Narayaniyam Dashaka 90 - Vishnumahattattvasthapanam — Malayalam Script

വൃകഭൃഗുമുനിമോഹിന്യമ്ബരീഷാദിവൃത്തേ-

ഷ്വയി തവ ഹി മഹത്ത്വം സര്വശര്വാദിജൈത്രമ് ।

സ്ഥിതമിഹ പരമാത്മന് നിഷ്കലാര്വാഗഭിന്നം

കിമപി യദവഭാതം തദ്ധി രൂപം തവൈവ ॥1॥

മൂര്തിത്രയേശ്വരസദാശിവപഞ്ചകം യത്

പ്രാഹുഃ പരാത്മവപുരേവ സദാശിവോഽസ്മിന് ।

തത്രേശ്വരസ്തു സ വികുണ്ഠപദസ്ത്വമേവ

ത്രിത്വം പുനര്ഭജസി സത്യപദേ ത്രിഭാഗേ ॥2॥

തത്രാപി സാത്ത്വികതനും തവ വിഷ്ണുമാഹു-

ര്ധാതാ തു സത്ത്വവിരലോ രജസൈവ പൂര്ണഃ ।

സത്ത്വോത്കടത്വമപി ചാസ്തി തമോവികാര-

ചേഷ്ടാദികഞ്ച തവ ശങ്കരനാമ്നി മൂര്തൌ ॥3॥

തം ച ത്രിമൂര്ത്യതിഗതം പരപൂരുഷം ത്വാം

ശര്വാത്മനാപി ഖലു സര്വമയത്വഹേതോഃ ।

ശംസന്ത്യുപാസനവിധൌ തദപി സ്വതസ്തു

ത്വദ്രൂപമിത്യതിദൃഢം ബഹു നഃ പ്രമാണമ് ॥4॥

ശ്രീശങ്കരോഽപി ഭഗവാന് സകലേഷു താവ-

ത്ത്വാമേവ മാനയതി യോ ന ഹി പക്ഷപാതീ ।

ത്വന്നിഷ്ഠമേവ സ ഹി നാമസഹസ്രകാദി

വ്യാഖ്യാത് ഭവത്സ്തുതിപരശ്ച ഗതിം ഗതോഽന്തേ ॥5॥

മൂര്തിത്രയാതിഗമുവാച ച മന്ത്രശാസ്ത്ര-

സ്യാദൌ കലായസുഷമം സകലേശ്വരം ത്വാമ് ।

ധ്യാനം ച നിഷ്കലമസൌ പ്രണവേ ഖലൂക്ത്വാ

ത്വാമേവ തത്ര സകലം നിജഗാദ നാന്യമ് ॥6॥

സമസ്തസാരേ ച പുരാണസങ്ഗ്രഹേ

വിസംശയം ത്വന്മഹിമൈവ വര്ണ്യതേ ।

ത്രിമൂര്തിയുക്സത്യപദത്രിഭാഗതഃ

പരം പദം തേ കഥിതം ന ശൂലിനഃ ॥7॥

യത് ബ്രാഹ്മകല്പ ഇഹ ഭാഗവതദ്വിതീയ-

സ്കന്ധോദിതം വപുരനാവൃതമീശ ധാത്രേ ।

തസ്യൈവ നാമ ഹരിശര്വമുഖം ജഗാദ

ശ്രീമാധവഃ ശിവപരോഽപി പുരാണസാരേ ॥8॥

യേ സ്വപ്രകൃത്യനുഗുണാ ഗിരിശം ഭജന്തേ

തേഷാം ഫലം ഹി ദൃഢയൈവ തദീയഭക്ത്യാ।

വ്യാസോ ഹി തേന കൃതവാനധികാരിഹേതോഃ

സ്കന്ദാദികേഷു തവ ഹാനിവചോഽര്ഥവാദൈഃ ॥9॥

ഭൂതാര്ഥകീര്തിരനുവാദവിരുദ്ധവാദൌ

ത്രേധാര്ഥവാദഗതയഃ ഖലു രോചനാര്ഥാഃ ।

സ്കാന്ദാദികേഷു ബഹവോഽത്ര വിരുദ്ധവാദാ-

സ്ത്വത്താമസത്വപരിഭൂത്യുപശിക്ഷണാദ്യാഃ ॥10॥

യത് കിഞ്ചിദപ്യവിദുഷാഽപി വിഭോ മയോക്തം

തന്മന്ത്രശാസ്ത്രവചനാദ്യഭിദൃഷ്ടമേവ ।

വ്യാസോക്തിസാരമയഭാഗവതോപഗീത

ക്ലേശാന് വിധൂയ കുരു ഭക്തിഭരം പരാത്മന് ॥11॥

Roman (IAST) Transliteration

vṛkabhṛgumunimohinyambarīṣādivṛtte-

ṣvayi tava hi mahattvaṃ sarvaśarvādijaitram |

sthitamiha paramātman niṣkalārvāgabhinnaṃ

kimapi yadavabhātaṃ taddhi rūpaṃ tavaiva ||1||

mūrtitrayeśvarasadāśivapañcakaṃ yat

prāhuḥ parātmavapureva sadāśivo'smin |

tatreśvarastu sa vikuṇṭhapadastvameva

tritvaṃ punarbhajasi satyapade tribhāge ||2||

tatrāpi sāttvikatanuṃ tava viṣṇumāhu-

rdhātā tu sattvaviralo rajasaiva pūrṇaḥ |

sattvotkaṭatvamapi cāsti tamovikāra-

ceṣṭādikañca tava śaṅkaranāmni mūrtau ||3||

taṃ ca trimūrtyatigataṃ parapūruṣaṃ tvāṃ

śarvātmanāpi khalu sarvamayatvahetoḥ |

śaṃsantyupāsanavidhau tadapi svatastu

tvadrūpamityatidṛḍhaṃ bahu naḥ pramāṇam ||4||

śrīśaṅkaro'pi bhagavān sakaleṣu tāva-

ttvāmeva mānayati yo na hi pakṣapātī |

tvanniṣṭhameva sa hi nāmasahasrakādi

vyākhyāt bhavatstutiparaśca gatiṃ gato'nte ||5||

mūrtitrayātigamuvāca ca mantraśāstra-

