ସାଲ୍ଵୋ ଭୈଷ୍ମୀଵିଵାହେ ଯଦୁବଲଵିଜିତଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡାଦ୍ଵିମାନଂ
ଵିନ୍ଦନ୍ ସୌଭଂ ସ ମାଯୀ ତ୍ଵଯି ଵସତି କୁରୁଂସ୍ତ୍ଵତ୍ପୁରୀମଭ୍ଯଭାଙ୍କ୍ଷୀତ୍ ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ତଂ ନିରୁନ୍ଧନ୍ନିଖିଲଯଦୁଭଟୈର୍ନ୍ଯଗ୍ରହୀଦୁଗ୍ରଵୀର୍ଯଂ
ତସ୍ଯାମାତ୍ଯଂ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଵ୍ଯଜନି ଚ ସମରଃ ସପ୍ତଵିଂଶତ୍ଯହାନ୍ତଃ ॥1॥
ତାଵତ୍ତ୍ଵଂ ରାମଶାଲୀ ତ୍ଵରିତମୁପଗତଃ ଖଣ୍ଡିତପ୍ରାଯସୈନ୍ଯଂ
ସୌଭେଶଂ ତଂ ନ୍ଯରୁନ୍ଧାଃ ସ ଚ କିଲ ଗଦଯା ଶାର୍ଙ୍ଗମଭ୍ରଂଶଯତ୍ତେ ।
ମାଯାତାତଂ ଵ୍ଯହିଂସୀଦପି ତଵ ପୁରତସ୍ତତ୍ତ୍ଵଯାପି କ୍ଷଣାର୍ଧଂ
ନାଜ୍ଞାଯୀତ୍ଯାହୁରେକେ ତଦିଦମଵମତଂ ଵ୍ଯାସ ଏଵ ନ୍ଯଷେଧୀତ୍ ॥2॥
କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ସୌଭଂ ଗଦାଚୂର୍ଣିତମୁଦକନିଧୌ ମଙ୍କ୍ଷୁ ସାଲ୍ଵେଽପି ଚକ୍ରେ-
ଣୋତ୍କୃତ୍ତେ ଦନ୍ତଵକ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରସଭମଭିପତନ୍ନଭ୍ଯମୁଞ୍ଚଦ୍ଗଦାଂ ତେ ।
କୌମୋଦକ୍ଯା ହତୋଽସାଵପି ସୁକୃତନିଧିଶ୍ଚୈଦ୍ଯଵତ୍ପ୍ରାପଦୈକ୍ଯଂ
ସର୍ଵେଷାମେଷ ପୂର୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ଧୃତମନସାଂ ମୋକ୍ଷଣାର୍ଥୋଽଵତାରଃ ॥3॥
ତ୍ଵଯ୍ଯାଯାତେଽଥ ଜାତେ କିଲ କୁରୁସଦସି ଦ୍ଯୂତକେ ସଂଯତାଯାଃ
କ୍ରନ୍ଦନ୍ତ୍ଯା ଯାଜ୍ଞସେନ୍ଯାଃ ସକରୁଣମକୃଥାଶ୍ଚେଲମାଲାମନନ୍ତାମ୍ ।
ଅନ୍ନାନ୍ତପ୍ରାପ୍ତଶର୍ଵାଂଶଜମୁନିଚକିତଦ୍ରୌପଦୀଚିନ୍ତିତୋଽଥ
ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶାକାନ୍ନମଶ୍ନନ୍ ମୁନିଗଣମକୃଥାସ୍ତୃପ୍ତିମନ୍ତଂ ଵନାନ୍ତେ ॥4॥
ଯୁଦ୍ଧୋଦ୍ଯୋଗେଽଥ ମନ୍ତ୍ରେ ମିଲତି ସତି ଵୃତଃ ଫଲ୍ଗୁନେନ ତ୍ଵମେକଃ
କୌରଵ୍ଯେ ଦତ୍ତସୈନ୍ଯଃ କରିପୁରମଗମୋ ଦୂତ୍ଯକୃତ୍ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥମ୍ ।
ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣାଦିମାନ୍ଯେ ତଵ ଖଲୁ ଵଚନେ ଧିକ୍କୃତେ କୌରଵେଣ
ଵ୍ଯାଵୃଣ୍ଵନ୍ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ମୁନିସଦସି ପୁରୀଂ କ୍ଷୋଭଯିତ୍ଵାଗତୋଽଭୂଃ ॥5॥
ଜିଷ୍ଣୋସ୍ତ୍ଵଂ କୃଷ୍ଣ ସୂତଃ ଖଲୁ ସମରମୁଖେ ବନ୍ଧୁଘାତେ ଦଯାଲୁଂ
ଖିନ୍ନଂ ତଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଵୀରଂ କିମିଦମଯି ସଖେ ନିତ୍ଯ ଏକୋଽଯମାତ୍ମା ।
କୋ ଵଧ୍ଯଃ କୋଽତ୍ର ହନ୍ତା ତଦିହ ଵଧଭିଯଂ ପ୍ରୋଜ୍ଝ୍ଯ ମଯ୍ଯର୍ପିତାତ୍ମା
ଧର୍ମ୍ଯଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଚରେତି ପ୍ରକୃତିମନଯଥା ଦର୍ଶଯନ୍ ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍ ॥6॥
ଭକ୍ତୋତ୍ତଂସେଽଥ ଭୀଷ୍ମେ ତଵ ଧରଣିଭରକ୍ଷେପକୃତ୍ଯୈକସକ୍ତେ
ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ଵିଭିନ୍ଦତ୍ଯଯୁତସମଧିକଂ ପ୍ରାପ୍ତସାଦେ ଚ ପାର୍ଥେ ।
ନିଶ୍ଶସ୍ତ୍ରତ୍ଵପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ଵିଜହଦରିଵରଂ ଧାରଯନ୍ କ୍ରୋଧଶାଲୀ-
ଵାଧାଵନ୍ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଂ ତଂ ନତଶିରସମଥୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ମୋଦାଦପାଗାଃ ॥7॥
ଯୁଦ୍ଧେ ଦ୍ରୋଣସ୍ଯ ହସ୍ତିସ୍ଥିରରଣଭଗଦତ୍ତେରିତଂ ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରଂ
ଵକ୍ଷସ୍ଯାଧତ୍ତ ଚକ୍ରସ୍ଥଗିତରଵିମହାଃ ପ୍ରାର୍ଦଯତ୍ସିନ୍ଧୁରାଜମ୍ ।
ନାଗାସ୍ତ୍ରେ କର୍ଣମୁକ୍ତେ କ୍ଷିତିମଵନମଯନ୍ କେଵଲଂ କୃତ୍ତମୌଲିଂ
ତତ୍ରେ ତ୍ରାପି ପାର୍ଥଂ କିମିଵ ନହି ଭଵାନ୍ ପାଣ୍ଡଵାନାମକାର୍ଷୀତ୍ ॥8॥
ଯୁଦ୍ଧାଦୌ ତୀର୍ଥଗାମୀ ସ ଖଲୁ ହଲଧରୋ ନୈମିଶକ୍ଷେତ୍ରମୃଚ୍ଛ-
ନ୍ନପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ଥାଯିସୂତକ୍ଷଯକୃଦଥ ସୁତଂ ତତ୍ପଦେ କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ।
ଯଜ୍ଞଘ୍ନଂ ଵଲ୍କଲଂ ପର୍ଵଣି ପରିଦଲଯନ୍ ସ୍ନାତତୀର୍ଥୋ ରଣାନ୍ତେ
ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭୀମଦୁର୍ଯୋଧନରଣମଶମଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଯାତଃ ପୁରୀଂ ତେ ॥9॥
ସଂସୁପ୍ତଦ୍ରୌପଦେଯକ୍ଷପଣହତଧିଯଂ ଦ୍ରୌଣିମେତ୍ଯ ତ୍ଵଦୁକ୍ତ୍ଯା
ତନ୍ମୁକ୍ତଂ ବ୍ରାହ୍ମମସ୍ତ୍ରଂ ସମହୃତ ଵିଜଯୋ ମୌଲିରତ୍ନଂ ଚ ଜହ୍ରେ ।
ଉଚ୍ଛିତ୍ଯୈ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପୁନରପି ଚ ଵିଶତ୍ଯୁତ୍ତରାଗର୍ଭମସ୍ତ୍ରେ
ରକ୍ଷନ୍ନଙ୍ଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଃ କିଲ ଜଠରମଗାଶ୍ଚକ୍ରପାଣିର୍ଵିଭୋ ତ୍ଵମ୍ ॥10॥
ଧର୍ମୌଘଂ ଧର୍ମସୂନୋରଭିଦଧଦଖିଲଂ ଛନ୍ଦମୃତ୍ଯୁସ୍ସ ଭୀଷ୍ମ-
ସ୍ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯନ୍ ଭକ୍ତିଭୂମ୍ନୈଵ ହି ସପଦି ଯଯୌ ନିଷ୍କଲବ୍ରହ୍ମଭୂଯମ୍ ।
ସଂଯାଜ୍ଯାଥାଶ୍ଵମେଧୈସ୍ତ୍ରିଭିରତିମହିତୈର୍ଧର୍ମଜଂ ପୂର୍ଣକାମଂ
ସ୍ମ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦ୍ଵରକାଂ ତ୍ଵଂ ପଵନପୁରପତେ ପାହି ମାଂ ସର୍ଵରୋଗାତ୍ ॥11॥
Roman (IAST) Transliteration
sālvo bhaiṣmīvivāhe yadubalavijitaścandracūḍādvimānaṃ
vindan saubhaṃ sa māyī tvayi vasati kuruṃstvatpurīmabhyabhāṅkṣīt |
pradyumnastaṃ nirundhannikhilayadubhaṭairnyagrahīdugravīryaṃ
tasyāmātyaṃ dyumantaṃ vyajani ca samaraḥ saptaviṃśatyahāntaḥ ||1||
tāvattvaṃ rāmaśālī tvaritamupagataḥ khaṇḍitaprāyasainyaṃ
