Narayaniyam Dashaka 36 - Parashuramavataram — Malayalam Script

അത്രേഃ പുത്രതയാ പുരാ ത്വമനസൂയായാം ഹി ദത്താഭിധോ

ജാതഃ ശിഷ്യനിബന്ധതന്ദ്രിതമനാഃ സ്വസ്ഥശ്ചരന് കാന്തയാ ।

ദൃഷ്ടോ ഭക്തതമേന ഹേഹയമഹീപാലേന തസ്മൈ വരാ-

നഷ്ടൈശ്വര്യമുഖാന് പ്രദായ ദദിഥ സ്വേനൈവ ചാന്തേ വധമ് ॥1॥

സത്യം കര്തുമഥാര്ജുനസ്യ ച വരം തച്ഛക്തിമാത്രാനതം

ബ്രഹ്മദ്വേഷി തദാഖിലം നൃപകുലം ഹന്തും ച ഭൂമേര്ഭരമ് ।

സഞ്ജാതോ ജമദഗ്നിതോ ഭൃഗുകുലേ ത്വം രേണുകായാം ഹരേ

രാമോ നാമ തദാത്മജേഷ്വവരജഃ പിത്രോരധാഃ സമ്മദമ് ॥2॥

ലബ്ധാമ്നായഗണശ്ചതുര്ദശവയാ ഗന്ധര്വരാജേ മനാ-

ഗാസക്താം കില മാതരം പ്രതി പിതുഃ ക്രോധാകുലസ്യാജ്ഞയാ ।

താതാജ്ഞാതിഗസോദരൈഃ സമമിമാം ഛിത്വാഽഥ ശാന്താത് പിതു-

സ്തേഷാം ജീവനയോഗമാപിഥ വരം മാതാ ച തേഽദാദ്വരാന് ॥3॥

പിത്രാ മാതൃമുദേ സ്തവാഹൃതവിയദ്ധേനോര്നിജാദാശ്രമാത്

പ്രസ്ഥായാഥ ഭൃഗോര്ഗിരാ ഹിമഗിരാവാരാധ്യ ഗൌരീപതിമ് ।

ലബ്ധ്വാ തത്പരശും തദുക്തദനുജച്ഛേദീ മഹാസ്ത്രാദികം

പ്രാപ്തോ മിത്രമഥാകൃതവ്രണമുനിം പ്രാപ്യാഗമഃ സ്വാശ്രമമ് ॥4॥

ആഖേടോപഗതോഽര്ജുനഃ സുരഗവീസമ്പ്രാപ്തസമ്പദ്ഗണൈ-

സ്ത്വത്പിത്രാ പരിപൂജിതഃ പുരഗതോ ദുര്മന്ത്രിവാചാ പുനഃ ।

ഗാം ക്രേതും സചിവം ന്യയുങ്ക്ത കുധിയാ തേനാപി രുന്ധന്മുനി-

പ്രാണക്ഷേപസരോഷഗോഹതചമൂചക്രേണ വത്സോ ഹൃതഃ ॥5॥

ശുക്രോജ്ജീവിതതാതവാക്യചലിതക്രോധോഽഥ സഖ്യാ സമം

ബിഭ്രദ്ധ്യാതമഹോദരോപനിഹിതം ചാപം കുഠാരം ശരാന് ।

ആരൂഢഃ സഹവാഹയന്തൃകരഥം മാഹിഷ്മതീമാവിശന്

വാഗ്ഭിര്വത്സമദാശുഷി ക്ഷിതിപതൌ സമ്പ്രാസ്തുഥാഃ സങ്ഗരമ് ॥6॥

പുത്രാണാമയുതേന സപ്തദശഭിശ്ചാക്ഷൌഹിണീഭിര്മഹാ-

സേനാനീഭിരനേകമിത്രനിവഹൈര്വ്യാജൃമ്ഭിതായോധനഃ ।

സദ്യസ്ത്വത്കകുഠാരബാണവിദലന്നിശ്ശേഷസൈന്യോത്കരോ

ഭീതിപ്രദ്രുതനഷ്ടശിഷ്ടതനയസ്ത്വാമാപതത് ഹേഹയഃ ॥7॥

ലീലാവാരിതനര്മദാജലവലല്ലങ്കേശഗര്വാപഹ-

ശ്രീമദ്ബാഹുസഹസ്രമുക്തബഹുശസ്ത്രാസ്ത്രം നിരുന്ധന്നമുമ് ।

ചക്രേ ത്വയ്യഥ വൈഷ്ണവേഽപി വിഫലേ ബുദ്ധ്വാ ഹരിം ത്വാം മുദാ

