കദാപി ജന്മര്ക്ഷദിനേ തവ പ്രഭോ നിമന്ത്രിതജ്ഞാതിവധൂമഹീസുരാ ।
മഹാനസസ്ത്വാം സവിധേ നിധായ സാ മഹാനസാദൌ വവൃതേ വ്രജേശ്വരീ ॥1॥
തതോ ഭവത്ത്രാണനിയുക്തബാലകപ്രഭീതിസങ്ക്രന്ദനസങ്കുലാരവൈഃ ।
വിമിശ്രമശ്രാവി ഭവത്സമീപതഃ പരിസ്ഫുടദ്ദാരുചടച്ചടാരവഃ ॥2॥
തതസ്തദാകര്ണനസമ്ഭ്രമശ്രമപ്രകമ്പിവക്ഷോജഭരാ വ്രജാങ്ഗനാഃ ।
ഭവന്തമന്തര്ദദൃശുസ്സമന്തതോ വിനിഷ്പതദ്ദാരുണദാരുമധ്യഗമ് ॥3॥
ശിശോരഹോ കിം കിമഭൂദിതി ദ്രുതം പ്രധാവ്യ നന്ദഃ പശുപാശ്ച ഭൂസുരാഃ ।
ഭവന്തമാലോക്യ യശോദയാ ധൃതം സമാശ്വസന്നശ്രുജലാര്ദ്രലോചനാഃ ॥4॥
കസ്കോ നു കൌതസ്കുത ഏഷ വിസ്മയോ വിശങ്കടം യച്ഛകടം വിപാടിതമ് ।
ന കാരണം കിഞ്ചിദിഹേതി തേ സ്ഥിതാഃ സ്വനാസികാദത്തകരാസ്ത്വദീക്ഷകാഃ ॥5॥
കുമാരകസ്യാസ്യ പയോധരാര്ഥിനഃ പ്രരോദനേ ലോലപദാമ്ബുജാഹതമ് ।
മയാ മയാ ദൃഷ്ടമനോ വിപര്യഗാദിതീശ തേ പാലകബാലകാ ജഗുഃ ॥6॥
ഭിയാ തദാ കിഞ്ചിദജാനതാമിദം കുമാരകാണാമതിദുര്ഘടം വചഃ ।
ഭവത്പ്രഭാവാവിദുരൈരിതീരിതം മനാഗിവാശങ്ക്യത ദൃഷ്ടപൂതനൈഃ ॥7॥
പ്രവാലതാമ്രം കിമിദം പദം ക്ഷതം സരോജരമ്യൌ നു കരൌ വിരോജിതൌ।
ഇതി പ്രസര്പത്കരുണാതരങ്ഗിതാസ്ത്വദങ്ഗമാപസ്പൃശുരങ്ഗനാജനാഃ ॥8॥
അയേ സുതം ദേഹി ജഗത്പതേഃ കൃപാതരങ്ഗപാതാത്പരിപാതമദ്യ മേ ।
ഇതി സ്മ സങ്ഗൃഹ്യ പിതാ ത്വദങ്ഗകം മുഹുര്മുഹുഃ ശ്ലിഷ്യതി ജാതകണ്ടകഃ ॥9॥
അനോനിലീനഃ കില ഹന്തുമാഗതഃ സുരാരിരേവം ഭവതാ വിഹിംസിതഃ ।
രജോഽപി നോ ദൃഷ്ടമമുഷ്യ തത്കഥം സ ശുദ്ധസത്ത്വേ ത്വയി ലീനവാന് ധ്രുവമ് ॥10॥
പ്രപൂജിതൈസ്തത്ര തതോ ദ്വിജാതിഭിര്വിശേഷതോ ലമ്ഭിതമങ്ഗലാശിഷഃ ।
വ്രജം നിജൈര്ബാല്യരസൈര്വിമോഹയന് മരുത്പുരാധീശ രുജാം ജഹീഹി മേ ॥11॥
Roman (IAST) Transliteration
kadāpi janmarkṣadine tava prabho nimantritajñātivadhūmahīsurā |
mahānasastvāṃ savidhe nidhāya sā mahānasādau vavṛte vrajeśvarī ||1||
tato bhavattrāṇaniyuktabālakaprabhītisaṅkrandanasaṅkulāravaiḥ |
vimiśramaśrāvi bhavatsamīpataḥ parisphuṭaddārucaṭaccaṭāravaḥ ||2||
tatastadākarṇanasambhramaśramaprakampivakṣojabharā vrajāṅganāḥ |
bhavantamantardadṛśussamantato viniṣpataddāruṇadārumadhyagam ||3||
śiśoraho kiṃ kimabhūditi drutaṃ pradhāvya nandaḥ paśupāśca bhūsurāḥ |
bhavantamālokya yaśodayā dhṛtaṃ samāśvasannaśrujalārdralocanāḥ ||4||
