Narayaniyam Dashaka 20 - Rishabhayogishvaracharitam — Bengali Script

প্রিযব্রতস্য প্রিযপুত্রভূতা-

দাগ্নীধ্ররাজাদুদিতো হি নাভিঃ ।

ত্বাং দৃষ্টবানিষ্টদমিষ্টিমধ্যে

তবৈব তুষ্ট্যৈ কৃতযজ্ঞকর্মা ॥1॥

অভিষ্টুতস্তত্র মুনীশ্বরৈস্ত্বং

রাজ্ঞঃ স্বতুল্যং সুতমর্থ্যমানঃ ।

স্বযং জনিষ্যেঽহমিতি ব্রুবাণ-

স্তিরোদধা বর্হিষি বিশ্বমূর্তে ॥2॥

নাভিপ্রিযাযামথ মেরুদেব্যাং

ত্বমংশতোঽভূঃ ৠষভাভিধানঃ ।

অলোকসামান্যগুণপ্রভাব-

প্রভাবিতাশেষজনপ্রমোদঃ ॥3॥

ত্বযি ত্রিলোকীভৃতি রাজ্যভারং

নিধায নাভিঃ সহ মেরুদেব্যা ।

তপোবনং প্রাপ্য ভবন্নিষেবী

গতঃ কিলানন্দপদং পদং তে ॥4॥

ইন্দ্রস্ত্বদুত্কর্ষকৃতাদমর্ষা-

দ্ববর্ষ নাস্মিন্নজনাভবর্ষে ।

যদা তদা ত্বং নিজযোগশক্ত্যা

স্ববর্ষমেনদ্ব্যদধাঃ সুবর্ষম্ ॥5॥

জিতেন্দ্রদত্তাং কমনীং জযন্তী-

মথোদ্বহন্নাত্মরতাশযোঽপি ।

অজীজনস্তত্র শতং তনূজা-

নেষাং ক্ষিতীশো ভরতোঽগ্রজন্মা ॥6॥

নবাভবন্ যোগিবরা নবান্যে

ত্বপালযন্ ভারতবর্ষখণ্ডান্ ।

সৈকা ত্বশীতিস্তব শেষপুত্র-

স্তপোবলাত্ ভূসুরভূযমীযুঃ ॥7॥

উক্ত্বা সুতেভ্যোঽথ মুনীন্দ্রমধ্যে

বিরক্তিভক্ত্যন্বিতমুক্তিমার্গম্ ।

স্বযং গতঃ পারমহংস্যবৃত্তি-

মধা জডোন্মত্তপিশাচচর্যাম্ ॥8॥

পরাত্মভূতোঽপি পরোপদেশং

কুর্বন্ ভবান্ সর্বনিরস্যমানঃ ।

বিকারহীনো বিচচার কৃত্স্নাং

মহীমহীনাত্মরসাভিলীনঃ ॥9॥

শযুব্রতং গোমৃগকাকচর্যাং

চিরং চরন্নাপ্য পরং স্বরূপম্ ।

দবাহৃতাঙ্গঃ কুটকাচলে ত্বং

তাপান্ মমাপাকুরু বাতনাথ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

priyavratasya priyaputrabhūtā-

dāgnīdhrarājādudito hi nābhiḥ |

tvāṃ dṛṣṭavāniṣṭadamiṣṭimadhye

tavaiva tuṣṭyai kṛtayajñakarmā ||1||

abhiṣṭutastatra munīśvaraistvaṃ

rājñaḥ svatulyaṃ sutamarthyamānaḥ |

svayaṃ janiṣye'hamiti bruvāṇa-

stirodadhā barhiṣi viśvamūrte ||2||

nābhipriyāyāmatha merudevyāṃ

tvamaṃśato'bhūḥ ṝṣabhābhidhānaḥ |

alokasāmānyaguṇaprabhāva-

prabhāvitāśeṣajanapramodaḥ ||3||

tvayi trilokībhṛti rājyabhāraṃ

nidhāya nābhiḥ saha merudevyā |

tapovanaṃ prāpya bhavanniṣevī

gataḥ kilānandapadaṃ padaṃ te ||4||

indrastvadutkarṣakṛtādamarṣā-

dvavarṣa nāsminnajanābhavarṣe |

yadā tadā tvaṃ nijayogaśaktyā