ധ്യായന്തം ഛിതസര്വദോഷമവധീഃ സോഽഗാത് പരം തേ പദമ് ॥8॥

ഭൂയോഽമര്ഷിതഹേഹയാത്മജഗണൈസ്താതേ ഹതേ രേണുകാ-

മാഘ്നാനാം ഹൃദയം നിരീക്ഷ്യ ബഹുശോ ഘോരാം പ്രതിജ്ഞാം വഹന് ।

ധ്യാനാനീതരഥായുധസ്ത്വമകൃഥാ വിപ്രദ്രുഹഃ ക്ഷത്രിയാന്

ദിക്ചക്രേഷു കുഠാരയന് വിശിഖയന് നിഃക്ഷത്രിയാം മേദിനീമ് ॥9॥

താതോജ്ജീവനകൃന്നൃപാലകകുലം ത്രിസ്സപ്തകൃത്വോ ജയന്

സന്തര്പ്യാഥ സമന്തപഞ്ചകമഹാരക്തഹൃദൌഘേ പിതൃന്

യജ്ഞേ ക്ഷ്മാമപി കാശ്യപാദിഷു ദിശന് സാല്വേന യുധ്യന് പുനഃ

കൃഷ്ണോഽമും നിഹനിഷ്യതീതി ശമിതോ യുദ്ധാത് കുമാരൈര്ഭവാന് ॥10॥

ന്യസ്യാസ്ത്രാണി മഹേന്ദ്രഭൂഭൃതി തപസ്തന്വന് പുനര്മജ്ജിതാം

ഗോകര്ണാവധി സാഗരേണ ധരണീം ദൃഷ്ട്വാര്ഥിതസ്താപസൈഃ ।

ധ്യാതേഷ്വാസധൃതാനലാസ്ത്രചകിതം സിന്ധും സ്രുവക്ഷേപണാ-

ദുത്സാര്യോദ്ധൃതകേരലോ ഭൃഗുപതേ വാതേശ സംരക്ഷ മാമ് ॥11॥

Roman (IAST) Transliteration

atreḥ putratayā purā tvamanasūyāyāṃ hi dattābhidho

jātaḥ śiṣyanibandhatandritamanāḥ svasthaścaran kāntayā |

dṛṣṭo bhaktatamena hehayamahīpālena tasmai varā-

naṣṭaiśvaryamukhān pradāya daditha svenaiva cānte vadham ||1||

satyaṃ kartumathārjunasya ca varaṃ tacchaktimātrānataṃ

brahmadveṣi tadākhilaṃ nṛpakulaṃ hantuṃ ca bhūmerbharam |

sañjāto jamadagnito bhṛgukule tvaṃ reṇukāyāṃ hare

rāmo nāma tadātmajeṣvavarajaḥ pitroradhāḥ sammadam ||2||

labdhāmnāyagaṇaścaturdaśavayā gandharvarāje manā-

gāsaktāṃ kila mātaraṃ prati pituḥ krodhākulasyājñayā |

tātājñātigasodaraiḥ samamimāṃ chitvā'tha śāntāt pitu-

steṣāṃ jīvanayogamāpitha varaṃ mātā ca te'dādvarān ||3||

pitrā mātṛmude stavāhṛtaviyaddhenornijādāśramāt

prasthāyātha bhṛgorgirā himagirāvārādhya gaurīpatim |

labdhvā tatparaśuṃ taduktadanujacchedī mahāstrādikaṃ

prāpto mitramathākṛtavraṇamuniṃ prāpyāgamaḥ svāśramam ||4||