syādau kalāyasuṣamaṃ sakaleśvaraṃ tvām |

dhyānaṃ ca niṣkalamasau praṇave khalūktvā

tvāmeva tatra sakalaṃ nijagāda nānyam ||6||

samastasāre ca purāṇasaṅgrahe

visaṃśayaṃ tvanmahimaiva varṇyate |

trimūrtiyuksatyapadatribhāgataḥ

paraṃ padaṃ te kathitaṃ na śūlinaḥ ||7||

yat brāhmakalpa iha bhāgavatadvitīya-

skandhoditaṃ vapuranāvṛtamīśa dhātre |

tasyaiva nāma hariśarvamukhaṃ jagāda

śrīmādhavaḥ śivaparo'pi purāṇasāre ||8||

ye svaprakṛtyanuguṇā giriśaṃ bhajante

teṣāṃ phalaṃ hi dṛḍhayaiva tadīyabhaktyā|

vyāso hi tena kṛtavānadhikārihetoḥ

skandādikeṣu tava hānivaco'rthavādaiḥ ||9||

bhūtārthakīrtiranuvādaviruddhavādau

tredhārthavādagatayaḥ khalu rocanārthāḥ |

skāndādikeṣu bahavo'tra viruddhavādā-

stvattāmasatvaparibhūtyupaśikṣaṇādyāḥ ||10||

yat kiñcidapyaviduṣā'pi vibho mayoktaṃ

tanmantraśāstravacanādyabhidṛṣṭameva |

vyāsoktisāramayabhāgavatopagīta

kleśān vidhūya kuru bhaktibharaṃ parātman ||11||

Sanskrit — Devanagari (original)

वृकभृगुमुनिमोहिन्यम्बरीषादिवृत्ते-

ष्वयि तव हि महत्त्वं सर्वशर्वादिजैत्रम् ।

स्थितमिह परमात्मन् निष्कलार्वागभिन्नं

किमपि यदवभातं तद्धि रूपं तवैव ॥1॥

मूर्तित्रयेश्वरसदाशिवपञ्चकं यत्

प्राहुः परात्मवपुरेव सदाशिवोऽस्मिन् ।

तत्रेश्वरस्तु स विकुण्ठपदस्त्वमेव

त्रित्वं पुनर्भजसि सत्यपदे त्रिभागे ॥2॥

तत्रापि सात्त्विकतनुं तव विष्णुमाहु-

र्धाता तु सत्त्वविरलो रजसैव पूर्णः ।

सत्त्वोत्कटत्वमपि चास्ति तमोविकार-

चेष्टादिकञ्च तव शङ्करनाम्नि मूर्तौ ॥3॥

तं च त्रिमूर्त्यतिगतं परपूरुषं त्वां

शर्वात्मनापि खलु सर्वमयत्वहेतोः ।

शंसन्त्युपासनविधौ तदपि स्वतस्तु

त्वद्रूपमित्यतिदृढं बहु नः प्रमाणम् ॥4॥

श्रीशङ्करोऽपि भगवान् सकलेषु ताव-

त्त्वामेव मानयति यो न हि पक्षपाती ।

त्वन्निष्ठमेव स हि नामसहस्रकादि

व्याख्यात् भवत्स्तुतिपरश्च गतिं गतोऽन्ते ॥5॥

मूर्तित्रयातिगमुवाच च मन्त्रशास्त्र-

स्यादौ कलायसुषमं सकलेश्वरं त्वाम् ।

ध्यानं च निष्कलमसौ प्रणवे खलूक्त्वा

त्वामेव तत्र सकलं निजगाद नान्यम् ॥6॥

समस्तसारे च पुराणसङ्ग्रहे

विसंशयं त्वन्महिमैव वर्ण्यते ।

त्रिमूर्तियुक्सत्यपदत्रिभागतः

परं पदं ते कथितं न शूलिनः ॥7॥

यत् ब्राह्मकल्प इह भागवतद्वितीय-

स्कन्धोदितं वपुरनावृतमीश धात्रे ।

तस्यैव नाम हरिशर्वमुखं जगाद

श्रीमाधवः शिवपरोऽपि पुराणसारे ॥8॥

ये स्वप्रकृत्यनुगुणा गिरिशं भजन्ते

तेषां फलं हि दृढयैव तदीयभक्त्या।

व्यासो हि तेन कृतवानधिकारिहेतोः

स्कन्दादिकेषु तव हानिवचोऽर्थवादैः ॥9॥

भूतार्थकीर्तिरनुवादविरुद्धवादौ

त्रेधार्थवादगतयः खलु रोचनार्थाः ।

स्कान्दादिकेषु बहवोऽत्र विरुद्धवादा-

स्त्वत्तामसत्वपरिभूत्युपशिक्षणाद्याः ॥10॥

यत् किञ्चिदप्यविदुषाऽपि विभो मयोक्तं

तन्मन्त्रशास्त्रवचनाद्यभिदृष्टमेव ।

व्यासोक्तिसारमयभागवतोपगीत

क्लेशान् विधूय कुरु भक्तिभरं परात्मन् ॥11॥