Narayaniyam Dashaka 20 - Rishabhayogishvaracharitam — Malayalam Script

പ്രിയവ്രതസ്യ പ്രിയപുത്രഭൂതാ-

ദാഗ്നീധ്രരാജാദുദിതോ ഹി നാഭിഃ ।

ത്വാം ദൃഷ്ടവാനിഷ്ടദമിഷ്ടിമധ്യേ

തവൈവ തുഷ്ട്യൈ കൃതയജ്ഞകര്മാ ॥1॥

അഭിഷ്ടുതസ്തത്ര മുനീശ്വരൈസ്ത്വം

രാജ്ഞഃ സ്വതുല്യം സുതമര്ഥ്യമാനഃ ।

സ്വയം ജനിഷ്യേഽഹമിതി ബ്രുവാണ-

സ്തിരോദധാ ബര്ഹിഷി വിശ്വമൂര്തേ ॥2॥

നാഭിപ്രിയായാമഥ മേരുദേവ്യാം

ത്വമംശതോഽഭൂഃ ൠഷഭാഭിധാനഃ ।

അലോകസാമാന്യഗുണപ്രഭാവ-

പ്രഭാവിതാശേഷജനപ്രമോദഃ ॥3॥

ത്വയി ത്രിലോകീഭൃതി രാജ്യഭാരം

നിധായ നാഭിഃ സഹ മേരുദേവ്യാ ।

തപോവനം പ്രാപ്യ ഭവന്നിഷേവീ

ഗതഃ കിലാനന്ദപദം പദം തേ ॥4॥

ഇന്ദ്രസ്ത്വദുത്കര്ഷകൃതാദമര്ഷാ-

ദ്വവര്ഷ നാസ്മിന്നജനാഭവര്ഷേ ।

യദാ തദാ ത്വം നിജയോഗശക്ത്യാ

സ്വവര്ഷമേനദ്വ്യദധാഃ സുവര്ഷമ് ॥5॥

ജിതേന്ദ്രദത്താം കമനീം ജയന്തീ-

മഥോദ്വഹന്നാത്മരതാശയോഽപി ।

അജീജനസ്തത്ര ശതം തനൂജാ-

നേഷാം ക്ഷിതീശോ ഭരതോഽഗ്രജന്മാ ॥6॥

നവാഭവന് യോഗിവരാ നവാന്യേ

ത്വപാലയന് ഭാരതവര്ഷഖണ്ഡാന് ।

സൈകാ ത്വശീതിസ്തവ ശേഷപുത്ര-

സ്തപോബലാത് ഭൂസുരഭൂയമീയുഃ ॥7॥

ഉക്ത്വാ സുതേഭ്യോഽഥ മുനീന്ദ്രമധ്യേ

വിരക്തിഭക്ത്യന്വിതമുക്തിമാര്ഗമ് ।

സ്വയം ഗതഃ പാരമഹംസ്യവൃത്തി-

മധാ ജഡോന്മത്തപിശാചചര്യാമ് ॥8॥

പരാത്മഭൂതോഽപി പരോപദേശം

കുര്വന് ഭവാന് സര്വനിരസ്യമാനഃ ।

വികാരഹീനോ വിചചാര കൃത്സ്നാം

മഹീമഹീനാത്മരസാഭിലീനഃ ॥9॥

ശയുവ്രതം ഗോമൃഗകാകചര്യാം

ചിരം ചരന്നാപ്യ പരം സ്വരൂപമ് ।

ദവാഹൃതാങ്ഗഃ കുടകാചലേ ത്വം

താപാന് മമാപാകുരു വാതനാഥ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

priyavratasya priyaputrabhūtā-

dāgnīdhrarājādudito hi nābhiḥ |

tvāṃ dṛṣṭavāniṣṭadamiṣṭimadhye

tavaiva tuṣṭyai kṛtayajñakarmā ||1||

abhiṣṭutastatra munīśvaraistvaṃ

rājñaḥ svatulyaṃ sutamarthyamānaḥ |

svayaṃ janiṣye'hamiti bruvāṇa-

stirodadhā barhiṣi viśvamūrte ||2||

nābhipriyāyāmatha merudevyāṃ

tvamaṃśato'bhūḥ ṝṣabhābhidhānaḥ |

alokasāmānyaguṇaprabhāva-

prabhāvitāśeṣajanapramodaḥ ||3||

tvayi trilokībhṛti rājyabhāraṃ

nidhāya nābhiḥ saha merudevyā |

tapovanaṃ prāpya bhavanniṣevī

gataḥ kilānandapadaṃ padaṃ te ||4||

indrastvadutkarṣakṛtādamarṣā-

dvavarṣa nāsminnajanābhavarṣe |

yadā tadā tvaṃ nijayogaśaktyā