kasko nu kautaskuta eṣa vismayo viśaṅkaṭaṃ yacchakaṭaṃ vipāṭitam |
na kāraṇaṃ kiñcidiheti te sthitāḥ svanāsikādattakarāstvadīkṣakāḥ ||5||
kumārakasyāsya payodharārthinaḥ prarodane lolapadāmbujāhatam |
mayā mayā dṛṣṭamano viparyagāditīśa te pālakabālakā jaguḥ ||6||
bhiyā tadā kiñcidajānatāmidaṃ kumārakāṇāmatidurghaṭaṃ vacaḥ |
bhavatprabhāvāvidurairitīritaṃ manāgivāśaṅkyata dṛṣṭapūtanaiḥ ||7||
pravālatāmraṃ kimidaṃ padaṃ kṣataṃ sarojaramyau nu karau virojitau|
iti prasarpatkaruṇātaraṅgitāstvadaṅgamāpaspṛśuraṅganājanāḥ ||8||
aye sutaṃ dehi jagatpateḥ kṛpātaraṅgapātātparipātamadya me |
iti sma saṅgṛhya pitā tvadaṅgakaṃ muhurmuhuḥ śliṣyati jātakaṇṭakaḥ ||9||
anonilīnaḥ kila hantumāgataḥ surārirevaṃ bhavatā vihiṃsitaḥ |
rajo'pi no dṛṣṭamamuṣya tatkathaṃ sa śuddhasattve tvayi līnavān dhruvam ||10||
prapūjitaistatra tato dvijātibhirviśeṣato lambhitamaṅgalāśiṣaḥ |
vrajaṃ nijairbālyarasairvimohayan marutpurādhīśa rujāṃ jahīhi me ||11||
Sanskrit — Devanagari (original)
कदापि जन्मर्क्षदिने तव प्रभो निमन्त्रितज्ञातिवधूमहीसुरा ।
महानसस्त्वां सविधे निधाय सा महानसादौ ववृते व्रजेश्वरी ॥1॥
ततो भवत्त्राणनियुक्तबालकप्रभीतिसङ्क्रन्दनसङ्कुलारवैः ।
विमिश्रमश्रावि भवत्समीपतः परिस्फुटद्दारुचटच्चटारवः ॥2॥
ततस्तदाकर्णनसम्भ्रमश्रमप्रकम्पिवक्षोजभरा व्रजाङ्गनाः ।
भवन्तमन्तर्ददृशुस्समन्ततो विनिष्पतद्दारुणदारुमध्यगम् ॥3॥
शिशोरहो किं किमभूदिति द्रुतं प्रधाव्य नन्दः पशुपाश्च भूसुराः ।
भवन्तमालोक्य यशोदया धृतं समाश्वसन्नश्रुजलार्द्रलोचनाः ॥4॥
कस्को नु कौतस्कुत एष विस्मयो विशङ्कटं यच्छकटं विपाटितम् ।
न कारणं किञ्चिदिहेति ते स्थिताः स्वनासिकादत्तकरास्त्वदीक्षकाः ॥5॥
कुमारकस्यास्य पयोधरार्थिनः प्ररोदने लोलपदाम्बुजाहतम् ।
मया मया दृष्टमनो विपर्यगादितीश ते पालकबालका जगुः ॥6॥
भिया तदा किञ्चिदजानतामिदं कुमारकाणामतिदुर्घटं वचः ।
भवत्प्रभावाविदुरैरितीरितं मनागिवाशङ्क्यत दृष्टपूतनैः ॥7॥
प्रवालताम्रं किमिदं पदं क्षतं सरोजरम्यौ नु करौ विरोजितौ।
इति प्रसर्पत्करुणातरङ्गितास्त्वदङ्गमापस्पृशुरङ्गनाजनाः ॥8॥
