ത്വത്സേവോത്കസ്സൌഭരിര്നാമ പൂര്വം
കാലിന്ദ്യന്തര്ദ്വാദശാബ്ദം തപസ്യന് ।
മീനവ്രാതേ സ്നേഹവാന് ഭോഗലോലേ
താര്ക്ഷ്യം സാക്ഷാദൈക്ഷതാഗ്രേ കദാചിത് ॥1॥
ത്വദ്വാഹം തം സക്ഷുധം തൃക്ഷസൂനും
മീനം കഞ്ചിജ്ജക്ഷതം ലക്ഷയന് സഃ ।
തപ്തശ്ചിത്തേ ശപ്തവാനത്ര ചേത്ത്വം
ജന്തൂന് ഭോക്താ ജീവിതം ചാപി മോക്താ ॥2॥
തസ്മിന് കാലേ കാലിയഃ ക്ഷ്വേലദര്പാത്
സര്പാരാതേഃ കല്പിതം ഭാഗമശ്നന് ।
തേന ക്രോധാത്ത്വത്പദാമ്ഭോജഭാജാ
പക്ഷക്ഷിപ്തസ്തദ്ദുരാപം പയോഽഗാത് ॥3॥
ഘോരേ തസ്മിന് സൂരജാനീരവാസേ
തീരേ വൃക്ഷാ വിക്ഷതാഃ ക്ഷ്വേലവേഗാത് ।
പക്ഷിവ്രാതാഃ പേതുരഭ്രേ പതന്തഃ
കാരുണ്യാര്ദ്രം ത്വന്മനസ്തേന ജാതമ് ॥4॥
കാലേ തസ്മിന്നേകദാ സീരപാണിം
മുക്ത്വാ യാതേ യാമുനം കാനനാന്തമ് ।
ത്വയ്യുദ്ദാമഗ്രീഷ്മഭീഷ്മോഷ്മതപ്താ
ഗോഗോപാലാ വ്യാപിബന് ക്ഷ്വേലതോയമ് ॥5॥
നശ്യജ്ജീവാന് വിച്യുതാന് ക്ഷ്മാതലേ താന്
വിശ്വാന് പശ്യന്നച്യുത ത്വം ദയാര്ദ്രഃ ।
പ്രാപ്യോപാന്തം ജീവയാമാസിഥ ദ്രാക്
പീയൂഷാമ്ഭോവര്ഷിഭിഃ ശ്രീകടക്ഷൈഃ ॥6॥
കിം കിം ജാതോ ഹര്ഷവര്ഷാതിരേകഃ
സര്വാങ്ഗേഷ്വിത്യുത്ഥിതാ ഗോപസങ്ഘാഃ ।
ദൃഷ്ട്വാഽഗ്രേ ത്വാം ത്വത്കൃതം തദ്വിദന്ത-
സ്ത്വാമാലിങ്ഗന് ദൃഷ്ടനാനാപ്രഭാവാഃ ॥7॥
ഗാവശ്ചൈവം ലബ്ധജീവാഃ ക്ഷണേന
സ്ഫീതാനന്ദാസ്ത്വാം ച ദൃഷ്ട്വാ പുരസ്താത് ।
ദ്രാഗാവവ്രുഃ സര്വതോ ഹര്ഷബാഷ്പം
വ്യാമുഞ്ചന്ത്യോ മന്ദമുദ്യന്നിനാദാഃ ॥8॥
രോമാഞ്ചോഽയം സര്വതോ നഃ ശരീരേ
ഭൂയസ്യന്തഃ കാചിദാനന്ദമൂര്ഛാ ।
ആശ്ചര്യോഽയം ക്ഷ്വേലവേഗോ മുകുന്ദേ-
ത്യുക്തോ ഗോപൈര്നന്ദിതോ വന്ദിതോഽഭൂഃ ॥9॥
ഏവം ഭക്താന് മുക്തജീവാനപി ത്വം
മുഗ്ധാപാങ്ഗൈരസ്തരോഗാംസ്തനോഷി ।
താദൃഗ്ഭൂതസ്ഫീതകാരുണ്യഭൂമാ
രോഗാത് പായാ വായുഗേഹാധിവാസ ॥10॥
Roman (IAST) Transliteration
tvatsevotkassaubharirnāma pūrvaṃ
kālindyantardvādaśābdaṃ tapasyan |
mīnavrāte snehavān bhogalole
tārkṣyaṃ sākṣādaikṣatāgre kadācit ||1||
tvadvāhaṃ taṃ sakṣudhaṃ tṛkṣasūnuṃ
mīnaṃ kañcijjakṣataṃ lakṣayan saḥ |
taptaścitte śaptavānatra cettvaṃ
jantūn bhoktā jīvitaṃ cāpi moktā ||2||
tasmin kāle kāliyaḥ kṣveladarpāt
sarpārāteḥ kalpitaṃ bhāgamaśnan |
tena krodhāttvatpadāmbhojabhājā
pakṣakṣiptastaddurāpaṃ payo'gāt ||3||
ghore tasmin sūrajānīravāse
tīre vṛkṣā vikṣatāḥ kṣvelavegāt |
pakṣivrātāḥ peturabhre patantaḥ