ākheṭopagato'rjunaḥ suragavīsamprāptasampadgaṇai-

stvatpitrā paripūjitaḥ puragato durmantrivācā punaḥ |

gāṃ kretuṃ sacivaṃ nyayuṅkta kudhiyā tenāpi rundhanmuni-

prāṇakṣepasaroṣagohatacamūcakreṇa vatso hṛtaḥ ||5||

śukrojjīvitatātavākyacalitakrodho'tha sakhyā samaṃ

bibhraddhyātamahodaropanihitaṃ cāpaṃ kuṭhāraṃ śarān |

ārūḍhaḥ sahavāhayantṛkarathaṃ māhiṣmatīmāviśan

vāgbhirvatsamadāśuṣi kṣitipatau samprāstuthāḥ saṅgaram ||6||

putrāṇāmayutena saptadaśabhiścākṣauhiṇībhirmahā-

senānībhiranekamitranivahairvyājṛmbhitāyodhanaḥ |

sadyastvatkakuṭhārabāṇavidalanniśśeṣasainyotkaro

bhītipradrutanaṣṭaśiṣṭatanayastvāmāpatat hehayaḥ ||7||

līlāvāritanarmadājalavalallaṅkeśagarvāpaha-

śrīmadbāhusahasramuktabahuśastrāstraṃ nirundhannamum |

cakre tvayyatha vaiṣṇave'pi viphale buddhvā hariṃ tvāṃ mudā

dhyāyantaṃ chitasarvadoṣamavadhīḥ so'gāt paraṃ te padam ||8||

bhūyo'marṣitahehayātmajagaṇaistāte hate reṇukā-

māghnānāṃ hṛdayaṃ nirīkṣya bahuśo ghorāṃ pratijñāṃ vahan |

dhyānānītarathāyudhastvamakṛthā vipradruhaḥ kṣatriyān

dikcakreṣu kuṭhārayan viśikhayan niḥkṣatriyāṃ medinīm ||9||

tātojjīvanakṛnnṛpālakakulaṃ trissaptakṛtvo jayan

santarpyātha samantapañcakamahāraktahṛdaughe pitṛn

yajñe kṣmāmapi kāśyapādiṣu diśan sālvena yudhyan punaḥ

kṛṣṇo'muṃ nihaniṣyatīti śamito yuddhāt kumārairbhavān ||10||

nyasyāstrāṇi mahendrabhūbhṛti tapastanvan punarmajjitāṃ

gokarṇāvadhi sāgareṇa dharaṇīṃ dṛṣṭvārthitastāpasaiḥ |

dhyāteṣvāsadhṛtānalāstracakitaṃ sindhuṃ sruvakṣepaṇā-

dutsāryoddhṛtakeralo bhṛgupate vāteśa saṃrakṣa mām ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