svavarṣamenadvyadadhāḥ suvarṣam ||5||

jitendradattāṃ kamanīṃ jayantī-

mathodvahannātmaratāśayo'pi |

ajījanastatra śataṃ tanūjā-

neṣāṃ kṣitīśo bharato'grajanmā ||6||

navābhavan yogivarā navānye

tvapālayan bhāratavarṣakhaṇḍān |

saikā tvaśītistava śeṣaputra-

stapobalāt bhūsurabhūyamīyuḥ ||7||

uktvā sutebhyo'tha munīndramadhye

viraktibhaktyanvitamuktimārgam |

svayaṃ gataḥ pāramahaṃsyavṛtti-

madhā jaḍonmattapiśācacaryām ||8||

parātmabhūto'pi paropadeśaṃ

kurvan bhavān sarvanirasyamānaḥ |

vikārahīno vicacāra kṛtsnāṃ

mahīmahīnātmarasābhilīnaḥ ||9||

śayuvrataṃ gomṛgakākacaryāṃ

ciraṃ carannāpya paraṃ svarūpam |

davāhṛtāṅgaḥ kuṭakācale tvaṃ

tāpān mamāpākuru vātanātha ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

प्रियव्रतस्य प्रियपुत्रभूता-

दाग्नीध्रराजादुदितो हि नाभिः ।

त्वां दृष्टवानिष्टदमिष्टिमध्ये

तवैव तुष्ट्यै कृतयज्ञकर्मा ॥1॥

अभिष्टुतस्तत्र मुनीश्वरैस्त्वं

राज्ञः स्वतुल्यं सुतमर्थ्यमानः ।

स्वयं जनिष्येऽहमिति ब्रुवाण-

स्तिरोदधा बर्हिषि विश्वमूर्ते ॥2॥

नाभिप्रियायामथ मेरुदेव्यां

त्वमंशतोऽभूः ॠषभाभिधानः ।

अलोकसामान्यगुणप्रभाव-

प्रभाविताशेषजनप्रमोदः ॥3॥

त्वयि त्रिलोकीभृति राज्यभारं

निधाय नाभिः सह मेरुदेव्या ।

तपोवनं प्राप्य भवन्निषेवी

गतः किलानन्दपदं पदं ते ॥4॥

इन्द्रस्त्वदुत्कर्षकृतादमर्षा-

द्ववर्ष नास्मिन्नजनाभवर्षे ।

यदा तदा त्वं निजयोगशक्त्या

स्ववर्षमेनद्व्यदधाः सुवर्षम् ॥5॥

जितेन्द्रदत्तां कमनीं जयन्ती-

मथोद्वहन्नात्मरताशयोऽपि ।

अजीजनस्तत्र शतं तनूजा-

नेषां क्षितीशो भरतोऽग्रजन्मा ॥6॥

नवाभवन् योगिवरा नवान्ये

त्वपालयन् भारतवर्षखण्डान् ।

सैका त्वशीतिस्तव शेषपुत्र-

स्तपोबलात् भूसुरभूयमीयुः ॥7॥

उक्त्वा सुतेभ्योऽथ मुनीन्द्रमध्ये

विरक्तिभक्त्यन्वितमुक्तिमार्गम् ।

स्वयं गतः पारमहंस्यवृत्ति-

मधा जडोन्मत्तपिशाचचर्याम् ॥8॥

परात्मभूतोऽपि परोपदेशं

कुर्वन् भवान् सर्वनिरस्यमानः ।

विकारहीनो विचचार कृत्स्नां

महीमहीनात्मरसाभिलीनः ॥9॥

शयुव्रतं गोमृगकाकचर्यां

चिरं चरन्नाप्य परं स्वरूपम् ।

दवाहृताङ्गः कुटकाचले त्वं

तापान् ममापाकुरु वातनाथ ॥10॥