kāruṇyārdraṃ tvanmanastena jātam ||4||
kāle tasminnekadā sīrapāṇiṃ
muktvā yāte yāmunaṃ kānanāntam |
tvayyuddāmagrīṣmabhīṣmoṣmataptā
gogopālā vyāpiban kṣvelatoyam ||5||
naśyajjīvān vicyutān kṣmātale tān
viśvān paśyannacyuta tvaṃ dayārdraḥ |
prāpyopāntaṃ jīvayāmāsitha drāk
pīyūṣāmbhovarṣibhiḥ śrīkaṭakṣaiḥ ||6||
kiṃ kiṃ jāto harṣavarṣātirekaḥ
sarvāṅgeṣvityutthitā gopasaṅghāḥ |
dṛṣṭvā'gre tvāṃ tvatkṛtaṃ tadvidanta-
stvāmāliṅgan dṛṣṭanānāprabhāvāḥ ||7||
gāvaścaivaṃ labdhajīvāḥ kṣaṇena
sphītānandāstvāṃ ca dṛṣṭvā purastāt |
drāgāvavruḥ sarvato harṣabāṣpaṃ
vyāmuñcantyo mandamudyanninādāḥ ||8||
romāñco'yaṃ sarvato naḥ śarīre
bhūyasyantaḥ kācidānandamūrchā |
āścaryo'yaṃ kṣvelavego mukunde-
tyukto gopairnandito vandito'bhūḥ ||9||
evaṃ bhaktān muktajīvānapi tvaṃ
mugdhāpāṅgairastarogāṃstanoṣi |
tādṛgbhūtasphītakāruṇyabhūmā
rogāt pāyā vāyugehādhivāsa ||10||
Sanskrit — Devanagari (original)
त्वत्सेवोत्कस्सौभरिर्नाम पूर्वं
कालिन्द्यन्तर्द्वादशाब्दं तपस्यन् ।
मीनव्राते स्नेहवान् भोगलोले
तार्क्ष्यं साक्षादैक्षताग्रे कदाचित् ॥1॥
त्वद्वाहं तं सक्षुधं तृक्षसूनुं
मीनं कञ्चिज्जक्षतं लक्षयन् सः ।
तप्तश्चित्ते शप्तवानत्र चेत्त्वं
जन्तून् भोक्ता जीवितं चापि मोक्ता ॥2॥
तस्मिन् काले कालियः क्ष्वेलदर्पात्
सर्पारातेः कल्पितं भागमश्नन् ।
तेन क्रोधात्त्वत्पदाम्भोजभाजा
पक्षक्षिप्तस्तद्दुरापं पयोऽगात् ॥3॥
घोरे तस्मिन् सूरजानीरवासे
तीरे वृक्षा विक्षताः क्ष्वेलवेगात् ।
पक्षिव्राताः पेतुरभ्रे पतन्तः
कारुण्यार्द्रं त्वन्मनस्तेन जातम् ॥4॥
काले तस्मिन्नेकदा सीरपाणिं
मुक्त्वा याते यामुनं काननान्तम् ।
त्वय्युद्दामग्रीष्मभीष्मोष्मतप्ता
गोगोपाला व्यापिबन् क्ष्वेलतोयम् ॥5॥
नश्यज्जीवान् विच्युतान् क्ष्मातले तान्
विश्वान् पश्यन्नच्युत त्वं दयार्द्रः ।
प्राप्योपान्तं जीवयामासिथ द्राक्
पीयूषाम्भोवर्षिभिः श्रीकटक्षैः ॥6॥
किं किं जातो हर्षवर्षातिरेकः
सर्वाङ्गेष्वित्युत्थिता गोपसङ्घाः ।
दृष्ट्वाऽग्रे त्वां त्वत्कृतं तद्विदन्त-
स्त्वामालिङ्गन् दृष्टनानाप्रभावाः ॥7॥