svavarṣamenadvyadadhāḥ suvarṣam ||5||

jitendradattāṃ kamanīṃ jayantī-

mathodvahannātmaratāśayo'pi |

ajījanastatra śataṃ tanūjā-

neṣāṃ kṣitīśo bharato'grajanmā ||6||

navābhavan yogivarā navānye

tvapālayan bhāratavarṣakhaṇḍān |

saikā tvaśītistava śeṣaputra-

stapobalāt bhūsurabhūyamīyuḥ ||7||

uktvā sutebhyo'tha munīndramadhye

viraktibhaktyanvitamuktimārgam |

svayaṃ gataḥ pāramahaṃsyavṛtti-

madhā jaḍonmattapiśācacaryām ||8||

parātmabhūto'pi paropadeśaṃ

kurvan bhavān sarvanirasyamānaḥ |

vikārahīno vicacāra kṛtsnāṃ

mahīmahīnātmarasābhilīnaḥ ||9||

śayuvrataṃ gomṛgakākacaryāṃ

ciraṃ carannāpya paraṃ svarūpam |

davāhṛtāṅgaḥ kuṭakācale tvaṃ

tāpān mamāpākuru vātanātha ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

प्रियव्रतस्य प्रियपुत्रभूता-

दाग्नीध्रराजादुदितो हि नाभिः ।

त्वां दृष्टवानिष्टदमिष्टिमध्ये

तवैव तुष्ट्यै कृतयज्ञकर्मा ॥1॥

अभिष्टुतस्तत्र मुनीश्वरैस्त्वं

राज्ञः स्वतुल्यं सुतमर्थ्यमानः ।

स्वयं जनिष्येऽहमिति ब्रुवाण-

स्तिरोदधा बर्हिषि विश्वमूर्ते ॥2॥

नाभिप्रियायामथ मेरुदेव्यां

त्वमंशतोऽभूः ॠषभाभिधानः ।

अलोकसामान्यगुणप्रभाव-

प्रभाविताशेषजनप्रमोदः ॥3॥

त्वयि त्रिलोकीभृति राज्यभारं

निधाय नाभिः सह मेरुदेव्या ।

तपोवनं प्राप्य भवन्निषेवी

गतः किलानन्दपदं पदं ते ॥4॥

इन्द्रस्त्वदुत्कर्षकृतादमर्षा-

द्ववर्ष नास्मिन्नजनाभवर्षे ।

यदा तदा त्वं निजयोगशक्त्या

स्ववर्षमेनद्व्यदधाः सुवर्षम् ॥5॥

जितेन्द्रदत्तां कमनीं जयन्ती-

मथोद्वहन्नात्मरताशयोऽपि ।

अजीजनस्तत्र शतं तनूजा-

नेषां क्षितीशो भरतोऽग्रजन्मा ॥6॥

नवाभवन् योगिवरा नवान्ये

त्वपालयन् भारतवर्षखण्डान् ।

सैका त्वशीतिस्तव शेषपुत्र-

स्तपोबलात् भूसुरभूयमीयुः ॥7॥

उक्त्वा सुतेभ्योऽथ मुनीन्द्रमध्ये

विरक्तिभक्त्यन्वितमुक्तिमार्गम् ।

स्वयं गतः पारमहंस्यवृत्ति-

मधा जडोन्मत्तपिशाचचर्याम् ॥8॥

परात्मभूतोऽपि परोपदेशं

कुर्वन् भवान् सर्वनिरस्यमानः ।

विकारहीनो विचचार कृत्स्नां

महीमहीनात्मरसाभिलीनः ॥9॥

शयुव्रतं गोमृगकाकचर्यां

चिरं चरन्नाप्य परं स्वरूपम् ।

दवाहृताङ्गः कुटकाचले त्वं

तापान् ममापाकुरु वातनाथ ॥10॥