Narayaniyam Dashaka 35 - Shriramavataram-2 — Kannada Script

ನೀತಸ್ಸುಗ್ರೀವಮೈತ್ರೀಂ ತದನು ಹನುಮತಾ ದುನ್ದುಭೇಃ ಕಾಯಮುಚ್ಚೈಃ

ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಭೂಯೋ ಲುಲುವಿಥ ಯುಗಪತ್ ಪತ್ರಿಣಾ ಸಪ್ತ ಸಾಲಾನ್ ।

ಹತ್ವಾ ಸುಗ್ರೀವಘಾತೋದ್ಯತಮತುಲಬಲಂ ಬಾಲಿನಂ ವ್ಯಾಜವೃತ್ತ್ಯಾ

ವರ್ಷಾವೇಲಾಮನೈಷೀರ್ವಿರಹತರಲಿತಸ್ತ್ವಂ ಮತಙ್ಗಾಶ್ರಮಾನ್ತೇ ॥1॥

ಸುಗ್ರೀವೇಣಾನುಜೋಕ್ತ್ಯಾ ಸಭಯಮಭಿಯತಾ ವ್ಯೂಹಿತಾಂ ವಾಹಿನೀಂ ತಾ-

ಮೃಕ್ಷಾಣಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದಿಕ್ಷು ದ್ರುತಮಥ ದಯಿತಾಮಾರ್ಗಣಾಯಾವನಮ್ರಾಮ್ ।

ಸನ್ದೇಶಂ ಚಾಙ್ಗುಲೀಯಂ ಪವನಸುತಕರೇ ಪ್ರಾದಿಶೋ ಮೋದಶಾಲೀ

ಮಾರ್ಗೇ ಮಾರ್ಗೇ ಮಮಾರ್ಗೇ ಕಪಿಭಿರಪಿ ತದಾ ತ್ವತ್ಪ್ರಿಯಾ ಸಪ್ರಯಾಸೈಃ ॥2॥

ತ್ವದ್ವಾರ್ತಾಕರ್ಣನೋದ್ಯದ್ಗರುದುರುಜವಸಮ್ಪಾತಿಸಮ್ಪಾತಿವಾಕ್ಯ-

ಪ್ರೋತ್ತೀರ್ಣಾರ್ಣೋಧಿರನ್ತರ್ನಗರಿ ಜನಕಜಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದತ್ವಾಙ್ಗುಲೀಯಮ್ ।

ಪ್ರಕ್ಷುದ್ಯೋದ್ಯಾನಮಕ್ಷಕ್ಷಪಣಚಣರಣಃ ಸೋಢಬನ್ಧೋ ದಶಾಸ್ಯಂ

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ಲುಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಲಙ್ಕಾಂ ಝಟಿತಿ ಸ ಹನುಮಾನ್ ಮೌಲಿರತ್ನಂ ದದೌ ತೇ ॥3॥

ತ್ವಂ ಸುಗ್ರೀವಾಙ್ಗದಾದಿಪ್ರಬಲಕಪಿಚಮೂಚಕ್ರವಿಕ್ರಾನ್ತಭೂಮೀ-

ಚಕ್ರೋಽಭಿಕ್ರಮ್ಯ ಪಾರೇಜಲಧಿ ನಿಶಿಚರೇನ್ದ್ರಾನುಜಾಶ್ರೀಯಮಾಣಃ ।

ತತ್ಪ್ರೋಕ್ತಾಂ ಶತ್ರುವಾರ್ತಾಂ ರಹಸಿ ನಿಶಮಯನ್ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪಾರ್ಥ್ಯರೋಷ-

ಪ್ರಾಸ್ತಾಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ತ್ರಸದುದಧಿಗಿರಾ ಲಬ್ಧವಾನ್ ಮಧ್ಯಮಾರ್ಗಮ್ ॥4॥

