ઉદ્ગચ્છતસ્તવ કરાદમૃતં હરત્સુ
દૈત્યેષુ તાનશરણાનનુનીય દેવાન્ ।
સદ્યસ્તિરોદધિથ દેવ ભવત્પ્રભાવા-
દુદ્યત્સ્વયૂથ્યકલહા દિતિજા બભૂવુઃ ॥1॥
શ્યામાં રુચાઽપિ વયસાઽપિ તનું તદાનીં
પ્રાપ્તોઽસિ તુઙ્ગકુચમણ્ડલભઙ્ગુરાં ત્વમ્ ।
પીયૂષકુમ્ભકલહં પરિમુચ્ય સર્વે
તૃષ્ણાકુલાઃ પ્રતિયયુસ્ત્વદુરોજકુમ્ભે ॥2॥
કા ત્વં મૃગાક્ષિ વિભજસ્વ સુધામિમામિ-
ત્યારૂઢરાગવિવશાનભિયાચતોઽમૂન્ ।
વિશ્વસ્યતે મયિ કથં કુલટાઽસ્મિ દૈત્યા
ઇત્યાલપન્નપિ સુવિશ્વસિતાનતાનીઃ ॥3॥
મોદાત્ સુધાકલશમેષુ દદત્સુ સા ત્વં
દુશ્ચેષ્ટિતં મમ સહધ્વમિતિ બ્રુવાણા ।
પઙ્ક્તિપ્રભેદવિનિવેશિતદેવદૈત્યા
લીલાવિલાસગતિભિઃ સમદાઃ સુધાં તામ્ ॥4॥
અસ્માસ્વિયં પ્રણયિણીત્યસુરેષુ તેષુ
જોષં સ્થિતેષ્વથ સમાપ્ય સુધાં સુરેષુ ।
ત્વં ભક્તલોકવશગો નિજરૂપમેત્ય
સ્વર્ભાનુમર્ધપરિપીતસુધં વ્યલાવીઃ ॥5॥
ત્વત્તઃ સુધાહરણયોગ્યફલં પરેષુ
દત્વા ગતે ત્વયિ સુરૈઃ ખલુ તે વ્યગૃહ્ણન્ ।
ઘોરેઽથ મૂર્છતિ રણે બલિદૈત્યમાયા-
વ્યામોહિતે સુરગણે ત્વમિહાવિરાસીઃ ॥6॥
ત્વં કાલનેમિમથ માલિમુખાઞ્જઘન્થ
શક્રો જઘાન બલિજમ્ભવલાન્ સપાકાન્ ।
શુષ્કાર્દ્રદુષ્કરવધે નમુચૌ ચ લૂને
ફેનેન નારદગિરા ન્યરુણો રણં ત્વમ્ ॥7॥
યોષાવપુર્દનુજમોહનમાહિતં તે
શ્રુત્વા વિલોકનકુતૂહલવાન્ મહેશઃ ।
ભૂતૈસ્સમં ગિરિજયા ચ ગતઃ પદં તે
સ્તુત્વાઽબ્રવીદભિમતં ત્વમથો તિરોધાઃ ॥8॥
આરામસીમનિ ચ કન્દુકઘાતલીલા-
લોલાયમાનનયનાં કમનીં મનોજ્ઞામ્ ।
ત્વામેષ વીક્ષ્ય વિગલદ્વસનાં મનોભૂ-
વેગાદનઙ્ગરિપુરઙ્ગ સમાલિલિઙ્ગ ॥9॥
ભૂયોઽપિ વિદ્રુતવતીમુપધાવ્ય દેવો
વીર્યપ્રમોક્ષવિકસત્પરમાર્થબોધઃ ।
ત્વન્માનિતસ્તવ મહત્ત્વમુવાચ દેવ્યૈ
તત્તાદૃશસ્ત્વમવ વાતનિકેતનાથ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
उद्गच्छतस्तव करादमृतं हरत्सु
दैत्येषु तानशरणाननुनीय देवान् ।
सद्यस्तिरोदधिथ देव भवत्प्रभावा-
दुद्यत्स्वयूथ्यकलहा दितिजा बभूवुः ॥1॥
श्यामां रुचाऽपि वयसाऽपि तनुं तदानीं
प्राप्तोऽसि तुङ्गकुचमण्डलभङ्गुरां त्वम् ।
पीयूषकुम्भकलहं परिमुच्य सर्वे
तृष्णाकुलाः प्रतिययुस्त्वदुरोजकुम्भे ॥2॥
का त्वं मृगाक्षि विभजस्व सुधामिमामि-
त्यारूढरागविवशानभियाचतोऽमून् ।
विश्वस्यते मयि कथं कुलटाऽस्मि दैत्या
इत्यालपन्नपि सुविश्वसितानतानीः ॥3॥
मोदात् सुधाकलशमेषु ददत्सु सा त्वं
दुश्चेष्टितं मम सहध्वमिति ब्रुवाणा ।
पङ्क्तिप्रभेदविनिवेशितदेवदैत्या
लीलाविलासगतिभिः समदाः सुधां ताम् ॥4॥
अस्मास्वियं प्रणयिणीत्यसुरेषु तेषु
जोषं स्थितेष्वथ समाप्य सुधां सुरेषु ।
त्वं भक्तलोकवशगो निजरूपमेत्य
स्वर्भानुमर्धपरिपीतसुधं व्यलावीः ॥5॥
त्वत्तः सुधाहरणयोग्यफलं परेषु
दत्वा गते त्वयि सुरैः खलु ते व्यगृह्णन् ।
घोरेऽथ मूर्छति रणे बलिदैत्यमाया-
व्यामोहिते सुरगणे त्वमिहाविरासीः ॥6॥
त्वं कालनेमिमथ मालिमुखाञ्जघन्थ
शक्रो जघान बलिजम्भवलान् सपाकान् ।
शुष्कार्द्रदुष्करवधे नमुचौ च लूने
फेनेन नारदगिरा न्यरुणो रणं त्वम् ॥7॥
योषावपुर्दनुजमोहनमाहितं ते
श्रुत्वा विलोकनकुतूहलवान् महेशः ।
भूतैस्समं गिरिजया च गतः पदं ते
स्तुत्वाऽब्रवीदभिमतं त्वमथो तिरोधाः ॥8॥
आरामसीमनि च कन्दुकघातलीला-
लोलायमाननयनां कमनीं मनोज्ञाम् ।
त्वामेष वीक्ष्य विगलद्वसनां मनोभू-
वेगादनङ्गरिपुरङ्ग समालिलिङ्ग ॥9॥
भूयोऽपि विद्रुतवतीमुपधाव्य देवो
वीर्यप्रमोक्षविकसत्परमार्थबोधः ।
त्वन्मानितस्तव महत्त्वमुवाच देव्यै
तत्तादृशस्त्वमव वातनिकेतनाथ ॥10॥
udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu
daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |
sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-
dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||
śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ
prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |
pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve
tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||
kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-
tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |
viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā
ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||
modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ
duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |
paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā
līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||
asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu
joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |
tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya
svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||
tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu
datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |
ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-
vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||
tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha
śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |
śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne
phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||
yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te
śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |
bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te
stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||
ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-
lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |
tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-
vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||
bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo
vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |
tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai
tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Gujarati script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.