ଉଦ୍ଗଚ୍ଛତସ୍ତଵ କରାଦମୃତଂ ହରତ୍ସୁ
ଦୈତ୍ଯେଷୁ ତାନଶରଣାନନୁନୀଯ ଦେଵାନ୍ ।
ସଦ୍ଯସ୍ତିରୋଦଧିଥ ଦେଵ ଭଵତ୍ପ୍ରଭାଵା-
ଦୁଦ୍ଯତ୍ସ୍ଵଯୂଥ୍ଯକଲହା ଦିତିଜା ବଭୂଵୁଃ ॥1॥
ଶ୍ଯାମାଂ ରୁଚାଽପି ଵଯସାଽପି ତନୁଂ ତଦାନୀଂ
ପ୍ରାପ୍ତୋଽସି ତୁଙ୍ଗକୁଚମଣ୍ଡଲଭଙ୍ଗୁରାଂ ତ୍ଵମ୍ ।
ପୀଯୂଷକୁମ୍ଭକଲହଂ ପରିମୁଚ୍ଯ ସର୍ଵେ
ତୃଷ୍ଣାକୁଲାଃ ପ୍ରତିଯଯୁସ୍ତ୍ଵଦୁରୋଜକୁମ୍ଭେ ॥2॥
କା ତ୍ଵଂ ମୃଗାକ୍ଷି ଵିଭଜସ୍ଵ ସୁଧାମିମାମି-
ତ୍ଯାରୂଢରାଗଵିଵଶାନଭିଯାଚତୋଽମୂନ୍ ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯତେ ମଯି କଥଂ କୁଲଟାଽସ୍ମି ଦୈତ୍ଯା
ଇତ୍ଯାଲପନ୍ନପି ସୁଵିଶ୍ଵସିତାନତାନୀଃ ॥3॥
ମୋଦାତ୍ ସୁଧାକଲଶମେଷୁ ଦଦତ୍ସୁ ସା ତ୍ଵଂ
ଦୁଶ୍ଚେଷ୍ଟିତଂ ମମ ସହଧ୍ଵମିତି ବ୍ରୁଵାଣା ।
ପଙ୍କ୍ତିପ୍ରଭେଦଵିନିଵେଶିତଦେଵଦୈତ୍ଯା
ଲୀଲାଵିଲାସଗତିଭିଃ ସମଦାଃ ସୁଧାଂ ତାମ୍ ॥4॥
ଅସ୍ମାସ୍ଵିଯଂ ପ୍ରଣଯିଣୀତ୍ଯସୁରେଷୁ ତେଷୁ
ଜୋଷଂ ସ୍ଥିତେଷ୍ଵଥ ସମାପ୍ଯ ସୁଧାଂ ସୁରେଷୁ ।
ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତଲୋକଵଶଗୋ ନିଜରୂପମେତ୍ଯ
ସ୍ଵର୍ଭାନୁମର୍ଧପରିପୀତସୁଧଂ ଵ୍ଯଲାଵୀଃ ॥5॥
ତ୍ଵତ୍ତଃ ସୁଧାହରଣଯୋଗ୍ଯଫଲଂ ପରେଷୁ
ଦତ୍ଵା ଗତେ ତ୍ଵଯି ସୁରୈଃ ଖଲୁ ତେ ଵ୍ଯଗୃହ୍ଣନ୍ ।
ଘୋରେଽଥ ମୂର୍ଛତି ରଣେ ବଲିଦୈତ୍ଯମାଯା-
ଵ୍ଯାମୋହିତେ ସୁରଗଣେ ତ୍ଵମିହାଵିରାସୀଃ ॥6॥
ତ୍ଵଂ କାଲନେମିମଥ ମାଲିମୁଖାଞ୍ଜଘନ୍ଥ
ଶକ୍ରୋ ଜଘାନ ବଲିଜମ୍ଭଵଲାନ୍ ସପାକାନ୍ ।
ଶୁଷ୍କାର୍ଦ୍ରଦୁଷ୍କରଵଧେ ନମୁଚୌ ଚ ଲୂନେ
ଫେନେନ ନାରଦଗିରା ନ୍ଯରୁଣୋ ରଣଂ ତ୍ଵମ୍ ॥7॥
ଯୋଷାଵପୁର୍ଦନୁଜମୋହନମାହିତଂ ତେ
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଲୋକନକୁତୂହଲଵାନ୍ ମହେଶଃ ।
ଭୂତୈସ୍ସମଂ ଗିରିଜଯା ଚ ଗତଃ ପଦଂ ତେ
ସ୍ତୁତ୍ଵାଽବ୍ରଵୀଦଭିମତଂ ତ୍ଵମଥୋ ତିରୋଧାଃ ॥8॥
ଆରାମସୀମନି ଚ କନ୍ଦୁକଘାତଲୀଲା-
ଲୋଲାଯମାନନଯନାଂ କମନୀଂ ମନୋଜ୍ଞାମ୍ ।
ତ୍ଵାମେଷ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵିଗଲଦ୍ଵସନାଂ ମନୋଭୂ-
ଵେଗାଦନଙ୍ଗରିପୁରଙ୍ଗ ସମାଲିଲିଙ୍ଗ ॥9॥
ଭୂଯୋଽପି ଵିଦ୍ରୁତଵତୀମୁପଧାଵ୍ଯ ଦେଵୋ
ଵୀର୍ଯପ୍ରମୋକ୍ଷଵିକସତ୍ପରମାର୍ଥବୋଧଃ ।
ତ୍ଵନ୍ମାନିତସ୍ତଵ ମହତ୍ତ୍ଵମୁଵାଚ ଦେଵ୍ଯୈ