अये सुतं देहि जगत्पतेः कृपातरङ्गपातात्परिपातमद्य मे ।
इति स्म सङ्गृह्य पिता त्वदङ्गकं मुहुर्मुहुः श्लिष्यति जातकण्टकः ॥9॥
अनोनिलीनः किल हन्तुमागतः सुरारिरेवं भवता विहिंसितः ।
रजोऽपि नो दृष्टममुष्य तत्कथं स शुद्धसत्त्वे त्वयि लीनवान् ध्रुवम् ॥10॥
प्रपूजितैस्तत्र ततो द्विजातिभिर्विशेषतो लम्भितमङ्गलाशिषः ।
व्रजं निजैर्बाल्यरसैर्विमोहयन् मरुत्पुराधीश रुजां जहीहि मे ॥11॥
kadāpi janmarkṣadine tava prabho nimantritajñātivadhūmahīsurā |
mahānasastvāṃ savidhe nidhāya sā mahānasādau vavṛte vrajeśvarī ||1||
tato bhavattrāṇaniyuktabālakaprabhītisaṅkrandanasaṅkulāravaiḥ |
vimiśramaśrāvi bhavatsamīpataḥ parisphuṭaddārucaṭaccaṭāravaḥ ||2||
tatastadākarṇanasambhramaśramaprakampivakṣojabharā vrajāṅganāḥ |
bhavantamantardadṛśussamantato viniṣpataddāruṇadārumadhyagam ||3||
śiśoraho kiṃ kimabhūditi drutaṃ pradhāvya nandaḥ paśupāśca bhūsurāḥ |
bhavantamālokya yaśodayā dhṛtaṃ samāśvasannaśrujalārdralocanāḥ ||4||
kasko nu kautaskuta eṣa vismayo viśaṅkaṭaṃ yacchakaṭaṃ vipāṭitam |
na kāraṇaṃ kiñcidiheti te sthitāḥ svanāsikādattakarāstvadīkṣakāḥ ||5||
kumārakasyāsya payodharārthinaḥ prarodane lolapadāmbujāhatam |
mayā mayā dṛṣṭamano viparyagāditīśa te pālakabālakā jaguḥ ||6||
bhiyā tadā kiñcidajānatāmidaṃ kumārakāṇāmatidurghaṭaṃ vacaḥ |
bhavatprabhāvāvidurairitīritaṃ manāgivāśaṅkyata dṛṣṭapūtanaiḥ ||7||
pravālatāmraṃ kimidaṃ padaṃ kṣataṃ sarojaramyau nu karau virojitau|
iti prasarpatkaruṇātaraṅgitāstvadaṅgamāpaspṛśuraṅganājanāḥ ||8||
aye sutaṃ dehi jagatpateḥ kṛpātaraṅgapātātparipātamadya me |
iti sma saṅgṛhya pitā tvadaṅgakaṃ muhurmuhuḥ śliṣyati jātakaṇṭakaḥ ||9||
anonilīnaḥ kila hantumāgataḥ surārirevaṃ bhavatā vihiṃsitaḥ |
rajo'pi no dṛṣṭamamuṣya tatkathaṃ sa śuddhasattve tvayi līnavān dhruvam ||10||
prapūjitaistatra tato dvijātibhirviśeṣato lambhitamaṅgalāśiṣaḥ |
vrajaṃ nijairbālyarasairvimohayan marutpurādhīśa rujāṃ jahīhi me ||11||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.