गावश्चैवं लब्धजीवाः क्षणेन
स्फीतानन्दास्त्वां च दृष्ट्वा पुरस्तात् ।
द्रागावव्रुः सर्वतो हर्षबाष्पं
व्यामुञ्चन्त्यो मन्दमुद्यन्निनादाः ॥8॥
रोमाञ्चोऽयं सर्वतो नः शरीरे
भूयस्यन्तः काचिदानन्दमूर्छा ।
आश्चर्योऽयं क्ष्वेलवेगो मुकुन्दे-
त्युक्तो गोपैर्नन्दितो वन्दितोऽभूः ॥9॥
एवं भक्तान् मुक्तजीवानपि त्वं
मुग्धापाङ्गैरस्तरोगांस्तनोषि ।
तादृग्भूतस्फीतकारुण्यभूमा
रोगात् पाया वायुगेहाधिवास ॥10॥
tvatsevotkassaubharirnāma pūrvaṃ
kālindyantardvādaśābdaṃ tapasyan |
mīnavrāte snehavān bhogalole
tārkṣyaṃ sākṣādaikṣatāgre kadācit ||1||
tvadvāhaṃ taṃ sakṣudhaṃ tṛkṣasūnuṃ
mīnaṃ kañcijjakṣataṃ lakṣayan saḥ |
taptaścitte śaptavānatra cettvaṃ
jantūn bhoktā jīvitaṃ cāpi moktā ||2||
tasmin kāle kāliyaḥ kṣveladarpāt
sarpārāteḥ kalpitaṃ bhāgamaśnan |
tena krodhāttvatpadāmbhojabhājā
pakṣakṣiptastaddurāpaṃ payo'gāt ||3||
ghore tasmin sūrajānīravāse
tīre vṛkṣā vikṣatāḥ kṣvelavegāt |
pakṣivrātāḥ peturabhre patantaḥ
kāruṇyārdraṃ tvanmanastena jātam ||4||
kāle tasminnekadā sīrapāṇiṃ
muktvā yāte yāmunaṃ kānanāntam |
tvayyuddāmagrīṣmabhīṣmoṣmataptā
gogopālā vyāpiban kṣvelatoyam ||5||
naśyajjīvān vicyutān kṣmātale tān
viśvān paśyannacyuta tvaṃ dayārdraḥ |
prāpyopāntaṃ jīvayāmāsitha drāk
pīyūṣāmbhovarṣibhiḥ śrīkaṭakṣaiḥ ||6||
kiṃ kiṃ jāto harṣavarṣātirekaḥ
sarvāṅgeṣvityutthitā gopasaṅghāḥ |
dṛṣṭvā'gre tvāṃ tvatkṛtaṃ tadvidanta-
stvāmāliṅgan dṛṣṭanānāprabhāvāḥ ||7||
gāvaścaivaṃ labdhajīvāḥ kṣaṇena
sphītānandāstvāṃ ca dṛṣṭvā purastāt |
drāgāvavruḥ sarvato harṣabāṣpaṃ
vyāmuñcantyo mandamudyanninādāḥ ||8||
romāñco'yaṃ sarvato naḥ śarīre
bhūyasyantaḥ kācidānandamūrchā |
āścaryo'yaṃ kṣvelavego mukunde-
tyukto gopairnandito vandito'bhūḥ ||9||
evaṃ bhaktān muktajīvānapi tvaṃ
mugdhāpāṅgairastarogāṃstanoṣi |
tādṛgbhūtasphītakāruṇyabhūmā
rogāt pāyā vāyugehādhivāsa ||10||
🕉️ This is the original Sanskrit rendered in Malayalam script.
Pronunciation is identical to the Sanskrit Devanagari version.