ତତ୍ତାଦୃଶସ୍ତ୍ଵମଵ ଵାତନିକେତନାଥ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
उद्गच्छतस्तव करादमृतं हरत्सु
दैत्येषु तानशरणाननुनीय देवान् ।
सद्यस्तिरोदधिथ देव भवत्प्रभावा-
दुद्यत्स्वयूथ्यकलहा दितिजा बभूवुः ॥1॥
श्यामां रुचाऽपि वयसाऽपि तनुं तदानीं
प्राप्तोऽसि तुङ्गकुचमण्डलभङ्गुरां त्वम् ।
पीयूषकुम्भकलहं परिमुच्य सर्वे
तृष्णाकुलाः प्रतिययुस्त्वदुरोजकुम्भे ॥2॥
का त्वं मृगाक्षि विभजस्व सुधामिमामि-
त्यारूढरागविवशानभियाचतोऽमून् ।
विश्वस्यते मयि कथं कुलटाऽस्मि दैत्या
इत्यालपन्नपि सुविश्वसितानतानीः ॥3॥
मोदात् सुधाकलशमेषु ददत्सु सा त्वं
दुश्चेष्टितं मम सहध्वमिति ब्रुवाणा ।
पङ्क्तिप्रभेदविनिवेशितदेवदैत्या
लीलाविलासगतिभिः समदाः सुधां ताम् ॥4॥
अस्मास्वियं प्रणयिणीत्यसुरेषु तेषु
जोषं स्थितेष्वथ समाप्य सुधां सुरेषु ।
त्वं भक्तलोकवशगो निजरूपमेत्य
स्वर्भानुमर्धपरिपीतसुधं व्यलावीः ॥5॥
त्वत्तः सुधाहरणयोग्यफलं परेषु
दत्वा गते त्वयि सुरैः खलु ते व्यगृह्णन् ।
घोरेऽथ मूर्छति रणे बलिदैत्यमाया-
व्यामोहिते सुरगणे त्वमिहाविरासीः ॥6॥
त्वं कालनेमिमथ मालिमुखाञ्जघन्थ
शक्रो जघान बलिजम्भवलान् सपाकान् ।
शुष्कार्द्रदुष्करवधे नमुचौ च लूने
फेनेन नारदगिरा न्यरुणो रणं त्वम् ॥7॥
योषावपुर्दनुजमोहनमाहितं ते
श्रुत्वा विलोकनकुतूहलवान् महेशः ।
भूतैस्समं गिरिजया च गतः पदं ते
स्तुत्वाऽब्रवीदभिमतं त्वमथो तिरोधाः ॥8॥
आरामसीमनि च कन्दुकघातलीला-
लोलायमाननयनां कमनीं मनोज्ञाम् ।
त्वामेष वीक्ष्य विगलद्वसनां मनोभू-
वेगादनङ्गरिपुरङ्ग समालिलिङ्ग ॥9॥
भूयोऽपि विद्रुतवतीमुपधाव्य देवो
वीर्यप्रमोक्षविकसत्परमार्थबोधः ।
त्वन्मानितस्तव महत्त्वमुवाच देव्यै
तत्तादृशस्त्वमव वातनिकेतनाथ ॥10॥
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.