saubheśaṃ taṃ nyarundhāḥ sa ca kila gadayā śārṅgamabhraṃśayatte |
māyātātaṃ vyahiṃsīdapi tava puratastattvayāpi kṣaṇārdhaṃ
nājñāyītyāhureke tadidamavamataṃ vyāsa eva nyaṣedhīt ||2||
kṣiptvā saubhaṃ gadācūrṇitamudakanidhau maṅkṣu sālve'pi cakre-
ṇotkṛtte dantavaktraḥ prasabhamabhipatannabhyamuñcadgadāṃ te |
kaumodakyā hato'sāvapi sukṛtanidhiścaidyavatprāpadaikyaṃ
sarveṣāmeṣa pūrvaṃ tvayi dhṛtamanasāṃ mokṣaṇārtho'vatāraḥ ||3||
tvayyāyāte'tha jāte kila kurusadasi dyūtake saṃyatāyāḥ
krandantyā yājñasenyāḥ sakaruṇamakṛthāścelamālāmanantām |
annāntaprāptaśarvāṃśajamunicakitadraupadīcintito'tha
prāptaḥ śākānnamaśnan munigaṇamakṛthāstṛptimantaṃ vanānte ||4||
yuddhodyoge'tha mantre milati sati vṛtaḥ phalgunena tvamekaḥ
kauravye dattasainyaḥ karipuramagamo dūtyakṛt pāṇḍavārtham |
bhīṣmadroṇādimānye tava khalu vacane dhikkṛte kauraveṇa
vyāvṛṇvan viśvarūpaṃ munisadasi purīṃ kṣobhayitvāgato'bhūḥ ||5||
jiṣṇostvaṃ kṛṣṇa sūtaḥ khalu samaramukhe bandhughāte dayāluṃ
khinnaṃ taṃ vīkṣya vīraṃ kimidamayi sakhe nitya eko'yamātmā |
ko vadhyaḥ ko'tra hantā tadiha vadhabhiyaṃ projjhya mayyarpitātmā
dharmyaṃ yuddhaṃ careti prakṛtimanayathā darśayan viśvarūpam ||6||
bhaktottaṃse'tha bhīṣme tava dharaṇibharakṣepakṛtyaikasakte
nityaṃ nityaṃ vibhindatyayutasamadhikaṃ prāptasāde ca pārthe |
niśśastratvapratijñāṃ vijahadarivaraṃ dhārayan krodhaśālī-
vādhāvan prāñjaliṃ taṃ nataśirasamatho vīkṣya modādapāgāḥ ||7||
yuddhe droṇasya hastisthiraraṇabhagadatteritaṃ vaiṣṇavāstraṃ
vakṣasyādhatta cakrasthagitaravimahāḥ prārdayatsindhurājam |
nāgāstre karṇamukte kṣitimavanamayan kevalaṃ kṛttamauliṃ
tatre trāpi pārthaṃ kimiva nahi bhavān pāṇḍavānāmakārṣīt ||8||
yuddhādau tīrthagāmī sa khalu haladharo naimiśakṣetramṛccha-
nnapratyutthāyisūtakṣayakṛdatha sutaṃ tatpade kalpayitvā |
yajñaghnaṃ valkalaṃ parvaṇi paridalayan snātatīrtho raṇānte
samprāpto bhīmaduryodhanaraṇamaśamaṃ vīkṣya yātaḥ purīṃ te ||9||