अत्रेः पुत्रतया पुरा त्वमनसूयायां हि दत्ताभिधो

जातः शिष्यनिबन्धतन्द्रितमनाः स्वस्थश्चरन् कान्तया ।

दृष्टो भक्ततमेन हेहयमहीपालेन तस्मै वरा-

नष्टैश्वर्यमुखान् प्रदाय ददिथ स्वेनैव चान्ते वधम् ॥1॥

सत्यं कर्तुमथार्जुनस्य च वरं तच्छक्तिमात्रानतं

ब्रह्मद्वेषि तदाखिलं नृपकुलं हन्तुं च भूमेर्भरम् ।

सञ्जातो जमदग्नितो भृगुकुले त्वं रेणुकायां हरे

रामो नाम तदात्मजेष्ववरजः पित्रोरधाः सम्मदम् ॥2॥

लब्धाम्नायगणश्चतुर्दशवया गन्धर्वराजे मना-

गासक्तां किल मातरं प्रति पितुः क्रोधाकुलस्याज्ञया ।

ताताज्ञातिगसोदरैः सममिमां छित्वाऽथ शान्तात् पितु-

स्तेषां जीवनयोगमापिथ वरं माता च तेऽदाद्वरान् ॥3॥

पित्रा मातृमुदे स्तवाहृतवियद्धेनोर्निजादाश्रमात्

प्रस्थायाथ भृगोर्गिरा हिमगिरावाराध्य गौरीपतिम् ।

लब्ध्वा तत्परशुं तदुक्तदनुजच्छेदी महास्त्रादिकं

प्राप्तो मित्रमथाकृतव्रणमुनिं प्राप्यागमः स्वाश्रमम् ॥4॥

आखेटोपगतोऽर्जुनः सुरगवीसम्प्राप्तसम्पद्गणै-

स्त्वत्पित्रा परिपूजितः पुरगतो दुर्मन्त्रिवाचा पुनः ।

गां क्रेतुं सचिवं न्ययुङ्क्त कुधिया तेनापि रुन्धन्मुनि-

प्राणक्षेपसरोषगोहतचमूचक्रेण वत्सो हृतः ॥5॥

शुक्रोज्जीविततातवाक्यचलितक्रोधोऽथ सख्या समं

बिभ्रद्ध्यातमहोदरोपनिहितं चापं कुठारं शरान् ।

आरूढः सहवाहयन्तृकरथं माहिष्मतीमाविशन्

वाग्भिर्वत्समदाशुषि क्षितिपतौ सम्प्रास्तुथाः सङ्गरम् ॥6॥

पुत्राणामयुतेन सप्तदशभिश्चाक्षौहिणीभिर्महा-

सेनानीभिरनेकमित्रनिवहैर्व्याजृम्भितायोधनः ।

सद्यस्त्वत्ककुठारबाणविदलन्निश्शेषसैन्योत्करो

भीतिप्रद्रुतनष्टशिष्टतनयस्त्वामापतत् हेहयः ॥7॥

लीलावारितनर्मदाजलवलल्लङ्केशगर्वापह-

श्रीमद्बाहुसहस्रमुक्तबहुशस्त्रास्त्रं निरुन्धन्नमुम् ।

चक्रे त्वय्यथ वैष्णवेऽपि विफले बुद्ध्वा हरिं त्वां मुदा

ध्यायन्तं छितसर्वदोषमवधीः सोऽगात् परं ते पदम् ॥8॥

भूयोऽमर्षितहेहयात्मजगणैस्ताते हते रेणुका-

माघ्नानां हृदयं निरीक्ष्य बहुशो घोरां प्रतिज्ञां वहन् ।

ध्यानानीतरथायुधस्त्वमकृथा विप्रद्रुहः क्षत्रियान्

दिक्चक्रेषु कुठारयन् विशिखयन् निःक्षत्रियां मेदिनीम् ॥9॥

तातोज्जीवनकृन्नृपालककुलं त्रिस्सप्तकृत्वो जयन्

सन्तर्प्याथ समन्तपञ्चकमहारक्तहृदौघे पितृन्

यज्ञे क्ष्मामपि काश्यपादिषु दिशन् साल्वेन युध्यन् पुनः

कृष्णोऽमुं निहनिष्यतीति शमितो युद्धात् कुमारैर्भवान् ॥10॥

न्यस्यास्त्राणि महेन्द्रभूभृति तपस्तन्वन् पुनर्मज्जितां

गोकर्णावधि सागरेण धरणीं दृष्ट्वार्थितस्तापसैः ।

ध्यातेष्वासधृतानलास्त्रचकितं सिन्धुं स्रुवक्षेपणा-

दुत्सार्योद्धृतकेरलो भृगुपते वातेश संरक्ष माम् ॥11॥