ಕೀಶೈರಾಶಾನ್ತರೋಪಾಹೃತಗಿರಿನಿಕರೈಃ ಸೇತುಮಾಧಾಪ್ಯ ಯಾತೋ

ಯಾತೂನ್ಯಾಮರ್ದ್ಯ ದಂಷ್ಟ್ರಾನಖಶಿಖರಿಶಿಲಾಸಾಲಶಸ್ತ್ರೈಃ ಸ್ವಸೈನ್ಯೈಃ ।

ವ್ಯಾಕುರ್ವನ್ ಸಾನುಜಸ್ತ್ವಂ ಸಮರಭುವಿ ಪರಂ ವಿಕ್ರಮಂ ಶಕ್ರಜೇತ್ರಾ

ವೇಗಾನ್ನಾಗಾಸ್ತ್ರಬದ್ಧಃ ಪತಗಪತಿಗರುನ್ಮಾರುತೈರ್ಮೋಚಿತೋಽಭೂಃ ॥5॥

ಸೌಮಿತ್ರಿಸ್ತ್ವತ್ರ ಶಕ್ತಿಪ್ರಹೃತಿಗಲದಸುರ್ವಾತಜಾನೀತಶೈಲ-

ಘ್ರಾಣಾತ್ ಪ್ರಾಣಾನುಪೇತೋ ವ್ಯಕೃಣುತ ಕುಸೃತಿಶ್ಲಾಘಿನಂ ಮೇಘನಾದಮ್ ।

ಮಾಯಾಕ್ಷೋಭೇಷು ವೈಭೀಷಣವಚನಹೃತಸ್ತಮ್ಭನಃ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಂ

ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕಮ್ಪಿತೋರ್ವೀತಲಮಖಿಲಚಮೂಭಕ್ಷಿಣಂ ವ್ಯಕ್ಷಿಣೋಸ್ತ್ವಮ್ ॥6॥

ಗೃಹ್ಣನ್ ಜಮ್ಭಾರಿಸಮ್ಪ್ರೇಷಿತರಥಕವಚೌ ರಾವಣೇನಾಭಿಯುದ್ಧ್ಯನ್

ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣಾಸ್ಯ ಭಿನ್ದನ್ ಗಲತತಿಮಬಲಾಮಗ್ನಿಶುದ್ಧಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಣನ್ ।

ದೇವಶ್ರೇಣೀವರೋಜ್ಜೀವಿತಸಮರಮೃತೈರಕ್ಷತೈಃ ಋಕ್ಷಸಙ್ಘೈ-

ರ್ಲಙ್ಕಾಭರ್ತ್ರಾ ಚ ಸಾಕಂ ನಿಜನಗರಮಗಾಃ ಸಪ್ರಿಯಃ ಪುಷ್ಪಕೇಣ ॥7॥

ಪ್ರೀತೋ ದಿವ್ಯಾಭಿಷೇಕೈರಯುತಸಮಧಿಕಾನ್ ವತ್ಸರಾನ್ ಪರ್ಯರಂಸೀ-

ರ್ಮೈಥಿಲ್ಯಾಂ ಪಾಪವಾಚಾ ಶಿವ! ಶಿವ! ಕಿಲ ತಾಂ ಗರ್ಭಿಣೀಮಭ್ಯಹಾಸೀಃ ।

ಶತ್ರುಘ್ನೇನಾರ್ದಯಿತ್ವಾ ಲವಣನಿಶಿಚರಂ ಪ್ರಾರ್ದಯಃ ಶೂದ್ರಪಾಶಂ

ತಾವದ್ವಾಲ್ಮೀಕಿಗೇಹೇ ಕೃತವಸತಿರುಪಾಸೂತ ಸೀತಾ ಸುತೌ ತೇ ॥8॥

ವಾಲ್ಮೀಕೇಸ್ತ್ವತ್ಸುತೋದ್ಗಾಪಿತಮಧುರಕೃತೇರಾಜ್ಞಯಾ ಯಜ್ಞವಾಟೇ

ಸೀತಾಂ ತ್ವಯ್ಯಾಪ್ತುಕಾಮೇ ಕ್ಷಿತಿಮವಿಶದಸೌ ತ್ವಂ ಚ ಕಾಲಾರ್ಥಿತೋಽಭೂಃ ।

ಹೇತೋಃ ಸೌಮಿತ್ರಿಘಾತೀ ಸ್ವಯಮಥ ಸರಯೂಮಗ್ನನಿಶ್ಶೇಷಭೃತ್ಯೈಃ

ಸಾಕಂ ನಾಕಂ ಪ್ರಯಾತೋ ನಿಜಪದಮಗಮೋ ದೇವ ವೈಕುಣ್ಠಮಾದ್ಯಮ್ ॥9॥

ಸೋಽಯಂ ಮರ್ತ್ಯಾವತಾರಸ್ತವ ಖಲು ನಿಯತಂ ಮರ್ತ್ಯಶಿಕ್ಷಾರ್ಥಮೇವಂ

ವಿಶ್ಲೇಷಾರ್ತಿರ್ನಿರಾಗಸ್ತ್ಯಜನಮಪಿ ಭವೇತ್ ಕಾಮಧರ್ಮಾತಿಸಕ್ತ್ಯಾ ।

ನೋ ಚೇತ್ ಸ್ವಾತ್ಮಾನುಭೂತೇಃ ಕ್ವ ನು ತವ ಮನಸೋ ವಿಕ್ರಿಯಾ ಚಕ್ರಪಾಣೇ

ಸ ತ್ವಂ ಸತ್ತ್ವೈಕಮೂರ್ತೇ ಪವನಪುರಪತೇ ವ್ಯಾಧುನು ವ್ಯಾಧಿತಾಪಾನ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