saṃsuptadraupadeyakṣapaṇahatadhiyaṃ drauṇimetya tvaduktyā
tanmuktaṃ brāhmamastraṃ samahṛta vijayo mauliratnaṃ ca jahre |
ucchityai pāṇḍavānāṃ punarapi ca viśatyuttarāgarbhamastre
rakṣannaṅguṣṭhamātraḥ kila jaṭharamagāścakrapāṇirvibho tvam ||10||
dharmaughaṃ dharmasūnorabhidadhadakhilaṃ chandamṛtyussa bhīṣma-
stvāṃ paśyan bhaktibhūmnaiva hi sapadi yayau niṣkalabrahmabhūyam |
saṃyājyāthāśvamedhaistribhiratimahitairdharmajaṃ pūrṇakāmaṃ
smprāpto dvarakāṃ tvaṃ pavanapurapate pāhi māṃ sarvarogāt ||11||
Sanskrit — Devanagari (original)
साल्वो भैष्मीविवाहे यदुबलविजितश्चन्द्रचूडाद्विमानं
विन्दन् सौभं स मायी त्वयि वसति कुरुंस्त्वत्पुरीमभ्यभाङ्क्षीत् ।
प्रद्युम्नस्तं निरुन्धन्निखिलयदुभटैर्न्यग्रहीदुग्रवीर्यं
तस्यामात्यं द्युमन्तं व्यजनि च समरः सप्तविंशत्यहान्तः ॥1॥
तावत्त्वं रामशाली त्वरितमुपगतः खण्डितप्रायसैन्यं
सौभेशं तं न्यरुन्धाः स च किल गदया शार्ङ्गमभ्रंशयत्ते ।
मायातातं व्यहिंसीदपि तव पुरतस्तत्त्वयापि क्षणार्धं
नाज्ञायीत्याहुरेके तदिदमवमतं व्यास एव न्यषेधीत् ॥2॥
क्षिप्त्वा सौभं गदाचूर्णितमुदकनिधौ मङ्क्षु साल्वेऽपि चक्रे-
णोत्कृत्ते दन्तवक्त्रः प्रसभमभिपतन्नभ्यमुञ्चद्गदां ते ।
कौमोदक्या हतोऽसावपि सुकृतनिधिश्चैद्यवत्प्रापदैक्यं
सर्वेषामेष पूर्वं त्वयि धृतमनसां मोक्षणार्थोऽवतारः ॥3॥
त्वय्यायातेऽथ जाते किल कुरुसदसि द्यूतके संयतायाः
क्रन्दन्त्या याज्ञसेन्याः सकरुणमकृथाश्चेलमालामनन्ताम् ।
अन्नान्तप्राप्तशर्वांशजमुनिचकितद्रौपदीचिन्तितोऽथ
प्राप्तः शाकान्नमश्नन् मुनिगणमकृथास्तृप्तिमन्तं वनान्ते ॥4॥
युद्धोद्योगेऽथ मन्त्रे मिलति सति वृतः फल्गुनेन त्वमेकः
कौरव्ये दत्तसैन्यः करिपुरमगमो दूत्यकृत् पाण्डवार्थम् ।
भीष्मद्रोणादिमान्ये तव खलु वचने धिक्कृते कौरवेण
व्यावृण्वन् विश्वरूपं मुनिसदसि पुरीं क्षोभयित्वागतोऽभूः ॥5॥
जिष्णोस्त्वं कृष्ण सूतः खलु समरमुखे बन्धुघाते दयालुं
खिन्नं तं वीक्ष्य वीरं किमिदमयि सखे नित्य एकोऽयमात्मा ।
को वध्यः कोऽत्र हन्ता तदिह वधभियं प्रोज्झ्य मय्यर्पितात्मा
धर्म्यं युद्धं चरेति प्रकृतिमनयथा दर्शयन् विश्वरूपम् ॥6॥
भक्तोत्तंसेऽथ भीष्मे तव धरणिभरक्षेपकृत्यैकसक्ते
