेषु
दत्वा गते त्वयि सुरैः खलु ते व्यगृह्णन् ।
घोरेऽथ मूर्छति रणे बलिदैत्यमाया-
व्यामोहिते सुरगणे त्वमिहाविरासीः ॥6॥
त्वं कालनेमिमथ मालिमुखाञ्जघन्थ
शक्रो जघान बलिजम्भवलान् सपाकान् ।
शुष्कार्द्रदुष्करवधे नमुचौ च लूने
फेनेन नारदगिरा न्यरुणो रणं त्वम् ॥7॥
योषावपुर्दनुजमोहनमाहितं ते
श्रुत्वा विलोकनकुतूहलवान् महेशः ।
भूतैस्समं गिरिजया च गतः पदं ते
स्तुत्वाऽब्रवीदभिमतं त्वमथो तिरोधाः ॥8॥
आरामसीमनि च कन्दुकघातलीला-
लोलायमाननयनां कमनीं मनोज्ञाम् ।
त्वामेष वीक्ष्य विगलद्वसनां मनोभू-
वेगादनङ्गरिपुरङ्ग समालिलिङ्ग ॥9॥
भूयोऽपि विद्रुतवतीमुपधाव्य देवो
वीर्यप्रमोक्षविकसत्परमार्थबोधः ।
त्वन्मानितस्तव महत्त्वमुवाच देव्यै
तत्तादृशस्त्वमव वातनिकेतनाथ ॥10॥
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Telugu script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.