nītassugrīvamaitrīṃ tadanu hanumatā dundubheḥ kāyamuccaiḥ

kṣiptvāṅguṣṭhena bhūyo luluvitha yugapat patriṇā sapta sālān |

hatvā sugrīvaghātodyatamatulabalaṃ bālinaṃ vyājavṛttyā

varṣāvelāmanaiṣīrvirahataralitastvaṃ mataṅgāśramānte ||1||

sugrīveṇānujoktyā sabhayamabhiyatā vyūhitāṃ vāhinīṃ tā-

mṛkṣāṇāṃ vīkṣya dikṣu drutamatha dayitāmārgaṇāyāvanamrām |

sandeśaṃ cāṅgulīyaṃ pavanasutakare prādiśo modaśālī

mārge mārge mamārge kapibhirapi tadā tvatpriyā saprayāsaiḥ ||2||

tvadvārtākarṇanodyadgarudurujavasampātisampātivākya-

prottīrṇārṇodhirantarnagari janakajāṃ vīkṣya datvāṅgulīyam |

prakṣudyodyānamakṣakṣapaṇacaṇaraṇaḥ soḍhabandho daśāsyaṃ

dṛṣṭvā pluṣṭvā ca laṅkāṃ jhaṭiti sa hanumān mauliratnaṃ dadau te ||3||

tvaṃ sugrīvāṅgadādiprabalakapicamūcakravikrāntabhūmī-

cakro'bhikramya pārejaladhi niśicarendrānujāśrīyamāṇaḥ |

tatproktāṃ śatruvārtāṃ rahasi niśamayan prārthanāpārthyaroṣa-

prāstāgneyāstratejastrasadudadhigirā labdhavān madhyamārgam ||4||

kīśairāśāntaropāhṛtagirinikaraiḥ setumādhāpya yāto

yātūnyāmardya daṃṣṭrānakhaśikhariśilāsālaśastraiḥ svasainyaiḥ |

vyākurvan sānujastvaṃ samarabhuvi paraṃ vikramaṃ śakrajetrā

vegānnāgāstrabaddhaḥ patagapatigarunmārutairmocito'bhūḥ ||5||

saumitristvatra śaktiprahṛtigaladasurvātajānītaśaila-

ghrāṇāt prāṇānupeto vyakṛṇuta kusṛtiślāghinaṃ meghanādam |

māyākṣobheṣu vaibhīṣaṇavacanahṛtastambhanaḥ kumbhakarṇaṃ

samprāptaṃ kampitorvītalamakhilacamūbhakṣiṇaṃ vyakṣiṇostvam ||6||

gṛhṇan jambhārisampreṣitarathakavacau rāvaṇenābhiyuddhyan

brahmāstreṇāsya bhindan galatatimabalāmagniśuddhāṃ pragṛhṇan |

devaśreṇīvarojjīvitasamaramṛtairakṣataiḥ ṛkṣasaṅghai-

rlaṅkābhartrā ca sākaṃ nijanagaramagāḥ sapriyaḥ puṣpakeṇa ||7||

prīto divyābhiṣekairayutasamadhikān vatsarān paryaraṃsī-

rmaithilyāṃ pāpavācā śiva! śiva! kila tāṃ garbhiṇīmabhyahāsīḥ |

śatrughnenārdayitvā lavaṇaniśicaraṃ prārdayaḥ śūdrapāśaṃ

tāvadvālmīkigehe kṛtavasatirupāsūta sītā sutau te ||8||

vālmīkestvatsutodgāpitamadhurakṛterājñayā yajñavāṭe

sītāṃ tvayyāptukāme kṣitimaviśadasau tvaṃ ca kālārthito'bhūḥ |

hetoḥ saumitrighātī svayamatha sarayūmagnaniśśeṣabhṛtyaiḥ

sākaṃ nākaṃ prayāto nijapadamagamo deva vaikuṇṭhamādyam ||9||

so'yaṃ martyāvatārastava khalu niyataṃ martyaśikṣārthamevaṃ

viśleṣārtirnirāgastyajanamapi bhavet kāmadharmātisaktyā |

no cet svātmānubhūteḥ kva nu tava manaso vikriyā cakrapāṇe

sa tvaṃ sattvaikamūrte pavanapurapate vyādhunu vyādhitāpān ||10||

Sanskrit — Devanagari (original)