नित्यं नित्यं विभिन्दत्ययुतसमधिकं प्राप्तसादे च पार्थे ।
निश्शस्त्रत्वप्रतिज्ञां विजहदरिवरं धारयन् क्रोधशाली-
वाधावन् प्राञ्जलिं तं नतशिरसमथो वीक्ष्य मोदादपागाः ॥7॥
युद्धे द्रोणस्य हस्तिस्थिररणभगदत्तेरितं वैष्णवास्त्रं
वक्षस्याधत्त चक्रस्थगितरविमहाः प्रार्दयत्सिन्धुराजम् ।
नागास्त्रे कर्णमुक्ते क्षितिमवनमयन् केवलं कृत्तमौलिं
तत्रे त्रापि पार्थं किमिव नहि भवान् पाण्डवानामकार्षीत् ॥8॥
युद्धादौ तीर्थगामी स खलु हलधरो नैमिशक्षेत्रमृच्छ-
न्नप्रत्युत्थायिसूतक्षयकृदथ सुतं तत्पदे कल्पयित्वा ।
यज्ञघ्नं वल्कलं पर्वणि परिदलयन् स्नाततीर्थो रणान्ते
सम्प्राप्तो भीमदुर्योधनरणमशमं वीक्ष्य यातः पुरीं ते ॥9॥
संसुप्तद्रौपदेयक्षपणहतधियं द्रौणिमेत्य त्वदुक्त्या
तन्मुक्तं ब्राह्ममस्त्रं समहृत विजयो मौलिरत्नं च जह्रे ।
उच्छित्यै पाण्डवानां पुनरपि च विशत्युत्तरागर्भमस्त्रे
रक्षन्नङ्गुष्ठमात्रः किल जठरमगाश्चक्रपाणिर्विभो त्वम् ॥10॥
धर्मौघं धर्मसूनोरभिदधदखिलं छन्दमृत्युस्स भीष्म-
स्त्वां पश्यन् भक्तिभूम्नैव हि सपदि ययौ निष्कलब्रह्मभूयम् ।
संयाज्याथाश्वमेधैस्त्रिभिरतिमहितैर्धर्मजं पूर्णकामं
स्म्प्राप्तो द्वरकां त्वं पवनपुरपते पाहि मां सर्वरोगात् ॥11॥
sālvo bhaiṣmīvivāhe yadubalavijitaścandracūḍādvimānaṃ
vindan saubhaṃ sa māyī tvayi vasati kuruṃstvatpurīmabhyabhāṅkṣīt |
pradyumnastaṃ nirundhannikhilayadubhaṭairnyagrahīdugravīryaṃ
tasyāmātyaṃ dyumantaṃ vyajani ca samaraḥ saptaviṃśatyahāntaḥ ||1||
tāvattvaṃ rāmaśālī tvaritamupagataḥ khaṇḍitaprāyasainyaṃ
saubheśaṃ taṃ nyarundhāḥ sa ca kila gadayā śārṅgamabhraṃśayatte |
māyātātaṃ vyahiṃsīdapi tava puratastattvayāpi kṣaṇārdhaṃ
nājñāyītyāhureke tadidamavamataṃ vyāsa eva nyaṣedhīt ||2||
kṣiptvā saubhaṃ gadācūrṇitamudakanidhau maṅkṣu sālve'pi cakre-
ṇotkṛtte dantavaktraḥ prasabhamabhipatannabhyamuñcadgadāṃ te |
kaumodakyā hato'sāvapi sukṛtanidhiścaidyavatprāpadaikyaṃ
sarveṣāmeṣa pūrvaṃ tvayi dhṛtamanasāṃ mokṣaṇārtho'vatāraḥ ||3||
tvayyāyāte'tha jāte kila kurusadasi dyūtake saṃyatāyāḥ
krandantyā yājñasenyāḥ sakaruṇamakṛthāścelamālāmanantām |
annāntaprāptaśarvāṃśajamunicakitadraupadīcintito'tha
prāptaḥ śākānnamaśnan munigaṇamakṛthāstṛptimantaṃ vanānte ||4||
yuddhodyoge'tha mantre milati sati vṛtaḥ phalgunena tvamekaḥ
kauravye dattasainyaḥ karipuramagamo dūtyakṛt pāṇḍavārtham |
bhīṣmadroṇādimānye tava khalu vacane dhikkṛte kauraveṇa
vyāvṛṇvan viśvarūpaṃ munisadasi purīṃ kṣobhayitvāgato'bhūḥ ||5||
jiṣṇostvaṃ kṛṣṇa sūtaḥ khalu samaramukhe bandhughāte dayāluṃ
khinnaṃ taṃ vīkṣya vīraṃ kimidamayi sakhe nitya eko'yamātmā |
ko vadhyaḥ ko'tra hantā tadiha vadhabhiyaṃ projjhya mayyarpitātmā
dharmyaṃ yuddhaṃ careti prakṛtimanayathā darśayan viśvarūpam ||6||
bhaktottaṃse'tha bhīṣme tava dharaṇibharakṣepakṛtyaikasakte
nityaṃ nityaṃ vibhindatyayutasamadhikaṃ prāptasāde ca pārthe |
niśśastratvapratijñāṃ vijahadarivaraṃ dhārayan krodhaśālī-
vādhāvan prāñjaliṃ taṃ nataśirasamatho vīkṣya modādapāgāḥ ||7||
yuddhe droṇasya hastisthiraraṇabhagadatteritaṃ vaiṣṇavāstraṃ
vakṣasyādhatta cakrasthagitaravimahāḥ prārdayatsindhurājam |
nāgāstre karṇamukte kṣitimavanamayan kevalaṃ kṛttamauliṃ
tatre trāpi pārthaṃ kimiva nahi bhavān pāṇḍavānāmakārṣīt ||8||
yuddhādau tīrthagāmī sa khalu haladharo naimiśakṣetramṛccha-
nnapratyutthāyisūtakṣayakṛdatha sutaṃ tatpade kalpayitvā |
yajñaghnaṃ valkalaṃ parvaṇi paridalayan snātatīrtho raṇānte
samprāpto bhīmaduryodhanaraṇamaśamaṃ vīkṣya yātaḥ purīṃ te ||9||
saṃsuptadraupadeyakṣapaṇahatadhiyaṃ drauṇimetya tvaduktyā
tanmuktaṃ brāhmamastraṃ samahṛta vijayo mauliratnaṃ ca jahre |
ucchityai pāṇḍavānāṃ punarapi ca viśatyuttarāgarbhamastre
rakṣannaṅguṣṭhamātraḥ kila jaṭharamagāścakrapāṇirvibho tvam ||10||
dharmaughaṃ dharmasūnorabhidadhadakhilaṃ chandamṛtyussa bhīṣma-
stvāṃ paśyan bhaktibhūmnaiva hi sapadi yayau niṣkalabrahmabhūyam |
saṃyājyāthāśvamedhaistribhiratimahitairdharmajaṃ pūrṇakāmaṃ
smprāpto dvarakāṃ tvaṃ pavanapurapate pāhi māṃ sarvarogāt ||11||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Oriya script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.