नीतस्सुग्रीवमैत्रीं तदनु हनुमता दुन्दुभेः कायमुच्चैः

क्षिप्त्वाङ्गुष्ठेन भूयो लुलुविथ युगपत् पत्रिणा सप्त सालान् ।

हत्वा सुग्रीवघातोद्यतमतुलबलं बालिनं व्याजवृत्त्या

वर्षावेलामनैषीर्विरहतरलितस्त्वं मतङ्गाश्रमान्ते ॥1॥

सुग्रीवेणानुजोक्त्या सभयमभियता व्यूहितां वाहिनीं ता-

मृक्षाणां वीक्ष्य दिक्षु द्रुतमथ दयितामार्गणायावनम्राम् ।

सन्देशं चाङ्गुलीयं पवनसुतकरे प्रादिशो मोदशाली

मार्गे मार्गे ममार्गे कपिभिरपि तदा त्वत्प्रिया सप्रयासैः ॥2॥

त्वद्वार्ताकर्णनोद्यद्गरुदुरुजवसम्पातिसम्पातिवाक्य-

प्रोत्तीर्णार्णोधिरन्तर्नगरि जनकजां वीक्ष्य दत्वाङ्गुलीयम् ।

प्रक्षुद्योद्यानमक्षक्षपणचणरणः सोढबन्धो दशास्यं

दृष्ट्वा प्लुष्ट्वा च लङ्कां झटिति स हनुमान् मौलिरत्नं ददौ ते ॥3॥

त्वं सुग्रीवाङ्गदादिप्रबलकपिचमूचक्रविक्रान्तभूमी-

चक्रोऽभिक्रम्य पारेजलधि निशिचरेन्द्रानुजाश्रीयमाणः ।

तत्प्रोक्तां शत्रुवार्तां रहसि निशमयन् प्रार्थनापार्थ्यरोष-

प्रास्ताग्नेयास्त्रतेजस्त्रसदुदधिगिरा लब्धवान् मध्यमार्गम् ॥4॥

कीशैराशान्तरोपाहृतगिरिनिकरैः सेतुमाधाप्य यातो

यातून्यामर्द्य दंष्ट्रानखशिखरिशिलासालशस्त्रैः स्वसैन्यैः ।

व्याकुर्वन् सानुजस्त्वं समरभुवि परं विक्रमं शक्रजेत्रा

वेगान्नागास्त्रबद्धः पतगपतिगरुन्मारुतैर्मोचितोऽभूः ॥5॥

सौमित्रिस्त्वत्र शक्तिप्रहृतिगलदसुर्वातजानीतशैल-

घ्राणात् प्राणानुपेतो व्यकृणुत कुसृतिश्लाघिनं मेघनादम् ।

मायाक्षोभेषु वैभीषणवचनहृतस्तम्भनः कुम्भकर्णं

सम्प्राप्तं कम्पितोर्वीतलमखिलचमूभक्षिणं व्यक्षिणोस्त्वम् ॥6॥

गृह्णन् जम्भारिसम्प्रेषितरथकवचौ रावणेनाभियुद्ध्यन्

ब्रह्मास्त्रेणास्य भिन्दन् गलततिमबलामग्निशुद्धां प्रगृह्णन् ।

देवश्रेणीवरोज्जीवितसमरमृतैरक्षतैः ऋक्षसङ्घै-

र्लङ्काभर्त्रा च साकं निजनगरमगाः सप्रियः पुष्पकेण ॥7॥

प्रीतो दिव्याभिषेकैरयुतसमधिकान् वत्सरान् पर्यरंसी-

र्मैथिल्यां पापवाचा शिव! शिव! किल तां गर्भिणीमभ्यहासीः ।

शत्रुघ्नेनार्दयित्वा लवणनिशिचरं प्रार्दयः शूद्रपाशं

तावद्वाल्मीकिगेहे कृतवसतिरुपासूत सीता सुतौ ते ॥8॥

वाल्मीकेस्त्वत्सुतोद्गापितमधुरकृतेराज्ञया यज्ञवाटे

सीतां त्वय्याप्तुकामे क्षितिमविशदसौ त्वं च कालार्थितोऽभूः ।

हेतोः सौमित्रिघाती स्वयमथ सरयूमग्ननिश्शेषभृत्यैः

साकं नाकं प्रयातो निजपदमगमो देव वैकुण्ठमाद्यम् ॥9॥

सोऽयं मर्त्यावतारस्तव खलु नियतं मर्त्यशिक्षार्थमेवं

विश्लेषार्तिर्निरागस्त्यजनमपि भवेत् कामधर्मातिसक्त्या ।

नो चेत् स्वात्मानुभूतेः क्व नु तव मनसो विक्रिया चक्रपाणे

स त्वं सत्त्वैकमूर्ते पवनपुरपते व्याधुनु व्याधितापान् ॥10॥